Skip to content

ผู้ใดสาบานต่อสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ แท้จริงเขาได้ปฏิเสธศาสนาหรือได้ตั้งภาคีแล้ว

จากอิบนุ อุมัร เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา ซึ่งเขาได้ยินผู้ชายคนหนึ่งกล่าว่า: " ไม่ ฉันขอสาบานด้วยกะอ์บะฮ์ " ดังนั้นอิบนุ อุมัร จึงได้กล่าวตักเตือนว่า: จะไม่มีการสาบานต่อสิ่งใดอื่นจากอัลลอฮ์ เพราะฉันได้ยินท่านเราะสูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าว่า:

"ผู้ใดสาบานต่อสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ แท้จริงเขาได้ปฏิเสธศาสนาหรือได้ตั้งภาคีแล้ว"

«مَنْ حَلَفَ بِغَيْرِ اللهِ فَقَدْ كَفَرَ أَوْ أَشْرَكَ».

บันทึกโดย อบูดาวูด อัตติรมิซีย์ และอะห์มัด
เศาะฮีห์
คำอธิบาย​

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้แจ้งไว้ว่าผู้ใดที่สาบานต่อสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ หรือต่อพระนามและคุณลักษณะของพระองค์ แท้จริงเขาได้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์หรือได้ทำในสิ่งที่ภาคีแล้ว เพราะการสาบานนั้นเป็นการแสดงถึงการให้ความยิ่งใหญ่ต่อสิ่งที่สาบานนั้น และความยิ่งใหญ่นั้นเป็นสิทธิ์สำหรับอัลลอฮ์เพียงผู้เดียวเท่านั้น ดังนั้นจึงไม่อนุญาตทำการสาบานนอกจากต่ออัลลอฮ์ พระนามและคุณลักษณะของพระองค์ อันมหาบริสุทธิ์ยิ่งเท่านั้น การสาบานในลักษณะนี้เป็นการตั้งภาคีเล็ก แต่ถ้าผู้ที่ทำการสาบานนั้นให้ความยิ่งใหญ่แก่สิ่งที่เขาได้สาบานเทียบเท่ากับความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์ ตะอาลาหรือเหนือกว่า ดังนั้นถ้าเป็นในลักษณะนั้นก็จะเป็นการตั้งภาคีใหญ่

ความหมายคำ

من حلف: الحلف: اليمين، وهي توكيد الحكم بذكر معظّم تطمئن له نفس المخاطب.

كفر أو أشرك: يحتمل أن يكون هذا شكًّا من الراوي، ويحتمل أن تكون "أو" بمعنى الواو فيكون كفر وأشرك.

บทเรียนที่ได้รับจากหะดีษ

การเชิดชูเอกองค์อัลลอฮ์ด้วยการสาบานนั้นเป็นเอกสิทธิ์ของพระองค์แต่เพียงผู้เดียว ดังจึงห้ามสาบานกับผู้อื่นยกเว้นต่อพระองค์ พระนามหรือ คุณลักษณะของพระองค์

ความตระหนักของบรรดาเศาะหาบะฮ์ในการใช้ให้กระทำความดี และห้ามปรามจากความชั่ว โดยเฉพาะความชั่วที่เกี่ยวกับการตั้งภาคี หรือการตกศาสนา

แหล่งอ้างอิง

สุนัน อัตติรมีซีย์ (3/ 194) (1535).

สุนัน อบูดาวูด (5/ 154- 155) (3251).

มุสนัดอิหม่ามอะห์มัด (9/ 249) (5346).

(9/ 275) (5375).

(10/ 249) (6072).

(1/ 343).

เพิ่มเติม (11)

فتح المجيد شرح كتاب التوحيد.

لعبد الرحمن التميمي (ص413).

القول المفيد على كتاب التوحيد.

لابن عثيمين (2/ 214).

الملخص في شرح كتاب التوحيد.

لصالح الفوزان (ص326).

الجديد في شرح كتاب التوحيد.

لمحمد القرعاوي (ص365).

التمهيد لشرح كتاب التوحيد.

لصالح آل الشيخ (ص452).

فتاوى اللجنة الدائمة.