„Кога некој од вас ќе земе абдест и ќе ги облече мествите, нека клања во нив, а при земање абдест нека ги потре одозгора, и не мора да ги соблекува, освен во случај на голема нечистотија.“
Енес, радијаллаху анху, пренесува дека Аллаховиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, рекол:
„Кога некој од вас ќе земе абдест и ќе ги облече мествите, нека клања во нив, а при земање абдест нека ги потре одозгора, и не мора да ги соблекува, освен во случај на голема нечистотија.“
«إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ وَلَبِسَ خُفَّيْهِ فَلْيُصَلِّ فِيهِمَا، وَلْيَمْسَحْ عَلَيْهِمَا ثُمَّ لَا يَخْلَعْهُمَا إِنْ شَاءَ إِلَّا مِنْ جَنَابَةٍ».
Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, објаснува дека ако муслиманот ги облече мествите по земањето абдест, а потоа го изгуби абдесот и сака повторно да земе абдест, може да ги потре мествите ако сака, да клања во нив и да не ги соблекува одредено време, освен ако не стане џунуб-нечист, во тој случај мора да ги соблече мествите и да се избања.
Не е дозволено триење на мествите освен ако се облечени после земање на абдест.
Времетраењето на мествите за тој што е дома е: еден ден и една ноќ, а за патник: три дена и ноќи.
Месх (триењето) на мествите се користи за мала нечистотија, а не за голема нечистотија. Кај голема нечистотија не е дозволен месх, туку мествите мора да се извадат и стапалата да се измијат.
Препорачано е да се клања намаз со облечени обувки, влечки и слично, спротивно на евреите, доколку тие се чисти и не им предизвикуваат вознемиреност и штета на верниците или на џамијата, како што се џамиите со теписи, во тој случај не треба да клањаме во нив.
Месх врз мествите е олеснување за овој умет.
Сунен Дарекутни (1/ 376) (781).
Повеќе... (4)
توضيح الأحكام مِن بلوغ المرام.
لعبد الله البسام (1/ 274).
سبل السلام شرح بلوغ المرام.
للصنعاني (1/ 86).