عقيدة التوحيد

അഖീദഃ അൽ-തൗഹീദ്

ഭാഷ: lang_ml

തയ്യാറാക്കിയത്:

പതിപ്പ്: 1.1

Download PDF 2.9 MB

This PDF is generated automatically from the book's text; its layout may differ from the printed edition.

പരിഭാഷകൾ 1

Malayalam

Font size

ഇസ്'ലാമിലെ ഏകദൈവ സിദ്ധാന്തം (തൗഹീദ്)നെ സംബന്ധിച്ചുള്ളതാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം. വളരെ എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാകുന്ന രൂപത്തിലാണ് ഈ കൃതി രചിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഉന്നതരായ പണ്ഡിതൻമാരുടെ വ്യത്യസ്ത ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് തത്ത്വങ്ങൾ ക്രോഡീകരിച്ചാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കിയിട്ടുള്ളത്, അവയിൽ പ്രധാനമായവ: ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം ഇബ്നു തീമിയ്യഃയുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, ഇബ്നുൽ ഖയ്യിമിന്റെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, അനുഗൃഹീത പ്രബോധകരായ ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം മുഹമ്മദുബ്നു അബ്ദുൽ വഹ്ഹാബിന്റെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളുടെയും ഗ്രന്ഥങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ആകുന്നു. പഠിക്കുകയും, പഠിപ്പിക്കപ്പെടുകയും, പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതായ അടിസ്ഥാന വിജ്ഞാനമാണ് തൗഹീദിലെ വിശ്വാസ വിജ്ഞാനം എന്നതിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല. കാരണം നമ്മുടെ തൗഹീദിലെ വിശ്വാസം ശുദ്ധമാകുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ അല്ലാഹു നമ്മുടെ സൽക്കർമ്മങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുകയുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് ഈ തൗഹീദിലെ വിശ്വാസത്തെ സംബന്ധിച്ച് കൃത്യമായി നാം മനസ്സിലാക്കണം, പ്രത്യേകിച്ച് ഈ കാലത്ത്. കാരണം (മുസ്'ലിം നാമധാരികളിൽ) ഇന്ന് ദൈവനിഷേധം (കുഫ്റ്), സൂഫിസം, സന്യാസം, ഖബറാരാധന, വിഗ്രഹാരാധന, പ്രവാചക സുന്നത്തിനെതിരെയുള്ള ബിദ്ഈ (പുത്തനാചാര) വിശ്വാസം തുടങ്ങി ഒരുപാട് പിഴച്ച വാദങ്ങളും, വിശ്വാസങ്ങളും നാൾക്കുനാൾ വർദ്ധിച്ചുവരികയാണ് ഈ വാദങ്ങളെല്ലാം തന്നെ വളരെയധികം അപകടം നിറഞ്ഞതാണ്, അതുകൊണ്ട് വിശ്വാസികൾ സലഫുസ്സ്വാലിഹീങ്ങൾ വിശുദ്ധ ഖുർആനിന്റെയും, സുന്നത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ നമുക്ക് പഠിപ്പിച്ചുതന്ന കളങ്കരഹിതമായ വിശ്വാസമെന്ന ആയുധംകൊണ്ട് ഇവയെ എല്ലാം നേരിടേണ്ടതുണ്ട്! അതിനുവേണ്ടി മുസ്'ലീങ്ങൾ അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങളിൽ നിന്ന് ശരിയായ വിശ്വാസം നേടുകയും, അതിന് പ്രഥമ പ്രാധാന്യം നൽകുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.

ഇസ്'ലാംമത വിശ്വാസം (വിശുദ്ധ ഖുർആനിന്റെയും, ഹദീസിന്റെയും പ്രമാണങ്ങളിൽ മാത്രം) പരിധി നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടതാണ്. ഇസ്'ലാംമത വിശ്വാസത്തിന്റെ നിയമദാതാവായ അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ള പ്രമാണത്തിന്റെ (വിശുദ്ധ ഖുർആനിന്റെയും, ഹദീസിന്റെയും) അടിസ്ഥാനത്തിലല്ലാതെ യാതൊന്നും ഈ വിശ്വാസത്തിൽ സ്ഥിരപ്പെടുകയില്ല (സ്വീകാര്യമല്ല). (പണ്ഡിത-പുരോഹിത) അഭിപ്രായത്തിനോ, ഗവേഷണത്തിനോ യാതൊരു പഴുതും ഈ വിശ്വാസത്തിലില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇസ്'ലാംമത വിശ്വാസത്തിന്റെ ഉറവിടം വിശുദ്ധ ഖുർആനിലും തിരുസുന്നത്തിലും മാത്രം പരിമിതമാണ്. കാരണം അല്ലാഹുവിന് നിർബ്ബന്ധമായും ഉണ്ടാകേണ്ടതും, അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിൽ ചേർത്ത് പറയാൻ പാടില്ലാത്തതുമായ കാര്യങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് അല്ലാഹുവിനും, അതിന് ശേഷം (അല്ലാഹു അറിയിച്ചു കൊടുത്തത്) അവന്റെ റസൂൽﷺക്കുമല്ലാതെ മറ്റാർക്കും അറിയില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് സലഫുസ്സ്വാലിഹീങ്ങൾ (സഹാബികൾ, താബിഈങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന പൂർവ്വകാല സച്ചരിതർ) ഇസ്'ലാംമത വിശ്വാസം സ്വീകരിക്കുവാനായി സ്വീകരിച്ച രീതിശാസ്ത്രം (മൻഹജ്) ഖുർആനിലും, തിരുസുന്നത്തിലും പരിമിതമാകുവാൻ കാരണം.

ശരിയായ ഇസ്'ലാംമത വിശ്വാസത്തിൽ നിന്നുള്ള വ്യതിയാനം (ഈ ലോകത്തും, പാരത്രിക ലോകത്തും) നാശവും, നഷ്ടവുമാണ് ഉണ്ടാക്കുക. അല്ലാഹുവിൽ സ്വീകാര്യമായ സൽകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ശക്തമായ പ്രേരണ (അല്ലാഹുവിലും, പരലോകത്തിലും, അല്ലാഹുവിൽനിന്നുള്ള രക്ഷ-ശിക്ഷയിലും ഉള്ള) ശരിയായ വിശ്വാസം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഉണ്ടാകുക. ശരിയായ വിശ്വാസമില്ലാത്തവൻ ദേഹേഛ, (സുഖഭോഗം, ചതി, പകവീട്ടൽ, തുടങ്ങിയവ)കളുടെയും; ഊഹങ്ങൾ (ഖുർആനിനും, ഹദീസിനും പുറത്തുള്ള ചിന്താഗതികൾ)ടെയും ഇരയായിട്ടാണ് ജീവിക്കുക. അങ്ങിനെ അവന് (ഈ ലോകത്തും, പാരത്രിക ലോകത്തും) യഥാർത്ഥ സന്തോഷകരവും, സമാധാനവും സൗഖ്യവുമുള്ള ജീവിതം ഏതാണെന്ന് കണ്ടെത്തുവാൻ കഴിയാതെ, ജീവിതം മാനസിക സംഘർഷവും, ദുഃഖവും, ഇടുങ്ങിയ ചിന്താഗതിയും നിറഞ്ഞ്, അങ്ങിനെ അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുവാനുള്ള മാർഗങ്ങൾ തേടി അലഞ്ഞ് തിരിഞ്ഞ് അവസാനം (കലഹങ്ങളിലേക്കും, ദേഹേഛ കൽപ്പിക്കുന്ന തോന്നിവാസത്തിലേക്കും അങ്ങിനെ) അത് അങ്ങിനെയുള്ളവരെ ആത്മഹത്യയിലേക്കുവരെ കൊണ്ടെത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്!! അധികം ആളുകൾക്കും (ഖുർആനും, ഹദീസും അവഗണിച്ച് ദേഹേഛകളെ പിൻപറ്റുന്നതുകൊണ്ട്) ഇന്ന് ശരിയായ വിശ്വാസത്തിലധിഷ്ഠിതമായ സൻമാർഗം നഷ്ടമായിരിക്കുകയാണ്!! ശരിയായ ഇസ്'ലാംമത വിശ്വാസമില്ലാത്ത സമൂഹം മൃഗതുല്യമായ ജീവിതം നയിക്കുന്ന സമൂഹമായിരിക്കും അവർക്ക് (ഈ ലോകത്തും, പാരത്രിക ലോകത്തും) സമാധാനവും സൗഖ്യവുമുള്ള ജീവിതം ലഭിക്കുന്നില്ല. അവിശ്വാസികളുടെ സമൂഹത്തിൽ ഇന്ന് നാം സർവ്വസാധാരണയായി കണ്ടുവരുന്നത് അവരെ നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ഭൗതികമായ മുഴുവൻ സുഖഭോഗങ്ങളും ലഭ്യമായിട്ടാണ്, (അത് കലഹങ്ങളിലേക്കും, ദേഹേഛ കൽപ്പിക്കുന്ന തോന്നിവാസത്തിലേക്കും, അസമാധാനത്തിലേക്കും അവരെ കൊണ്ടെത്തിക്കുന്നു!!) എന്നാൽ ഈ കാര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുവാനായി നാം അവരെ സൻമാർഗത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുകയും, മാർഗനിർദ്ദേശം നൽകുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. അതിന് നാം ശരിയായ വിശ്വാസം (പഠിച്ച്, പ്രവർത്തിച്ച്) എത്തിച്ചുകൊടുക്കുക അല്ലാതെ മറ്റൊന്നുകൊണ്ടും സാധ്യമല്ല. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''ഹേ; ദൂതൻമാരേ, വസ്തുക്കളിൽ അൽ-ത്വയ്യിബാത്ത് (അല്ലാഹു അനുവദനീയമാക്കിയ എല്ലാതരം ഹലാലായ ഭക്ഷണങ്ങൾ)ൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുകയും, സൽകർമ്മം പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുവിൻ.'' ഖുർആൻ 23: 51

അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''തീർച്ചയായും ദാവൂദിന്(عليه السلام) നാം നമ്മുടെ പക്കൽ നിന്ന് അനുഗ്രഹം നൽകുകയുണ്ടായി. (അല്ലാഹു നിർദ്ദേശിച്ചു:) പർവ്വതങ്ങളേ! നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം (അല്ലാഹുവിന്റെ പരിശുദ്ധിയെ വാഴ്ത്തുന്ന കീർത്തനങ്ങൾ) ഏറ്റുചൊല്ലുക. പക്ഷികളേ, നിങ്ങളും (അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം അല്ലാഹുവിന്റെ പരിശുദ്ധിയെ വാഴ്ത്തുന്ന കീർത്തനങ്ങൾ ഏറ്റുചൊല്ലുക). നാം അദ്ദേഹത്തിന് (ദാവൂദ്(عليه السلام)ന്) ഇരുമ്പ് മയപ്പെടുത്തി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. പൂർണ്ണ വലുപ്പമുള്ള കവചങ്ങൾ നിർമിക്കുകയും, അതിന്റെ കണ്ണികൾ ശരിയായ അളവിലാക്കുകയും, നിങ്ങളെല്ലാവരും സൽകർമ്മം പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്ന് (അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന് നിർദേശം നൽകി). തീർച്ചയായും ഞാൻ (അല്ലാഹു) നിങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നതെല്ലാം കാണുന്നവനാകുന്നു. (അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ) സുലൈമാൻ(عليه السلام)ന്ന് കാറ്റിനെയും (നാം അധീനപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു). അതിന്റെ പ്രഭാത സഞ്ചാരം ഒരു മാസത്തെ ദൂരവും അതിന്റെ സായാഹ്ന സഞ്ചാരം ഒരു മാസത്തെ ദൂരവുമാകുന്നു (അതായത്, രണ്ട് മാസം കൊണ്ട് യാത്രചെയ്യുന്ന ദൂരം അദ്ദേഹത്തിന് ഒരുദിവസം കൊണ്ട് യാത്രചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞു). അദ്ദേഹത്തിന് നാം ചെമ്പിന്റെ ഒരു ഉറവ് ഒഴുക്കി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ റബ്ബിന്റെ കല്പന പ്രകാരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുമ്പാകെ ജിന്നുകളിൽ ചിലർ ജോലി ചെയ്യുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ ആരെങ്കിലും നമ്മുടെ കല്പനക്ക് എതിരുപ്രവർത്തിക്കുന്ന പക്ഷം നാം അവന്ന് ജ്വലിക്കുന്ന നരകശിക്ഷ ആസ്വദിപ്പിക്കുന്നതാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് വേണ്ടി ഉന്നത സൗധങ്ങൾ, ശില്പങ്ങൾ, വലിയ ജല സംഭരണിപോലെയുള്ള തളികകൾ, നിലത്ത് ഉറപ്പിച്ച് നിർത്തിയിട്ടുള്ള പാചകപാത്രങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ അദ്ദേഹം ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്തും അവർ (ജിന്നുകൾ) നിർമ്മിച്ചിരുന്നു. ദാവൂദ് കുടുംബമേ, നിങ്ങൾ നന്ദിപൂര്വ്വം (അല്ലാഹുവിനുള്ള നന്ദിയായി സല്കർമ്മം) പ്രവർത്തിക്കുക. തികഞ്ഞ നന്ദിയുള്ളവർ എന്റെ ദാസൻമാരിൽ അപൂര്വ്വമത്രെ.'' (ഖുർആൻ 34: 10-13).

4- മഹാത്മാക്കളിലും, ഔലിയാക്കളിലും (നബിമാരിലും, ഭയഭക്തൻമാരിലും) അതിര് കവിയുകയും, അവർക്ക് അല്ലാഹു നൽകിയ സ്ഥാനത്തേക്കാൾ അവരെ (സ്നേഹിച്ച്, ആദരിച്ച്, കീർത്തനങ്ങൾ പാടി) ഉയർത്തി, അല്ലാഹുവിന് മാത്രം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഉപകാരം ചെയ്യുക, ഉപദ്രവം നീക്കുക പോലെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ അവർക്ക് കഴിയുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു, ഇതും വിശ്വാസ വ്യതിയാനത്തിനുള്ള കാരണമാകുന്നു!! പ്രാർത്ഥനക്ക് ഉത്തരം ലഭിക്കുവാനും, ആവശ്യപൂർത്തീകരണത്തിനും വേണ്ടി അല്ലാഹുവിനും അവന്റെ സൃഷ്ടികൾക്കുമിടയിൽ അവരെ (നബിമാരെയും, മഹാത്മാക്കളെയും, ഔലിയാക്കളെയും മറ്റും) മധ്യസ്ഥൻമാരാക്കുന്നു!! അതുപോലെ അല്ലാഹുവല്ലാത്തവർക്ക് (അഥവാ ആ മഹാത്മാക്കൾക്ക്, ഔലിയാക്കൾക്ക്, നബിമാർക്ക്, ഭയഭക്തൻമാർക്ക്) ആരാധനകൾ അർപ്പിക്കുന്നു!! അവരുടെ ജാറങ്ങളിലേക്കും, മഖാമുകളിലേക്കും നേർച്ചകളും, വഴിപാടുകളും, ബലിയും അർപ്പിക്കുക, അവരോട് പ്രാർത്ഥിക്കുക, ഇസ്തിആന (സഹായം) തേടുക, ഇസ്തിഗാഥ (രക്ഷ) തേടുകയും ചെയ്യുന്നതായിട്ട് നമുക്ക് കാണാവുന്നതാണ്. ഇതാണ് നൂഹ് നബി (عليه السلام)ന്റെ ജനതയെ ബിംബാരാധനയിലേക്ക് (ശിർക്കിലേക്ക്) എത്തിച്ച വിശ്വാസ വ്യതിയാനത്തിനുള്ള കാരണം. ആ ജനത നൂഹ് നബി (عليه السلام)ന്റെ കാലത്തുണ്ടായിരുന്ന മുസ്'ലീകളിലെ സ്വാലിഹീങ്ങളെ അതിര് കവിഞ്ഞു ആദരിച്ചു! വിശുദ്ധ ഖുർആൻ ഇത് ദൃഢമായി പറയുന്നു: അവർ പറഞ്ഞു: (ജനങ്ങളെ,) നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ദൈവങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്. വദ്ദ്, സുവാഅ്, യഗൂഥ്, യഊക്വ്, നസ്റ് എന്നിവരെ നിങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കരുത്. ഖുർആൻ 71: 23

5- അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രാപഞ്ചികമായ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെ (പ്രപഞ്ചമാകെ സൃഷ്ടിച്ചു സംരക്ഷിച്ചു നിയന്ത്രിക്കുന്നത് അല്ലാഹു മാത്രമാണ് എന്നതിനെ) കുറിച്ചും, ഖുർആനിക ദൈവിക ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെ കുറിച്ചും, അത് ഭൗതിക സംസ്കാരത്തിന്റെ പുരോഗതിക്ക് നൽകുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങളെ അവഗണിക്കൽ, അഥവാ, ഈ കാണുന്ന പ്രാപഞ്ചിക നടപടി ക്രമങ്ങളെല്ലാം തന്നെ മനുഷ്യന്റെ കഴിവിൽ പെട്ടതാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയും, അതിന്റെ പേരിൽ മനുഷ്യനെ മഹത്വപ്പെടുത്തി, ഈ കാണുന്നതെല്ലാം തന്നെ (അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ലഭിച്ചതാണെന്ന വാസ്തവം അവഗണിച്ച്, അവയെല്ലാം) മനുഷ്യന്റെ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളും, മനുഷ്യരുടെ സാമർത്ഥ്യം കൊണ്ടും ലഭിച്ചതാണെന്ന് അവർ (ആ വഴികേടിലായ മുസ്'ലീങ്ങൾ, അവിശ്വാസികൾ) വിശ്വസിച്ചു!! (അതുപോലെ ആ വഴികേടിലായ മുസ്'ലീങ്ങൾ, പ്രാപഞ്ചിക നടപടി ക്രമങ്ങളെല്ലാം ഔലിയാക്കൾ, നബിമാർ, ഭയഭക്തൻമാർ ചെയ്യുന്നതാണെന്നും വിശ്വസിച്ചു ഇതും വിശ്വാസ വ്യതിയാനത്തിനുള്ള കാരണമാകുന്നു), അതാണ് ഖാറൂൻ വാദിച്ചത്. വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പറയുന്നു: (ക്വാറൂൻ) പറഞ്ഞു: എന്റെ കൈവശമുള്ള വിദ്യകൊണ്ട് മാത്രമാണ് എനിക്കിത് ലഭിച്ചത് ഖുർആൻ 28: 78 അതുപോലെ (വഴികേടിലായ) മനുഷ്യർ പറയുന്നു:'ഇത് എനിക്ക് അർഹിക്കുന്നത് (തന്നെ) ആകുന്നു'' ഖുർആൻ 41: 50 ''അവൻ (വഴികേടിലായവർ) പറയും: 'അറിവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തന്നെയാണ് തനിക്ക് അത് നൽകപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് എന്ന്'.'' ഖുർആൻ 39: 49

C. അല്ലാഹു മാത്രമാണ് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥനും, അധിപനും, പ്രപഞ്ചത്തെ മുഴുവനും നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും, (അർഹിക്കുന്നവർക്ക്) പ്രതാപവും-നിന്ദ്യതയും നൽകുന്നവനും, എല്ലാറ്റിനും കഴിവുള്ളവനും, രാവും പകലും മാറ്റിമറിക്കുന്നവനും, എന്ന് വിശ്വസിക്കുക (ഇത് തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു). അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''പറയുക: ആധിപത്യത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥനായ അല്ലാഹുവേ, നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്ക് നീ ആധിപത്യം നൽകുന്നു. നീ (അല്ലാഹു) ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് നീ (അല്ലാഹു) ആധിപത്യം എടുത്തുനീക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നീ (അല്ലാഹു) ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്ക് നീ (അല്ലാഹു) പ്രതാപം നൽകുന്നു. നീ (അല്ലാഹു) ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്ക് നീ (അല്ലാഹു) നിന്ദ്യത വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. നിന്റെ (അല്ലാഹുവിന്റെ) കൈവശമത്രെ നന്മയുള്ളത്. നിശ്ചയമായും നീ (അല്ലാഹു) എല്ലാ കാര്യത്തിനും കഴിവുള്ളവനാകുന്നു. രാത്രിയെ നീ (അല്ലാഹു) പകലിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു. പകലിനെ നീ (അല്ലാഹു) രാത്രിയിലും പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നു (അല്ലാഹു രാത്രിയും പകലും ഉണ്ടാക്കുന്നു). ജീവനില്ലാത്തതിൽ നിന്ന് നീ ജീവിയെ പുറത്ത് വരുത്തുന്നു. ജീവിയിൽ നിന്ന് ജീവനില്ലാത്തതിനെയും നീ പുറത്തു വരുത്തുന്നു. നീ (അല്ലാഹു) ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്ക് കണക്ക് നോക്കാതെ ഉപജീവനം നീ (അല്ലാഹു) നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.'' ഖുർആൻ 3: 26-27

അതുപോലെ എല്ലാ സൃഷ്ടികളുടെയും റബ്ബ് ആകുക എന്നത് (അഥവാ, എല്ലാ സൃഷ്ടികളെയും സൃഷ്ടിച്ച് സംരക്ഷിച്ച് നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലെ അല്ലാഹുവിന്റെ ഏകത്വം എന്നത്) അല്ലാഹുവിൽ മാത്രം ഭരമേൽപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''സർവ്വ സ്തുതിയും-നന്ദിയും റബ്ബു അൽ-ആലമീൻ (മനുഷ്യനും ജിന്നും അടങ്ങുന്ന സർവ്വലോകത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവും സംരക്ഷകനും ആയ) അല്ലാഹുവിന്നാകുന്നു.'' ഖുർആൻ 1: 2 അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''തീർച്ചയായും നിങ്ങളുടെ റബ്ബ് (സർവ്വലോകത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവ് - സംരക്ഷകൻ) ആറുദിവസങ്ങളിലായി (ഘട്ടങ്ങളിലായി) ആകാശങ്ങളും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചവനായ അല്ലാഹുവാകുന്നു. എന്നിട്ടവൻ 'അർശിൽ' ഇസ്തവാ (ആരോഹണം) ചെയ്തിരിക്കുന്നു. രാത്രിയെക്കൊണ്ട് അവൻ (അല്ലാഹു) പകലിനെ മൂടുന്നു. ദ്രുതഗതിയിൽ അത് (രാത്രി) പകലിനെ തേടിച്ചെല്ലുന്നു. സൂര്യനെയും ചന്ദ്രനെയും നക്ഷത്രങ്ങളെയും തന്റെ (അല്ലാഹുവിന്റെ) കല്പനയ്ക്കു വിധേയമാക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ (അല്ലാഹു സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു), അറിയുക (തീർച്ചയായും): സൃഷ്ടിപ്പും ശാസനാധികാരവും (നടപടിക്രമീകരണവും) അവന്നുതന്നെയാണ.് ലോകരക്ഷിതാവായ (സർവ്വലോകത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവും - സംരക്ഷകനും ആയ) അല്ലാഹു മഹത്വപൂർണ്ണനായിരിക്കുന്നു.'' ഖുർആൻ 7: 54

അല്ലാഹുവിന്റെ റുബൂബിയ്യഃ (സൃഷ്ടികർതൃത്ത്വം - രക്ഷാകർതൃത്ത്വം - കൈകാര്യകർതൃത്ത്വം - കാര്യതീരുമാനം എന്നിവയി)ലുള്ള വിശ്വാസവും, (പ്രശ്നങ്ങൾ നേരിടുമ്പോൾ) അല്ലാഹുവിൽ (ദൈവത്തിൽ) അഭയം തേടുന്നതുമെല്ലാം മനുഷ്യ പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗമാണ്. ശിർക്ക് (അല്ലാഹുവിന് മാത്രം സാധിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരിൽ അഭയം തേടുക, അങ്ങനെ അല്ലാഹുവിനുള്ള ആരാധനയിലും മറ്റും മറ്റുള്ളവരെ പങ്ക് ചേർക്കുക…) എന്നത് പുതിയ തത്ത്വമായി ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. നബിﷺ പറയുന്നു: 'ഒരു കുഞ്ഞും അവയുടെ 'ഫിത്റത്തിൽ' (തൗഹീദ്, മുസ്'ലിം, അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്ന ശുദ്ധ പ്രകൃതിയോടെ) അല്ലാതെ ജനിക്കുന്നില്ല! പിന്നീട് അവന്റെ മാതാപിതാക്കളാണ് അവനെ ജൂതനോ, ക്രൈസ്തവനോ, അഗ്നിയാരാധകനോ (ബിംബാരാധകനോ) ആക്കുന്നത്; ബുഖാരി,മുസ്'ലിം: അഥവാ, മനുഷ്യനെ അവന്റെ ശുദ്ധ പ്രകൃതിയിൽ വിടുകയാണെങ്കിൽ 'ഫിത്റത്' (തൗഹീദ്, മുസ്'ലിം, അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുന്ന തത്ത്വവും) പ്രവാചകൻമാർ കൊണ്ടുവന്നതും (ഇസ്'ലാം മതവും), ഖുർആനിന്റെ ഉപദേശങ്ങളും, അല്ലാഹുവിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ദഅ്'വത്ത് (പ്രബോധനം, ഇസ്'ലാമിലേക്കുള്ള ക്ഷണം) മനുഷ്യർ (എല്ലാവരും) സ്വീകരിക്കുമായിരുന്നു!! പക്ഷേ, വ്യതിയാനം സംഭവിച്ച ശിക്ഷണവും, (ബിംബാരാധനാ പ്രമാണങ്ങളും,) നിരീശ്വരവാദപരമായ പരിസരങ്ങളുമാണ് കുഞ്ഞുങ്ങളെ അവരുടെ ശുദ്ധപ്രകൃതി - 'ഫിത്റത്' (തൗഹീദ്, മുസ്'ലിം, അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുന്ന തത്വം)ത്തിൽ നിന്നും തെറ്റിക്കുന്നത്!! അതുപോലെതന്നെ വഴികേടിലും, വ്യതിയാനത്തിലും അകപ്പെട്ട മാതാപിതാക്കളെ അവർ അന്ധമായി പിൻപറ്റുകയും ചെയ്യുന്നതും വഴികേടിലും, വ്യതിയാനത്തിലും അവരെ എത്തിക്കുന്നു!!

