التَّكوير

Кога Сонцето сјајот ќе го изгуби,

и кога ѕвездите ќе попаѓаат,

и кога планините ќе се придвижат,

и кога стелните камили без пастир ќе бидат напуштени,

и кога дивите животни ќе се соберат,

и кога морињата со оган ќе се наполнат,

и кога душите со телата ќе се спојат,

и кога живо закопаното девојче ќе биде запрашано

поради каква вина е убиено,

и кога листовите ќе се разделат,

и кога небото ќе се тргне,

и кога Џехенемот ќе се распали,

и кога Џенетот ќе се приближи –

секој ќе го дознае тоа што го подготвил.

И се колнам во ѕвездите кои се сокриваат,

кои се движат и кои од вид се губат,

и во ноќта кога таа велот го спушта,

и во зората кога дише –

Куранот навистина е кажување на Гласникот благороден,

моќен, од Господарот на Аршот ценет,

кому други му се потчинуваат, таму доверлив!

А другарот ваш не е луд:

тој на хоризонтот јасен го виде

и, кога е во прашање Објавата, тој не е скржав

и Куранот не е говор на проклетиот шејтан,

па тогаш каде одите?!

Куранот е само поука за световите,

за оној од вас кој сака да е на Вистинскиот пат,

а вие не можете ништо да сакате, ако тоа Аллах, Господарот на световите, не го сака!