القَلَم is chapter ٦٨ of the Quran and has ٥٢ verses. This page presents it in full in the Uthmani script, with a verse-by-verse translation of its meaning.
نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ
ن قسم دى پر قلم او پر هغه څه چې ليكي يې.
مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونٖ
نه يې ته په نعمت د رب ستا لیونی.
وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونٖ
او بېشكه ستا لپاره هرومرو نه ختمېدونكې بدله ده.
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٖ
او ته په رېښتيا پر سترو اخلاقو (سم) يې.
فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ
نو زر دی چې به ته هم ووینې او هغوى به هم وويني.
بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ
چې له تاسو په كوم يوه كې لېونتوب دى.
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ
په رېښتيا همغه ستا رب په هغه چا ښه پوه دى چې له لارې يې اوښتى او همغه په لار موندونكو هم ښه پوه دى.
فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ
نو د درواغ ګڼونكو پيروي مه کوه.
وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ
هغوى غواړي چې ته نرمي وكړې نو هغوى به هم نرمي وکړي.
وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافٖ مَّهِينٍ
او مه د هر قسم خور سپك (سړي) پيروي کوه.
هَمَّازٖ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٖ
چې عیب ویونکی، او د خبرو وړونكى راوړونكى [چغلي کوونکی] وي.
مَّنَّاعٖ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ
د نېكۍ ايساروونكى، تېرى كوونكى ډیر بد کاره وي.
عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ
بد زبانه سخت زړی دی (او) له دې (ټولو) وروسته ارمونی (حرامي) هم دى.
أَن كَانَ ذَا مَالٖ وَبَنِينَ
په دې چې هغه د مال او زامنو څښتن دى.
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
كله چې زموږ آيتونه پرې لوستل کيږي، وايي د پخوانيو کيسې دي.
سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ
موږ به يې زر پر پوزه داغ وركېږدو.
إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ
په رېښتيا چې هغوى (مكى والا) مو داسې وازمويل لكه د يو بڼ څښتنان مو چې ازمويلي وو، کله چې هغوى قسم وكړ چې هرومرو به يې سهار وختي مېوې شكوي.
وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ
او ان شاء الله يې نه ويل.
فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفٞ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ
نو راغی د شپې په هغې باندې د شپې راتلونکی عذاب له طرفه د رب ستا نه او دوی ویده وو.
فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ
نو د رېبلي كښت غوندې شو.
فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ
بيا يې سهار يو بل ته نارې كړې.
أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ
چې خپل كښت ته به وختي ځئ كه د مېوې راټولوونكي ياست.
فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ
نو روان شول او پټ پټ سره غږېدل.
أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٞ
چې نن خو به هلته يو بې وزله هم درباندې رانه شي.
وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٖ قَٰدِرِينَ
او سهار وختي په ايسارولو (ښه) برلاسي روان شول.
فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ
خو كله يې چې وليد، وېلې: هرومرو مو لار غلطه كړې.
بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ
نه، بلكې موږ (لكه چې) بې برخې شوي يو.
قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ
تر ټولو منځني (غوره) يې وويل: ما نه درته ويل چې ولې تسبيح نه وايئ؟
قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
(بيا) هغوى (ټولو) وويل: زموږ پالونکي لره پاكي ده، په رېښتيا موږ ظالمان وو.
فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَلَٰوَمُونَ
نو ځينو يې پر ځينو پړه سره اچوله.
قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ
دوی وویل: هاى بربادي ده موږ لره، یقینا موږ یو د حد نه تېریدونکي.
عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرٗا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ
ښايي زموږ رب په بدل كې ترې ښه (باغ) راكړي، موږ د خپل رب لور ته ورګرځو.
كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
عذاب همداسې وي او د آخرت عذاب له دې هم لا ډېر لوى دی، خو كاشكې هغوى پوهېدلاى.
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
پرته له شکه د ځان ساتونکو لپاره يې له خپل پالونکي سره له نعمتونو ډك جنتونه دي.
أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ
نو آيا موږ به مسلمانان د مجرمانو په څېر كړو.
مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ
څه درباندې شوي؟ دا څنګه پرېکړه كوئ؟
أَمۡ لَكُمۡ كِتَٰبٞ فِيهِ تَدۡرُسُونَ
آيا له تاسي سره كوم كتاب دى چې په هغه کې لوستل کوئ.
إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ
چې تاسې لپاره هلته هرومرو همغه څه دي چې خوښوئ يې؟
أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ
يا تاسې لره تر قيامته پر موږ دا ژمنې دي چې ستاسو لپاره به همغه څه وي چې تاسې خپله يې پرېكړه كوئ؟
سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ
ويې پوښته چې كوم يو يې په دې خبره ضامن دى.
أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ
يا د هغوى څه شريكان دي (چې ذمه يې وهلې) نو خپل شريكان دې راولي، كه هغوى رېښتيني وي.
يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقٖ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ
په كومه ورځ چې سخته وېره راشي او هغوى سجدې كولو ته وبلل شي نو بيا به يې نه شي كولاى.
خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ
سترګې به يې ټېټې او رسوايي به پرې خپرېدونكې وي. حال دا چې (په دنيا كې) سجدې ته بلل كېدل او هغوى روغ جوړ وو.
فَذَرۡنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ
نو ته ما او هغه څوك سره پرېږده چې دا خبره درواغ ګڼي. موږ به يې داسې په كرار كرار راونيسو چې هغوى به نه پوهيږي.
وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ
او مهلت وركوم، بېشکه زما تدبير (پلان) ډېر پوخ دى.
أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرٗا فَهُم مِّن مَّغۡرَمٖ مُّثۡقَلُونَ
آيا ته څه بدله ترې غواړې چې هغوى د تاوان تر پېټي لاندې درانه شوي.
أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ
يا له هغوى سره د پټو پوهه ده چې هغوى يې ليكي.
فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومٞ
نو د خپل رب حكم ته صبر كوه او د ماهی والا غوندې مه كېږه چې نارې يې كړې او له غمه ډك شوى و.
لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةٞ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومٞ
كه د هغه د پالونکي لخوا لورينه ورباندې نه واى شوې نو هرومرو به ملامت شوى په يوه سپېره ډاګ غورځېدلى و.
فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
خو خپل پالونکي يې غوره کړ او له نېکانو يې وګرځولو.
وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونٞ
او كله چې هغه کسان چې کفر يې کړی دا نصيحت اوري نو نېږدې وي چې په خپلو سترګو دې له ځايه وښويوي او وايي چې هغه هرومرو لېونى دى.
وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ
حال دا چې هغه د ټولو نړيوالو لپاره پرته له يو پنده بل څه نه دى.
