اگر آب دو قُله باشد، نجاست را به خود نمی‌گیرد
از عبدالله بن عمر رضی الله عنهما روایت است که می‌گوید: از رسول الله صلی الله علیه وسلم دربارهٔ [پاکیِ] آبی پرسیده شد که حیوانات و درندگان از آن می‌نوشند یا در آن ادرار و مدفوع می‌کنند. پس ایشان صلی الله علیه وسلم فرمودند:
«إِذَا كَانَ الْمَاءُ قُلَّتَيْنِ لَمْ يَحْمِلِ الْخَبَثَ»: «اگر آب دو قُله باشد، نجاست را به خود نمی‌گیرد».
«إِذَا كَانَ الْمَاءُ قُلَّتَيْنِ لَمْ يَحْمِلِ الْخَبَثَ».
از پیامبر صلی الله علیه وسلم دربارهٔ حکم پاکی آبی پرسیده شد که حیوانات و درندگان از آن می‌نوشند و استفاده‌های دیگری می‌کنند. پس ایشان صلی الله علیه وسلم فرمودند: «اگر مقدار آب از دو کوزهٔ بزرگ بیشتر باشد یعنی معادل ۲۱۰ لیتر، آب زیاد محسوب می‌شود و نجس نمی‌گردد، مگر آنکه یکی از سه وصف آن یعنی رنگ یا طعم یا بوی آن به واسطهٔ نجاست تغییر یابد.
در صورتی که یکی از سه وصف آب - رنگ یا مزه یا بو - با نجاست تغییر یابد، نجس شده است؛ و این حدیث بر حسب آنچه غالبا روی می‌دهد ذکر شده است نه از باب تعیین. (یعنی غالبا آبی که اینقدر باشد، دچار تغییر نمی‌شود و نجس نمی‌گردد).
علما بر این مساله اجماع دارند که اگر آب بر اثر نجاست دچار تغییر شود، مطلقا نجس خواهد شد؛ کم باشد یا زیاد.
بیشتر (11)
سنن ابی‌داوود (1/ 46) (63).
سنن ترمذی (1/ 109) (67).
سنن نسائی (1/ 46) (52).
سنن ابن‌ماجه (1/ 324) (517).
مُسنَد احمد (8/ 211) (4605).
توضيح الأحكام.
للبسام (1/ 121).
فتح ذي الجلال والإكرام بشرح بلوغ المرام.
لابن عثيمين (1/ 67).
منحة العلام.
لعبد الله الفوزان (1/ 35).