വീണ്ടും ഒരു ഹദീസിൽ പ്രവാചകൻﷺ അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങൾ ('ഖുദ്സി') ആയി ഉദ്ധരിക്കുന്നു. 'ഞാൻ എന്റെ അടിമകളെ എല്ലാവരെയും സൃഷ്ടിച്ചത് ഹുനഫാഅ് (ഹനഫിയ്യഃ - ചൊവ്വായ മാർഗ്ഗം - തൗഹീദ്, അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്നതിൽ, അഥവാ ഇസ്'ലാമിക ഏകദൈവാരാധനാ) വിശ്വാസത്തിലാണ്, പിന്നീട് പിശാച് അവരിലേക്ക് വന്ന് അവരെ സത്യമതത്തിൽ (ഇസ്'ലാമിക ഏകദൈവാരാധന - അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്നതിൽ) നിന്ന് വഴി പിഴപ്പിക്കുകയുണ്ടായി; ശേഷം അവർക്ക് ഞാൻ (അല്ലാഹു) അനുവദനീയമാക്കിയത് പിശാച് അവർക്ക് നിഷിദ്ധമാക്കുകയും, ഞാൻ അനുമതി നൽകാത്ത കാര്യമായ: 'എന്നിൽ (അല്ലാഹുവിൽ) ആരാധനയിൽ പങ്കു ചേർക്കുക (ശിർക്ക്, ബിംബാരാധന - ജാറാരാധന)' എന്നത് പിശാച് അവരോട് കല്പിക്കുകയും ചെയ്തു!'' മുസ്'ലിം: 2865, അഹമദ്: 4/162 അതായത് അവരെ വിഗ്രഹങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നതിലും, അല്ലാഹു അല്ലാത്ത മറ്റുള്ളവരെ (ഔലിയാക്കളെ, നബിമാരെ, ജാറങ്ങളെ) ആരാധ്യൻമാരായി സ്വീകരിക്കുവാനും പിശാച് അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. അങ്ങിനെ അവർ വഴികേടിലും, നാശത്തിലും, ഭിന്നിപ്പിലും അകപ്പെടുകയുണ്ടായി!! ഓരോരുത്തരും ഓരോ ആരാധ്യനെ (ദൈവങ്ങളെ) സ്വീകരിക്കുകയും, മറ്റുള്ളവരെ (മറ്റു ആരാധ്യൻമാരെ) ആരാധിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു! യഥാർത്ഥ റബ്ബിനെ (അല്ലാഹുവിനെ ആരാധ്യനായി) അവർ അംഗീകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ വ്യാജ റബ്ബുകളെ (മറ്റു വ്യാജ ആരാധ്യൻമാരെ) അവർ സ്വീകരിക്കുമായിരുന്നില്ല. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''അവനാണ് നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ റബ്ബ് (സ്രഷ്ടാവും, രക്ഷകനും) ആയ അല്ലാഹു, എന്നിരിക്കെ യഥാർത്ഥമായുള്ളതിന് പുറമെ വഴികേടല്ലാതെ എന്താണുള്ളത്?'' ഖുർആൻ 10 : 32 ഇത്തരം വഴികേടുകൾക്ക് അവസാനമോ, പരിധിയോ ഇല്ല!! യഥാർത്ഥ റബ്ബിൽ (അല്ലാഹുവിൽ) നിന്ന് ആരാണോ പിന്തിരിയുന്നത് അവർ വഴികേടിൽ അകപ്പെടുക തന്നെ ചെയ്യുന്നതാണ്. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''വ്യത്യസ്ത റബ്ബുകൾ (സ്രഷ്ടാവും, രക്ഷകനും) ആണോ ഉത്തമം; അതല്ല, ഏകനും സർവ്വാധികാരിയുമായ അല്ലാഹുവാണോ (ഉത്തമം)? അവനു (അല്ലാഹുവിനു) പുറമെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവ (എല്ലാം) നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കളും നാമകരണം ചെയ്തിട്ടുള്ള ചില നാമങ്ങൾ (വസ്തുക്കൾ) അല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല. അവയെപ്പറ്റി (അവയെ ആരാധിക്കൂവാൻ) അല്ലാഹു യാതൊരു പ്രമാണവും (ഖുർആനിലും നബിചര്യയിലും) അവതരിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.'' ഖുർആൻ 12: 39,40

അതുപോലെ, വിശേഷണങ്ങളിലും, പ്രവർത്തനങ്ങളിലും ഒരേ രൂപത്തിലുള്ള രണ്ട് ദൈവങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് വാദിക്കുന്നവരെ കാണാൻ പ്രയാസമാണ്. മറിച്ച് ചില മുശ്രിക്കുകൾ (ബിംബാരാധകർ) പറഞ്ഞത് (ഇന്ന് വഴികേടിലായ മുസ്'ലീങ്ങൾ പറയുന്നതുപോലെ): 'തങ്ങളുടെ ദൈവങ്ങൾക്ക് (ഔലിയാക്കൾക്ക്, നബിമാർക്ക്, ജാറങ്ങൾക്ക്) പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ചില കാര്യക്രമങ്ങളിൽ പങ്കുണ്ടെന്നാണ്.'' പിശാച് അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരെ ആരാധിക്കുവാനായി (ഇങ്ങനെയുള്ള വ്യാജവാദങ്ങൾ നൽകി - വ്യാജദിവ്യത്വം പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി) അവരെയും കൊണ്ട് കളിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്!! ഓരോ സമൂഹത്തെയും അവരുടെ ബുദ്ധിയുടെ തോതനുസരിച്ച് പിശാച് കളിച്ചിട്ടുണ്ട്!! ചിലയാളുകൾ മരിച്ചവരെ (സച്ചരിതരെ, നബിമാരെ, ഔലിയാക്കൻമാരെ) (വ്യാജദിവ്യത്വം, 'ഖറാമത്തുകൾ,' അത്ഭുതം പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി) മഹത്വപ്പെടുത്തി അവരെ ആരാധിക്കുകയുണ്ടായി. അവരുടെ രൂപങ്ങൾ (അവരുടെ പേരിൽ ജാറരുപം, ഖുബ്ബരുപം… തുടങ്ങിയവയായി) ഉണ്ടാക്കുകയും, പിന്നീടത് അവരുടെ ബിംബങ്ങളാക്കുകയും ചെയ്തു!! നൂഹ് നബി (عليه السلام)യുടെ ജനത ഇങ്ങനെയാണ് ചെയ്തത്. മറ്റുചിലർ നക്ഷത്രങ്ങളെ ആരാധിക്കുകയും, അവയുടെ രൂപങ്ങളുണ്ടാക്കുകയും, പ്രപഞ്ചകാര്യക്രമത്തിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾക്ക് ചില കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ സാധിക്കുമെന്നും വാദിച്ചു (അതിന് ജ്യോതിഷം എന്നുവിളിച്ചു), ആ ആരാധനക്ക് വേണ്ടി ആരാധനാലയങ്ങളും, പ്രത്യേക സ്ഥലങ്ങളും (സമയങ്ങളും) അവർ ഉണ്ടാക്കി!

പ്രപഞ്ചഗോളങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നവർ തന്നെ വ്യത്യസ്ത തരത്തിലാണ് ഉള്ളത്. അവരിൽ ചിലർ സൂര്യനെ ആരാധിച്ചു, മറ്റുചിലർ ചന്ദ്രനെ ആരാധിച്ചു, മറ്റു ചിലർ ചില നക്ഷത്രങ്ങളെയാണ് ആരാധിച്ചിരുന്നത്. അങ്ങിനെ അതിന് അവർ രൂപങ്ങളുണ്ടാക്കുകയും, ഓരോ ഗോളങ്ങൾക്കും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം ആരാധനാസ്ഥലങ്ങൾ തന്നെ അവർ പണിയുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ മറ്റു ചിലയാളുകൾ അഗ്നിയെ ആരാധിച്ചു - അവർ മജൂസികൾ എന്ന് (അറബിയിൽ) അറിയപ്പെട്ടു. ചിലർ (മുസ്'ലീകളിലെ വഴികേടിലായവർ) ഖബറുകളെ ആരാധിക്കുന്നു!! മറ്റു ചിലർ ഇന്ത്യയിലുള്ളത് പോലെ പശുവിനെ ആരാധിച്ചുവന്നു. മലക്കുകളെയും, മരങ്ങളെയും, കല്ലുകളെയും, ഖബറുകളെയും, ജാറങ്ങളെയും ആരാധിക്കുന്നവരും വളരെയധികമുണ്ട്. അവരുടെ (ഈ അല്ലാഹു അല്ലാത്തവർക്കുള്ള ആരാധനയുടെ പ്രധാന കാരണം), ഇവർ (ഈ ബിംബ-ജാറാരാധകർ - മുസ്'ലീകളിലെ വഴികേടിലായവർ) എല്ലാം തന്നെ അല്ലാഹു അല്ലാത്തവർക്ക് റുബൂബിയ്യഃത്ത് (പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൃഷ്ടികർതൃത്ത്വം - രക്ഷാകർതൃത്ത്വം - കൈകാര്യകർതൃത്ത്വം - കാര്യതീരുമാനം - പ്രാർത്ഥനക്ക് ഉത്തരം നൽകൽ… തുടങ്ങിയവയിൽ നിന്ന്) ചിലത് ഉണ്ടെന്ന് വാദിക്കുന്നത് കൊണ്ടാകുന്നു!!

ആകാശം, ഭൂമി, മറ്റു ഗോളങ്ങൾ, അന്തരീക്ഷം, ജീവികൾ, കല്ലുകൾ, കര, കടൽ, മലക്കുകൾ, ജിന്നുകൾ, മനുഷ്യർ തുടങ്ങിയ പ്രപഞ്ചത്തിലെ അല്ലാഹുവിന്റെ മുഴുവൻ സൃഷ്ടികളും അല്ലാഹുവിന് കീഴൊതുങ്ങുകയും, അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രപഞ്ചനിയമത്തെ അനുസരിക്കുന്നവരുമാണ്! അല്ലാഹു പറയുന്നു: "ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലും ഉള്ളവരെല്ലാം അനുസരണയോടെയോ നിർബന്ധിതമായോ അവന്ന് കീഴ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്." (192) ഖുർആൻ 3: 83 അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''ആകാശഭൂമികളിലുള്ളതെല്ലാം തന്നെ അവന്റെ (അല്ലാഹുവിന്റെ) താകുന്നു. എല്ലാവരും അവന്ന് (അല്ലാഹുവിന്ന്) കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരാകുന്നു.'' ഖുർആൻ 2: 116 ''ആകാശങ്ങളിലുള്ളതും ഭൂമിയിലുള്ളതുമായ ഏതൊരു ജീവിയും അല്ലാഹുവിന് സുജൂദ് ചെയ്യുന്നു (പ്രണമിക്കുന്നു, അല്ലാഹുവിന്റെ മഹത്വത്തെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു, പരിശുദ്ധിയെ വാഴ്ത്തുന്നു, കീഴ്പ്പെടുന്നു), മലക്കുകളും (അല്ലാഹുവിന് സുജൂദ് ചെയ്യുന്നു.) അവർ അഹങ്കാരം നടിക്കുന്നില്ല.'' ഖുർആൻ 16: 49 ''ആകാശങ്ങളിലുള്ളവരും (മലക്കുകളും), ഭൂമിയിലുള്ളവരും, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും, പർവ്വതങ്ങളും വൃക്ഷങ്ങളും ജന്തുക്കളും, മനുഷ്യരിൽ കുറെപേരും അല്ലാഹുവിന് പ്രണാമം (സുജൂദ്) അർപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു (അല്ലാഹുവിന്റെ മഹത്വത്തെ വാഴ്ത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നു, പരിശുദ്ധിയെ വാഴ്ത്തുന്നു) എന്ന് നീ കണ്ടില്ലേ?'' ഖുർആൻ 22: 18 ''അല്ലാഹുവിന്നാണ് ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലും ഉള്ളവരെല്ലാം സ്വമനസ്സോടെയും നിർബന്ധിതരായിട്ടും പ്രണാമം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് (അല്ലാഹുവിന്റെ മഹത്വത്തെ വാഴ്ത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നത്, പരിശുദ്ധിയെ വാഴ്ത്തി കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്, കീഴ്പ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്). പ്രഭാതങ്ങളിലും സായാഹ്നങ്ങളിലും അവരുടെ നിഴലുകളും (അല്ലാഹുവിന്ന് പ്രണാമം ചെയ്യുന്നു.).'' ഖുർആൻ 13: 15

സത്യവിശ്വാസി (മുസ്'ലിം) അനുസരണയോടെ (ഇസ്'ലാമിക നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ജീവിച്ച്) അല്ലാഹുവിന് കീഴൊതുങ്ങുകയും, (മനുഷ്യന്റെ കൈ പ്രവർത്തിച്ച തെറ്റുകൾക്ക് അല്ലാഹുവിനോട് പാപമോചനം തേടി) പ്രശ്നങ്ങളിൽ ക്ഷമിക്കുകയും, അല്ലാഹു കല്പിച്ചത് ക്ഷമയോടെ അനുസരണയോടെ അവൻ ജീവിതത്തിൽ പകർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. അവനാണ് അല്ലാഹുവിന് അനുസരണയോടെ കീഴൊതുങ്ങുകയും, അനുസരണയോടെ സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തവൻ. എന്നാൽ അവിശ്വാസി (കാഫിർ) (ഇസ്'ലാമിക നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും) തന്റെ റബ്ബിന്റെ പ്രാപഞ്ചിക കല്പനക്ക് കിഴൊതുങ്ങിയവനാണ്, പ്രപഞ്ചത്തിൽ എല്ലാവരുടെയും സുജൂദ് (പ്രണാമം) കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് അല്ലാഹുവിന് കീഴൊതുങ്ങലാണ്, എല്ലാറ്റിന്റെയും സുജൂദ് (കീഴൊതുങ്ങൽ) അതിന്റെ അവസ്ഥക്കനുസരിച്ചാകുന്നു. ഓരോന്നിനും യോജിക്കുന്ന രൂപത്തിൽ തന്റെ റബ്ബിന് കീഴൊതുങ്ങുന്ന രൂപത്തിലാകുന്നു അവയുടെയെല്ലാം സുജൂദ്. അതുപോലെ എല്ലാറ്റിന്റെയും തസ്ബീഹ് (അല്ലാഹുവിന്റെ മഹത്വത്തെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്, അവന്റെ പരിശുദ്ധിയെ വാഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്, അല്ലാഹുവിന് കീഴ്പ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്) അവയുടെ രൂപഘടനയ്ക്കനുസരിച്ചാണ്, അത് യാഥാർത്ഥ്യമാണ്, ആലങ്കാരിക പ്രയോഗമല്ല''.

ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം (ഇബ്നു തൈമിയ്യഃ റഹിമ.) പറയുന്നു: 'സൃഷ്ടികൾ മുഴുവനും അല്ലാഹുവിന് നിർബ്ബന്ധിതമായോ, അനുസരണയോടെയോ കീഴൊതുങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് ഈ ആയത്തിൽ പറയുന്നു. കാരണം മുഴുവൻ സൃഷ്ടികളും അവന് (അല്ലാഹുവിന്) പരിപൂർണമായി ആരാധനകൾ അർപ്പിക്കുന്നു, അത് അംഗീകരിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും ശരി. കാരണം അവയെല്ലാം തന്നെ അല്ലാഹുവിന്റെ കല്പനക്കും, നിയന്ത്രണത്തിനും വിധേയരും, നിർബ്ബന്ധിതമായോ അനുസരണത്താലോ കീഴൊതുങ്ങിയവരുമാണ്. ഒരു സൃഷ്ടിക്കും തന്നെ അവന്റെ വിധിനിർണ്ണയത്തിൽ നിന്നോ, ഉദ്ദേശത്തിൽ നിന്നോ പുറത്ത് പോകുവാൻ സാധ്യമല്ല. കഴിവും, പ്രതാപവും അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാകുന്നു. അവൻ ഇരുലോക രക്ഷിതാവും, അവയുടെ ഉടമസ്ഥനുമാണ്. അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന രൂപത്തിൽ സൃഷ്ടികളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. അവൻ അവയുടെയെല്ലാം സ്രഷ്ടാവും, ഉണ്ടാക്കിയവനും, രൂപപ്പെടുത്തിയവനുമാകുന്നു. അവനല്ലാത്തതെല്ലാം സൃഷ്ടികളും, ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടവരും, ദരിദ്രരും, ആവശ്യമുള്ളവരും, ആരാധിക്കുന്നവരുമാണ്. അല്ലാഹു പരമപരിശുദ്ധനും, ഏകനും, സർവ്വാധികാരിയും, സ്രഷ്ടാവും, പടച്ചവനും, രൂപപ്പെടുത്തുന്നവനും അവനാണ്'

ഇത് (സ്രഷ്ടാവിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് മനസ്സിലാക്കുവാനുള്ള) കൃത്യവും, ശരിയായ രൂപവുമായ ഒരു വിശദീകരണമാണ്. ഒരിക്കലും തള്ളിക്കളയുവാൻ കഴിയാത്ത രൂപത്തിൽ, നിർബ്ബന്ധമായും അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ചോദ്യരൂപത്തിൽ അല്ലാഹു ഇത് ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''അതല്ല, യാതൊരു വസ്തുവിൽ നിന്നുമല്ലാതെ (തനിയെ) അവർ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണോ?'' (ഖുർആൻ 52: 35). അതായത് ഒരു സ്രഷ്ടാവില്ലാതെയാണോ അവർ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്? അതല്ല അവർ സ്വയം തന്നെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണോ? എന്നാൽ അത് (സ്രഷ്ടാവില്ലാതെ സ്വയം സൃഷ്ടിക്കപ്പെടൽ) ഒരിക്കലും ശരിയല്ല!! മുകളിൽ പറഞ്ഞ രണ്ട് കാര്യങ്ങളും നിരർത്ഥകമാണ്. അപ്പോൾ അവർക്ക് ഒരു സ്രഷ്ടാവുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാവും (സമ്മതിക്കപ്പെടും). ആ സ്രഷ്ടാവ് (അവരുടെ എല്ലാ വ്യാജദൈവങ്ങളുടെയും ദൗർബല്യങ്ങളിൽ നിന്നെല്ലാം) പരിശുദ്ധനായ ഏകദൈവം - അല്ലാഹു ആകുന്നു. അവനല്ലാതെ മറ്റൊരു സ്രഷ്ടാവും ഇല്ല തന്നെ. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''ഇതൊക്കെ (പ്രപഞ്ചമാകെ) അല്ലാഹുവിന്റെ സൃഷ്ടിയാകുന്നു. എന്നാൽ അവന്നു (അല്ലാഹുവിന്നു) പുറമെയുള്ളവർ (ആ വ്യാജദൈവങ്ങൾ, ബിംബങ്ങൾ, ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഔലിയാക്കൾ, നബിമാർ) സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്താണെന്ന് നിങ്ങൾ എനിക്ക് കാണിച്ചുതരൂ.'' ഖുർആൻ 31: 11

ഏൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ഉത്തരവാദിത്വം നിർവ്വഹിക്കുകയില്ലായെന്ന് പറയുന്നവരോ, അതിൽ നിന്ന് പിന്തിരിയുന്നവരോ ആയിട്ടുള്ള ഒരു സൃഷ്ടിയുമില്ല. ഇതാണ് ഫിർഔൻ മൂസാനബി (عليه السلام)യോട് തെളിവ് പിടിച്ചു ചോദിച്ചത്: ''അവൻ (ഫിർഔൻ) ചോദിച്ചു: 'ഹേ; മൂസാ, അപ്പോൾ ആരാണ് നിങ്ങളുടെ രണ്ട് പേരുടെയും (മൂസാ (عليه السلام)ുടെയും സഹോദരൻ ഹാറൂന്റെയും) റബ്ബ് (സൃഷ്ടിച്ചു സംരക്ഷിക്കുന്ന ദൈവം)?'.'' അതിന് മൂസാعليه السلامന്റെ മറുപടി വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ പറയുന്നു: ''അദ്ദേഹം (മൂസാ(عليه السلام പറഞ്ഞു: 'ഓരോ വസ്തുവിനും (ജീവികൾക്കും) അതിന്റെ സൃഷ്ടിപ്പ് - പ്രകൃതം നൽകുകയും, എന്നിട്ട് (അതിന്) നേർവഴി കാണിക്കുകയും ചെയ്തവനാരോ അവനത്രെ ഞങ്ങളുടെ റബ്ബ് (സൃഷ്ടിച്ചു സംരക്ഷിക്കുന്ന ദൈവം)'.'' ഖുർആൻ 20: 50 അഥവാ, നമ്മുടെ റബ്ബ് (അല്ലാഹു - ദൈവം) ആണ് എല്ലാറ്റിനെയും സൃഷ്ടിച്ചത്, ഓരോ സൃഷ്ടികൾക്കും അവർക്ക് അനുയോജ്യമായ രൂപം (സൃഷ്ടി, ഘടന) നൽകിയതും അല്ലാഹുവാണ്. ശരീരത്തിന്റെ വലുപ്പവും ചെറുപ്പവും, മധ്യസ്ഥതയും, മുഴുവൻ വിശേഷണങ്ങളും നൽകുകയും, പിന്നെ എന്ത് ലക്ഷ്യത്തിന് വേണ്ടിയാണോ ഓരോ സൃഷ്ടികളും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത് അതിലേക്ക് മാർഗദർശനം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ മാർഗദർശനം ബോധനത്തിന്റെയും, സൂചനയുടെയും മാർഗദർശനമാണ്. എല്ലാ സൃഷ്ടികൾക്കും അനുയോജ്യമായ മാർഗദർശനമാണത്. ഓരോ സൃഷ്ടികളും താൻ എന്തിനു വേണ്ടിയാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതെന്നും, തനിക്കുപകാരമുള്ളതും, ഉപദ്രവമുള്ളതും എന്തെല്ലാമാണെന്നും അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു! മൃഗങ്ങൾക്ക് പോലും തനിക്ക് ഉപകാരമുള്ളതെന്താണെന്നും, ഉപദ്രവം ചെയ്യുന്നതെന്താണെന്നും കണ്ടെത്തുവാനുള്ള മാർഗദർശനം നൽകപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്! അതുപോല, താൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം എന്താണ് എന്ന് കണ്ടെത്തുവാനുള്ള കാര്യങ്ങളും അല്ലാഹു നൽകിയിരിക്കുന്നു. ഇതാണ് അല്ലാഹു പറയുന്നത്: ''താൻ (അല്ലാഹു) സൃഷ്ടിച്ച എല്ലാ വസ്തുക്കളെയും ശ്രേഷ്ഠം (ശരിയായത്, അനുയോജ്യമായത്) ആക്കിയവനത്രെ അവൻ (അല്ലാഹു).'' ഖുർആൻ 32: 7

