Skip to content

«არ შეიძლება ზიანის მიყენება ზოგადად, და არ შეიძლება ზიანის მიყენება პასუხად».

გადმოცემულია აბუ სა‘იდ სა'დ იბნ მალიქ იბნ სინან ალ-ხუდრისგან (ალლაჰი იყოს კმაყოფილი მისით), რომ შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა:

«არ შეიძლება ზიანის მიყენება ზოგადად, და არ შეიძლება ზიანის მიყენება პასუხად».

«لَا ضَرَرَ وَلَا ضِرَارَ».

გადმოსცა იბნ მააჯამ, ად-დარააყუთნიმ და სხვებმა მუსნადად.
კარგი (ჰასან)
განმარტება

ალლაჰის შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) განმარტა, რომ საჭიროა ზიანის მოცილება მისი ყველა ფორმითა და გამოვლინებით — როგორც საკუთარი თავისგან, ასევე სხვებისგან. არ არის ნებადართული არავისთვის, ზიანი მიაყენოს არც საკუთარ თავს და არც სხვებს. და არ არის ნებადართული ადამიანს ზიანზე ზიანით პასუხის გაცემა, რადგან ზიანი არ მოიცილება ზიანით, გარდა სამაგიეროს (შურისძიებითი სამართლის) წესის მიხედვით, ყოველგვარი გადამეტების გარეშე.

ჰადისის სარგებლობიდან

აკრძალულია ისეთი შურისძიება, რომელიც გადაჭარბებულია მიყენებულ ზიანზე.

ალლაჰმა არ უბრძანა თავის მონებს ისეთი რამ, რაც მათ ზიანს მიაყენებს.

ჰადისი წარმოადგენს წესს ზიანის აკრძალვაში იქნება ეს სიტყვით, ქმედებით თუ უმოქმედობით.

შარიათის ერთ-ერთი დადგენილი წესია: "ზიანი უნდა აღმოიფხვრას“. შესაბამისად, შარიათი არ ამართლებს ზიანს და მკაცრად კიცხავს მას.

წყაროები

სუნან ალ-დარააყუტნიი (4/ 51) (3079).

მეტი... (5)

التحفة الربانية في شرح الأربعين حديثًا النووية (ص74).

شرح الأربعين النووية.

لابن عثيمين (ص325).

فتح القوي المتين في شرح الأربعين وتتمة الخمسين.

للعباد (ص112).