اگر یکی از شما وضو گرفت و موزه‌های خود را پوشید، باید در آنها نماز بخواند و بر آنها مسح کند و اگر خواست آنها را درنیاورد مگر به سبب جنابت
از انس رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:
«إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ وَلَبِسَ خُفَّيْهِ فَلْيُصَلِّ فِيهِمَا، وَلْيَمْسَحْ عَلَيْهِمَا ثُمَّ لَا يَخْلَعْهُمَا إِنْ شَاءَ إِلَّا مِنْ جَنَابَةٍ»: «اگر یکی از شما وضو گرفت و موزه‌های خود را پوشید، باید در آنها نماز بخواند و بر آنها مسح کند و اگر خواست آنها را درنیاورد مگر به سبب جنابت».
«إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ وَلَبِسَ خُفَّيْهِ فَلْيُصَلِّ فِيهِمَا، وَلْيَمْسَحْ عَلَيْهِمَا ثُمَّ لَا يَخْلَعْهُمَا إِنْ شَاءَ إِلَّا مِنْ جَنَابَةٍ».
پیامبر صلی الله علیه وسلم بیان نموده‌اند که چون مسلمان موزه و پاپوش خود را پس از وضو پوشید و سپس بی‌وضو شد و خواست وضو بگیرد، اگر بخواهد می‌تواند بر روی آن مسح کند و با آنها نماز بخواند و تا مدت زمان مشخصی آن را بیرون نیاورد مگر آنکه جُنُب شود که در این صورت لازم است موزه‌هایش را بیرون بیاورد و غسل کند.
مسح بر خُفَّین جایز نیست مگر آنکه با وضوی کامل پوشیده شده باشند.
مدت زمان مسح برای مقیم، یک شبانه‌روز و برای مسافر سه شبانه‌روز است.
مسح بر خُفَّین مخصوص حدث اصغر (بی‌وضو شدن) است، اما برای حَدَث اکبر و جنابت مسح جایز نیست و باید آنها را بیرون بیاورد و در غسل پاهایش را بشوید.
نماز خواندن در کفش و پاپوش و مانند آن از باب مخالفت با یهودیان مستحب است، در صورتی که نجس نباشند و باعث آزار نمازگزاران نشوند یا مسجد مانند مساجد امروز فرش نشده باشد.
مسح بر موزه‌ها نوعی آسانگیری و تخفیف برای این امت است.
بیشتر (5)
سنن دارقطنی (1/ 376) (781).
توضيح الأحكام مِن بلوغ المرام.
لعبد الله البسام (1/ 274).
سبل السلام شرح بلوغ المرام.
للصنعاني (1/ 86).