Skip to content

هركس در مكانى اتراق نموده و بگوید: أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ (پناه می‌برم به کلمات کامل الله از شر آنچه آفریده است)، تا زمانى كه در آن مكان اتراق دارد، هيچ چيزى به او زيان نمى‌رساند

از خَوله بنت حکیم سُلَمی ـ رضی الله عنها ـ روایت است که گفت: شنیدم که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمود:

«مَنْ نَزَلَ مَنْزِلًا ثُمَّ قَالَ: أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ، لَمْ يَضُرَّهُ شَيْءٌ حَتَّى يَرْتَحِلَ مِنْ مَنْزِلِهِ ذَلِكَ»: «هركس در مكانى اتراق نموده و بگوید: أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ (پناه می‌برم به کلمات کامل الله از شر آنچه آفریده است)، تا زمانى كه در آن مكان اتراق دارد، هيچ چيزى به او زيان نمى‌رساند».

«مَنْ نَزَلَ مَنْزِلًا ثُمَّ قَالَ: أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ، لَمْ يَضُرَّهُ شَيْءٌ حَتَّى يَرْتَحِلَ مِنْ مَنْزِلِهِ ذَلِكَ».

به روایت مسلم
حديث صحيح
شرح

پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ امتش را به پناه بردنی سودمند راهنمایی می‌کند که هرگاه انسان در مکانی اتراق کرد - چه در سفر بود یا در گردش یا ... - هرچه نسبت به وقوعش بیم دارد، با آن دفع می‌شود؛ به این صورت که به کلمات کامل الله که در فضل و برکت و سودمندی به کمال رسیده و از هر عیب و نقصی سالم است، از شر هر مخلوق ‌شرداری پناه ببرد و به این ترتیب تا وقتی که در آن مکان اتراق دارد، از هر آزاری در امان می‌ماند.

معانی کلمات

...:

از نکات این حدیث

پناه بردن به الله (استعاذه) عبادت است که در قالب پناه بردن به الله تعالی یا به اسماء و صفات او می‌باشد.

جایز بودن پناه بردن به کلام الله، زیرا کلام الله از صفات او سبحانه و تعالی است، بر خلاف پناه بردن به هر مخلوقی که شرک به شمار می‌آید.

فضیلت این دعا و برکت آن.

پناه بردن به اذکار سبب در امان ماندن بنده از هر شر و بدی است.

ابطال پناه بردن به غیر الله، چه جن باشد یا جادوگران و دجالان و دیگران.

مشروعیت این دعا برای کسی که در اقامت یا سفر در جایی اتراق کند.

منابع
بیشتر (10)

صحیح مسلم (4/ 2080) (2708).

مجموع الفتاوى (6/ 230).

القول المفيد على كتاب التوحيد.

لابن عثيمين (1/ 253).

الملخص في شرح كتاب التوحيد.

لصالح الفوزان (ص111).

الجديد في شرح كتاب التوحيد.

لمحمد القرعاوي (ص122).

معجم اللغة العربية المعاصرة.

لأحمد مختار (2/ 869).