M gũusa Nabiyaamã nengẽ (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ) rakaar-rãmb piiga
Yii a ɭbn ʿƲmar nengẽ, (Wẽnd yard be b yiibã yĩnga), a yeelame:
M gũusa Nabiyaamã nengẽ (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ) rakaar-rãmb piiga: rakaar a yiibu taoor tɩ Zafar na n ka ta, la rakaar a yiibu Zafar poorẽ, la rakaar a yiibu Magrib poorẽ a zakẽ wã, la rakaar a yiibu sãanf poorẽ a zakẽ, la rakaar a yiibu taaor tɩ fagir na n ka pʋʋse, lɑ ɑ ra yaa wakat ned sẽn ka kẽed Nabiyaamã (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ) nengẽ sasa-kãngã, a Hafsa togsa maam tɩ laandãan boaalã sã n wa boole, tɩ fagirã sã n puki, Nabiyaamã pʋʋsda rakaar a yiibu, lɑ gom-bila a to pʋgẽ a yeelame tɩ Nabiyaamã (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ) ra yɩɩme n pʋʋsd arzũm poorẽ rakaar a yiibu.
حَفِظْتُ مِنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَشْرَ رَكَعَاتٍ: رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الظُّهْرِ، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَهَا، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ المَغْرِبِ فِي بَيْتِهِ، وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ العِشَاءِ فِي بَيْتِهِ، وَرَكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ، وَكَانَتْ سَاعَةً لاَ يُدْخَلُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا، حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ أَنَّهُ كَانَ إِذَا أَذَّنَ المُؤَذِّنُ وَطَلَعَ الفَجْرُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ، وَفِي لَفْظٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ رَكْعَتَيْنِ.
A ʿAbdʋllaah ɭbn ʿƲmar vẽnegdame n wilgdẽ (Wẽnd yard be b yiibã yĩnga) tɩ naafɩl-rãmb nins yẽ sẽn gũus Nabiyaamã nengẽ wã (Wẽnd pʋʋsg la A tɩlgr be a yĩngɑ) yaa piiga, la b boonda bãmb tɩ As-Sunan Arrawaatɩb (Sun tũnugdsi), rakaar a yiibu taoor tɩ Zafar na n ka ta, la rakaar a yiibu Zafar poorẽ, la rakaar a yiibu Magrib poorẽ a zakẽ wã, la rakaar a yiibu Sãanf poorẽ a zakẽ, la rakaar a yiibu taoor tɩ Fagir na n ka pʋʋse, Tɩ rɑkaɑr piigã yaa sẽn pidi. La sã n yaa arzũmã Pʋʋsgo, a maanda rakaar a yiibu a poorẽ.
...:
Wilgda b sẽn bʋ nonglem ne naafɩl-kãensã tũnugrã la b tabl b zugu.
Sari wã sẽn wilgd tɩ b maand Sunnah zagsẽ wã.
Ṣahɩɩh Al-Bʋẖaary (2/ 58-59) (1180.
1181).
Ṣahɩɩh Muslim (2/ 601) (882).
Pɑɑgã (2)
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام.
للبسام (ص112).