മുഴുവൻ സൃഷ്ടികളെയും സൃഷ്ടിച്ചവനും, ഓരോ സൃഷ്ടികൾക്കും സുന്ദരമായ രൂപം നൽകിയവനും - അല്ലാഹു നൽകിയ രൂപത്തേക്കാൾ സുന്ദരമായ ഒരു രൂപവും ഒരു ബുദ്ധിക്കും രൂപപ്പെടുത്തുവാൻ സാധ്യമല്ല! - എല്ലാറ്റിനും അതിൻേറതായ നന്മയിലേക്ക് മാർഗദർശനം നടത്തിയവനുമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ റബ്ബ് (ദൈവം - അല്ലാഹു). അവനെ നിഷേധിക്കുന്നത് ഏറ്റവും വലിയ ധിക്കാരവും, കളവും, അഹങ്കാരവുമാണ്!! ഓരോ സൃഷ്ടികൾക്കും ഈ ലോകത്ത് സൗഖ്യ ജീവിതത്തിന് വേണ്ട മുഴുവൻ കാര്യങ്ങളും നൽകിയത് അല്ലാഹു (മാത്രം) ആണ് തുടർന്ന് അവർക്ക് എല്ലാനിലക്കും ഉപകാരപ്രദമായ കാര്യങ്ങളിലേക്ക് മാർഗദർശനം നൽകിയതും അവനാണ്. ഓരോ ഇനങ്ങൾക്കും അതിന് യോജിക്കുന്ന രൂപവും, ആകൃതിയും നൽകിയവനും; സ്ത്രീക്കും, പുരുഷനും അവരുടെ എതിർ ലിംഗവുമായി പരസ്പര ആകർഷണത്തിനും, വൈവാഹിക ജീവിതത്തിനും ഉതകുന്നവിധം യോജിക്കുവാനും, ഒരുമിക്കുവാനും വേണ്ട കൃത്യമായ രൂപരേഖ നൽകിയവനും; ഓരോ അവയവങ്ങൾക്കും ഉപകരിക്കുന്ന രൂപം നൽകിയവനും ആരാണോ അവൻ തന്നെയാണ് എല്ലാത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവ് (റബ്ബ് - ദൈവം - അല്ലാഹു) എന്ന കാര്യത്തിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവൻ മാത്രമെ ആരാധനക്കർഹനാകുകയുള്ളൂ, മറ്റാരും അതിനർഹരല്ല തന്നെ. ഒരു കവി പറയുന്നു:

പരിശുദ്ധനായ അല്ലാഹുവിന്റെ റുബൂബിയ്യഃ (പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടിച്ച് പരിപാലിക്കുന്ന സൃഷ്ടികർതൃത്ത്വത്തിൽ)ലുള്ള ഏകത്വം എന്നത് വ്യക്തമാക്കുന്നത്: ''അവൻ (പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടിച്ച് പരിപാലിക്കുന്ന അല്ലാഹു) മാത്രമാണ് ആരാധനക്കർഹൻ എന്നും, ആരാധനക്ക് അർഹൻ ആകുവാനുള്ള അവകാശത്തിൽ അല്ലാഹുവിന് യാതൊരു പങ്കുകാരനില്ലായെന്നും ആകുന്നു. അതിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ല.'' മനുഷ്യൻ തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃ (പ്രപഞ്ചം സൃഷ്ടിച്ച് പരിപാലിക്കുന്നത് അല്ലാഹു മാത്രമാണെന്ന്) അംഗീകരിക്കുകയും, എന്നാൽ, തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃ (ആരാധനക്കർഹൻ അല്ലാഹു മാത്രം ആകുന്നു എന്നത്) അംഗീകരിക്കാതിരിക്കുകയോ, അതല്ലെങ്കിൽ ശരിയായ രൂപത്തിൽ (ആരാധനയുടെ എല്ലാ ഇനങ്ങളും അല്ലാഹുവിന് മാത്രം അർപ്പിച്ച്) അതുപ്രകാരം ജീവിക്കാതിരിക്കുകയോ ചെയ്താലും; (നേരെ മറിച്ച് തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃ അംഗീകരിക്കുകയും, തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃ അംഗീകരിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്താലും) അവൻ ഒരു യഥാർത്ഥ മുസ്'ലിമാകുകയില്ല - അഥവാ ഒരു മുവഹ്ഹിദ് (അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുന്നവൻ, ഏകദൈവാരാധകൻ) ആകുകയില്ല. അവൻ ഒരു കാഫിറും, സത്യനിഷേധിയുമായിരിക്കും. ഇതാണ് അടുത്ത അദ്ധ്യായത്തിൽ നാം ചർച്ച ചെയ്യുന്നത്.

ഒന്ന്: തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃ. ആരെങ്കിലും അല്ലാഹുവിന്റെ റുബൂബിയ്യഃയെ അംഗീകരിച്ചാൽ അഥവാ, ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന് അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റൊരു സ്രഷ്ടാവും, അന്നദാതാവും, സംരക്ഷകനും നിയന്ത്രകനും ഇല്ലായെന്ന് അംഗീകരിച്ചാൽ - മനസ്സിലാക്കിയാൽ; ആ സൃഷ്ടിപ്പിന്റെയും (സൃഷ്ടികളുടെയും) ഉടമസ്ഥനും സംരക്ഷകനുമായ പരിശുദ്ധനായ അല്ലാഹു മാത്രമാണ് (ആ സൃഷ്ടികളുടെ) മുഴുവൻ ആരാധനകൾക്കും അർഹൻ എന്ന് അംഗീകരിക്കൽ നിർബ്ബന്ധമായി വരുന്നു. ഇത് (അഥവാ, അല്ലാഹുവിന് മാത്രം ആരാധനകൾ അർപ്പിക്കൽ) ആണ് തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃ എന്നത് കൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നത്. ഉലൂഹിയ്യത്ത് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ആരാധനയാണ്. അൽ-ഇലാഹ് എന്നതിന്റെ അർത്ഥം ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ (അല്ലാഹു) എന്നാണ്. അപ്പോൾ, ആരാധനയുടെ ഇനങ്ങളായ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥന, ഇസ്തിഗാഥ (സംരക്ഷണത്തിനുള്ള പ്രാർത്ഥന), ഇസ്തിആന (സഹായത്തിനുള്ള പ്രാർത്ഥന), തവക്കുൽ (രക്ഷതേടി ഭരമേല്പിക്കൽ), ദബഹ് (ബലി-അറവ്), നദ്ര് (നേർച്ച) തുടങ്ങിയ ആരാധനയുടെ മുഴുവൻ ഇനങ്ങളും അല്ലാഹുവിനല്ലാതെ അർപ്പിക്കുവാൻ പാടില്ല. അഥവാ, വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥന (ഇസ്തിഗാഥ, ഇസ്തിആന തുടങ്ങിയവ) അല്ലാഹുവിനോടല്ലാതെ പാടില്ല, തവക്കുൽ (രക്ഷതേടി ഭരമേല്പിക്കൽ) അല്ലാഹുവിനോടല്ലാതെ പാടില്ല, ബലിയും നേർച്ചയും അല്ലാഹുവിനല്ലാതെ പാടില്ല… തുടങ്ങിയ ആരാധനയുടെ മുഴുവൻ ഇനങ്ങളും അല്ലാഹുവിലേക്ക് അല്ലാതെ തിരിച്ചുവിടാൻ പാടില്ല. അതുകൊണ്ട്, തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃ (പഠിക്കൽ - പഠിപ്പിക്കൽ) തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃ (ആരാധനയുടെ മുഴുവൻ ഇനങ്ങളും അല്ലാഹുവിന് മാത്രമെ അർപ്പിക്കുവാൻ പാടുള്ളു എന്ന്) അംഗീകരിക്കുവാൻ - വിശ്വസിക്കുവാൻ നിർബ്ബന്ധമാണ് എന്ന് ഇതിൽനിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ഇത്കൊണ്ട് തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃ നിഷേധിക്കുന്നവർക്ക് (അഥവാ, ആരാധനയുടെ ഇനങ്ങളായ: വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥന, ഇസ്തിഗാഥ, ഇസ്തിആന, തവക്കുൽ, ദബഹ് (ബലി-അറവ്), നദ്ര് (നേർച്ച) തുടങ്ങിയവ… മരിച്ചുപോയ നബിമാർക്കും, ഔലിയാക്കൾക്കും, ബിംബങ്ങൾക്കും അർപ്പിക്കുന്ന വഴികേടിലായ മുസ്'ലീങ്ങൾക്കും, ബിംബാരാധകർക്കും) മറുപടിയായി ആദ്യം അവരെക്കൊണ്ട് തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃ (പ്രപഞ്ചത്തിന് അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റൊരു സ്രഷ്ടാവും, അന്നദാതാവും, സംരക്ഷകനും നിയന്ത്രകനും ഇല്ലാ എന്ന തത്വം) അംഗീകരിപ്പിക്കുക. (എന്നാൽ തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃ അംഗീകരിക്കൽ - വിശ്വസിക്കൽ അവർക്ക് നിർബ്ബന്ധമാകും), ഈ തത്വം അല്ലാഹു വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നു: ''ജനങ്ങളേ, നിങ്ങളെയും നിങ്ങളുടെ മുൻഗാമികളെയും സൃഷ്ടിച്ച നിങ്ങളുടെ റബ്ബിനെ (സ്രഷ്ടാവും സംരക്ഷകനുമായ അല്ലാഹുവിനെ) നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുവിൻ. നിങ്ങൾ ദോഷബാധയെ സൂക്ഷിച്ച് ജീവിക്കുവാൻ വേണ്ടിയത്രെ അത് നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ഭൂമിയെ മെത്തയായും ആകാശത്തെ മേൽപുരയാക്കിത്തരികയും ആകാശത്ത് നിന്ന് വെള്ളം ചൊരിഞ്ഞു തന്നിട്ട് അതുമുഖേന നിങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷിക്കുവാനുള്ള കായ്കനികൾ ഉൽപാദിപ്പിച്ചു തരികയും ചെയ്ത (നാഥനെ). അതിനാൽ (ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞു കൊണ്ട്) നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന് സമൻമാരെ ഉണ്ടാക്കരുത്. ഖുർആൻ 2: 21, 22

ഈ സൂക്തത്തിൽ അല്ലാഹു അവർക്ക് തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃ (അല്ലാഹു മാത്രമാണ് നിങ്ങളുടെയും നിങ്ങളുടെ പൂർവ്വ പിതാക്കൻമാരുടെയും സ്രഷ്ടാവും, അന്നദാതാവും, സംരക്ഷകനും എന്ന തത്വം) പഠിപ്പിച്ചതിനു ശേഷം തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃ (ആ സ്രഷ്ടാവായ അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുക എന്ന തത്വം) കല്പിച്ചു. അഥവാ, ആദ്യം അവർക്ക് തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃയിൽപ്പെട്ട: അല്ലാഹു ചെയ്യുന്ന സൃഷ്ടിപ്പ് - സംരക്ഷിക്കൽ പഠിപ്പിക്കുക, അതായത് പൗരാണികരും ആധുനികരുമായ ജനങ്ങളെ മുഴുവനും, ആകാശഭൂമികളേയും അവയ്ക്കിടയിലുള്ളതിനെയും സൃഷ്ടിക്കുകയും (സംരക്ഷിക്കുകയും), കാറ്റിനെ അധീനപ്പെടുത്തുകയും, മഴ ഇറക്കുകയും, സസ്യങ്ങളെ മുളപ്പിക്കുകയും, മനുഷ്യരുടെ ഭക്ഷണമായ ഫലങ്ങൾ ഉല്പാദിപ്പിച്ചുതരുകയും, (മനുഷ്യരുടെ സൗഖ്യ ജീവിതത്തിനുള്ള വിഭവങ്ങളും, ഇണകളെയും, സന്താനങ്ങളെയും, വാഹനസൗകര്യങ്ങളും, അനുവദനീയ സുഖഭോഗങ്ങളും) എല്ലാം അല്ലാഹു ചെയ്തുതരുന്നു. അത്കൊണ്ട് തന്നെ ഇതെല്ലാം ചെയ്തു - സംവിധാനിക്കുന്ന അല്ലാഹുവിനോടൊപ്പം അവന്നു മാത്രമായ ആരാധനയിൽ ആരെയും പങ്ക് ചേർക്കുവാൻ പാടില്ല മനുഷ്യന്റെ ശുദ്ധപ്രകൃതിയുടെ മാർഗമാണ് തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃ. അതുകൊണ്ട് (ഈ സൂക്തത്തിൽ) തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്ത് കൊണ്ടാണ് അല്ലാഹു അവരിൽ തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃ സ്ഥാപിക്കുന്നത്. തീർച്ചയായും മനുഷ്യൻ ആദ്യം ചിന്തിക്കുന്നത് അവന്റെ സൃഷ്ടിപ്പിന്റെ ഉറവിടവും, തനിക്ക് ഉപകാരമുള്ളതിന്റെയും, ഉപദ്രവമുള്ളതിന്റെയും (അഥവാ, സംരക്ഷിക്കപ്പെടലിന്റെ) ഉറവിടവുമാകുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള (സംരക്ഷിക്കപ്പെടലിന്റെ) തിരച്ചിൽ - തേട്ടം സ്രഷ്ടാവിനെ കണ്ടെത്തുന്നതിനും, സ്രഷ്ടാവിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്ന മാർഗമായ ആരാധനകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടും ഇരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃ എന്നത് തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃയിലേക്കുള്ള കവാടമാകുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് മുശ്രിക്കുകളോട് (ബിംബാരാധകരോട്) അല്ലാഹു ഈ രീതിയിൽ കാര്യം വ്യക്തമാക്കി കൊടുക്കുന്നത്. പ്രവാചകൻﷺനോട് അല്ലാഹു ഈ രൂപത്തിൽ (തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃ പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃയിലേക്കു വഴികാണിക്കുക എന്ന തത്വം) സംസാരിക്കുവാൻ കല്പിക്കുകയും ചെയ്തത്. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''(നബിയേ,) ചോദിക്കുക: 'ഭൂമിയും അതിലുള്ളതും ആരുടെതാണ്? നിങ്ങൾക്കറിയാമെങ്കിൽ (പറയൂ.)' അവർ പറയും; 'അല്ലാഹുവിന്റേത് (ദൈവത്തിന്റേത്) ആണെന്ന്. നീ പറയുക: 'എന്നാൽ നിങ്ങൾ (അല്ലാഹുവിനെ) ആലോചിച്ച് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ലേ?' നീ ചോദിക്കുക: 'ഏഴ് ആകാശങ്ങളുടെ റബ്ബ് (സ്രഷ്ടാവും സംരക്ഷകനും), മഹത്തായ അർശിന്റെ റബ്ബും ആരാകുന്നു?' അവർ (ബിംബാരാധകർ) പറയും: 'അല്ലാഹുവിന്നാകുന്നു'. നീ പറയുക: 'എന്നാൽ നിങ്ങൾ സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുന്നില്ലേ? (ആ ദൈവത്തെ നിങ്ങൾ ഭയക്കുന്നില്ലെ - അനുസരിക്കുന്നില്ലെ?). നീ ചോദിക്കുക: 'എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെയും ആധിപത്യം ഒരുവന്റെ കൈവശത്തിലാണ്. അവൻ അഭയം നൽകുന്നു. അവന്നെതിരായി (എവിടെ നിന്നും ആർക്കും) അഭയം ലഭിക്കുകയില്ല. അങ്ങനെയുള്ളവൻ ആരാണ്? നിങ്ങൾക്കറിയാമെങ്കിൽ (പറയൂ?). അവർ പറയും: '(അതെല്ലാം) അല്ലാഹുവിന്നുള്ളതാണ്.' നീ ചോദിക്കുക: 'പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് നിങ്ങൾ പിശാചിന്റെ മായാവലയത്തിൽ പെട്ടുപോകുന്നത്?'.'' ഖുർആൻ 23: 84 - 89

മുകളിലെ സൂക്തത്തിലെ ''ലി-യഅ്ബുദൂനി'' എന്നതിന്റെ അർത്ഥം ആരാധനയിൽ (അഥവാ ആരാധനകൾ അർപ്പിക്കുന്നതിൽ) അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ഏകത്വപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ്. തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃ മനസ്സിലാക്കിയത് കൊണ്ട് മാത്രം ഒരാൾ ഒരു മുവഹ്ഹിദ് (യഥാർത്ഥ മുസ്'ലിം) ആയി തീരുകയില്ല. അവൻ/അവൾ (യഥാർത്ഥ മുസ്'ലിമാകുവാൻ) തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃ കൂടി മനസ്സിലാക്കുകയും, അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. കാരണം മക്കയിലുണ്ടായിരുന്ന മുശ്രിക്കുകൾ (ബിംബാരാധകർ, ഇന്നത്തെ വഴികേടിലായ മുസ്'ലീങ്ങളെ പോലെ) തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃ (മാത്രം) അംഗീകരിച്ചിരുന്നു, എന്നിട്ട് പോലും അവർ ഇസ്'ലാമിൽ പ്രവേശിച്ചില്ല. (അവരോട് യുദ്ധം ചെയ്യുവാൻ അല്ലാഹു കൽപ്പിച്ചു) - പ്രവാചകൻﷺ അവരോട് യുദ്ധം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. അല്ലാഹുവാണ് സ്രഷ്ടാവും, അന്നദാതാവും, എന്ന് മക്കാമുശ്രിക്കുകൾ (ബിംബാരാധകർ) അംഗീകരിച്ചിരുന്നു, അത് അല്ലാഹു വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ പറയുന്നു: ''ആരാണ് അവരെ സൃഷ്ടിച്ചതെന്ന് നീ അവരോട് (അറേബ്യയിലെ ബിംബാരാധകരോടും മറ്റും) ചോദിച്ചാൽ തീർച്ചയായും അവർ പറയും: 'അല്ലാഹു' (ദൈവം) എന്ന്.'' ഖുർആൻ 43: 87 ''ആകാശങ്ങളും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചതാരാണെന്ന് നീ അവരോട് (ബിംബാരാധകരോട്) ചോദിച്ചാൽ തീർച്ചയായും അവർ പറയും; 'പ്രതാപിയും സർവ്വജ്ഞനുമായിട്ടുള്ളവനാണ് (അല്ലാഹുവാകുന്നു) അവ സൃഷ്ടിച്ചത് എന്ന്'.'' ഖുർആൻ 43: 9 ''പറയുക: 'ആകാശത്തു നിന്നും ഭൂമിയിൽ നിന്നും നിങ്ങൾക്ക് ആഹാരം നൽകുന്നത് ആരാണ്? അതല്ലെങ്കിൽ കേൾവിയും കാഴ്ചകളും അധീനപ്പെടുത്തുന്നത് ആരാണ്? ജീവനില്ലാത്തതിൽ നിന്ന് ജീവനുള്ളതും, ജീവനുള്ളതിൽ നിന്ന് ജീവനില്ലാത്തതും പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതും ആരാണ്? കാര്യങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതും ആരാണ്?' അവർ പറയും: 'അല്ലാഹു എന്ന്'.'' ഖുർആൻ 10: 31

'മനുഷ്യർ അല്ലാഹുവിന്റെ ആശ്രിതൻമാർ (ദാരിദ്ര്യമുള്ളവർ) ആകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ട കാര്യം: അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുകയും, അല്ലാഹുവല്ലാത്തവർക്ക് (അഥവാ, നബിമാർ, ഔലിയാക്കൾ, ശൈഖുമാർ… തുടങ്ങിയവർക്ക്) ആരാധനയുടെ ഒരിനവും അർപ്പിക്കാതിരിക്കുകയും - ആരാധനയിൽ ആരേയും പങ്ക്ചേ ർക്കാതിരിക്കുകയും, (അല്ലാഹുവിന്റെ കർമ്മങ്ങളായ: പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടിപ്പിലും - സംരക്ഷണത്തിലും മറ്റും അല്ലാഹുവല്ലാത്തവർക്ക് പങ്ക് ഉണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക) എന്നതാണ്. അല്ലാഹുവിനോട് പങ്ക്ചേ ർക്കാൻ (സാമ്യപ്പെടുത്തുവാൻ) അല്ലാഹുവിന് യാതൊരു തുല്യനുമില്ല തന്നെ. മനുഷ്യർ എന്നാൽ ഹൃദയവും, ആത്മാവും ഉൾകൊണ്ടതാണ്. അവ (ഹൃദയവും, ആത്മാവും) ആരാധനക്കർഹനായ അല്ലാഹുവിനെ കൊണ്ടല്ലാതെ ശുദ്ധിയാക്കുവാൻ സാധ്യമല്ല തന്നെ. ഭൗതിക ജീവിതത്തിൽ അല്ലാഹുവിനെ ഓർക്കുന്നതിൽ (ദിക്റിൽ, അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കുന്നതിലും, അല്ലാഹുവിന്റെ മഹത്വത്തെ പ്രകീർത്തിക്കുന്നതിലും) മാത്രമെ മനുഷ്യന് സമാധാനവും രക്ഷയും, (സുഖവും, സന്തോഷവും) കണ്ടെത്തുവാൻ കഴിയൂ, അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരെ കൊണ്ട് മനുഷ്യന് സന്തോഷവും സുഖവും ലഭിച്ചാലും അത് നിത്യമാവില്ല (സ്ഥിരമല്ല), മറിച്ച് ആ സന്തോഷം (സുഖം) ഒരു രീതിയിലെ സുഖത്തിൽനിന്ന് മറ്റൊരു രീതിയിലെ സുഖത്തിലേക്ക് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും, ഒരു വ്യക്തിയിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു വ്യക്തിയിലേക്ക് ആ സുഖം നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യും! എന്നാൽ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ നിന്നാണ് ആ സന്തോഷം എങ്കിൽ - അത് എപ്പോഴും, എവിടെ നിന്നും, എങ്ങിനെയും അത് തീർച്ചയായും ലഭിച്ച് കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു

തൗഹീദിന്റെ (തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃ എന്ന) ഈ ഇനമാണ് പ്രവാചകൻമാരുടെ പ്രഥമ പ്രബോധന വിഷയം, കാരണം (മുസ്'ലിമാകുവാനുള്ള) മുഴുവൻ കർമ്മങ്ങളും പടുത്തുയർത്തപ്പെടുന്ന അടിത്തറയാണിത്. ഇത് (തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃ - ആരാധനകൾ അല്ലാഹുവിന് മാത്രം അർപ്പിക്കൽ) യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാതെ ഒരു കർമ്മവും ശരിയാകുകയില്ല (സ്വീകാര്യമാകുകയില്ല)!! ഇതിന് (തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃക്ക് - ആരാധനകൾ അല്ലാഹുവിന് മാത്രം ആക്കുന്നതിന്) വിപരീതമായതാണ് ശിർക്ക്. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''തന്നോട് (അല്ലാഹുവിനു മാത്രം അർപ്പിക്കേണ്ടുന്ന ആരാധനകൾ അല്ലാഹുവല്ലാത്തവർക്ക് നൽകിയും മറ്റും) ആരാധനയിൽ ശിർക്ക് - പങ്ക് ചേർക്കപ്പെടുക എന്നത് അല്ലാഹു പൊറുക്കുകയില്ല; തീർച്ച.'' ഖുർആൻ 4: 48,116 അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''അവർ (അല്ലാഹുവിനു മാത്രം അർപ്പിക്കേണ്ടുന്ന ആരാധനകൾ അല്ലാഹുവല്ലാത്തവർക്ക് നൽകിയും മറ്റും അല്ലാഹുവിൽ) ആരാധനയിൽ ശിർക്ക് - പങ്ക് ചേർത്തിരുന്നുവെങ്കിൽ അവരുടെ (സൽ)കർമ്മങ്ങളെല്ലാം നിഷ്ഫലമായിപ്പോകുമായിരുന്നു ഖുർആൻ 6: 88 അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''നീ ആരാധനയിൽ പങ്കാളിയെ ചേർക്കുന്ന പക്ഷം തീർച്ചയായും നിന്റെ കർമ്മം നിഷ്ഫലമായിപ്പോകുകയും തീർച്ചയായും നീ (പരലോകത്ത്) നഷ്ടക്കാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ആകുകയും ചെയ്യും.'' ഖുർആൻ 39: 65

