هرگاه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از قضای حاجت خارج می‌شد، می‌فرمود: «غُفرانَك»: «پروردگارا بخشش تو را خواهانم
از ام المؤمنین عایشه ـ رضی الله عنها ـ روایت است که:
هرگاه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از قضای حاجت خارج می‌شد، می‌فرمود: «غُفرانَك»: «پروردگارا بخشش تو را خواهانم».
أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا خَرَجَ مِنَ الغَائِطِ قَالَ: «غُفْرَانَكَ».
هرگاه پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ از محل قضای حاجت بیرون می‌آمد این دعا را می‌خواند: «غفرانك» یعنی ای الله مغفرت تو را خواهانم.
مستحب بودن گفتن «غُفرانَك» پس از خروج از محل قضای حاجت.
درخواست آمرزش پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ در همهٔ احوال از پروردگارش.
دربارهٔ سبب طلب مغفرت پس از قضای حاجت گفته شده که: این برای کوتاهی در شکر نعمت‌های پرشمار پروردگار است از جمله آسانی خروج ناپاکی‌ها از بدن؛ و همچنین درخواست مغفرت برای آنکه در وقت قضای حاجت نتوانسته‌ای ذکر الله را به جا بیاوری.
بیشتر (8)
سنن ابی‌داوود (1/ 24) (30).
سنن ترمذی (1/ 57) (7).
سنن ابن‌ماجه (1/ 200) (300).
مُسنَد احمد (42/ 124) (25220).
توضيح الأحكام مِن بلوغ المرام.
لعبد الله البسام (1/ 351).
منحة العلام في شرح بلوغ المرام.
لعبد الله الفوزان (1/ 397).