دل بزرگ سال همواره در دو چیز جوان می ماند: محبت با دنیا و امید طولانی.
از ابو هریره رضی الله عنه روایت است که گفت: از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که می فرمودند:
دل بزرگ سال همواره در دو چیز جوان می ماند: محبت با دنیا و امید طولانی.
«لاَ يَزَالُ قَلْبُ الكَبِيرِ شَابًّا فِي اثْنَتَيْنِ: فِي حُبِّ الدُّنْيَا وَطُولِ الأَمَلِ».
پیامبر صلی الله علیه وسلم خبر می دهد که پیرمرد پیر می شود، و بدنش ضعیف می شود، ولی دلش در دوست داشتن دو چیز جوان می ماند: اول: محبت دنیا با کثرت مال. دوم: طولانی بودن زندگی و عمر و معیشت و امید.
بیان آنچه که انسان به آن آراسته شده، یعنی محبت با دنیا و امید طولانی.
اشاره به مذموم پنداشتن امیدهای طولانی، و حرص ورزی به جمع آوری مال، زیرا این امر مستلزم آمادگی برای مرگ، و فضیلت صدقه برای ثروتمندان، تعفف و پرهیز برای فقیر است.
محبوب ترین چیز نزد فرزند آدم، خود اوست، و خواهان دوام آن است، بنابر این عمر طولانی، و مال را دوست می دارد؛ زیرا یکی از بزرگترین اسباب تداوم سلامتی و لذت است، بنابراین هر گاه احساس کند که رو به اتمام است، محبت و اشتیاقش برای دوام آن بیشتر می شود.
بیشتر (3)
صحیح بخاری. (8/ 89) (6420).
البحر المحيط الثجاج في شرح صحيح الإمام مسلم بن الحجاج (20/ 36).
إرشاد الساري لشرح صحيح البخاري (9/ 242).