ژنا د زڤڕۆكا ههیڤانهدا دێ چاوا ههردوو ڕكاعهتێن گرێدانا ئیحرامان و ئنیهت ئینانێ كهت؟ ئهرێ دروسته ژنا د زڤڕۆكا ههیڤانهدا ئایهتێن قورئانێ بۆ خۆ ب نهێنی و د دلێ خۆدا بخوینیت یان نه دروسته؟
السؤال
پ1:
ژنا د زڤڕۆكا ههیڤانهدا دێ چاوا ههردوو ڕكاعهتێن گرێدانا ئیحرامان و ئنیهت ئینانێ كهت؟ ئهرێ دروسته ژنا د زڤڕۆكا ههیڤانهدا ئایهتێن قورئانێ بۆ خۆ ب نهێنی و د دلێ خۆدا بخوینیت یان نه دروسته؟
س47: كيف تصلّي الحائض ركعتي الإحرام؟ وهل يجوز للمرأة الحائض ترديد آي الذّكر الحكيم في سرّها، أو لا؟
الجواب
ب1:
یا ئێكێ: پێدڤییه ئهم بزانین كو چ نڤێژ ب ناڤێ سوننهتا گرێدانا ئیحرامان نینن، چونكی ژ پێغهمبهری صلی الله علیه وسلم نههاتییه ڤهگوهاستن كو وی بۆ ئوممهتا خۆ دانابیت ئهو سوننهتا ئیحرامان بكهن نه ب گۆتن و نه ب كریار و نه ب پهسهندكرن.
یا دووێ: ئهڤ ژنا كهڤتییه د زڤڕۆكا ههیڤانهدا، ئهوا كو بهری ئیحرامێن خۆ گرێدهت كهڤتییه د زڤڕۆكا ههیڤانهدا، دشێت ئنیهتا خۆ بینیت و ئهو د زڤڕۆكا ههیڤانهدا بیت،
چونكی پێغهمبهری صلی الله علیه وسلم فهرمان ل ئهسمائا كچا عومهیسی كر كو ههڤژینا ئهبوبهكری بوو (خودێ ژێ ڕازی بیت) دهمێ ل دهڤهرا (ذو الحلیفة) كهڤتییه د چلكاندا كو ئهو: سهرێ خۆ بشووت و خۆ ب جلكهكی بپێچیت و ئنیهتا عومرێ بئینیت، ئهو ژنا كهڤتییه د زڤڕۆكا ههیڤانه ژیدا ههر یا ب ڤی ڕهنگییه، دێ ههر مینیته ل سهر ئنیهتا خۆ و دێ ههر د ئیحراماندا بیت ههتا پاقژ دبیت، پشتی پاقژ بوونێ ژی دێ ل دۆر كهعبێ زڤڕیت و سهعییێ كهت.
دهربارهی وێ بڕگا دی ئهوا د پرسیارێدا هاتی: ئهرێ باشه ئهو دشێت قورئانێ بخوینیت یان نه؟ بهلێ ژنا د زڤڕۆكا ههیڤانهدا مافێ ههی قورئانێ بخوینیت، ئهگهر پێدڤییاتی پێ ههبوو یان بهرژهوهندیهك تێدا بیت، بهلێ ئهگهر وێ ڤییا بخوینیت بێی پێدڤییاتی و بێی بهرژهوهندی تێدا بیت، بهلكی ب تنێ وهك عیبادهت دڤێت بخوینیت، هنگی ههر دروسته بهلێ یا باشتر ئهوه ئهو د ڤێ ڕهوشێدا نهخوینیت.
ﺟ47: أولًا: ينبغي أن نعلم أن الإحرام ليس له صلاةٌ؛ فإنه لم يرد عن النبيّ ﷺ أنه شرع لأمته صلاةً للإحرام لا بقوله، ولا بفعله، ولا بإقراره.
ثانيًا: إن هذه المرأة الحائض الّتي حاضت قبل أن تحرم يمكنها أن تحرم وهي حائضٌ؛ لأن النبي ﷺ أمر أسماء بنت عميسٍ امرأة أبي بكرٍ رضي الله عنهما حين نفست في ذي الحليفة، أمرها أن تغتسل وتستثفر بثوبٍ، وتحرم [1]، وهكذا الحائض أيضًا، وتبقى على إحرامها حتى تطهر، ثمّ تطوف بالبيت، وتسعى.
[18] رواه مسلم، كتاب الحج، باب حج النبي ﷺ (2137).
وأما قوله في السّؤال: هل لها أن تقرأ القرآن؟ فنعم، الحائض لها الحقّ أن تقرأ القرآن عند الحاجة أو المصلحة، أمّا بدون حاجةٍ ولا مصلحةٍ، إنما تريد أن تقرأه تعبّدًا وتقرّبًا إلى الله، فالأحسن ألا تقرأه.