ඔසප් තත්ත්වයේ පසුවන කාන්තාව ඉහ්රාම් සඳහා ප්රාරම්භක රකආත් දෙක ඉටු කරනුයේ කෙසේ ද? ඔසප් තත්ත්වයේ පසුවන කාන්තාවකට තමන් තුළ රහසින් 'දික්ර්' නැවත නැවතත් කීමට අවසර තිබේ ද? නැද්ද?
السؤال
ප්රශ්ණය 1.
ඔසප් තත්ත්වයේ පසුවන කාන්තාව ඉහ්රාම් සඳහා ප්රාරම්භක රකආත් දෙක ඉටු කරනුයේ කෙසේ ද? ඔසප් තත්ත්වයේ පසුවන කාන්තාවකට තමන් තුළ රහසින් 'දික්ර්' නැවත නැවතත් කීමට අවසර තිබේ ද? නැද්ද?
س47: كيف تصلّي الحائض ركعتي الإحرام؟ وهل يجوز للمرأة الحائض ترديد آي الذّكر الحكيم في سرّها، أو لا؟
الجواب
පිළිතුර 1:
පළමුවැන්න: දැනගත යුතුම කරුණ වනුයේ: ඉහ්රාම් සඳහා සලාතයක් නොමැත යන වගය. සැබැවින්ම නබි සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම් තුමාණන් තම වචනයෙන් හෝ ක්රියාවෙන් හෝ පිළිගැනීමෙන් හෝ ඉහ්රාම් සඳහා වූ සලාතයක් ආගමානුගත කර ඇති බවට කිසිදු සඳහනක් වාර්තා වී නැත.
දෙවැන්න: ඉහ්රාම් බදින්නට පෙර ඔසප් තත්ත්යට පත් කාන්තාවක් නම්, ඔසප් තත්ත්වයේ පසුවෙද්දීම ඉහ්රාම් බඳින්නට පුළුවන.
අබූ බක්ර් (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමාගේ බිරිය වන අස්මා බින්ත් උමෙයිස් තුමියට දුල් හුලෙයිෆා නම් ස්ථානයේ පශ්චාත් ප්රසව රුධිර වහනය සිදු වූ මොහෝතේ, නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ ඇයට ස්නානය කර ඇඳුමක් වෙළාගෙන ඉහ්රාම් චේතනාව තබන මෙන් නියෝග කළහ. ඔසප් තත්ත්වයේ පසුවන කාන්තාව ද එලෙසමය. ඇය පිරිසිදු වන තෙක් ඇයගේ ඉහ්රාම් තත්ත්වයේම රැඳී සිටිය යුතුය. පසුව දේව නිවස තවාෆ් කර සඃයි කර්තව්යයේ නිරත විය යුතුය.
විමසන ලද ප්රශ්ණ අතර තවත් ප්රකාශයක් වනුයේ: ඇයට අල් කුර්ආනය කියවීමට අවසරය තිබේ ද? ඔව්, අවශ්යතාවක් හෝ යහපත සැලසීමට බලාපොරෙත්තු වන අවස්ථාවක අල් කුර්ආනය කියවීමට ඇයට උරුමය ඇත. කිසිදු අවශ්යතාවක් හෝ යහපතක් හෝ නොමැති මොහොතක, අල්ලාහ්ට සමීප වීමේ හා නැමදුම් කිරීමේ අරමුණින් වී නම්, එසේ අල් කුර්ආනය පාරායනය නොකිරීම වඩාත් යහපත් වේ.
ﺟ47: أولًا: ينبغي أن نعلم أن الإحرام ليس له صلاةٌ؛ فإنه لم يرد عن النبيّ ﷺ أنه شرع لأمته صلاةً للإحرام لا بقوله، ولا بفعله، ولا بإقراره.
ثانيًا: إن هذه المرأة الحائض الّتي حاضت قبل أن تحرم يمكنها أن تحرم وهي حائضٌ؛ لأن النبي ﷺ أمر أسماء بنت عميسٍ امرأة أبي بكرٍ رضي الله عنهما حين نفست في ذي الحليفة، أمرها أن تغتسل وتستثفر بثوبٍ، وتحرم [1]، وهكذا الحائض أيضًا، وتبقى على إحرامها حتى تطهر، ثمّ تطوف بالبيت، وتسعى.
[18] رواه مسلم، كتاب الحج، باب حج النبي ﷺ (2137).
وأما قوله في السّؤال: هل لها أن تقرأ القرآن؟ فنعم، الحائض لها الحقّ أن تقرأ القرآن عند الحاجة أو المصلحة، أمّا بدون حاجةٍ ولا مصلحةٍ، إنما تريد أن تقرأه تعبّدًا وتقرّبًا إلى الله، فالأحسن ألا تقرأه.