Skip to content

«در بهشت درختی است که سوارکار بر اسبی ورزیده، تندرو و تیزپا، صد سال [در سایهٔ آن] می‌راند و آن را به پایان نمی‌رساند».

از ابوسعید خُدری رضی‌الله‌عنه روایت است که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند:

«إِنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ الْجَوَادَ الْمُضَمَّرَ السَّرِيعَ مِائَةَ عَامٍ مَا يَقْطَعُهَا». یعنی: «در بهشت درختی است که سوارکار بر اسبی ورزیده، تندرو و تیزپا، صد سال [در سایهٔ آن] می‌راند و آن را به پایان نمی‌رساند».

«إِنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ الْجَوَادَ الْمُضَمَّرَ السَّرِيعَ مِائَةَ عَامٍ مَا يَقْطَعُهَا».

بخارى و مسلم در روايت آن اتفاق دارند
حديث صحيح
شرح

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر داده‌اند که در بهشت درختی است که سوارکاری بر اسبی که برای مسابقه آماده شده و در دویدنش تیزرو است، صد سال زیر آن حرکت می‌کند و به انتهای [سایهٔ] شاخه‌هایش نمی‌رسد.

از نکات این حدیث

این حدیث، وسعت بهشت و بزرگیِ درختان آن را بیان می‌کند.

منابع
بیشتر (8)

صحیح بخاری (8/ 114) (6553).

صحیح مسلم (4/ 2176) (2828).

نزهة المتقين شرح رياض الصالحين.

لمجموعة من الباحثين (2/ 1289).

بهجة الناظرين شرح رياض الصالحين.

لسليم الهلالي (3/ 345).

تطريز رياض الصالحين.

لفيصل مُبَارَك (ص1086).