عَبَسَ

Тој се намурти и се сврте

затоа што слепиот му пријде.

А што знаеш ти, можеби тој сака да се очисти,

или да се подучи, па поуката да му користи.

Тој што е богат,261

ти него го советуваш,

а ти не си виновен ако тој не сака да верува.

А тој што ти приоѓа брзајќи

и се плаши,

ти го занемаруваш.

Не чини така! Тоа е поука,

па кој сака, ќе се подучи,

на листови ценети

возвишени, чисти,

во рацете на гласниците262

чесни и безгрешни.

Проклет нека е човекот! Колку ли е само неблагодарен!

Тој од што го создава?

Од капка семе го создава, па му одредува што сака,

и Вистинскиот пат достапен му го прави,

потоа животот му го одзема и прави да биде погребан,

и потоа, кога Тој ќе сака, ќе го оживее.

Навистина, тој сè уште не го исполнил тоа што Тој му го наредил!

Нека погледне човекот во храната своја.

Ние обилен дожд пролеваме,

потоа земјата со пукнатини ја расекуваме

и правиме од неа житото да израснува,

и грозје и зеленчук,

и маслинки и палми,

и градини густи,

и овошје и пасишта

за уживање ваше и за стоката ваша.

А кога ќе дојде гласот заглушувачки263

на Денот кога човекот од братот свој ќе избега

и од мајката своја и од таткото свој

и од сопругата своја и од синовите свои,

тој Ден секој човек само за себеси ќе се грижи.

Некои лица тој Ден ќе бидат блескави,

насмеани, радосни.

А на некои лица тој Ден ќе има прашина,

ќе ги прекрива темнина,

тоа ќе бидат неверниците – развратници.