“ដួងចិត្តរបស់មនុស្សចាស់នៅតែក្មេងជានិច្ចចំពោះពីរប្រការគឺ ស្រឡាញ់លោកិយ និងមានក្តីស្រមៃវែងឆ្ងាយ”។

បញ្ជាក់ពីលក្ខណៈធម្មជាតិរបស់មនុស្ស គឺស្រឡាញ់លោកិយ និងមានក្តីស្រមៃវែងឆ្ងាយ។

បង្ហាញពីការស្តីបន្ទោសចំពោះការមានក្តីស្រមៃវែងឆ្ងាយ និងការលោភលន់ទៅលើការប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិ។ តែត្រូវមានការរៀបចំខ្លួនសម្រាប់សេចក្តីស្លាប់ ក៏ដូចជាសញ្ញាដែលបង្ហាញអំពីឧត្តមភាព នៃសេចក្តីសប្បុរសសម្រាប់អ្នកមាន និងការរក្សាសេចក្តីថ្លៃថ្នូរសម្រាប់អ្នកក្រ។