Skip to content

బహిష్టులోని స్త్రీ ఇహ్రాంకు చెందిన రెండు రకాతుల సలాహ్ ఎలా చదవాలి మరియు బహిష్టులోని స్త్రీ మనసులో నెమ్మదిగా ఖుర్ఆను దుఆలను చదవడం అనుమతించబడుతుందా?

السؤال

1వ ప్రశ్న:

బహిష్టులోని స్త్రీ ఇహ్రాంకు చెందిన రెండు రకాతుల సలాహ్ ఎలా చదవాలి మరియు బహిష్టులోని స్త్రీ మనసులో నెమ్మదిగా ఖుర్ఆను దుఆలను చదవడం అనుమతించబడుతుందా?

س47: كيف تصلّي الحائض ركعتي الإحرام؟ وهل يجوز للمرأة الحائض ترديد آي الذّكر الحكيم في سرّها، أو لا؟

الجواب

జవాబు:

మొదటిది: మొట్టమొదటగా మనం తెలుసుకోవలిసిన విషయం ఏమిటంటే ఇహ్రాంలో ప్రవేశించేందుకు ప్రత్యేకంగా ఎటువంటి సలాహ్ లేదు. ఎందుకంటే దైవప్రవక్త (స) ద్వారా అది ఋజువు కాలేదు. ప్రవక్త (స) తన మాటల ద్వారా, అంగీకార మౌనం ద్వారా (ఖౌలి, ఫేలీ, తక్రీరి) ద్వారా తన ఉమ్మతుకు ఇహ్రాం కోసం ప్రత్యేకంగా ఎలాంటి సలాహ్ గురించి ఆదేశించలేదు.

రెండవది: ఎవరైతే ఇహ్రాం కట్టుకోవడానికి ముందు బహిష్టుకు గురవుతారో, వారు ఆ అవస్థలోనే ఇహ్రాం కట్టుకోవచ్చు.

ఎందుకంటే అబూబకర్ రదియల్లాహ్ అన్హు భార్య అస్మా బింతు ఉమైస్ దుల్ హులైఫా లో నిఫాసు పురుటి ముట్టుతో ఉండి ఈ విషయమై భాధపడినప్పుడు దైవప్రవక్త సల్లల్లాహు అలైహి వసల్లం ఇలా ఆదేశించారు: గుసుల్ చేసుకోవాలి, మర్మాంగంపై వస్త్రాన్ని కట్టుకోవాలి, శుభ్రత పొందనంతవరకు ఇహ్రాం పైనే ఉండాలి. తరువాత అల్లాహ్ గృహపు ప్రదక్షిణ మరియు సఫా మర్వాల సయీ చేయాలి.

ఇక మిగిలిన ప్రశ్న ఏమనగా బహిష్టు స్త్రీ ఖుర్ఆను చదువవచ్చునా? దీనికి సమాధానం ఏమనగా అవసరం మరియు ఉద్దేశాన్ని బట్టి ఆమె ఖుర్ఆను చదువవచ్చు. కానీ ఏ అవసరం మరియు తగిన ఉద్దేశం లేక పోతే, కేవలం ఆరాధన మరియు దైవసామీప్యత సంకల్పంతో ఖుర్ఆను చదువకుండా ఆగిపోవడం ఉత్తమం.

ﺟ47: أولًا: ينبغي أن نعلم أن الإحرام ليس له صلاةٌ؛ فإنه لم يرد عن النبيّ ﷺ أنه شرع لأمته صلاةً للإحرام لا بقوله، ولا بفعله، ولا بإقراره.

ثانيًا: إن هذه المرأة الحائض الّتي حاضت قبل أن تحرم يمكنها أن تحرم وهي حائضٌ؛ لأن النبي ﷺ أمر أسماء بنت عميسٍ امرأة أبي بكرٍ رضي الله عنهما حين نفست في ذي الحليفة، أمرها أن تغتسل وتستثفر بثوبٍ، وتحرم [1]، وهكذا الحائض أيضًا، وتبقى على إحرامها حتى تطهر، ثمّ تطوف بالبيت، وتسعى.

[18] رواه مسلم، كتاب الحج، باب حج النبي ﷺ (2137).

وأما قوله في السّؤال: هل لها أن تقرأ القرآن؟ فنعم، الحائض لها الحقّ أن تقرأ القرآن عند الحاجة أو المصلحة، أمّا بدون حاجةٍ ولا مصلحةٍ، إنما تريد أن تقرأه تعبّدًا وتقرّبًا إلى الله، فالأحسن ألا تقرأه.