„Доењето го забранува она што го забранува и раѓањето.“

Хадисот претставува основа за прописите на доењето.

Ибн Хаџер рекол: „Зборовите: ‚Доењето го забранува она што го забранува раѓањето‘ значат и дека го дозволува она што го дозволува раѓањето. Ова е со општ консензус во врска со забраната за брак и нејзините последици – проширување на забраната меѓу детето што доело и децата на доилката, и нивно изедначување со крвните роднини во однос на дозволеното гледање, осамувањето и патувањето заедно. Но, на тоа не се надоврзуваат останатите прописи на мајчинството – како наследството, задолжителното издржување, ослободувањето преку сопственост, сведоштвото, крвнината и укинувањето на казната за убиство.“

Овој хадис ја потврдува забраната поради доење – и тоа како трајна забрана.

Другите хадиси укажуваат дека забраната поради доење се воспоставува со пет јасни доења, и тоа во првите две години од животот.

Забранети поради крвно сродство се: мајките – и во нив спаѓаат и бабите од страна на таткото и мајката, без разлика колку високо одат, ќерките – и во нив спаѓаат ќерките на ќерките и на синовите, без разлика колку надолу одат, сестрите – било по татко и мајка, или само по едниот, тетките по татко – и во нив спаѓаат сите сестри на таткото, поблиски или подалечни, како и сестрите на дедовците, без разлика колку високо одат, тетките по мајка – и во нив спаѓаат сите сестри на мајката, поблиски или подалечни, како и сестрите на бабите, без разлика колку високо одат, било од страна на таткото или мајката, ќерките на братот, ќерките на сестрата – и во нив спаѓаат нивните ќерки, без разлика колку надолу одат.