Skip to content

«నేను మీకు ఉపవాసం, నమాజు మరియు దానధర్మాల స్థాయి కంటే ఉత్తమమైన దాని గురించి తెలియజేయనా?»

అబూ ద్’దర్దా రదియల్లాహు అన్హు ఉల్లేఖన: “రసూలుల్లాహ్ సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా పలికినారు:

«నేను మీకు ఉపవాసం, నమాజు మరియు దానధర్మాల స్థాయి కంటే ఉత్తమమైన దాని గురించి తెలియజేయనా?» వారు, “తప్పకుండా తెలియజేయండి” అన్నారు. అపుడు ఆయన సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా అన్నారు: «పరస్పర సంబంధాలను చక్కదిద్దడం, ఎందుకంటే పరస్పర సంబంధాలు చెడిపోవడమే వినాశము».

«أَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِأَفْضَلَ مِنْ دَرَجَةِ الصِّيَامِ وَالصَّلاَةِ وَالصَّدَقَةِ؟» قَالُوا: بَلَى، قَالَ: «صَلاَحُ ذَاتِ البَيْنِ، فَإِنَّ فَسَادَ ذَاتِ البَيْنِ هِيَ الحَالِقَةُ».

అబూదావూద్ మరియు అత్తిర్మిదీ నమోదు చేసినారు:
ప్రామాణికమైన హదీథు
వ్యాఖ్యానము

ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తన సహాబాలను ఇలా ప్రశ్నించారు: నఫిల్ ఉపవాసాలు, నమాజులు మరియు దానధర్మాలను అధికంగా ఆచరించడం కంటే ఎక్కువ పుణ్యప్రదమైన దాని గురించి మీకు తెలియజేయనా? వారు, ‘తప్పకుండా’ అని అన్నారు. అప్పు ఆయన (సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం) ఇలా అన్నారు: వివాదంలో ఉన్న వారి మధ్య సయోధ్య (అవసరం), ఎందుకంటే వివాదం ప్రజల మధ్య విభజన, అపరిచిత్వం, పరస్పర ద్వేషం మరియు పరస్పర విముఖతను కలిగిస్తుంది. నిశ్చయంగా, పరస్పర సంబంధాలు చెడిపోవడం వల్ల కలిగే ద్వేషం ఒకలాంటి గుణం, అది కత్తి వెంట్రుకలను ఎలాగైతే సమూలంగా కత్తిరించి వేస్తుందో, అదే విధంగా ధర్మాన్ని మరియు ప్రాపంచిక జీవితాన్ని నాశనం చేసి సమూలంగా పెరికివేస్తుంది.

హదీథు యొక్క ప్రయోజనాలలో నుండి

ప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం తానే ముందుగా సహాబాలను ప్రశ్నించి, వారిలో సమాధానం తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తిని కలిగించేవారు.

అత్తయ్యిబ్ (రహిమహుల్లాహ్) ఇలా అన్నారు: ప్రజల మధ్య సయోధ్య కుదర్చడానికి మరియు దానిని పాడుచేయకుండా ఉండడానికి ప్రోత్సాహం మరియు ప్రేరణ ఇవ్వబడింది; ఎందుకంటే సయోధ్య అనేది అల్లాహ్ యొక్క తాడును గట్టిగా పట్టుకోవడానికి మరియు ముస్లింల మధ్య విభేదాలు లేకుండా ఉండడానికి ఒక కారణం. సంబంధాలు చెడిపోవడం ధర్మంలో ఒక లోటు. కాబట్టి ఎవరైతే దానిని సంస్కరించి, దానిలోని చెడును తొలగిస్తారో, అతను కేవలం తన వ్యక్తిగత ఆరాధనలతో నిమగ్నమై ఉండే ఉపవాసి, (రాత్రి) నమాజులు కూడా చేసేవాని కంటే ఉన్నతమైన స్థాయిని పొందుతాడు.

సమీక్షకుడు

సునన్ అబీదావూద్ (7/ 280) (4919).

సునన్ అత్తిర్మిదీ. (4/ 244) (2509).

ఇంకా (2)

تحفة الأحوذي (7/ 179).

شرح سنن أبي داود للعباد (559/ 32).