ഈ വാചകത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള അർത്ഥം: ലാ-മഅ്ബൂദ ബി-ഹക്കിൻ ഇല്ലാ-അല്ലാഹ് - لا معبودَ بحقٍّ إلا الله(യഥാർത്ഥ ആരാധ്യനായി അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല) എന്നാണ്. ഇവിടെ ലാ - لا (ഇല്ല) എന്നതിനോട്: ബി-ഹക്കി - بحقٍّ (യഥാർത്ഥമായ) എന്ന് ചേർക്കണം. എന്നാൽ (ബി-ഹക്കിൻ എന്ന പദത്തിന് പകരം): മൗജൂദുൻ - موجود (ഉള്ളവൻ) (അഥവാ, ലാ-മഅ്ബൂദ മൗജൂദുൻ ഇല്ലാ-അല്ലാഹ്) എന്ന് ചേർക്കുവാൻ പാടില്ല (അഥവാ, ''യഥാർത്ഥമായ ആരാധനക്കർഹൻ - ബി-ഹക്കിൻ'' എന്നു ചേർക്കാതെ ഒറ്റക്ക്: ''ആരാധ്യനായി അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല'' എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞാൽ മതിയാകില്ല), കാരണം അത് വാസ്തവത്തിന് എതിരാണ്. എന്തെന്നാൽ, അല്ലാഹുവിനെ കൂടാതെയുള്ള ഒരുപാട് (വ്യാജ)ആരാധ്യൻമാർ ഉണ്ട്, ആ പദപ്രയോഗം (അഥവാ, ലാ-മഅ്ബൂദ മൗജൂദുൻ ഇല്ലാ-അല്ലാഹ് എന്നാൽ) അല്ലാഹുവല്ലാത്തവർക്കുള്ള (വ്യാജ)ആരാധനയും അല്ലാഹുവിനായിതീരാം!! അതുകൊണ്ട് ഇത് ഏറ്റവും വലിയ വഴികേടാണ്!! ഈ വാദം ഭൂമിയിൽ ഏറ്റവും വലിയ സത്യനിഷേധികളായ (ബുദ്ധമത വിശ്വാസികളുടെ, അമുസ്'ലീങ്ങളുടെ) അദ്വൈതസിദ്ധാന്തം (ഏകദൈവസിദ്ധാന്തം) ആകുന്നു!! (അതുകൊണ്ട് ലാ-മഅ്ബൂദ ബി-ഹക്കിൻ ഇല്ലാ-അല്ലാഹ് - لا معبودَ بحقٍّ إلا الله - 'യഥാർത്ഥ' ആരാധ്യനായി അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല എന്നാണ് പറയേണ്ടത്). ഇതുപോലെ, ഈ സത്യസാക്ഷ്യ വചനത്തിന് (ശഹാദത്ത് കലിമക്ക്) പല ആളുകളും വഴികേടിലായ പല വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. അവ താഴെ കൊടുക്കുന്നു:

C- മറ്റൊരു (തെറ്റായ) ആശയം لا حاكميّةَ إلا لله ഭരണകർത്താവ് അല്ലാഹു അല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല (അല്ലാഹുവിന്റെ ഭരണം അല്ലാതെ മറ്റൊരു ഭരണവുമില്ല). (ഇത് ജമാഅഃത്തെ ഇസ്'ലാമിയുടെ - ഇഖ്'വാനികളുടെ ആശയമാണ്), എന്നാൽ ഇതും ഈ സത്യസാക്ഷ്യ വചനത്തിൽ (ശഹാദത്ത് കലിമയിൽ) ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ്. ഇതല്ല ഈ സത്യസാക്ഷ്യ വചനം (ശഹാദത്ത് കലിമ) കൊണ്ട് യഥാർത്ഥമായി ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. കാരണം ഒരാൾ ഭരണം അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കുകയും, അല്ലാഹുവല്ലാത്തവർക്ക് ആരാധനയുടെ ഏതെങ്കിലും ഇനം നൽകുകയുമാണെങ്കിൽ അവൻ ഒരിക്കലും യഥാർത്ഥ മുസ്'ലിം (മുവഹ്ഹിദ്) ആകുകയില്ല, അവന്റെ തൗഹീദ് (ഇസ്'ലാമിക ഏകദൈവാരാധന) ശരിയാകുന്നതുമല്ല!! (എന്നാൽ ഇസ്'ലാമിക ഭരണം സ്ഥാപിക്കപ്പെടാത്ത സ്ഥലങ്ങളിലും ആരാധനയുടെ ഇനങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന് മാത്രം നൽകുകയാണെങ്കിൽ അവൻ മുവഹ്ഹിദ് -യഥാർത്ഥ മുസ്'ലിം ആകുകയും ചെയ്യും!!!). അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ മൂന്ന് ആശയങ്ങളും - വിശദീകരണങ്ങളും ഭാഗികമായതും നിരർത്ഥകവും ആകുന്നു. ഇത് ഇവിടെ ഉണർത്തുവാൻ കാരണം ചില (വഴികേടിലായവരുടെ) പുസ്തകങ്ങളിൽ ഈ തെറ്റുകൾ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടത് കൊണ്ടാണ്.

അഥവാ, രണ്ടാമത്തെ നിബന്ധന: സ്ഥിരീകരണം). أن محمدًا عبدُالله و رسوله എന്ന സത്യസാക്ഷ്യ വചനത്തിനും (ശഹാദത്ത് കലിമക്ക്) രണ്ട് റുക്നുകൾ (നിബന്ധനകൾ) ഉണ്ട്. അത് عبد الله (അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമ) എന്നതും, رسوله (അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ) എന്നതുമാണ്. ഈ രണ്ട് റുക്നുകൾ (നിബന്ധനകൾ) ഉം മുഹമ്മദ്ﷺക്ക് അല്ലാഹു നൽകിയ സ്ഥാനത്തിൽ അവഗണന വരുത്തുന്നതിനെയും; അല്ലാഹു നൽകിയ സ്ഥാനത്തിൽ അതിര് കവിയുന്നതിനേയും നിരോധിക്കുന്നു. അല്ലാഹു നൽകിയ സ്ഥാനം: മുഹമ്മദ്ﷺയെ അല്ലാഹുവിന്റെ ഒരു അടിമയും ദൂതനും ആക്കിയിട്ടാണ്. ശ്രേഷ്ഠമാക്കപ്പെട്ട ഈ രണ്ട് (അടിമയും ദൂതനും എന്ന) വിശേഷണത്തിനും അർഹനായ ഏറ്റവും സമ്പൂർണ സ്വഭാവത്തിന്റെ ഉടമയാണ് മുഹമ്മദ്ﷺ. (അബ്ദു) عبد എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത് അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്ന ഒരു അടിമ എന്നാണ്. അതായത് എല്ലാ മനുഷ്യരും എന്തിൽ നിന്നാണോ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത് അതിൽ (ആ മണ്ണിൽ) നിന്നുതന്നെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട അല്ലാഹുവിന്റെ ഒരു സൃഷ്ടിയും മനുഷ്യനുമാകുന്നു മുഹമ്മദ്ﷺ. മനുഷ്യർക്കുള്ള മുഴുവൻ ബാധ്യതകളും പ്രവാചകനും ബാധകമാണ്. അല്ലാഹു പറയുന്നു ''(നബിയേ,) പറയുക: ഞാൻ നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രമാകുന്നു.'' ഖുർആൻ 18: 110 ആരാധൃത (ദിവൃത്വം, ദൈവികത) അല്ലാഹുവിന് മാത്രം ആണെന്നത് മുഹമ്മദ്ﷺ കൃതൃമായി വൃക്തമാക്കുകയുണ്ടായി. അതിനെ സംബന്ധിച്ച് അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''തന്റെ ദാസന്ന് അല്ലാഹു മതിയായവനല്ലയൊ ഖുർആൻ 39: 36 ''തന്റെ അടിമയുടെ (നബിﷺയുടെ) മേൽ വേദഗ്രന്ഥം (ഖുർആൻ) അവതരിപ്പിച്ച അല്ലാഹുവിന് (ആകുന്നു) സ്തുതിയും നന്ദിയും.'' ഖുർആൻ 18: 1 ''തന്റെ അടിമയെ (നബിﷺയെ) ഒരു രാത്രിയിൽ മസ്ജിദുൽ ഹറാമിൽ നിന്ന് നിശായാത്ര ചെയ്യിച്ചവൻ (അല്ലാഹു) എത്രയോ പരിശുദ്ധൻ!'' ഖുർആൻ 17: 1

നബിﷺയുടെ സ്ഥാനത്തിൽ അതിര് കവിയുന്നതും (നബിﷺയോട് വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിക്കലും, അല്ലാഹുവിനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിക്കുന്നതിൽ നബിﷺയെ മധ്യസ്ഥനാക്കൽ… തുടങ്ങിയവയും), നബിﷺയുടെ സ്ഥാനത്തിൽ അവഗണന വരുത്തുന്നതും (അല്ലാഹു) നിരോധിക്കുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ പ്രവാചകൻﷺയുടെ സമുദായത്തിൽ പെട്ട ചിലയാളുകൾ തന്നെ ആ കാര്യത്തിൽ അതിര് കവിയുകയും, ഉപേക്ഷ വരുത്തുകയും ചെയ്തവരായുണ്ടായി! ചില ആളുകൾ നബിﷺയുടെ സ്ഥാനത്തേക്കാൾ അദ്ദേഹത്തെ ഉയർത്തുകയും, അങ്ങിനെ അല്ലാഹുവല്ലാതെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു രൂപത്തിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തെ ഉയർത്തി (വ്യാജമായി) ആരാധിക്കുവാനും തുടങ്ങി!! അങ്ങിനെ അല്ലാഹുവിന് പുറമെ അദ്ദേഹത്തോട് ഇസ്തിഗാഥ - (സഹായത്തിനുള്ള വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥന) നടത്തുവാനും, അല്ലാഹുവിനല്ലാതെ മറ്റാർക്കും കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങളിൽ നബിﷺയോട് ആവശ്യങ്ങൾ നിവർത്തിക്കുവാനും, പ്രയാസങ്ങൾ ദൂരീകരിക്കുവാനുമുള്ള സഹായം ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു!! മറ്റു ചിലയാളുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രിസാല (പ്രവാചകത്വം)ത്തിനെ നിഷേധിക്കുകയും, അദ്ദേഹത്തെ പിൻപറ്റുന്നതിൽ ഉപേക്ഷ വരുത്തുകയും ചെയ്തു!! അങ്ങിനെ അവർ നബിﷺയുടെ കല്പനകൾക്കും, വിരോധങ്ങൾക്കും എതിർ പ്രവർത്തിച്ചു!!

التشريع - മത നിയമം: അല്ലാഹുവിന്റെ അധികാരത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടതാണ് മതനിയമ നിർമ്മാണം, ഇതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത് അല്ലാഹു തന്റെ അടിമകൾക്ക് (മനുഷ്യർക്ക്) ജീവിതനേർവഴിയായി ഇറക്കുന്ന വിശ്വാസത്തിനും, പെരുമാറ്റചട്ടത്തിനും, മറ്റു കർമ്മങ്ങൾക്കുമായി (മുഹമ്മദ്ﷺയിലൂടെ) അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള നിയമങ്ങളാണ്. അതിൽ, ഹറാം (വിലക്കപ്പെട്ടത്), ഹലാൽ (അനുവദിക്കപ്പെട്ടത്) ആയ കാര്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. അല്ലാഹു അനുവദനീയമാക്കിയത് (ഹലാൽ) അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അനുവദനീയം (ഹലാൽ) ആക്കുവാനും; അല്ലാഹു നിഷിദ്ധമാക്കിയത് (ഹറാം) അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും നിഷിദ്ധം (ഹറാം) ആക്കുവാനും ആർക്കും അധികാരമില്ല. അല്ലാഹു പറയുന്നു ''നിങ്ങളുടെ നാവുകൾ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ (വ്യാമോഹത്തിന്റെ) അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇത് അനുവദനീയമാണ്, ഇത് നിഷിദ്ധമാണ് എന്നിങ്ങനെ കള്ളം പറയരുത്. നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിൽ കള്ളം കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുകയത്രെ (അതിന്റെ ഫലം).'' ഖുർആൻ 16: 116 അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''പറയുക: 'അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് ഇറക്കിത്തന്ന ആഹാരത്തെപ്പറ്റി നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? എന്നിട്ട് അതിൽ (ചിലത്) നിങ്ങൾ നിഷിദ്ധവും (വേറെ ചിലത്) അനുവദനീയവും ആക്കിയിരിക്കുന്നു.' പറയുക: 'അല്ലാഹുവാണോ നിങ്ങൾക്ക് (അത് നിഷിദ്ധവും - അനുവദനീയവും ആക്കുന്നതിന്) അനുവാദം തന്നത്? അതല്ല, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിൽ (കള്ളം) കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുകയാണോ?'' ഖുർആൻ 10: 59

അതായത് അല്ലാഹു ഹറാമാക്കിയതിനെ ഹലാലാക്കുകയും, (നേരെ തിരിച്ച് അല്ലാഹു ഹലാലാക്കിയതിനെ ഹറാമാക്കുകയും) ചെയ്യുന്നവരെ അനുസരിക്കുകയോ (അവരുടെ ആ നിയമം അംഗീകരിക്കുകയൊ) ചെയ്താൽ അവൻ/അവൾ ഒരു മുശ്രിക്ക് (അഥവാ, അല്ലാഹുവിന്റെ മതനിയമനിർമ്മാണ അധികാരത്തിൽ പങ്കുകാരെ ചേർത്തു വിശ്വസിക്കുന്നവർ) ആകുന്നതാണ്!. അതായത്, അല്ലാഹു അനുവദിച്ചത് നിഷിദ്ധമാക്കുന്ന പുരോഹിതൻമാരെയും, മതനേതാക്കൻമാരെയും, (പണ്ഡിതൻമാരെയും) അനുസരിക്കുന്നവർ അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരെ റബ്ബുകൾ ആക്കിയവരാണെന്ന് അല്ലാഹു പറയുന്നു (അഥവാ, അല്ലാഹുവിന്റെ മതനിയമനിർമ്മാണ അധികാരത്തിൽ പങ്കുകാരെ ചേർത്തു വിശ്വസിക്കുന്നവർ ആകുന്നു), അല്ലാഹു പറയുന്നു: 'അവരുടെ (ജൂത-ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ) പണ്ഡിതൻമാരെയും പുരോഹിതൻമാരെയും മർയമിന്റെ മകനായ മസീഹ് (ഈസാ(عليه السلام))നെയും അല്ലാഹുവിന് പുറമെ അവർ (ജൂത-ക്രിസ്ത്യാനികൾ) റബ്ബുകളായി സ്വീകരിച്ചു, (അഥവാ, ഈ പണ്ഡിതൻമാർ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം അല്ലാഹു ഹലാലാക്കിയത് ഹറാമും, അല്ലാഹു ഹറാമാക്കിയത് ഹലാലും ആക്കിയപ്പോൾ അതിൽ അവരെ അനുസരിച്ചുകൊണ്ട് ജൂത-ക്രിസ്ത്യാനികൾ അല്ലാഹുവിന് എതിർ പ്രവർത്തിച്ചു, അപ്രകാരം ഈസാ(عليه السلام)നെ ദൈവമായും അവർ സ്വയം സ്വീകരിച്ചു). എന്നാൽ ഏകദൈവത്തെ (അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം) ആരാധിക്കാൻ മാത്രമായിരുന്നു (തൗറാത്തിലൂടെയും, ഇഞ്ചീലിലൂടെയും) അവർ കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. 'ലാ ഇലാഹ ഇല്ലാ ഹുവ' - ആരാധിക്കപ്പെടാൻ അർഹനായി അവനല്ലാതെ (അല്ലാഹുവല്ലാതെ) യാതൊരു ദൈവവുമില്ല. അവർ ആരാധനയിൽ ശിർക്ക് - പങ്ക് ചേർക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് അവൻ (അല്ലാഹു) എത്രയോ പരിശുദ്ധൻ!'' ഖുർആൻ 9: 31

അല്ലാഹുവിന് മാത്രം ആരാധനകളുടെ എല്ലാ ഇനങ്ങളും അർപ്പിക്കുക എന്നതാണ് അല്ലാഹു ജിന്നുകളെയും മർഷ്യരെയും സൃഷ്ടിച്ചതിന്റെ ഉദ്ദേശൃം. എല്ലാ സൃഷ്ടികളും അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമകളായത് കൊണ്ട് അവർക്ക് അല്ലാഹുവിനെ ആശ്രയിച്ചേ തീരൂ - എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന് സൃഷ്ടികളെ ആശ്രയിക്കേണ്ടതില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അല്ലാഹുവിന്റെ മതനിയമം അനുസരിച്ച് (എല്ലാ സൃഷ്ടികളും അവരുടെ ആവശൃങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനോട് ചോദിച്ച് അവനോട് പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട്) അവർ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കണം. ആരെങ്കിലും അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നതിന്ന് വിസമ്മതിച്ചാൽ അവൻ അഹങ്കാരി (മുതകബ്ബിർ, കാഫിർ) ആണ്; ആരെങ്കിലും അല്ലാഹുവിനെയും, അവനോടൊപ്പം മറ്റാരെയെങ്കിലും (ഔലിയ, നബി, ബിംബം…) ആരാധിച്ചാൽ അവൻ മുശ്രിക്ക് (ബിംബാരാധകൻ) ആകുന്നു; ആരെങ്കിലും ശരീഅത്ത് (നബി(ﷺ) പഠിപ്പിച്ച നിയമം) അനുസരിച്ചല്ലാതെ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നവനായാൽ അവൻ ദീനിൽ മുബ്തദിഅ് (ബിദ്അത്തുണ്ടാക്കിയവൻ, വഴികേടിലായവൻ) ആകുന്നു. ആരാണോ ശരീഅത്ത് (നബി(ﷺ) പഠിപ്പിച്ച നിയമം) അനുസരിച്ച് അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുന്നത് അവൻ ഒരു ഇസ്'ലാമിക വിശ്വാസിയും, മുവഹ്ഹിദ് (ഇസ്'ലാമിക ഏകദൈവാരാധകനും) ആകുന്നു

ഇബാദത്തിന്റെ (ആരാധനയുടെ) ഇനങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ട്. അതിൽ നാവുകൊണ്ടും, ഹൃദയംകൊണ്ടും, മറ്റു ബാഹൃശരീരം കൊണ്ടും (ഇസ്'ലാമികനിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ച്) പ്രകടമായി ചെയ്യുന്ന അല്ലാഹുവിനോടുള്ള അനുസരണത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഇനങ്ങളും ഉൾപ്പെടും, അതുപോലെ ഹൃദയംകൊണ്ട് മാത്രം ചെയ്യുന്നതും ഉൾകൊള്ളുന്നു. ദിക്റുകള്, തസ്ബീഹ്, തഹ്ലീൽ, വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പാരായണം, നമസ്കാരം, സകാത്ത്, നോമ്പ്, ഹജ്ജ്, ജിഹാദ്, നന്മകല്പിക്കൽ, തിന്മവിരോധിക്കൽ, ബന്ധുക്കൾക്കും - അനാഥകൾക്കും - സാധുക്കൾക്കും - വഴിയാത്രക്കാർക്കും മറ്റും നന്മചെയ്യൽ, അതുപോലെ (ഏറ്റവും കൂടുതൽ) അല്ലാഹുവിനെ സ്നേഹിക്കലും , (അല്ലാഹുവിനുവേണ്ടി അതിൽ കുറഞ്ഞ) സ്നേഹം നബി(ﷺ)യെ (നബി ചരൃയെ) സ്നേഹിക്കുകയും, അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടൽ, അല്ലാഹുവിനോട് പശ്ചാതപിച്ച് പാപമോചനം തേടൽ, മതകർമ്മങ്ങൾ ആത്മാർത്ഥതയോടെ അല്ലാഹുവിന് നിഷ്കളങ്കമാക്കൽ, ഖളാഅ്-ഖദറിൽ (പ്രശ്നങ്ങൾ നേരിട്ടാൽ നാം ചെയ്ത പാപത്തിന് അല്ലാഹുവിനോട് പശ്ചാതപിച്ച് പാപമോചനം തേടി രക്ഷക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ച്) ക്ഷമിക്കുക, അല്ലാഹുവിനോട (രക്ഷക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ച്) അല്ലാഹുവിൽ ഭരമേല്പിക്കുക, അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണൃം പ്രതീക്ഷിക്കുക, അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷയെ ഭയപ്പെടുക തുടങ്ങിയവയെല്ലാം ആരാധനയാകുന്നു. (എന്നാൽ, ഇതെല്ലാം ആരാധനയായി തീരണമെങ്കിൽ അയാൾ ആദൃം നിർബന്ധ ആരാധനയായ: ഇസ്'ലാമിന്റെ അഞ്ച് റുകുനുകൾ (ഇസ്'ലാം കാരൃങ്ങൾ) പ്രാവർത്തികമാക്കിക്കൊണ്ട് ജീവിക്കണം. അഥവാ, ശഹാദത്ത് കലിമ - തൗഹീദ് (അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുകയും; അല്ലാഹുവല്ലാത്തവർക്ക് അഥവാ, ഔലിയാക്കൾക്കും, നബിമാർക്കും, ബിംബങ്ങൾക്കും മറ്റും വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥന, നേർച്ച, ബലി-അറവ് തുടങ്ങിയ ആരാധനയുടെ ഇനങ്ങൾ അർപ്പിക്കാതിരിക്കണം), മുഹമ്മദ് നബി(ﷺ) അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതർ ആണെന്നും അംഗീകരിച്ച് (നബി(ﷺ) പഠിപ്പിച്ച തത്ത്വപ്രകാരം മാത്രം അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുകയും, ജീവിക്കുകയും) നമസ്കാരം, സകാത്ത്, നോമ്പ്, ഹജ്ജ് തുടങ്ങിയവ കൃതൃമായി നിർവ്വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരുടെ മറ്റുകർമ്മങ്ങൾ മാത്രമെ (അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് പ്രതിഫലം ഉദ്ദേശിച്ച് ഇസ്'ലാമികനിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ) ആരാധനയായി തീരുകയുള്ളു!).

അതായത് ഖുർആനിൽ നിന്നോ, സുന്നത്തിൽ (ഹദീസിൽ) നിന്നോ വ്യക്തമായ തെളിവില്ലാതെ ആരാധനകൾ ഒന്നും തന്നെ അനുഷ്ഠിക്കാൻ പാടില്ല. മതനിയമങ്ങൾ (ഖുർആൻ, ഹദീസ്) അനുശാസിക്കാത്ത മതാചാരം ആരെങ്കിലും ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ അത് ബിദ്അത്ത് (പുതുതായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ദുർമാർഗം) ആകുന്നു, അതുകൊണ്ട് അത് നിഷേധിക്കേണ്ടതാണ്. അതാണ് പ്രവാചകൻﷺ പറയുന്നത്: ''നമ്മുടെ (നബിﷺയുടെ) കല്പന ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്ത വല്ല (സൽ)കർമ്മവും ആരെങ്കിലും അനുഷ്ഠിച്ചാൽ (തീർച്ചയായും) അത് തള്ളപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു.'' ബുഖാരി, മുസ്'ലിം അതായത്, അവൻ ആ പുതുതായി കൊണ്ടുവന്ന അനുഷ്ഠാനകർമ്മം നിരസിക്കേണ്ടതാണ്, അവനിൽ നിന്ന് അത് സ്വീകരിക്കാൻ പാടില്ല. മാത്രമല്ല, അവൻ കുറ്റക്കാരനുമാണ്. കാരണം അത് തിന്മയാണ്, അത് (അല്ലാഹുവും അവന്റെ റസൂലും നിർണ്ണയിച്ച) മതനിയമം അനുസരിക്കലല്ല, (മറിച്ച് അത് ധിക്കരിക്കലാണ്!). മത നിയമം (ഖുർആനും, ഹദീസും) അംഗീകരിക്കുന്ന ആരാധനകൾ മധ്യരൂപത്തിലാകുന്നു, അഥവാ, ആ അനുഷ്ഠാനം ഏറ്റവും ശരിയായ (ഖുർആനും, ഹദീസും നിർണ്ണയിച്ച) മാർഗരേഖയിലൂടെ ഉള്ളതാകുന്നു. അത് വിട്ടുവീഴ്ചയുടെയും സാവകാശത്തിന്റെയും, അതിര് കവിയലിന്റെയും കാഠിന്യത്തിന്റെയും ഇടയിലുള്ള മധ്യരൂപത്തിലുമാകുന്നു. അല്ലാഹു തന്റെ ദൂതനായ നബിﷺയോട് പറയുന്നു ''ആകയാൽ (ഓ മുഹമ്മദ്ﷺ!) നീ കല്പിക്കപ്പെട്ടതു പോലെ നീയും നിന്നോടൊപ്പം (അല്ലാഹുവിനോട്) പശ്ചാത്തപിച്ചവരും (സ്വഹാബികളും, വിശ്വാസികളും) നേരായ മാർഗത്തിൽ (ഇസ്'ലാമിക ഏകദൈവ വിശ്വാസത്തിൽ) നിലകൊള്ളുക. നിങ്ങൾ അതിര് (അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമപരിധി) വിട്ട് പ്രവർത്തിക്കരുത്.'' ഖുർആൻ 11: 112

ആരാധനയുടെ മാർഗരേഖ എന്താണെന്ന് വളരെ വ്യക്തമായി ഈ സൂക്തം വരച്ച് കാണിക്കുന്നു. അത് മധ്യരൂപത്തിൽ തന്റെ ആരാധനകളിൽ ശരിയായി തുടർന്നുകൊണ്ട് പോകുക എന്നാണ്. അതിൽ അതിര് കവിയലോ, അവഗണനയോ ഇല്ല. നിന്നോട് ശറഅ് (മതനിയമം) കല്പിച്ചതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കുക എന്ന് ഈ സൂക്തത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ട് വീണ്ടും ഒന്നുകൂടി വ്യക്തമായി ഉറപ്പിച്ച് പറയുകയാണ്: وَلاَ تَطْغَوْا (അതിര് കവിയരുത്) എന്ന്. الطغيان എന്ന് പറഞ്ഞാൽ പരിധിലംഘിച്ച് അതിര് കവിയുകയും, കാഠിന്യം കാണിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നാണ്, അതാണ് അതിര് കവിയൽ എന്നത് ഒരിക്കൽ തന്റെ സ്വഹാബാക്കളിൽ മൂന്നാളുകൾ അവരുടെ സൽക്കർമ്മങ്ങൾ കുറഞ്ഞ് പോയിട്ടുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലാക്കി പരസ്പരം സംസാരിച്ച കാര്യങ്ങൾ പ്രവാചകൻﷺ അറിയുകയുണ്ടായി. അവരിൽ ഒന്നാമൻ പറഞ്ഞു: ''ഞാൻ എന്നും നോമ്പ് അനുഷ്ഠിക്കും, ഒരിക്കലും നോമ്പൊഴിവാക്കുകയില്ല,'' രണ്ടാമൻ പറഞ്ഞു: ''ഞാൻ ഉറങ്ങാതെ രാത്രി മുഴുവനും നമസ്കരിക്കും.'' മൂന്നാമത്തെ വ്യക്തി പറഞ്ഞത്: ''ഞാൻ വിവാഹം കഴിക്കുകയില്ല'' എന്നുമാണ് (കാരണം, അത് മതകർമ്മങ്ങളെ തളർത്തും എന്ന് അവർ തെറ്റിദ്ധരിച്ചു!!). അപ്പോൾ പ്രവാചകൻﷺ പറയുകയുണ്ടായി ''നിങ്ങളാണോ ഇങ്ങനെയെല്ലാം പറഞ്ഞത്? അല്ലാഹു തന്നെയാണ് സത്യം! ഞാൻ (പ്രവാചകൻﷺ) ആണ് നിങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടുന്നതും - ഭയഭക്തിയുള്ളവനും, എന്നാൽ ഞാൻ (ചില ദിവസം) നോമ്പനുഷ്ടിക്കുകയും - (ചില ദിവസം) നോമ്പനുഷ്ടിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്, ഞാൻ (രാത്രി) നിന്ന് നമസ്കരിക്കുകയും ഉറങ്ങുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്, ഞാൻ സ്ത്രീകളെ വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടുമുണ്ട് (അഥവാ, ഇതെല്ലാം എന്റെ മതകർമ്മങ്ങളെ തളർത്തുന്നില്ല!!), 'ആരെങ്കിലും എന്റെ (നബിﷺയുടെ) സുന്നത്തിൽ (നബി ചര്യയിൽ) അതിരുകവിഞ്ഞാൽ അവൻ എന്നിൽ പെട്ടവൻ (ശരിയായ മുസ്'ലിം) അല്ല.'' (ബുഖാരിയും മുസ്'ലിമും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത ഹദീസ്)

ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം (ഇബ്നു തൈമിയ്യഃ റഹിമ.) ഉദ്ധരിക്കുന്നു: ചില സലഫു സ്വാലിഹീങ്ങൾ (പൂർവ്വകാല സച്ചരിതർ) പറഞ്ഞു: '(അല്ലാഹുവിനോടുള്ള ഇഷ്ടം) ഹുബ്ബ് കൊണ്ട് മാത്രം ആരെങ്കിലും അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവർ ദൈവനിഷേധിയാണ് (കാരണം, അല്ലാഹുവെ പേടിക്കാതിരിക്കലും, പ്രതീക്ഷിക്കാതിരിക്കലും നിഷേധത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു), ആരെങ്കിലും റജാഅ് (അല്ലാഹുവിനോടുള്ള പ്രതീക്ഷ) കൊണ്ട് മാത്രം അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവൻ മുർജിഅ് (വഴികേടിലായ ഒരു വിഭാഗം) ആകുന്നു (കാരണം, അല്ലാഹുവെ സ്നേഹിക്കാതിരിക്കലും നിഷേധത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു), ആരെങ്കിലും ഖൗഫ് (അല്ലാഹുവിനോടുള്ള ഭയം) കൊണ്ട് മാത്രം അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവൻ ഹറൂറ് (ഖവാരിജ് - വഴികേടിലായ മറ്റൊരു വിഭാഗം) ആകുന്നു. എന്നാൽ ആരാണോ ഹുബ്ബ് (ഏറ്റവും കൂടുതൽ അല്ലാഹുവിനോടുള്ള ഇഷ്ടവും), റജാഅ് (ഏറ്റവും കൂടുതൽ അല്ലാഹുവിലുള്ള പ്രതീക്ഷയും), ഖൗഫ് (ഏറ്റവും കൂടുതൽ അല്ലാഹുവിനോടുള്ള ഭയവും) എന്നീ മൂന്ന് സ്തംഭങ്ങൾ കൊണ്ട് അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുന്നത്, എങ്കിൽ അവനാണ് യഥാർത്ഥവിശ്വാസിയും, ഒരു മുവഹ്ഹിദ് (ഇസ്'ലാമിക ഏകദൈവാരാധകൻ)ഉം അദ്ദേഹം (ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം ഇബ്നു തൈമിയ്യഃ റഹിമ.) വീണ്ടും പറയുന്നു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ ഇസ്'ലാംമതമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ: അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കലും, അവനെ അനുസരിക്കലും, അവന് കീഴ്വണങ്ങലും ആകുന്നു, ഇബാദത്തിന്റെ (ആരാധനയുടെ) അടിസ്ഥാന തത്വം:îالذُل (അല്ലാഹുവിന്റെ മുമ്പിൽ എളിമയുള്ളവനാവുക, നിസ്സാരത കാണിക്കുക) എന്നതാകുന്നു. ഇബാദത്ത് (ആരാധന) എന്നതിൽ 'ഹുബ്ബ്' (ഇഷ്ട)ത്തിന്റെ ആശയവും, 'ദുല്ലി'ന്റെ (നിസ്സാരനാവുക, എളിമയുള്ളവനാവുക എന്ന) ആശയവും ഉൾകൊള്ളണമെന്ന് കല്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അങ്ങിനെ അല്ലാഹുവിന്റെ മുന്നിൽ താൻ അങ്ങേയറ്റം നിസ്സാരനാണ് എന്നതിന്റെയും, അല്ലാഹുവിനോടുള്ള അങ്ങേയറ്റം ഇഷ്ടവും ഉൾകൊള്ളുന്ന ഒരു തത്ത്വമാണ് ഇബാദത്ത് (ആരാധന). ഇതിന് ഉദാഹരണം: ഒരാൾ കീഴ്വണങ്ങുകയും (നിസ്സാരത കാട്ടുകയും), എന്നാൽ കീഴ്വണങ്ങുന്നവനെ വെറുക്കുകയും ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ അവൻ ആരാധന ചെയ്യുന്നവനായി തീരുകയില്ല, അതുപോലെ ഒരാൾ തന്റെ മക്കളെയും, സുഹൃത്തുക്കളെയും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് പോലെ കീഴ്വണങ്ങുന്നവനെ ഇഷ്ടപ്പെടുക മാത്രം ചെയ്യുകയും, എന്നാൽ കീഴ്വണങ്ങാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുകയാ ണെങ്കിലും അവൻ ആരാധന ചെയ്യുന്നവനായി തീരുകയില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ ഈ രണ്ട് കാര്യങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ഉണ്ടായാൽ മതിയാവില്ല, മറിച്ച് രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ (ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഇഷ്ടവും, അങ്ങേഅറ്റത്തെ കീഴ്വണക്കവും) ഒരുപോലെ ഉണ്ടാവേണ്ടതുണ്ട്. എല്ലാറ്റിനേക്കാളും കൂടുതൽ അല്ലാഹുവിനോട് ആയിരിക്കണം അവന് ഇഷ്ടം ഉണ്ടാകേണ്ടതും, എല്ലാറ്റിനേക്കാളും കൂടുതൽ അല്ലാഹു ആയിരിക്കണം അവന് ഉന്നതനായിട്ടുള്ളവനും, മാത്രമല്ല അങ്ങേഅറ്റത്തെ കീഴ്വണങ്ങലും (എളിമയും), ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഇഷ്ടവും അല്ലാഹുവിന് മാത്രമായിരിക്കുകയും വേണം…'' ഇതാണ് ആരാധനയുടെ നിർബ്ബന്ധ കാര്യങ്ങൾ ഇബ്നു തൈമിയ്യഃ റഹിമയുടെ ഉദ്ധരണി ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു

ഈ സൂക്തത്തിൽ തനിക്ക് നാമങ്ങളുണ്ടെന്ന് അല്ലാഹു സ്ഥാപിക്കുന്നു, അത് ഭംഗിയുള്ളതും, ഉൽകൃഷ്ടമായതും (പ്രൗഢിയുള്ളതും) ആണെന്ന് പറയുകയും, അവകൊണ്ട് അവനെ വിളിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ കല്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു يا الله (യാ അല്ലാഹ്! - അല്ലാഹുവെ يا رحمن (യാ റഹ്മാൻ! - പരമ കാരുണികനായ റബ്ബേ!), يا رحيم (യാ റഹീം! - കരുണാനിധിയായ റബ്ബേ!), يا حي (യാ ഹയ്യ്! - എന്നെന്നും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന റബ്ബേ!), ?? ???? (യാ ഖയ്യൂം! - എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കുന്ന റബ്ബേ!) يا رب العالمين (യാ റബ്ബു അൽ-ആലമീൻ! - ലോകരക്ഷിതാവായ റബ്ബേ!) എന്നിങ്ങനെ വിളിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കാവുന്നതാണ്. അതുപോലെ, അല്ലാഹുവിന്റെ നാമങ്ങളെ നിഷേധിക്കുന്നവർക്കെതിരെ താക്കീത് നൽകുകയും, അവർ സത്യത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിച്ച് പോയവരാണെന്ന് ഈ സൂക്തത്തിലൂടെ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൂടാതെ, ആരെങ്കിലും അല്ലാഹുവിന്റെ നാമങ്ങളെ നിഷേധിക്കുകയോ, അതിന്റെ പരിശുദ്ധിക്ക് ചേരാത്ത വിധത്തിൽ അതിനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുകയൊ, അതിനെ അതിന്റെ ആശയത്തിൽ നിന്ന് തെറ്റിക്കുകയൊ ആണെങ്കിൽ അവരുടെ അത്തരം ദുഷ്കൃത്യത്തിന് അല്ലാഹു ശിക്ഷ നൽകുക തന്നെ ചെയ്യുമെന്ന് താക്കീത് നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''അല്ലാഹു - അവനല്ലാതെ ആരാധനക്കർഹനായി മറ്റാരും - മറ്റൊരു ആരാധ്യനും ഇല്ല തന്നെ. അവന്റെതാകുന്നു 'അൽ-ഹുസ്ന'യായ (ഏറ്റവും നല്ല - ഭംഗിയുള്ള - പ്രൗഢിയുള്ള - ഉൽകൃഷ്ടമായ - മഹത്വമുള്ള) നാമങ്ങൾ.'' ഖുർആൻ 20: 8 ''(അല്ലാഹു), അവനല്ലാതെ ആരാധനക്കർഹനായി മറ്റൊരു ആരാധ്യനും ഇല്ലാത്തവനായ (ഏക ആരാധ്യൻ - ഏക ദൈവം ആയ) അല്ലാഹുവാണ് അവൻ. അദൃശ്യവും ദൃശ്യവും അറിയുന്നവനാകുന്നു അവൻ. അവൻ പരമകാരുണികനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു. അവനല്ലാതെ ആരാധനക്കർഹനായി മറ്റൊരു ആരാധ്യനും - മറ്റൊരു ദൈവവും ഇല്ലാത്തവനായ (ഏക ആരാധ്യൻ - ഏക ദൈവം ആയ) അല്ലാഹു ആകുന്നു അവൻ. രാജാധികാരമുള്ളവനും പരമപരിശു ദ്ധനും സമാധാനം നൽകുന്നവനും അഭയം നൽകുന്നവനും മേല്നോട്ടം വഹിക്കുന്നവനും പ്രതാപിയും പരമാധികാരിയും മഹത്വമുള്ളവനും ആകുന്നു അവൻ (അല്ലാഹു). അവർ ആരാധനയിൽ പങ്ക് - ശിർക്ക് ചേർക്കുന്നവരിൽ നിന്നെല്ലാം അല്ലാഹു എത്രയോ പരിശുദ്ധൻ! (എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെയും) സ്രഷ്ടാവും നിർമ്മാതാവും രൂപം നൽകുന്നവനുമായ അല്ലാഹുവത്രെ അവൻ. അവന് (അല്ലാഹുവിന്) 'അൽ-ഹുസ്ന'യായ (ഏറ്റവും നല്ല - ഭംഗിയുള്ള - പ്രൗഢിയുള്ള - ഉൽകൃഷ്ടമായ - മഹത്വമുള്ള) നാമങ്ങളുണ്ട്. ആകാശങ്ങളിലും ഭൂമിയിലുമുള്ളവ മുഴുവൻ അവന്റെ മഹത്വത്തെ പ്രകീർത്തിക്കുന്നു. അവനത്രെ പ്രതാപിയും യുക്തിമാനും.'' ഖുർആൻ 59: 22-24

അല്ലാഹുവിന് 'അൽ-ഹുസ്ന'യായ (ഏറ്റവും നല്ല ഭംഗിയുള്ള -പ്രൗഢിയുള്ള - മഹത്വമുള്ള) നാമങ്ങളുണ്ടെന്ന് പ്രവാചകൻﷺയുടെ സുന്നത്തും വ്യക്തമാക്കുന്നു, അത് ശ്രദ്ധിക്കുക: അബൂഹുറയ്റ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُവിൽ നിന്ന് നിവേദനം: നബിﷺ പറഞ്ഞു: ''തീർച്ചയായും അല്ലാഹുവിന് തൊണ്ണൂറ്റി ഒൻപത് നാമങ്ങളുണ്ട്, നൂറിൽ ഒന്ന് കുറവ്, ആരെങ്കിലും അത് എണ്ണി കണക്കാക്കിയാൽ (അഥവാ അതിന്റെ അർത്ഥങ്ങളിൽ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിക്കുകയും, അത് അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്താൽ) അവൻ സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു'.'' ബുഖാരി: 6410, മുസ്'ലിം: 2677 എന്നാൽ, അല്ലാഹുവിന്റെ നാമങ്ങൾ ഈ എണ്ണത്തിൽ പരിമിതമല്ല, അല്ലാഹുവിന് വേറെയും നാമങ്ങളുണ്ട്. ഒരു ഹദീസിൽ പറയുന്നത് നോക്കുക: അബ്ദുല്ലാഇബ്നു മസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)പറയുന്നു: നബിﷺപറഞ്ഞു: 'നീ (അല്ലാഹു) സ്വയം തന്നെ നിനക്ക് (അല്ലാഹുവിന്) നാമകരണം ചെയ്ത നാമം കൊണ്ടും, അല്ലെങ്കിൽ നീ നിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ (വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ) ഇറക്കിയ നാമങ്ങൾ കൊണ്ടും, അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ സൃഷ്ടികളിൽ ഒരു സൃഷ്ടി മുഖേന നീ പഠിപ്പിച്ച നാമങ്ങൾക്കും, നിന്റെ അദൃശ്യ ജ്ഞാനത്തിൽ നീ തിരഞ്ഞെടുത്ത നിന്റെ നാമങ്ങൾ കൊണ്ടും ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു, വിശുദ്ധ ഖുർആനിനെ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ വസന്തം (കുളിർമ) ആക്കേണമേ…'' ദൈവത്തിന്റെ നാമങ്ങൾ തൊണ്ണൂറ്റി ഒമ്പതിൽ ഒതുങ്ങുന്നില്ല എന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ തൊണ്ണൂറ്റി ഒമ്പത് നാമങ്ങൾ പഠിക്കുകയും അവകൊണ്ട് അവനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും അവനെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കും, അത് അവർക്ക് ഒരു പ്രത്യേകതയായിരിക്കും അല്ലാഹുവിന്റെ ഓരോ നാമങ്ങളും ഓരോ വിശേഷണങ്ങൾ ഉൾകൊള്ളുന്നുണ്ട്. ഉദാഹരണം: العليم (ഏറ്റവും കൂടുതൽ അറിവുള്ളവൻ) എന്നത് العلم (അറിവ്) എന്ന വിശേഷണത്തേയും, الحكيم (യുക്തിമാൻ) എന്നത് الحكمة (യുക്തി) എന്ന വിശേഷണത്തേയും, والسَّميعُ البصير (എല്ലാം കേൾക്കുന്നവനും, എല്ലാം കാണുന്നവനും) എന്നീ നാമങ്ങൾ السمع والبصر (കേൾവി, കാഴ്ച) എന്നീ വിശേഷണങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇതുപോലെ അല്ലാഹുവിന്റെ ഓരോ നാമങ്ങളും ഓരോ വിശേഷണങ്ങൾ ഉൾകൊള്ളുന്നുണ്ട്. അല്ലാഹു പറയുന്നു ''പറയുക: അത് - കാര്യം, അല്ലാഹു ഏകനാകുന്നു. അല്ലാഹു അൽ-സ്സ്വമദ് അല്ലാഹുവിനെ (പ്രപഞ്ചത്തിലെ) സർവ്വസൃഷ്ടികളും ആശ്രയിക്കുന്നു - അല്ലാഹു സ്വയംപര്യാപ്തനായവനും - (തിന്നുകയൊ കുടിക്കുകയൊ ചെയ്യാത്തവനും), (ഏകനായ) യജമാനനും (ആയ ദൈവം) അത്രെ . അവൻ (അല്ലാഹു ഒരു സന്താനത്തെയും) ജനിപ്പിച്ചിട്ടില്ല; അവൻ (അല്ലാഹു ആരുടെയും സന്താനമായി) ജനിച്ചുണ്ടായിട്ടുമില്ല. അവനു തുല്യനായി യാതൊരുവനും (യാതൊന്നും) ഇല്ല - (അല്ലാഹുവിനു സമാനമായി യാതൊന്നുമില്ല)'.'' ഖുർആൻ 112: 1-4

അനസ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)നിവേദനം: ''അൻസാരികളിൽപ്പെട്ട ഒരാൾ മസ്ജിദ് ഖുബായിൽ ഇമാമായിരുന്നു. അദ്ദേഹം നമസ്കാരത്തിൽ ഖിറാഅത്ത് ആരംഭിക്കുമ്പോഴെല്ലാം 'ഖുൽ-ഹുവ അല്ലാഹു അഹദ്…' എന്ന സൂറത്ത് പാരായണം ചെയ്യും. അതിനുശേഷമാണ് മറ്റേതെങ്കിലും സൂറത്ത് പാരായണം ചെയ്തിരുന്നത്. എല്ലാ റക്അത്തിലും ഇങ്ങനെതന്നെ അദ്ദേഹം ചെയ്തിരുന്നു. ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: 'താങ്കൾ എപ്പോഴും ഈ അദ്ധ്യായം കൊണ്ടാണല്ലൊ ആരംഭിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് മതിയാക്കാതെ കൂടെ തന്നെ വേറെ സൂറത്തും പാരായണം ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ ഒന്നുകിൽ താങ്കൾ ഇതുമാത്രം പാരായണം ചെയ്യുക. അല്ലെങ്കിൽ അതൊഴിവാക്കി മറ്റേതെങ്കിലുമൊന്ന് പാരായണം ചെയ്യുക.' അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'ഞാനത് ഒഴിവാക്കുകയില്ല. അത് നിലനിർത്തി തന്നെ ഞാൻ ഇമാമു നിൽക്കുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ നിൽക്കാം, നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഒഴിയുകയും ചെയ്യുന്നു.' അവരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായിട്ടാണ് അദ്ദേഹത്തെ അവർ കണ്ടിരുന്നത്, അദ്ദേഹമല്ലാതെ മറ്റാരെങ്കിലും ഇമാമായി നിൽക്കുന്നത് അവർ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അവർ നബിﷺയെ സമീപിച്ച് ഈ വിവരമറിയിച്ചു. പ്രവാചകൻﷺ അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ച് ചോദിച്ചു: 'താങ്കളുടെ കൂട്ടുകാരുടെ നിർദ്ദേശമനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന് താങ്കൾക്കെന്താണ് തടസ്സം?', എല്ലാ റക്അത്തിലും ഈ സൂറത്തു നിർബന്ധമെന്നപോലെ നിലനിർത്താൻ താങ്കളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതെന്താണ്?'. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'തീർച്ചയായും ഞാൻ ആ സൂറത്തിനെ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.' പ്രവാചകൻﷺ പറഞ്ഞു: 'താങ്കൾക്ക് അതിനോടുള്ള ഇഷ്ടമത്രെ താങ്കളെ സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചത്.' ബുഖാരി:

