Hayızlı bir kadın iki rekât ihram namazını nasıl kılar? Hayız olan kadının Kur'an-ı Kerim ayetlerini içinden tekrar etmesi caiz mi, yoksa caiz değil midir?
السؤال
Soru 1:
Hayızlı bir kadın iki rekât ihram namazını nasıl kılar? Hayız olan kadının Kur'an-ı Kerim ayetlerini içinden tekrar etmesi caiz mi, yoksa caiz değil midir?
س47: كيف تصلّي الحائض ركعتي الإحرام؟ وهل يجوز للمرأة الحائض ترديد آي الذّكر الحكيم في سرّها، أو لا؟
الجواب
Cevap 1:
Birincisi: İhrama girmek için kılınan herhangi bir namaz olmadığını bilememiz gerekir. Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in ümmeti için kavli, fiili ve takriri sünnetinde ihram namazı ile ilgili bir rivayet bulunmamaktadır.
İkincisi: İhrama girmeden önce hayız olan bu kadın, hayızlı iken ihrama girebilir.
Çünkü Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- Ebû Bekir'in hanımı Esma bint Umeys -radıyallahu anhuma- Zülhuleyfe (Medine'nin mîkât yeri) denilen yerde nifas olunca, gusül abdesti almasını, bir bez parçasıyla (fercini) sıkıca bağlamasını ve bu şekilde ihrama girmesini emretmiştir. Aynı şekilde hayızlı kadın da temizleninceye kadar ihramlı olarak kalır. Temizlendikten sonra Beytullah'ı tavaf edip, Safa ve Merve arasında sa'y yapar.
Kur'an-ı Kerim ayetlerini okumasına gelince; evet, ihtiyaç duyduğunda veya maslahat gereği Kur'an okuyabilir. Fakat ihtiyaç duymaksızın ve hiçbir maslahat olmadan, sadece ibadet etmek ve Allah Teâlâ'ya yakınlaşmak amacıyla Kur'an okuması hususunda, en iyisi okumamasıdır.
ﺟ47: أولًا: ينبغي أن نعلم أن الإحرام ليس له صلاةٌ؛ فإنه لم يرد عن النبيّ ﷺ أنه شرع لأمته صلاةً للإحرام لا بقوله، ولا بفعله، ولا بإقراره.
ثانيًا: إن هذه المرأة الحائض الّتي حاضت قبل أن تحرم يمكنها أن تحرم وهي حائضٌ؛ لأن النبي ﷺ أمر أسماء بنت عميسٍ امرأة أبي بكرٍ رضي الله عنهما حين نفست في ذي الحليفة، أمرها أن تغتسل وتستثفر بثوبٍ، وتحرم [1]، وهكذا الحائض أيضًا، وتبقى على إحرامها حتى تطهر، ثمّ تطوف بالبيت، وتسعى.
[18] رواه مسلم، كتاب الحج، باب حج النبي ﷺ (2137).
وأما قوله في السّؤال: هل لها أن تقرأ القرآن؟ فنعم، الحائض لها الحقّ أن تقرأ القرآن عند الحاجة أو المصلحة، أمّا بدون حاجةٍ ولا مصلحةٍ، إنما تريد أن تقرأه تعبّدًا وتقرّبًا إلى الله، فالأحسن ألا تقرأه.