الحسن بن علي بن أبي طالب
الإسم
حسن بن علی بن ابی طالب
اسم الشهرة
حسن بن علی -رضی الله عنهما-
نبذة مختصرة
حسن بن علی بن ابی طالب، معروف به ابو محمد، نوهٔ پیامبر -صلی الله علیه و سلم- در سال ۳هـ.ق، در مدینه منوره متولد شد. او پنجمین و آخرین خلفاى راشدين بود. مادرش فاطمه زهرا -رضی الله عنها- دختر پیامبر -صلی الله علیه و سلم- بوده و بزرگترین فرزند فاطمه -رضی الله عنها- و اولین فرزند او بود. حسن -رضی الله عنه- عاقل، بردبار، خیرخواه و فصیح بود و از خوشسخنترین و زیرکترین خلق به شمار میرفت. او بیست بار پیاده به حج رفت. و در سال ۴۱هـ.ق، حسن -رضی الله عنه- به صورت داوطلبانه از خلافت کنارهگیری کرد و آن را به معاویه واگذار کرد. این سال به نام «عامالجماعه» یعنی سال جماعت، شناخته شد، زیرا مسلمانان در آن سال متحد شدند. پس از کنارهگیری، حسن -رضی الله عنه- به مدینه بازگشت و تا پایان عمر در آنجا اقامت داشت. بر اساس برخی روایات، او مسموم شد و در سال ۵۰هـ.ق درگذشت. دوران خلافت او شش ماه و پنج روز بود.