ഈ വിശേഷണങ്ങളിൽ ചിലത് സൃഷ്ടികൾക്ക് ഉണ്ടാകുന്നതോ, അല്ലെങ്കിൽ ('റഹൂഫ്' പോലെയുള്ള) ചില നാമങ്ങൾകൊണ്ട് ചില സൃഷ്ടികളെ നാമകരണം ചെയ്യുന്നതോ അല്ലാഹുവിനും സൃഷ്ടികൾക്കുമിടയിൽ സാമ്യപ്പെടുത്തലല്ല, അല്ലാഹുവിന്റെ നാമങ്ങളും ഗുണവിശേഷണങ്ങളും അവന് മാത്രം പ്രത്യേകമായിട്ടുള്ളതാണ്, അതുപോലെ സൃഷ്ടികൾക്കുള്ള നാമങ്ങളും വിശേഷണങ്ങളും അവർക്ക് മാത്രം ഉള്ളതാണ്. അല്ലാഹുവിന് 'ദാത്ത്' ഉണ്ട്, എന്നാലത് സൃഷ്ടികളുടെ 'ദാത്തു'മായി സാദൃശ്യപ്പെടുകയില്ല, അതുപോലെ അല്ലാഹുവിന് നാമങ്ങളും ഗുണവിശേഷണങ്ങളുമുണ്ട്, ആ നാമങ്ങളും ഗുണവിശേഷണങ്ങളും സൃഷ്ടികളുടേതിന് സാദൃശ്യപ്പെടുകയില്ല. നാമത്തിലും, പൊതുവെയുള്ള ആശയത്തിലുള്ള സാദൃശ്യപ്പെടൽ യഥാർത്ഥത്തിലുള്ള സത്തയിൽ സാദൃശ്യപ്പെടുകയില്ല. അല്ലാഹു സ്വയം തന്നെعليمًا ('അലീം' - സർവ്വവും അറിവുള്ളവൻ),حليمًا ('ഹലീം' - സർവ്വ വിവേകമുള്ള, സഹനമുള്ള) എന്ന നാമം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു, അതുപോലെ അല്ലാഹുവിന്റെ ചില അടിമകളെയും ഈ പേര് വിളിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. (അപ്പോൾ അതിന്റെ അർത്ഥം മനുഷ്യരുടെ മാനുഷിക കഴിവില്പെട്ട: മിതമായ അറിവുള്ള - 'അലീം'ഉം, മിതമായ വിവേകമുള്ള - 'ഹലീം' എന്നും കുറിക്കുന്നു), ഇതിന് ഉദാഹരണം ''അദ്ദേഹത്തിന് (ഇബ്റാഹിം(عليه السلام)ന്), 'അലീം' ആയ - ജ്ഞാനിയായ ഒരു ആൺകുട്ടിയെ (ഇസ്ഹാഖ്(عليه السلام)നെ) പറ്റി അവർ (മലക്കുകൾ) (അല്ലാഹുവിന്റെ കല്പന പ്രകാരം) സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു.'' ഖുർആൻ 51: 28 അതായത് ഇവിടെ ഇസ്ഹാഖിനെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. മറ്റൊരാളെ ഇതുപോലെ حليمًا ('ഹലീം') എന്ന് വിളിക്കുന്നത് കാണുക: ''അപ്പോൾ 'ഹലീം' (സഹനശീലമുള്ള) ഒരു ബാലനെ (ഇസ്മാഈൽ(عليه السلام)നെ) പറ്റി നാം അദ്ദേഹത്തിന് (ഇബ്റാഹിം(عليه السلام)ന്) സന്തോഷവാർത്ത അറിയിച്ചു.'' ഖുർആൻ 37: 101 ഇസ്മാഈല്യനെയാണ് ഇവിടെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ രണ്ടുതരത്തിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന:عليم ('അലീം') ഉം,حليم ('ഹലീം') ഉം തമ്മിൽ (മുകളിൽ വിവരിച്ചപോലെ) വ്യക്തമായ വ്യത്യാസമുണ്ട്. ''തീർച്ചയായും അല്ലാഹു 'സമീഅ്'ഉം (എല്ലാം കേൾക്കുന്നവനും) 'ബസ്വീറും'ഉം (എല്ലാം കാണുന്നവനും) ആകുന്നു.'' ഖുർആൻ 4: 58 അതുപോലെ അല്ലാഹുവിന്റെ ചില അടിമകളെ സംബന്ധിച്ചും سميعًا بصيرًا ('സമീഅ്', 'ബസ്വീർ') (കേൾക്കുന്നവരും, കാണുന്നവരും) എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നു, ''കൂടിച്ചേർന്നുണ്ടായ ഒരു ബീജത്തിൽ ('നുഥ്ഫത്ത്'ൽ) നിന്ന് തീർച്ചയായും നാം മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. നാം അവനെ പരീക്ഷിക്കുവാനായിട്ട്. അങ്ങനെ അവനെ നാം 'സമീഅ്'ഉം (കേൾവിയുള്ളവനും) 'ബസ്വീറും'ഉം (കാഴ്ചയുള്ളവനും) ആക്കിയിരിക്കുന്നു.'' ഖുർആൻ 76: 2 ഈ രണ്ട് بصيرً ഉം, سميع ഉം ഒരുപോലെയല്ല. (ഇവിടെ ഇതിന്റെ അർത്ഥം മനുഷ്യരുടെ മിതമായ മാനുഷിക കഴിവില്പെട്ട: 'സമീഅ്' - കേൾക്കുന്നവരും, 'ബസ്വീർ' - കാണുന്നവരും എന്ന് മാത്രം കുറിക്കുന്നു).

ഇതുപോലെ, വിശേഷണങ്ങളിലും കാണാം, അല്ലാഹു സ്വയം തന്നെ ചില വിശേഷണങ്ങൾ വിശേഷിപ്പിക്കുകയും, അതേ വിശേഷണങ്ങൾ സൃഷ്ടികൾക്ക് (മനുഷ്യരുടെ മിതമായ മാനുഷിക കഴിവില്പെട്ടതിനെ മാത്രം കുറിക്കുന്നതിനും) നൽകുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് ''അവന്റെ (അല്ലാഹുവിന്റെ) 'ഇല്മ്'ൽ (അറിവിൽ) നിന്ന് അവൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതല്ലാതെ (മറ്റൊന്നും) അവർക്ക് സൂക്ഷ്മമായി അറിയാൻ കഴിയില്ല.'' ഖുർആൻ 2: 255 അല്ലാഹുവിന്റെ العلم - 'അൽ-ഇല്മ്' (അറിവ്) എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച് പറയുന്നു, അതുപോലെ തന്റെ അടിമകളെയും 'അൽ-ഇല്മ്' (അറിവ്) കൊണ്ട് വിശേഷിപ്പിച്ചു പറയുന്നു, ഉദാഹരണം: ''അറിവിൽ ('അൽ-ഇല്മ്'ൽ) നിന്ന് അല്പമല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് (മനുഷ്യർക്ക്) നൽകപ്പെട്ടിട്ടില്ല.'' ഖുർആൻ 17: 85 അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''ഇല്മ്' ഉള്ള (അറിവുള്ള) എല്ലാവരുടെയും മീതെ എല്ലാം അറിയുന്നവൻ (അല്ലാഹു) ഉണ്ട്.'' ഖുർആൻ 12: 76 അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''(മതപരമായ) ജ്ഞാനം ('അൽ-ഇല്മ്') നൽകപ്പെട്ടിട്ടുള്ളവർ പറഞ്ഞു.'' ഖുർആൻ 28: 80 അതുപോലെ അല്ലാഹു സ്വയം തന്നെ القوة - 'അൽ-ഖുവ്വഃ' (സർവ്വ ശക്തി) എന്ന വിശേഷണം അല്ലാഹുവിന് ഉണ്ടെന്ന് പറയുന്നു: ''തീർച്ചയായും അല്ലാഹു ശക്തനും (ഖവിയ്യുൻ) പ്രതാപിയും തന്നെയാകുന്നു.'' ഖുർആൻ 22:40 ''തീർച്ചയായും അല്ലാഹു തന്നെയാണ് ഉപജീവനം നൽകുന്നവനും ശക്തനും (ഖുവ്വഃ) പ്രബലനും.'' ഖുർആൻ 51: 58 ഈ വിശേഷണം തന്നെ തന്റെ അടിമകൾക്കും നൽകുന്നു: ''അല്ലാഹു നിങ്ങളെ ബലഹീനമായ അവസ്ഥയിൽ നിന്നു സൃഷ്ടിച്ചു ഉണ്ടാക്കിയവൻ ആകുന്നു. പിന്നെ ബലഹീനതയ്ക്കു ശേഷം നിങ്ങൾക്ക് അവൻ ശക്തി (ഖുവ്വഃ) ഉണ്ടാക്കി. പിന്നെ അവൻ ശക്തിക്ക് ശേഷം (നിങ്ങൾക്ക്) ബലഹീനതയും, നര(ബാധിച്ച മുടി)യും ഉണ്ടാക്കി.'' ഖുർആൻ 30: 54 ഇതുപോലെ വേറെയും ഉദാഹരണങ്ങൾ നമുക്ക് കാണാവുന്നതാണ്.

അല്ലാഹു പ്രവാചകൻമാരെ അയക്കുവാനുള്ള കാരണമായി ഇബ്നുൽ ഖയ്യിം (റഹിമ.) വിവരിക്കുന്നത് ജനങ്ങൾ യഥാർത്ഥ മതത്തിൽ നിന്നും തെറ്റിപ്പോയി എന്ന കാരണമാണ്. അറബികൾ ഇബ്റാഹിം(عليه السلام) കൊണ്ടുവന്ന യഥാർത്ഥമതത്തിൽ (ഇസ്'ലാമിക ഏകദൈവാരാധനാ വിശ്വാസം - തൗഹീദീ വിശ്വാസത്തിൽ) ആയിരുന്നു ജീവിച്ചിരുന്നത്, എന്നാൽ അംറ് ബ്നു ലുഹൈ അൽ-ഖുസാഇ എന്നയാൾ, ഇബ്റാഹിം(عليه السلام) കൊണ്ട് വന്ന മതത്തെ മാറ്റിമറിച്ചു! അദ്ദേഹം അറേബ്യയിലേക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഹിജാസിലേക്ക് വിഗ്രഹങ്ങളെ കൊണ്ടുവരികയും, അങ്ങിനെ അല്ലാഹുവിനെ കൂടാതെ ആ ബിംബങ്ങൾ ആരാധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു! അങ്ങിനെ വിശുദ്ധഭൂമിയിലും, അടുത്ത ഭൂപ്രദേശങ്ങളിലും ശിർക്ക് വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു! അവസാനം മുഹമ്മദ്ﷺ പ്രവാചകശൃംഖലക്ക് പര്യവസാനം കുറിച്ച് കൊണ്ട് നിയോഗിതരാവുകയും, ജനങ്ങളെ തൗഹീദിലേക്കും, ഇബ്റാഹിം(عليه السلام)ന്റെ മില്ലത്തിനെ (ഇബ്റാഹിം(عليه السلام)ന്റെ ഇസ്'ലാംമതം - ഏകനായ അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കൽ) പിൻപറ്റുന്നതിലേക്കും ക്ഷണിക്കുകയുണ്ടായി. അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ യഥാർത്ഥ രൂപത്തിൽ പ്രബോധനം നടത്തിയത് കാരണത്താൽ യഥാർത്ഥവിശ്വാസവും, ഇബ്റാഹിം മില്ലത്തും അവിടങ്ങളിൽ (ഹിജാസിൽ) തിരിച്ച് വരികയും ചെയ്തു. വിഗ്രഹങ്ങൾ (ജാറങ്ങൾ) തകർക്കുകയും, പ്രവാചകൻﷺയിലൂടെ അല്ലാഹു അവതരിപ്പിച്ച ഇസ്'ലാംമതം സ്ഥാപിതമാകുകയും, ലോകത്തിനാകമാനം അനുഗ്രഹം സ്ഥാപിതമാകുകയും ചെയ്തു. ഈ സമുദായത്തിലെ (മൂന്ന്) ഉത്തമ നൂറ്റാണ്ടുകാർ നബിﷺയുടെ മാർഗരേഖയിലൂടെ തന്നെ നടന്ന് നീങ്ങി, പിന്നീട് കടന്നുവന്ന നൂറ്റാണ്ടിൽ അജ്ഞതയും, ജഹ്ലും (അറിവില്ലായ്മയും, ഇസ്'ലാമിന് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ദുർമാർഗവും) വ്യാപിക്കുകയും, മറ്റു മതങ്ങളുടെ ആചാരങ്ങൾ ഇസ്'ലാമിലേക്ക് കടന്ന് വരികയും ചെയ്തു!! അങ്ങിനെ ദുർമാർഗത്തിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്ന പ്രബോധകരിലൂടെ, ഔലിയാക്കളെ സനേഹിക്കുകയാണ് - ആദരിക്കുകയാണ് എന്ന പേരിൽ മഖ്ബറകൾ കെട്ടി ഉയർത്തുകയും, ജാറങ്ങൾ പണിയുകയും ചെയ്തു കൊണ്ട് അവയെ ആരാധിക്കുന്ന വിഗ്രഹങ്ങളാക്കുകയും, അവിടങ്ങളിൽ പ്രാർത്ഥനകളും, ഇസ്തിഗാഥയും, ബലിയും, നേർച്ചയും മറ്റും അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ശിർക്ക് (ബിംബ - ജാറ ആരാധന) പ്രവണത വ്യാപിക്കുകയും, ഈ സമുദായത്തിലെ (ദുർമാർഗത്തിലായ മുസ്'ലിംകളിലെ) അധികമാളുകളിലേക്കും ശിർക്ക് (ബിംബ - ജാറ ആരാധന) കടന്ന് വരുകയും ചെയ്തു!! ഈ ശിർക്കിനെ (ബിംബ-ജാറാരാധനയെ) അവർ പേര് വിളിച്ചത് സ്വാലിഹീങ്ങളെ കൊണ്ട് തവസ്സുൽ (അല്ലാഹുവിലേക്ക് അടുപ്പബന്ധം സ്ഥാപിക്കൽ) നടത്തുകയെന്നതും, അവരോടുള്ള സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതുമാണ്. അവർക്കുള്ള ആരാധനയല്ല അത് എന്നവർ വാദിക്കുകയും ചെയ്തു! എന്നാൽ ഇതേ വാദം തന്നെയായിരുന്നു പൂർവ്വികരായ മുശ്രിക്കുകൾ (ബിംബാരാധകർ) വാദിച്ചിരുന്നത്. അവർ പറയുമായിരുന്നു: ''അവന്നു (അല്ലാഹുവിന്ന്) പുറമെ 'ഔലിയാ'ക്കളെ സ്വീകരിച്ചവർ (പറയുന്നു:) അല്ലാഹുവിങ്കലേക്ക് ഞങ്ങൾക്ക് (ആ മുശ്രിക്കുകൾക്ക്) കൂടുതൽ അടുപ്പബന്ധം ഉണ്ടാക്കിത്തരുവാൻ വേണ്ടി മാത്രമാകുന്നു ഞങ്ങൾ അവരെ (ആ ഔലിയാക്കളെയും, രക്ഷാധികാരികളെയും, നബിമാരെയും മറ്റും… വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥന, നേർച്ച, ബലി-അറവ്… അർപ്പിച്ച്) ആരാധിക്കുന്നത്.'' ഖുർആൻ 39: 3

ഇബ്നുൽ ഖയ്യിം (റഹിമ.തുടരുന്നു: ''അല്ലാഹു മനുഷ്യരെ സൃഷ്ടിച്ച യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തെ തന്നെ നിഷേധിക്കുന്ന ശിർക്ക് നിരുപാധികം തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ വൻപാപമാകുന്നു! ശിർക്ക് ചെയ്യുന്നവർക്ക് അല്ലാഹു സ്വർഗം നിഷിദ്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു, മുശ്രിക്കുകളുടെ (ബിംബാരാധകരുടെ, ജാറ ആരാധകരുടെ) സൽകർമ്മങ്ങൾ അല്ലാഹു സ്വീകരിക്കുകയില്ല!! അവരിൽ ആരുടെയും ശുപാർശയും (ശഫാഅത്തും) അല്ലാഹു സ്വീകരിക്കുകയില്ല, പരലോകത്ത് ഒന്നിനും അവർക്ക് ഉത്തരം ലഭിക്കുകയുമില്ല! അവർക്ക് പ്രതീക്ഷക്ക് വകയുമില്ല! മുശ്രിക്കുകൾ (ബിംബ - ജാറ ആരാധകർ) ആണ് അല്ലാഹുവിനെ കുറിച്ചുള്ള അറിവിൽ വലിയ ജാഹിലുകൾ (വലിയ അജ്ഞതയുള്ളവർ), അവർ സൃഷ്ടികളെ (സൃഷ്ടികൾക്ക് ആരാധനകൾ അർപ്പിച്ച്) അല്ലാഹുവിന് തുല്യപ്പെടുത്തുകയാണ്!! അത് അല്ലാഹുവിനെ കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ വലിയ അജ്ഞതയും, അവരുടെ (ആ ബിംബാരാധകരുടെ - മുശ്രിക്കുകളുടെ - ജാറാരാധകരുടെ) ഏറ്റവും വലിയ അക്രമവുമാകുന്നു! ഇതിലൂടെ ആ മുശ്രിക്കുകൾക്ക് അല്ലാഹുവിനെതിരിൽ ഒന്നും ചെയ്യുവാൻ സാധ്യമല്ല, മറിച്ച് അവർ സ്വയം അക്രമം പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുകയാണ്,'' ഇബ്നുൽഖയ്യിമിന്റെ വാചകം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു

ഒന്നാമത്തെ ഇനം: ഇസ്'ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോകുന്ന പാപമായ ആ വലിയ ശിർക്ക് കുറ്റം ചെയ്യുന്നവൻ നരകത്തിൽ നിത്യവാസിയായിരിക്കും. അവ താഴെ വിവരിക്കുന്നു 1- അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥിക്കൽ (ഒരു വലിയ ശിർക്ക് ആകുന്നു) 2- ഖബറുകൾക്കോ , ജിന്നുകൾക്കോ , പിശാചുക്കൾക്കോ മറ്റുവല്ലവർക്കും നേർച്ചയോ, ബലിയോ നൽകൽ (ഒരു വലിയ ശിർക്ക് ആകുന്നു) 3- വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥന, നേർച്ച, ബലി - അറവ്, ആരാധനയുടെ ഏതെങ്കിലും ഇനം അല്ലാഹു അല്ലാത്തവർക്ക് നൽകൽ (ഒരു വലിയ ശിർക്ക് ആകുന്നു. 4- മരിച്ചവരെയോ, ജിന്നുകളേയോ, പിശാചുക്കളേയോ അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടുന്നത് പോലെ (ഏറ്റവും കൂടുതൽ) ഭയപ്പെടുകയോ, അവർ സ്വയം തന്നെ ഉപദ്രവമുണ്ടാക്കുകയോ, രോഗം വരുത്തുകയോ ചെയ്യുമെന്ന് പേടിക്കുകയോ ചെയ്യൽ (ഒരു വലിയ ശിർക്ക് ആകുന്നു). 5- ഇന്ന് സ്വാലിഹീങ്ങളുടെയും, ഔലിയാക്കളുടെയും, (നബിമാരുടെയും) ഖബറുകളിൽ നിന്നും, ജാറങ്ങളിൽ നിന്നും, കെട്ടിയുയർത്തപ്പെട്ട ശവകുടീരം (ഖുബ്ബ, മഖാം)കളിൽ നിന്നും ജനങ്ങൾ ആഗ്രഹ സഫലീകരണം പ്രതീക്ഷിക്കുകയും - അത് തേടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, അത് ശിർക്ക് ആകുന്നു; അതുപോലെ പ്രയാസങ്ങൾ നീക്കുക, ആവശ്യം നേടിത്തരുക തുടങ്ങിയ അല്ലാഹുവിന് മാത്രം കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങൾ അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരിൽ (അഥവാ, നബിമാർ, ഔലിയാക്കൾ, ബിംബങ്ങൾ തുടങ്ങിയവരിൽ) നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കൽ… എന്നിവയും വലിയ ശിർക്ക് ആകുന്നു. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''അവർക്ക് ഉപദ്രവമോ ഉപകാരമോ ചെയ്യാത്തതിനെ, അല്ലാഹുവിന് പുറമെ അവർ ആരാധിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇവർ (ആ ആരാധ്യർ) അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കൽ ഞങ്ങൾക്കുള്ള ശുപാർശക്കാരാണ് (ശഫാഅത്ത് ചെയ്യുന്നവരാണ്) എന്ന് പറയുകയും ചെയ്യുന്നു. (നബിയേ!) പറയുക: ആകാശങ്ങളിലോ ഭൂമിയിലോ ഉള്ളതായി അല്ലാഹുവിന് അറിയാത്ത വല്ല കാര്യവും നിങ്ങളവന്ന് അറിയിച്ചു കൊടുക്കുകയാണോ (ഇത്)? അവർ ആരാധനയിൽ പങ്ക് - ശിർക്ക് ചേർക്കുന്നവരിൽ നിന്നെല്ലാം അല്ലാഹു എത്രയോ പരിശുദ്ധനും ഉന്നതനുമായിരിക്കുന്നു.'' ഖുർആൻ 10: 18

1- നാവ് കൊണ്ടും മറ്റു ശരീരാവയവങ്ങൾ കൊണ്ടും പ്രത്യക്ഷമായി ചെയ്യുന്ന ചെറിയ ശിർക്കുകൾ: ഇത് വാക്കുകളിലൂടെയും, പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെയും സംഭവിക്കുന്നതാകുന്നു. ഉദാഹരണം: അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരെ കൊണ്ട് സത്യം ചെയ്യക, (അല്ലാഹുവും, നീയും ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്ന് പറയുക) തുടങ്ങിയ വാക്കുകൾ ചെറിയ ശിർക്കിൽപ്പെടുന്നു. ഉദാഹരണം: ആരെങ്കിലും അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ളവരെ കൊണ്ട് സത്യം ചെയ്താൽ അവൻ കുഫ്ർ പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ ശിർക് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. തിർമിദി: 1535, അഹ്മദ്: 2/69-87-125, സ്വഹീഹ് അൽബാനി സ്വഹീഹ് അൽജാമിഅ്: 6204 തിർമിദി അതുപോലെ ما شاء الله وشئت (അല്ലാഹുവും, നീയും ഉദ്ദേശിച്ചത്) എന്ന് പറയുന്നതും ചെറിയ ശിർക്കിൽപ്പെടുന്നു. ഒരു ഹദീസ് നോക്കുക: നബിﷺ പറഞ്ഞു: ''നീ എന്നെ (നബിﷺയെ) അല്ലാഹുവിനോട് നിദ്ദൻ (തുല്യൻ, ശരീക്ക്) ആക്കിയൊ?! എന്നാൽ, അല്ലാഹു മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ചത് എന്നാണ് (നീ) പറയേണ്ടത്.'' നസാഇ ''അല്ലാഹുവും ഇന്നയാളും (അല്ലാഹുവും മുഹമ്മദ് നബിﷺയും, അല്ലെങ്കിൽ അല്ലാഹുവും നീയും…) ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്ന് നിങ്ങൾ പറയരുത്; എന്നാൽ നീ പറയുക; 'മാശാഅ-അല്ലാഹു (അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചതും), സുമ്മ ശാഅ ഫുലാനുൻ (പിന്നെ ഇന്ന-ഇന്നയാളും ഉദ്ദേശിച്ചാൽ - അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഇന്ന ഇന്നത് കൊണ്ടും)' എന്ന്.'' (അഹ്മദ്: 5/384, അബൂദാവൂദ്: 4980, സഹീഹ് അൽബാനി സിൽസിലതു സഹീഹ: 137). കാരണം ثـمّ (സുമ്മ - പിന്നെ) എന്നുള്ളത് (അല്ലാഹുവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം മുന്തിപ്പിച്ചുള്ള) ക്രമീകരണത്തേയും, അതുപോലെ അല്പം സാവകാശത്തേയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അടിമയുടെ മശീഅത്ത് (ഉദ്ദേശ്യം) അല്ലാഹുവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തെ പിന്തുടർന്ന് വരുന്നതാകുന്നു. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''ലോകരക്ഷിതാവായ അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവെങ്കിലല്ലാതെ നിങ്ങൾ ഉദ്ദേശിക്കുകയില്ല.'' ഖുർആൻ 81: 29

കർമ്മങ്ങളിൽ സംഭവിക്കുന്ന ചെറിയ ശിർക്ക്: പരീക്ഷണങ്ങളും, ബുദ്ധിമുട്ടുകളും, (രോഗങ്ങളും) നീക്കുവാനും, തടയുവാനും വേണ്ടി വട്ടക്കണ്ണി, നൂല്, തുടങ്ങിയവ (മന്ത്രിച്ചും മറ്റും) തൂക്കുക, അതുപോലെ കണ്ണേറിനെ ഭയന്ന് കൊണ്ട് ഐക്കല്ല് (ഏലസ്, നൂല്) കെട്ടുക തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ഇതിൽപ്പെട്ടതാണ്. ഈ കാര്യങ്ങളെല്ലാം പ്രയാസങ്ങൾ നീക്കുവാനും, ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ തടയുവാനും (നന്മ വരുത്തുവാനും) ഉള്ള കാരണങ്ങളാണെന്ന് ആരെങ്കിലും വിശ്വസിക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് ചെറിയ ശിർക്കിൽ ഉൾപ്പെട്ടതാകുന്നു. കാരണം അല്ലാഹു അവയെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ തടയുവാനും (നന്മ വരുത്തുവാനും) ഉള്ള കാരണങ്ങളാക്കി വെച്ചിട്ടില്ല! എന്നാൽ നൂലും, വളയവും, ഐക്കല്ലും സ്വയം തന്നെ പ്രയാസങ്ങളെ തടയുകയും, ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ദൂരീകരിക്കുകയും (നന്മ വരുത്തുകയും) ചെയ്യുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചാൽ അത് ഒരു വലിയ ശിർക്ക് (തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃയിൽ അഥവാ, അല്ലാഹുവിന്റെ മാത്രം കർമ്മമായ പ്രപഞ്ച സൃഷ്ടിപ്പിലും, സംരക്ഷണത്തിലും, നിയന്ത്രണത്തിലുമുള്ള ഏകത്വത്തിലുള്ള തൗഹീദിലെ വിശ്വാസത്തിൽ പങ്ക് - ശിർക്ക് ചേർക്കൽ) ആകുന്നു!! കാരണം അവൻ അങ്ങിനെ (അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് ലഭിക്കേണ്ടുന്ന രക്ഷക്കുവേണ്ടി) അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരിൽ തവക്കുൽ (രക്ഷക്കുവേണ്ടി വിശ്വസിച്ച് ഭരമേൽപ്പിക്കൽ) ചെയ്തിരിക്കുകയാണ്!!

1- ചെറിയ ശിർക്ക് രണ്ടാമത്തെ തരം (ഗോപ്യമായ ശിർക്ക്): ഇത് മനുഷ്യന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളിലും, ആഗ്രഹങ്ങളിലും ശിർക്ക് വെക്കുക (അഥവാ, സൽക്കർമ്മങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശ്യത്തിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ റിള - തൃപ്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നതിന് പകരം, ആ ഉദ്ദേശ്യത്തിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രശംസ - തൃപ്തി ആഗ്രഹിക്കൽ) എന്നതാണ് ഗോപ്യമായ ശിർക്ക്, അവയിൽ പെട്ടതാണ്: ലോകമാന്യം - റിയാഅ് (ജനങ്ങളുടെ പ്രശംസ ഉദ്ദേശിച്ച് - ആഗ്രഹിച്ച് സൽക്കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുക!), സൽക്കർമ്മങ്ങൾക്ക് പ്രശസ്തി ആഗ്രഹിക്കുക! തുടങ്ങിയവ. അല്ലാഹുവിലേക്ക് അടുപ്പ ബന്ധം ഉണ്ടാക്കുവാനുള്ള കർമ്മങ്ങൾ ജനങ്ങളുടെ പ്രശംസക്ക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുക, ജനങ്ങൾ പ്രശംസിക്കുവാനും - പുകഴ്ത്തുവാനും വേണ്ടി നമസ്കാരം ഭംഗി കൂട്ടുക - ദാനധർമ്മം ചെയ്യുക, അതുപോലെ ജനങ്ങളിൽ പ്രശസ്തിയുണ്ടാവാൻ നല്ല സ്വരത്തിൽ ഭംഗിയോടെ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുക, ദിക്റുകൾ ഉച്ചത്തിൽ ഉരുവിടുക പോലെയുള്ളത് ഇതിൽ പെട്ടതാണ്. (ഇത് തൗഹീദിലെ വിശ്വാസത്തിന് കുറവ് വരുത്തുന്നതും, വൻ പാപങ്ങളിൽ പെട്ടതും ആകുന്നു). അതുപോലെ, സൽക്കർമ്മങ്ങളിൽ ലോകമാന്യം (റിയാഅ്) കൂടിക്കലർന്നാൽ ആ സൽക്കർമ്മം നിഷ്ഫലമാണ്. (എന്നാൽ, ലോകമാന്യത്തിന് - റിയാഅ്ന് വേണ്ടി മാത്രം സൽക്കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്താൽ അത് കപടവിശ്വാസിയുടെ - മുനാഫിഖിന്റെ സൽക്കർമ്മങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതുമാണ്!!), അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''അതിനാൽ, ആരെങ്കിലും തന്റെ റബ്ബുമായി (അല്ലാഹുവുമായി) (പരലോകത്ത് വിചാരണയിൽ നല്ലനിലയിൽ) കാണുവാൻ ആശിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അവൻ സൽകർമ്മം പ്രവർത്തിച്ചു കൊള്ളട്ടെ, തന്റെ രക്ഷിതാവിനെ (അല്ലാഹുവിനെ) ആരാധിക്കുന്നതിൽ ഒരാളെയും പങ്കുചേർക്കാതെയുമിരിക്കട്ടെ.'' ഖുർആൻ 18: 110

മഹാനായ ഇമാം ഇബ്നുൽ ഖയ്യിം (റഹിമ.) പറയുന്നു: ''ഉദ്ദേശ്യങ്ങളിലും, ആഗ്രഹങ്ങളിലുമുള്ള ശിർക്ക് കരകാണാകടലാകുന്നു (അഥവാ, വളരെ അധികമുണ്ട്)!! അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നവർ വളരെ ചുരുക്കം മാത്രം! അല്ലാഹുവിന്റെ റിള (തൃപ്തി, പ്രീതി) അല്ലാതെ മറ്റുവല്ലതും തന്റെ സൽക്കർമ്മം കൊണ്ട് ആരെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കുക എന്നതും, തന്റെ സൽക്കർമ്മത്തിന് (അല്ലാഹുവിൽ നിന്നുള്ള ഇഹലോക-പരലോക നേട്ടം അല്ലാതെ) മറ്റാരുടെയെങ്കിലും (ഇഹലോക-പരലോക) പ്രതിഫലം ആഗ്രഹിക്കുക - ഉദ്ദേശിക്കുക എന്നതും, അവൻ തന്റെ ഉദ്ദേശ്യത്തിലും നിയ്യത്തിലും ശിർക്ക് - പങ്ക് ചേർക്കലാകുന്നുകർമ്മങ്ങളിലെ ഇഖ്'ലാസ് (നിഷ്കളങ്കത, ആത്മാർത്ഥത, സത്യസന്ധത, നിഷ്കാപട്യം) എന്ന് പറഞ്ഞാൽ തന്റെ കർമ്മങ്ങളും, വാക്കുകളും, ഉദ്ദേശ്യങ്ങളും, ആഗ്രഹങ്ങളും അല്ലാഹുവിന് മാത്രം നിഷ്കളങ്കമാക്കുക എന്നതാണ്. അല്ലാഹു തന്റെ മുഴുവൻ അടിമകളോടും സ്വീകരിക്കുവാനായി കല്പിച്ച ഇബ്റാഹിം(عليه السلام)യുടെ ചൊവ്വായ മില്ലത്ത് (പാത) ഇതുതന്നെയാണ്. അല്ലാഹു അടിമകളിൽ നിന്ന് ഈ രൂപത്തിലുള്ള നിഷ്കളങ്കമായ (ആത്മാർത്ഥമായ, സത്യസന്ധമായ, നിഷ്കാപട്യമായ) സൽകർമ്മങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊരു കർമ്മവും സ്വീകരിക്കുകയില്ല! ഇതാണ് ഇസ്'ലാംമതത്തിന്റെ സവിശേഷത. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''ഇസ്'ലാം (ദൈവത്തിനുള്ള ആത്മാർപ്പണം) അല്ലാത്തതിനെ ആരെങ്കിലും മതമായി ആഗ്രഹിക്കുന്നപക്ഷം അത് അവനിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും (അല്ലാഹു) സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നതല്ല. പരലോകത്തിൽ അവൻ നഷ്ടക്കാരിൽ പെട്ടവനുമായിരിക്കും.'' ഖുർആൻ 3: 85

ഭാഷാപരമായ അർത്ഥം: 'കുഫ്റ്' എന്നതിന് ഭാഷാപരമായി (സത്യം) മറച്ച് വെക്കൽ - മൂടിവെക്കൽ എന്ന അർത്ഥമാകുന്നു. മതപരമായ അർത്ഥം: 'കുഫ്റ്' എന്നാൽ 'ഈമാൻ'ന്റെ (അഥവാ, വിശ്വാസത്തിന്റെ) വിപരീതപദം ആകുന്നു. കുഫ്റ് എന്നത് കൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നത് അല്ലാഹുവിലും അവന്റെ നബിമാരിലും അവിശ്വസിക്കുക (അഥവാ, സംശയിക്കുക - കളവാക്കുക) എന്നതാണ്. അവർ അല്ലാഹുവിനെയും, അവന്റെ നബിമാരെയും (അല്ലെങ്കിൽ: ഖുർആനും, ഹദീസും) കളവാക്കുന്നവർ ആണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും - അവരുടെ സംശയം കൊണ്ടൊ, വിശ്വാസത്തിലുള്ള ചാഞ്ചല്യംകൊണ്ടൊ, വെറുപ്പുകൊണ്ടൊ, അസൂയകൊണ്ടൊ അഹങ്കാരംകൊണ്ടൊ, ദേഹേഛകളെ പിൻപറ്റുന്നതുകൊണ്ടൊ ഈ 'രിസാലത്ത്' (ഖുർആനും, ഹദീസും ഒരുഭാഗമൊ അല്ലെങ്കിൽ മുഴുവനായൊ) സ്വീകരിക്കുന്നത് തടയപ്പെട്ടാലും അത് കുഫ്റ് തന്നെയാണ്. അതുപോലെ (അവൻ/അവൾ) പ്രവാചകൻമാരുടെ സത്യസന്ധതയിൽ ദൃഢമായി വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട് എന്നാൽ എതിർപ്പ് (സ്പർദ്ധ, അസൂയ) കാരണത്താൽ (ഇസ്'ലാം: ഖുർആനും, ഹദീസും) അവിശ്വസിക്കുകയോ, നിഷേധിക്കുകയോ, കളവാക്കുകയോ ചെയ്താലും അതും കുഫ്റ് (ഇസ്'ലാംമത നിഷേധം, അഥവാ ഇസ്'ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോകുന്ന കാര്യം) തന്നെയാണ്.

നിഫാഖ് രണ്ട് ഇനങ്ങൾ ഉണ്ട്: ഒന്ന്: വിശ്വാസപരമായ നിഫാഖ്: ഇതിനെ വലിയ നിഫാഖ് എന്നും പറയുന്നു, ഇസ്'ലാം പ്രകടമാക്കുകയും, കുഫ്റ് ഗോപ്യമാക്കുകയും ചെയ്യലാകുന്നു ഇത്. വലിയ നിഫാഖുകൊണ്ട് ഇസ്'ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകുന്നതും, പരലോകത്ത് നരകത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. അല്ലാഹു ഈ വിഭാഗങ്ങളെ മോശമായ മുഴുവൻ വിശേഷണങ്ങൾ കൊണ്ടും വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു: ഇസ്'ലാംമതം അവിശ്വസിക്കുന്നവർ - കളവാക്കുന്നവർ, ഇസ്'ലാംമതത്തെയും - ഇസ്'ലാംമതം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന ആളുകളെയും പരിഹസിക്കുന്നവർ, മതത്തിന്റെ ശത്രുക്കളുടെ ഭാഗം ചേരുന്നവർ, ഇസ്'ലാമിനോട് ശത്രുത വെക്കുവാൻ പരസ്പരം കൂടിയാലോചിക്കുന്നവർ തുടങ്ങിയവയെല്ലാം അവരുടെ (മുനാഫിഖുകളുടെ-കപടവിശ്വാസികളുടെ) വിശേഷണങ്ങളാണ്. ഇത്തരത്തിലുള്ള ആളുകൾ എല്ലാ കാലങ്ങളിലും ഉണ്ടാവും, പ്രത്യേകിച്ച് ഇസ്'ലാമിന് ശക്തിയുണ്ടാകുമ്പോൾ അതിനെ പ്രത്യക്ഷത്തിൽ തകർക്കാൻ സാധിക്കാതെ മുസ്'ലിമാണെന്ന് അഭിനയിച്ച് ഇസ്'ലാമിനുള്ളിൽ കയറിക്കൂടി (മ്ളേഛതകൾ പ്രകടിപ്പിച്ച്) നശിപ്പിക്കുവാനും, അതുപോലെ മുസ്'ലിങ്ങളോടൊപ്പം നിന്ന് തങ്ങളുടെ സമ്പത്തിനും, രക്തത്തിനും സംരക്ഷണം (പവിത്രത) ലഭിക്കുവാനും, സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കുവാനും അവർ പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. കപടവിശ്വാസി അല്ലാഹുവിലും, അവന്റെ മലക്കുകളിലും, ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും, പ്രവാചകൻമാരിലും, വിചാരണനാളിലുമെല്ലാം പ്രത്യക്ഷത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും, ആന്തരികമായി (മനസ്സിൽ) ഈ വിശ്വാസത്തിൽ നിന്നെല്ലാം വിട്ടുനിൽക്കുകയും, അവിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ്. അവർ അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയോ, ജനങ്ങൾക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ അനുമതിയോടെ സൻമാർഗം കാണിക്കുവാനൊ ശ്രമിക്കില്ല, അതുപോലെ അല്ലാഹുവിന്റെ (രക്ഷയെ കുറിച്ച് സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുവാനും), ശിക്ഷയെതൊട്ട് താക്കീത് ചെയ്യുവാനുമായി നിയോഗിതരായ പ്രവാചകൻമാരോട് അല്ലാഹു സംസാരിച്ച 'വഹ്'യും' ദിവ്യവെളിപാടുമായ ഖുർആനിൽ അവർ വിശ്വസിക്കുകയില്ല. കപടവിശ്വാസികളുടെ മുഴുവൻ മറയേയും അല്ലാഹു മാറ്റുകയും, അവരുടെ രഹസ്യങ്ങൾ (രഹസ്യ സ്വഭാവങ്ങൾ) വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പരസ്യമാക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു!! കപടവിശ്വാസികളിൽ നിന്നും, അവരുടെ സഹായികളിൽ നിന്നും സുരക്ഷിതരാവാനാണ് അവരുടെ വിശേഷണങ്ങളെ അല്ലാഹു നമുക്ക് വ്യക്തമാക്കിത്തന്നിരിക്കുന്നത്! ലോകത്തുള്ള മൂന്ന് വിഭാഗം ആളുകളുടെ വിശേഷണങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് സൂറത്തുൽ ബഖറയുടെ ആദ്യത്തിൽ തന്നെ പറയുന്നുണ്ട്, അവർ: 1. വിശ്വാസികൾ (ശരിയായ മുസ്'ലിം), 2. അവിശ്വാസികൾ (കാഫിർ), 3. കപടവിശ്വാസികൾ (മുനാഫിഖ്) എന്നിവരാണ്. വിശ്വാസികളെ കുറിച്ച് നാല് സൂക്തങ്ങളും, അവിശ്വാസികളെ കുറിച്ച് രണ്ട് സൂക്തങ്ങളും മാത്രം ഇറക്കിയപ്പോൾ, കപടവിശ്വാസികളെ കുറിച്ച് പതിമൂന്ന് സൂക്തങ്ങളാണ് അല്ലാഹു ഇറക്കിയിരിക്കുന്നത്! ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് മുനാഫിഖുകളുടെ (കപടവിശ്വാസികളുടെ) വർദ്ധനവ് കാരണം ഇസ്'ലാമിന് (മുസ്'ലീങ്ങൾക്ക്) അവരിൽ നിന്ന് നേരിടേണ്ടി വരുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടുകളുടെയും, പ്രയാസങ്ങളുടെയും, ഉപദ്രവങ്ങളുടെയും കാഠിന്യം വളരെ കൂടുതലായിരിക്കും എന്നും (അതുകൊണ്ട് അവരെ തിരിച്ചറിയുവാനുള്ള വിശേഷണങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം) എന്നുമാകുന്നു! ഇസ്'ലാമിനെതിരെ അവരിലൂടെ വരുന്ന തിന്മകൾ അസഹ്യമായതാണ്! കാരണം അവർ സ്വയം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത് ഞങ്ങൾ (മുസ്'ലീങ്ങൾ ആണെന്നും), നിങ്ങളുടെ സഹായികളും, ഗുണകാംക്ഷികളും ആണെന്നുമാണ്, എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ അവർ മുസ്'ലീങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളാണ്! മുഴുവൻ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയും ഇസ്'ലാമിന് (മുസ്'ലീങ്ങൾക്ക്) എതിരെയുള്ള അവരുടെ ശത്രുതയെ നടപ്പിലാക്കുവാൻ അവർ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു! ചില അജ്ഞരായ ആളുകൾ വിചാരിക്കുന്നത് ഇത് ഇസ്'ലാഹ് (നന്മ, മതം നന്നാക്കൽ) ആണെന്നാണ്, എന്നാൽ അത് വളരെയധികം അപായസാദ്ധ്യത ഉള്ളതാകുന്നു!

4. വലിയ നിഫാഖുള്ളവർ (കപടവിശ്വാസികൾ) അധികവും പശ്ചാതപിക്കുകയില്ല, ഇനി അവർ പശ്ചാതപിച്ചു എങ്കിൽ പോലും അത് (ഇസ്'ലാമിക)കോടതിയിലെ ന്യായാധിപതി സ്വീകരിക്കുവാൻ പാടുണ്ടോ എന്നതിൽ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമുണ്ട്; എന്നാൽ ചെറിയ നിഫാഖുള്ളവൻ അല്ലാഹുവിനോട് പശ്ചാതപിച്ചേക്കാം, അപ്പോൾ അല്ലാഹു ആ പശ്ചാതാപം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം. ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം ഇബ്നു തിമിയ്യഃ (റഹിമ.) പറഞ്ഞു: ''വിശ്വാസികൾക്ക് നിഫാഖിന്റെ (കപടവിശ്വാസത്തിന്റെ) ഒരുപാട് ശാഖകളെ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം, അപ്പോഴവർ അല്ലാഹുവിനോട് പശ്ചാതപിക്കുന്നു, അതുപോലെ കാപട്യം (നിഫാഖ്) സംഭവിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾ വിശ്വാസികളുടെ ഹൃദയം (അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ) തടഞ്ഞ് നിറുത്തുന്നു, അങ്ങനെ അല്ലാഹു അവരെ അതിൽ (ആ കപടവിശ്വാസത്തിൽ) നിന്ന് തടയുകയും ചെയ്യുന്നു. വിശ്വാസിയെ പിശാചിന്റെ ദുർമന്ത്രണത്താലും, ഹൃദയത്തെ കുടുസാക്കുന്ന അവിശ്വാസത്തിന്റെ ദുഷ്ചിന്ത കൊണ്ടും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതാണ്. അതിനെ കുറിച്ച്, ഒരു ഹദീസിൽ ഇങ്ങിനെ കാണാം: ''സ്വഹാബാക്കൾ (പ്രവാചകന്റെ അനുചരൻമാർ) പറഞ്ഞു; 'പ്രവാചകരെ, ഞങ്ങളിൽ ചിലരുടെ മനസ്സുകളിൽ ചിലകാര്യങ്ങൾ (ദുഷ്ചിന്തകൾ) തോന്നാറുണ്ട്, അത് പറയുന്നതിനേക്കാൾ (ആ തിന്മയേക്കാൾ) ഞങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്നതാണ്!' അപ്പോൾ പ്രവാചകൻﷺ പറഞ്ഞു: 'അത് ഈമാൻ (വിശ്വാസം) ഉണ്ടെന്നതിനുള്ള വ്യക്തമായ തെളിവാണ്.'' മുസ്'ലിം, അഹ്മദ് മറ്റൊരു ഹദീസ് റിപ്പോർട്ടിൽ ഉള്ളത്: '(സ്വഹാബാക്കൾ (പ്രവാചകന്റെ അനുചരൻമാർ) പറഞ്ഞു); 'അതിനെ സംബന്ധിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് തന്നെ വലിയ പാപമായി തീരുന്നതാണ്,' പ്രവാചകൻﷺ പറഞ്ഞു: 'പിശാചിന്റെ തന്ത്രം വസ്'വാസിൽ (ദുഷ്ചിന്തയിൽ) ഒതുക്കിയ അല്ലാഹുവിന് സർവ്വസ്തുതി!'. നിഫാഖിനെ എത്ര വെറുത്താലും, ഹൃദയംകൊണ്ട് അതിനെ എത്ര തടഞ്ഞാലും ശരി ഇങ്ങനെയുള്ള വസ്'വാസുകൾ (ദുഷ്ചിന്തകൾ) ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. അത് വിശ്വാസത്തിന്റെ (ഈമാനിന്റെ) അടയാളമാണ്.'' ഇബ്നുൽഖയ്യിമിന്റെ വാചകം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു

ഇസ്'ലാമിന് മുമ്പുള്ള അറബികളുടെ ജീവിത ആചാരത്തിനാണ് ജാഹിലിയ്യത്ത് എന്ന് പറയുന്നത്. അന്ന് അല്ലാഹുവിനെ കുറിച്ചും, അവന്റെ പ്രവാചകൻമാരെ കുറിച്ചും, മതനിയമങ്ങളെ കുറിച്ചും അവർ അജ്ഞതയിലായിരുന്നു, ഗോത്ര മഹിമയുടെ പേരിൽ പെരുമ നടിക്കുകയും, അഹങ്കാരം, സ്വേഛാധിപത്യം തുടങ്ങിയ ദുർഗുണങ്ങളും ഉള്ളവരായിരുന്നു അവർ. ജഹ്ല് (അജ്ഞത) എന്ന് പറയുവാൻ കാരണം അവരുടെ ഈ അറിവില്ലായ്മയാണ്, അല്ലെങ്കിൽ (ഇസ്'ലാംമത നിയമങ്ങൾ) അറിഞ്ഞത് പിൻപറ്റാത്തത് കൊണ്ടാണ്. ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം ഇബ്നു തീമിയ്യഃ (റഹിമ.) പറഞ്ഞു ''സത്യം (ഇസ്'ലാംമത നിയമങ്ങൾ) അറിയാത്തവൻ ജാഹിൽ (അറിവില്ലാത്തവൻ) തന്നെ ആകുന്നു, എന്നാൽ സത്യത്തിന് എതിരാ യിട്ടുള്ള അസത്യം സത്യമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവൻ ഉറച്ച ജാഹിലാണ് (വലിയ അജ്ഞൻ, വിഢ്ഢി) ആകുന്നു!, സത്യം അറിഞ്ഞിട്ട് സത്യത്തിനെതിരിൽ വാദിക്കുന്നതും, സത്യം അറിയാതെ സത്യത്തിനെതിരിൽ വാദിക്കുന്നതും ജാഹിലിയ്യത്ത് (അജ്ഞത) തന്നെയാണ്. പ്രവാചകൻﷺയുടെ നിയോഗത്തിന് മുമ്പ് ജനങ്ങൾ അന്നത്തെ ജാഹിലിയ്യഃ (അജ്ഞത) എന്നുപറയുന്ന ജാഹിലിയ്യത്തിലായിരുന്നു എന്നതാണ്. അവർ അന്ന് (മുൻ പ്രവാചകൻമാരുടെ - പുരാതനകാലത്ത്) ചെയ്തിരുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളും, ഉദ്ധരണികളും ജാഹിലിയ്യഃ ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അവരിലേക്ക് അത് (വഴികേടിലായവരിലൂടെ) കടന്ന് വരുകയാണ് ഉണ്ടായത്, അറിവില്ലാത്തവൻ അത് പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. അതുപോലെ അന്നത്തെ പ്രവാചകൻമാർ കൊണ്ടുവന്നതിന് വിപരീതമായി ജൂത-ക്രൈസ്തവർ പ്രവർത്തിക്കുന്നതും ജാഹിലിയ്യത്താണ്, അത് പൊതുവായ ജാഹിലിയ്യത്താകുന്നു.

