<< i nɛn kɛnɛmaya ni Alakosuma ye
A minɛna busiri den abudala la Ala diɲɛna a ma ko cɛ dɔ nana kira ma, a ko: yaa Ala ka ciden, i k'a dɔn silamɛya ka ko sariyalenw cayara anw kan, bakurubabondan dɔ fɔ an ye an b'an wàsà don o la? A ko:
<< i nɛn kɛnɛmaya ni Alakosuma ye>> A nana nacogo dɔ la: jabali den Muazi ka hadisa Ala diɲɛna a ma: ne ye kira fara ɲɔgɔnya kuma laban min na n ko a ma nɛɛma niki b'a ye:baara jumɛn ye hɛɛrɛ ye wa a bɛ surunyali kɛ Ala la? A ko: << i ka faatu ka sɔrɔ i nɛn kɛnɛmanayalen ni Alakosuma ye sebaaya bɛɛ tigi >>.
«لاَ يَزَالُ لِسَانُكَ رَطْبًا مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ». وفي رواية: مِنْ حَدِيثِ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: آخِرُ مَا فَارَقْتُ عَلَيْهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ قُلْتُ: أَيُّ الأَعْمَالِ خَيْرٌ وَأَقْرَبُ إِلَى اللَّهِ؟ قَالَ: «أَنْ تَمُوتَ وَلِسَانُكَ رَطْبٌ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ».
Cɛ dɔ y'a damakasi kira ye kisi b'a ye k'a fɔ bàto nafilaw kologirinyara a kan f'a dɛsɛra sengɛ kosɔ, o kɔfɛ a ye kira ɲininka nɛɛma ni kisi b'a ye a ka baara nɔgɔman dɔ yiran a la min bɛ bàràji caman nàti a b'a banba o kɛli la. Kira ye kɔriyali k'a ye nɛɛma ni kisi b'a ye a nɛn a k'a nɛn kɛnɛmaya k'a lamaga ni Ala sanuman kosumali ye duumɛli boloma sanga ni waati; k'a bɔ Ala sanumayadali n'a tànunin n'a yaafamadelili ni duwawu la o n'a ɲɔgɔnnaw.
Duumɛli Alakosuma kan o fusamanciya.
Ala ka fusamanciya bonya dɔ ye bàràji sɔrɔsira sababu nɔgɔyali ye.
Jɔnw fusamanciya ɲɔgɔn kan ɲumanya ni hɛɛrɛ bonda la.
Alakosuma caya ni nɛn ye, sanuyamada ni tànu ni Alakelenya ni alabonyamada o n'a ɲɔgɔnnaw u sɛmɛnen dusukun na, o bɛ bila nafila caman nɔ la.
Kira màgodonni ɲininkali kɛlaw ka jaabiw bɛɛ la.
Tirimizi ka Sunnagafe (5/ 318) (3375).
Ibunu maja ka Sunna gafe (4/ 707) (3793).
Ahamadu ka musunadu gafe (29/ 226) (17680).
Jiidili (8)
جامع العلوم والحكم في شرح خمسين حديثا من جوامع الكلم.
لابن رجب الحنبلي (2/ 510).
التحفة الربانية في شرح الأربعين حديثًا النووية.
لإسماعيل الأنصاري (ص104).
فتح القوي المتين في شرح الأربعين وتتمة الخمسين.
للنووي وابن رجب (ص154).
الأحاديث الأربعون النووية وعليها الشرح الموجز المفيد.
لعبد الله بن صالح المحسن (ص93).