«დაე, იყოს შენი ენა მუდამ სველი ალლაჰის ხსენებით

აბდულლაჰ იბნ ბუსრი (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) გადმოსცემს: მოციქულთან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მოვიდა კაცი და თქვა: ო, ალლაჰის მოციქულო! ნამდვილად, ისლამის წესები ჩვენთვის მრავლად გახდა. მიგვითითე კარგზე (საქმეზე), რასაც ჩავეჭიდებით, რომელიც ყველაფერს მოიცავს? მან თქვა:

«დაე, იყოს შენი ენა მუდამ სველი ალლაჰის ხსენებით». ხოლო სხვა გადმოცემაში: მუ‘აზ იბნ ჯაბალის (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) გადმოცემით: ბოლო, რითაც მე განვშორდი ალლაჰის მოციქულს (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), იყო ის, რომ ვკითხე: რომელი საქმეებია ყველაზე სიკეთიანი და ყველაზე ახლოს ალლაჰთან? მან თქვა: «ის, რომ შენ მოკვდე და შენი ენა სველი იყოს დიდებული და ყოვლისშემძლე ალლაჰის ხსენებით».

«لاَ يَزَالُ لِسَانُكَ رَطْبًا مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ». وفي رواية: مِنْ حَدِيثِ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: آخِرُ مَا فَارَقْتُ عَلَيْهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ قُلْتُ: أَيُّ الأَعْمَالِ خَيْرٌ وَأَقْرَبُ إِلَى اللَّهِ؟ قَالَ: «أَنْ تَمُوتَ وَلِسَانُكَ رَطْبٌ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ».