Waarlijk, jullie Heer is vol bescheidenheid en vrijgevigheid; Hij voelt schaamte om de handen van Zijn dienaar, wanneer hij deze in dua naar Hem opheft, leeg terug te sturen
Salman (moge Allah tevreden met hem zijn) zei dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei:
"Waarlijk, jullie Heer is vol bescheidenheid en vrijgevigheid; Hij voelt schaamte om de handen van Zijn dienaar, wanneer hij deze in dua naar Hem opheft, leeg terug te sturen".
«إِنَّ رَبَّكُمْ حَيِيٌّ كَرِيمٌ، يَسْتَحْيِي مِنْ عَبْدِهِ إِذَا رَفَعَ يَدَيْهِ إِلَيْهِ أَنْ يَرُدَّهُمَا صِفْرًا».
De Profeet (vrede zij met hem) moedigt aan om de handen op te heffen tijdens dua en vertelt dat Allah, de Verhevene, vol (bescheidenheid) is; Hij onthoudt Zijn dienaren niet van gaven. Allah doet wat Zijn dienaren verheugt en onthoudt wat hen schaadt. In Zijn (vrijgevigheid) geeft Hij zelfs zonder vraag, hoeveel te meer wanneer er Hem wordt gevraagd! Hij schaamt zich om de handen van Zijn gelovige dienaar leeg terug te sturen nadat deze ze in dua heeft opgeheven.
Hoe meer iemand zijn afhankelijkheid toont en zich in aanbidding tot Allah wendt, des te dichter hij komt, bij verhoord worden.
Aanmoediging tot dua, waarbij het opheffen van de handen wordt aanbevolen als middel tot verhoring.
Illustratie van Allah Zijn immense vrijgevigheid en genade voor Zijn dienaren.
Soenan Abi Dawoed (2/ 609) (1488).
Soenan At-Tirmidhi. (5/ 521) (3556).
Meer (6)
توضيح الأحكام من بلوغ المرام.
لعبد الله البسام (7/ 552).
منحة العلام في شرح بلوغ المرام.
لعبد الله الفوزان (10/ 423).
فتح ذي الجلال والإكرام.
لابن عثيمين (6/ 483).
Geciteerd in boeken
3 BoekenMeer (3)
- الذكر والدعاء والعلاج بالرقي من الكتاب والسنة"إن ربكم حيي كريم، يستحي من عبده إذا رفع يديه إليه أن يردهما صفرًا خائبتين" .
- النفحات المكية في تفسير كتاب رب البرية الجزء الأول«إِنَّ رَبَّكُمْ حَيِيٌّ كَرِيمٌ، يَسْتَحْيِي مِنْ عَبْدِهِ إِذَا رَفَعَ يَدَيْهِ إِلَيْهِ أَنْ يَرُدَّهُمَا صِفْرًا» [4].
- ما لا يسع أطفال المسلمين جهله«إِنَّ رَبَّكُمْ تَبَارَكَ وَتَعَالَى حَيِيٌّ كَرِيمٌ، يَسْتَحْيِي مِنْ عَبْدِهِ إِذَا رَفَعَ يَدَيْهِ إِلَيْهِ أَنْ يَرُدَّهُمَا صِفْرًا»[169].