Skip to content

Er werd een man bij de Profeet (vrede zij met hem) genoemd die de hele nacht had geslapen tot de ochtend. De Profeet zei: 'Dat is een man bij wie de satan in zijn oren heeft geürineerd, of hij zei: 'in zijn oor

Abdoellah ibn Mas'oed (moge Allah tevreden zijn met hem) rapporteerde:

Er werd een man bij de Profeet (vrede zij met hem) genoemd die de hele nacht had geslapen tot de ochtend. De Profeet zei: 'Dat is een man bij wie de satan in zijn oren heeft geürineerd, of hij zei: 'in zijn oor".

ذُكِرَ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ نَامَ لَيْلَهُ حَتَّى أَصْبَحَ، قَالَ: «ذَاكَ رَجُلٌ بَالَ الشَّيْطَانُ فِي أُذُنَيْهِ، أَوْ قَالَ: فِي أُذُنِهِ».

Overeengekomen tussen al-Boekhari en Moeslim
Authentiek
Uitleg

Er werd bij de Profeet (vrede zij met hem) gesproken over een man die de hele nacht had geslapen en niet opgestaan was voor het verplichte gebed, zelfs niet toen de zon opkwam. De Profeet merkte op: 'Dat is iemand bij wie de satan in zijn oor heeft geürineerd.

Voordelen van de hadith

De afkeer van het verzuimen van het nachtgebed en het inzicht dat dit te wijten kan zijn aan de invloed van de satan.

Het waakzaam zijn voor de satan, die zich op elk pad van de mens bevindt om hem te verhinderen om Allah te gehoorzamen.

Ibn Hajar zegt: De term “hij is niet opgestaan voor het gebed” verwijst naar het algemene concept. Het kan ook specifiek slaan op het nachtgebed of het verplichte gebed.

At-Taibi legt uit: Het specifieke gebruik van het woord 'oor' voor het gedenken, ondanks dat de ogen meer associaties met slapen hebben, benadrukt het gewicht van de slaap. Dit komt omdat de oren de kanalen zijn voor alertheid. Het benoemen van urineren heeft te maken met het feit dat dit gemakkelijker binnendringt in de openingen en sneller in de aderen doordringt, wat luiheid in alle leden kan veroorzaken.

Referenties

Sahih al-Boekhari (4/ 122) (3270).

Sahih Moeslim (1/ 537) (774).

Meer (10)

بهجة الناظرين.

لسليم الهلالي (2/ 328).

نزهة المتقين.

لمجموعة من الباحثين (2/ 834).

فتح الباري شرح صحيح البخاري.

لأحمد العسقلاني (3/ 28).

شرح رياض الصالحين.

لابن عثيمين (5/ 193).

المنهاج شرح صحيح مسلم بن الحجاج.

النووي (6/ 64).