പ്രവാചകൻﷺയുടെ നിയോഗത്തിന് (ഇസ്'ലാമിന്) ശേഷം അവിശ്വാസികളുടെ രാഷ്ട്രത്തിലുള്ളതുപോലെ ജാഹിലിയ്യത്ത് ഒരു ദേശത്ത് ഉണ്ടെങ്കിലും ചിലപ്പോൾ അടുത്ത ദേശത്ത് അത് ഉണ്ടായിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല, അതുപോലെ, ഇസ്'ലാമിക രാഷ്ട്രത്തിലാണെങ്കിൽ പോലും ഒരാളിൽ ഇസ്'ലാമിന് മുമ്പുള്ള ജാഹിലിയ്യത്ത് പോലെയുള്ള ജാഹിലിയ്യത്ത് ഉണ്ടെങ്കിലും ചിലപ്പോൾ മറ്റൊരാളിൽ അവിടെ അത് ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്നില്ല. എന്നാൽ പ്രവാചകൻﷺയുടെ നിയോഗത്തിന് (ഇസ്'ലാമിന്) ശേഷം ഒരു കാലഘട്ടത്തിന് പ്രത്യേകമായും, മൊത്തത്തിലും ജാഹിലിയ്യഃ കാലഘട്ടമെന്ന് പറയില്ല, കാരണം പ്രവാചകൻﷺയുടെ സമുദായത്തിൽ അവസാനനാളുവരെ ഒരു വിഭാഗം സത്യത്തിലായിരിക്കും (എന്ന് പ്രവാചകൻﷺ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്). എങ്കിലും ചില മുസ്'ലിം രാജ്യങ്ങളിൽ ജാഹിലിയ്യത്ത് കണ്ടേക്കാം, അതുപോലെ മുസ്'ലിംകളിൽപെട്ട ധാരാളം പേരിലും കണ്ടേക്കാം. അത് പ്രവാചകൻﷺ പറഞ്ഞത് പോലെയാണ്; അബൂമാലിക് അൽ-അശ്അരി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിൽ നിന്ന്, അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽﷺ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: 'എന്റെ ഉമ്മത്ത് (മുസ്'ലിം സമുദായം)കളിൽ ജാഹിലിയ്യഃ കാര്യങ്ങളിൽ നിന്നും നാല് കാര്യങ്ങളുണ്ട്, അതവർ ഒഴിവാക്കുകയില്ല, അവ: (1) കുല (കുടുംബ) മഹിമയിൽ അഹങ്കരിക്കൽ, (2) (മറ്റൊരാളുടെ) തറവാടിനെ താഴ്ത്തിപ്പറയൽ, (3) നക്ഷത്രങ്ങൾ കാരണമാണ് മഴ വർഷിച്ചത് എന്ന് വാദിക്കൽ, (4) മരണപ്പെട്ടവർക്ക് വേണ്ടി വിലപിച്ച് അട്ടഹസിക്കൽ'' എന്നിവയാണ്. (മുസ്'ലിം: 934 മറ്റൊരിക്കൽ (ഒരാളോട് വഴക്കിട്ട കാരണത്തിന്) അബൂദർറ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهവിനോട് നബിﷺ പറഞ്ഞു: 'നിന്നിൽ ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ ഒരംശമുണ്ട്…' ബുഖാരി: 30, മുസ്'ലിം: 1661 ഇബ്നുൽഖയ്യിമിന്റെ വാചകം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു

അതായത് അല്ലാഹു അവന്റെ ഇഷ്ടദാസൻമാരിൽപ്പെട്ട പ്രവാചകൻമാർക്ക് അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുമ്പോൾ അറിയിച്ച് കൊടുക്കുന്ന ചില അദൃശ്യ കാര്യങ്ങൾ പ്രവാചകൻമാർ അറിയുമെന്നല്ലാതെ; മറ്റാർക്കും ഗൈബ് (അദൃശ്യകാര്യം) അറിയില്ല, അല്ലാഹു അവർക്ക് അങ്ങിനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ അറിയിച്ച് കൊടുക്കുന്നത് അവരുടെ മുഅ്ജിസത്ത് (പ്രവാചകത്വ തെളിവ്)ന്റെ ഭാഗമാകുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള (ചില അദൃശ്യ)കാര്യങ്ങൾ മനുഷ്യരിലെ പ്രവാചകൻമാർക്കും, മലക്കുകളിലെ ദൂതൻമാർക്കും അല്ലാഹു നൽകുന്നതാണ്. ഈ രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾക്കും (അല്ലാഹു അറിയിച്ചുകൊടുക്കുന്ന ചിലത്) അല്ലാതെ, (ജിന്നിനൊ, ശൈത്താനൊ, തങ്ങൻമാർക്കൊ, ബീവിക്കൊ, ജ്യോത്സ്യനൊ…) മറ്റാർക്കും ഒരു അദൃശ്യകാര്യങ്ങളും അറിയില്ല എന്നാൽ ചില ജ്യോൽസ്യൻമാരും, വ്യാജദിവ്യൻമാരും, പെരും കള്ളൻമാരും പറയുന്ന ചില അദൃശ്യങ്ങളും, കളഞ്ഞുപോയ വസ്തു ഇന്ന സ്ഥലത്തുണ്ടെന്ന വാർത്തയും, ചില രോഗങ്ങളുടെ കാരണങ്ങളും മറ്റും - ഇന്ന വ്യക്തി ഇന്നയിന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് അത് കാരണമാണ് രോഗം വന്നത് എന്നതെല്ലാം തന്നെ ജിന്നുകളെയും, പിശാചുക്കളെയും ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് പറയുന്ന (കളവായ) കാര്യങ്ങളാണ്. ജനങ്ങളോട് അവർക്ക് ഇന്ന കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുമെന്ന് പറയുന്നത് ജിന്നു-പിശാചുക്കളെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തി പറയുന്ന കളവും വഞ്ചനയും ദുർമന്ത്രവും ആകുന്നു! ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം ഇബ്നുതൈമിയ പറഞ്ഞു: ''ഒരു വ്യാജദിവ്യന് (ജ്യോൽസ്യക്കാരൻ, വ്യാജഔലിയ, മാരണക്കാർ, തൽസമാത്തുകാർ, തങ്ങൻമാർ തുടങ്ങിയവർക്ക്) പിശാചിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഖരീൻ (കൂട്ടുകാരൻ) ഉണ്ടാവും, ആ ഖരീൻ (കൂട്ടുകാരൻ) കട്ട് കേൾക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ചിലതെല്ലാം അവന് അറിയിച്ച് കൊടുക്കുന്നു, അങ്ങിനെ അവർ അതിൽ (നൂറ്) കളവും (ഒരു) സത്യവും കൂട്ടിക്കലർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇബ്നു തീമിയ്യഃ തുടർന്നു പറയുന്നു: അത്തരം വ്യാജദിവ്യൻമാർ (വ്യാജമായി അവകാശപ്പെടും) ശൈയ്ത്താൻ അവർക്ക് അവരുടെ അടുത്തില്ലാത്ത പഴങ്ങളും പലഹാരങ്ങളും എത്തിച്ചുകൊടുക്കുമെന്ന്! മറ്റുചിലർ (വ്യാജമായി അവകാശപ്പെടുന്നു) ശൈയ്ത്താന്റെ കൂട്ടുകാർ അവരെയും കൊണ്ട് മക്കയിലേക്കും ജെറുസേലമിലേക്കും മറ്റും പറന്നുപോകാറുണ്ടെന്ന്!''. (എന്നാൽ, ഇത് വെറും കൺകെട്ട്-ഇന്ദ്രജാലം-സിഹ്ർ മാത്രമാണ്). ഇബ്നുൽഖയ്യിമിന്റെ വാചകം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു

ഇതിന് സിഹ്ർ എന്ന് പേര് പറയുവാൻ കാരണം, കണ്ണുകൊണ്ട് കാണാൻ സാധിക്കാത്ത ഗോപ്യമായ കാര്യങ്ങൾകൊണ്ട് സംഭവിക്കുന്നതിനാലാണ്. അത് ദുർമന്ത്രവും, കെട്ടുകളിൽ ഊതലും, ചില വാക്കുകൾ ഉരുവിടലും, മരുന്നും, പുകയിടലുമെല്ലാം അടങ്ങിയതാണ്. ഇവയിൽ ചിലത് ഹൃദയങ്ങളിലും, ചിലത് ബാഹ്യശരീരങ്ങളിലും സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നതും, രോഗം വരുത്തുന്നതും, ഭാര്യ-ഭർത്താക്കൾക്കിടയിൽ ഭിന്നിപ്പുണ്ടാക്കുന്നതും… ആകുന്നു. അത് പിശാചിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളാകുന്നു. ശിർക്കിലൂടെയും, ചീത്ത ആത്മാവിനെ (പിശാചിനെ) തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതിലൂടെയുമല്ലാതെ (അധികവും) മാരണത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേരുകയില്ല, അങ്ങിനെ അതിലേക്കെത്തുവാൻ ശിർക്ക് ചെയ്യുന്നു. ഇതുകൊണ്ടാണ് ഇസ്'ലാമിക നിയമദാതാവ് മാരണത്തെ ശിർക്കിനോട് ചേർത്ത് വിധിച്ചിരിക്കുന്നത്. നബിﷺ പറഞ്ഞു: ''ഏഴ് നാശകാരികളെ (രണ്ടുലോകത്തും ശിക്ഷയുള്ള വൻപാപങ്ങളെ) നിങ്ങൾ വർജ്ജിക്കുവിൻ! അവ: (1) അല്ലാഹുവിനുള്ള ആരാധനയിൽ മറ്റുള്ളവരെ പങ്കു (ശിർക്ക്) ചേർക്കുക, (2) സിഹ്ർ (ആഭിചാരം-മാരണം) ചെയ്യുക, (3) അല്ലാഹു പവിത്രമാക്കിയ ജീവനെ കൊന്നുകളയൽ, (4) പലിശ (കൊടുക്കൽ, വാങ്ങൽ, സാക്ഷ്യംവഹിക്കൽ) തിന്നൽ, (5) യതീമിന്റെ മുതൽ (സമ്പത്ത്) ഭക്ഷിക്കൽ, (6) ഇസ്'ലാമിക യുദ്ധത്തിൽനിന്നും പിന്തിരിഞ്ഞോടൽ, (7) സത്യവിശ്വാസികളായ പാതിവ്രത്യമുള്ള - അനാശ്യാസം ചെയ്യാത്ത സ്ത്രീയെ പറ്റി അപവാദം പറയൽ, എന്നിവയത്രെ അത്.'' ബുഖാരി: 2766, മുസ്'ലിം: 89 സിഹ്റിൽ രണ്ട് രൂപത്തിലുള്ള ശിർക്കുകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു.

(ഖുർആൻ ഇറങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ്) മലക്കുകളിൽ നിന്ന് ശൈയ്താൻ സംസാരം കട്ട്കേൾക്കുകയും, എന്നിട്ട് ജ്യോൽസ്യന്റെ (തൽസമാത്തുകാരന്റെ) ചെവിയിൽ ഇട്ട് കൊടുക്കുകയും, ജ്യോൽസ്യൻ അതിൽ നൂറ് കളവ് കൂട്ടിപ്പറയുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങിനെ മലക്കുകളിൽ നിന്ന് കട്ട്കേട്ട സത്യമായ ആ ഒരു പദം കാരണത്താൽ മാരണക്കാർ കൂട്ടിപ്പറയുന്ന മറ്റു (നൂറ് കളവായ) കാര്യങ്ങൾ കൂടി ജനങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു! അദൃശ്യകാര്യങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന് മാത്രമേ അറിയുകയുള്ളൂ. ജ്യോൽസ്യം മുഖേനയോ, മറ്റുവല്ല രൂപത്തിലോ അദൃശ്യകാര്യം അറിയുമെന്ന് വാദിക്കുകയോ, വാദിക്കുന്നവരെ സത്യപ്പെടുത്തുകയോ (അത് സ്വീകരിക്കുകയോ) ചെയ്യുന്നവർ അല്ലാഹുവിന് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ട (അദൃശ്യകാര്യം അറിയുന്ന) കഴിവിൽ മറ്റുള്ളവരെ കൂടി ശിർക്ക് - പങ്ക് ചേർത്ത് വിശ്വസിച്ചിരിക്കുകയാണ്! കഹാനഃ (ജ്യോതിഷം)വും, ഇറാഫഃ (ഭാവി പ്രവചനം)വും ശിർക്ക് ആകുന്നു, കാരണം അത് പിശാചിന് ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്ത്കൊണ്ട് അവനിലേക്ക് അടുക്കലാണ്, അങ്ങിനെ അല്ലാഹുവിന്റെ അറിവിൽ (അദൃശ്യകാര്യം അറിയുന്ന കഴിവിൽ) മറ്റുള്ളവരെ ശിർക്ക് - പങ്ക് ചേർക്കുന്ന വിശ്വാസത്തിലൂടെ തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃയിലെ വിശ്വാസത്തിലുള്ള ശിർക്കും, അതുകൂടാതെ ആരാധനയുടെ ഏതെങ്കിലും ഇനങ്ങൾ പിശാചിന് അർപ്പിച്ച് പിശാചിലേക്ക് അടുക്കലിലൂടെ തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃയിൽ ശിർക്ക് - പങ്ക് ചേർക്കുന്ന വിശ്വാസവും ആകുന്നു.

കളഞ്ഞ്പോയ വസ്തുക്കൾ ഇന്ന സ്ഥലത്തുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന അദൃശ്യം അറിയുമെന്ന് വ്യാജവാദം നടത്തുന്നവരായിട്ടാണ് ചിലയാളുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്! ചില അറിവില്ലാത്ത ജനങ്ങൾ അവരുടെ കളവ് മുതൽ എവിടെയാണെന്ന് കണ്ടെത്തുവാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു, (ഇത്തരം ആളുകൾ) തങ്ങളുടെ പിശാചുക്കളായ കൂട്ടുകാരെ ഉപയോഗിച്ച് അത് (പിശാച് കണ്ടിട്ടുള്ള കളവ് മുതൽ മാത്രം) പുറത്തെടുത്ത് കൊടുക്കുകയും, അല്ലെങ്കിൽ അത് ഇന്ന സ്ഥലത്തുണ്ടെന്ന് അറിയിച്ച് കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മറ്റുചിലർ ഔലിയാക്കളുടെ വേഷത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും, തീയിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ട് ഒന്നും സംഭവിക്കാതെ സുരക്ഷിതമായി തിരിച്ചുവരുന്നു, ആയുധംകൊണ്ട് സ്വശരീരത്തിൽ മുറിവേല്പിക്കുക, വാഹനങ്ങളുടെ ടയറിന് കീഴിൽ നിന്ന് അൽഭുതകരമായി രക്ഷപ്പെടുക… പോലെയുള്ള ചില അസാധാരണ സംഭവങ്ങളും, അഭ്യാസങ്ങളും മറ്റും (ഇവർ) പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. ഇതിന്റെയെല്ലാം അടിസ്ഥാനം സിഹ്റും, പിശാചിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളും (പിശാചിന്റെ മന്ത്രജാലവും - കൺകെട്ടും) ആകുന്നു. ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ഫിത്നയുണ്ടാക്കുവാനായി അവരുടെ (ആ മാരണക്കാരുടെ) കൈകളിലൂടെയാണ് അത് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് മാത്രം. അതുപോലെയുള്ള മറ്റുചില കാര്യങ്ങളും (മന്ത്രജാലവും - കൺകെട്ടും) എല്ലാംതന്നെ ജനങ്ങൾക്ക് തോന്നുന്ന മാരണ (സിഹ്ർ) പ്രവർത്തനങ്ങൾ മാത്രമാണ്, അതിന് യാഥാർത്ഥ്യമുണ്ടാവില്ല. ഫിർഔനിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലെ മാരണക്കാർ കയറും, വടികളും പാമ്പാക്കി കാണിച്ച് കൊടുത്തതുപോലെ കാണികൾക്ക് മുന്നിൽ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന മാരണവിദ്യകൾ മാത്രമായിരിക്കുമത്,

ഇബ്നുൽ ഖയ്യിം (റഹിമ.) പറയുന്നു: 'ഖബറുകളെ കുറിച്ച് പ്രവാചകൻﷺ പഠിപ്പിച്ച വിധിവിലക്കുകളിൽ അടങ്ങിയ ആചാരങ്ങളും, ഇന്ന് (വഴികേടിലായ) അധിക മുസ്'ലീങ്ങളും ഖബറുകൾ കൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന (അന്ധവിശ്വാസപരമായ) അനാചാരങ്ങളും പരസ്പര വിരുദ്ധങ്ങളാണ്!! ഇവ രണ്ടും (ആചാരങ്ങളും, അനാചാരങ്ങളും) ഒരിക്കലും ഖബറിടത്തിൽ ഒരുമിക്കുകയില്ല. അഥവാ, (1). 'ഖബറിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുള്ള നമസ്കാരം പ്രവാചകൻﷺ വിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു.'' എന്നാൽ ഇവർ (മുസ്'ലീകളിലെ വഴികേടിലായവർ) ഖബറിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് നമസ്കരിക്കുന്നു! (2). 'ഖബറുകൾ മസ്ജിദ് ആക്കുന്നത് പ്രവാചകൻﷺ വിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു.'' എന്നാൽ ഇവർ ഖബറുകൾ മസ്ജിദ് (സുജൂദ് ചെയ്യുന്ന സ്ഥലം, ആരാധനാലയം, പള്ളികൾ) ആക്കുകയും, അതിന് ജാറങ്ങൾ, മഖാമുകൾ എന്ന് പേർവെക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു!! അവരുടെ ഇത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നത്: 'അവർ അല്ലാഹുവിന്റെ ഭവനമായ പള്ളികളോട് ശത്രുതവെക്കുന്നു എന്നാകുന്നു.' (3). 'ഖബർസ്ഥാനിൽ (നില)വിളക്ക് കത്തിക്കുന്നത് പ്രവാചകൻﷺ വിരോധിച്ചിട്ടുണ്ട്.'' എന്നാൽ അവർ ഖബറിന് മുകളിലും, അരികിലും മറ്റും വിളക്കുകൾ കത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, (4). 'ഖബറിടങ്ങളെ ഉൽസവം (ഉറൂസ്, മീലാദ്) ആഘോഷ സ്ഥലമാക്കുന്നത് പ്രവാചകൻﷺ വിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു.'' എന്നാൽ ഇവർ അവിടെ ഉൽസവം (ഉറൂസ്, മീലാദ്) ആഘോഷ സ്ഥലമാക്കുകയും, അവിടെ നേർച്ചകളും വഴിപാടുകളും അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, പെരുന്നാളിന് ഈദ്ഗാഹിൽ ഒരുമിച്ച് കൂടുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ജനങ്ങൾ ഇത്തരം ജാറങ്ങളിലും മഖാമുകളിലും (ഉറൂസ്, മീലാദ് ആഘോഷ സമയങ്ങളിൽ) ഒരുമിച്ച് കൂടുകയും ചെയ്യുന്നു!!

അതുപോലെ, കെട്ടി ഉയർത്തപ്പെട്ട ഖബറുകൾ (മുഴുവനും) തട്ടിനിരപ്പാക്കുവാൻ പ്രവാചകൻﷺ കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു, അതിനുള്ള തെളിവ് ഇമാം മുസ്'ലിം ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഹദീസുകളിൽ നാം കാണുക: അബുൽ ഹയ്യാജുൽ അസദി പറയുന്നു: അലിയ്യുബ്നു അബൂത്വാലിബ്ﷺ എന്നോട് പറയുകയുണ്ടായി: 'എന്നെ പ്രവാചകൻﷺ നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു കാര്യത്തിന് താങ്കളെ ഞാൻ നിയോഗിക്കട്ടെയോ?, അതായത്, 'ഒരു 'തിംസാൽ - സൂറ' (കല്ലുകൊണ്ടും മറ്റും കെട്ടി അതിനെ ആ ഖബറിലുള്ളവരുടെ പേരുവിളിക്കുന്ന രൂപം), അല്ലെങ്കിൽ ആത്മാവുള്ളവയുടെ ചിത്രങ്ങളെ)യും പൊളിച്ചുനീക്കാതെ വിട്ടേക്കരുത്, ഉയർത്തപ്പെട്ട ഒരു ഖബറിനെയും (ഭൂമിക്കൊപ്പം) തട്ടിനിരപ്പാക്കാതെയും വിട്ടേക്കരുത്'.'' വീണ്ടും മുസ്'ലിമിന്റെ സ്വഹീഹ് ഹദീസുകളിൽ നമുക്ക് കാണാവുന്നതാണ്, ഥുമാമത്ബ്നു ശുഫിയ്യയിൽ നിന്ന് ഉദ്ധരിക്കുന്നു: 'ഞങ്ങൾ റോമിലെ റോദ്സിൽ ഫളാലത്ബ്നു ഉബൈദിന്റെ കൂടെയായിരുന്നു, ആ സന്ദർഭത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ ഒരു കൂട്ടുകാരൻ മരിക്കുകയുണ്ടായി; അപ്പോൾ, ഫളാലത്ബ്നു ഉബൈദ്ﷺ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഖബറിനെ (ഭൂമിക്കൊപ്പം) നിരപ്പാക്കുവാൻ കല്പിച്ചു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു: 'ഖബറുകളെ (ഭൂമിക്കൊപ്പം) നിരപ്പാക്കുവാൻ പ്രവാചകൻﷺ കല്പിക്കുന്നതായി ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്'.''

ശേഷം ഇബ്നുൽ ഖയ്യിം (റഹിമ.) ഖബറിനടുത്ത് ഇസ്'ലാമിന്റെ വിരുദ്ധമായി നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ എണ്ണിപറയുന്നു: ''ഖബർ സന്ദർശനം പ്രവാചകൻﷺ നിയമമാക്കിയത് പരലോകത്തെ ഓർക്കുവാനും, ആ ഖബറിൽ മറമാടപ്പെട്ടവർക്ക് പൊറുക്കുവാനും, കാരുണ്യത്തിനും വേണ്ടി അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുവാനും ആകുന്നു. അങ്ങിനെ ആ ഖബർ സന്ദർശനത്തിലൂടെ നന്മയാണ് ചെയ്യുന്നത്. എന്നാൽ മുശ്രിക്കുകൾ (ബിംബ - ജാറ ആരാധകർ, മുസ്'ലീകളിലെ വഴികേടിലായവർ) ആ നിയമങ്ങൾ മാറ്റിമറിക്കുകയും, (ഇസ്'ലാമിക ഏകദൈവാരാധനയുടെ - അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുന്ന) മതത്തെ അവർ അതിന്റെ നേർവിപരീതം (ബിംബ - ജാറ ആരാധനയുടെ) മതം ആക്കുകയും ചെയ്യുന്നു!! ഖബർ സന്ദർശനം ശിർക്ക് (ബിംബ - ജാറ ആരാധന) ചെയ്യുവാനും, ഖബറാളികളോട് പ്രാർത്ഥിക്കുവാനും, തങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുവാനും, അവിടെ നിന്നും അനുഗ്രഹങ്ങൾ എടുക്കുവാനും, ശത്രുക്കൾക്കെതിരിൽ സഹായം (ഇസ്തഗാസ) ലഭിക്കുവാനുമാക്കി തീർക്കുകയാണ് (ആ വഴികേടിലായ മുസ്'ലീങ്ങൾ) ചെയ്യുന്നത്. അങ്ങിനെ ഈ രൂപത്തിലുള്ള ഖബർ സന്ദർശനത്തിലൂടെ സ്വന്തത്തിനും, ഖബറാളികളോടും തന്നെ ഉപദ്രവമാണ് (അവർ) ചെയ്യുന്നത്…'' ഇബ്നുൽ ഖയ്യിം (റഹിമ.)യുടെ വാക്കുകൾ ഇവിടെ അവസാനിച്ചു.

ഖബറുകൾ, ജാറങ്ങൾ, തുടങ്ങിയവക്ക്… നേർച്ചകൾ അർപ്പിക്കുന്നത് വലിയ ശിർക്ക് തന്നെയാണ്. അതുപോലെ, ഖബറിടങ്ങളിൽ കെട്ടിടമുണ്ടാക്കുകയും, പള്ളികളുണ്ടാക്കുകയും, ഖബറിന്മേൽ ഖുബ്ബകൾ പണിയുകയും, ഖബറുകൾക്ക് ചുറ്റും പള്ളികളും, ജാറങ്ങളും പണിയുന്നതുമെല്ലാം നബിﷺയുടെ നിയമത്തിന് (ഇസ്'ലാമിന്) തികച്ചും വിപരീതവുമാകുന്നു! ഖബറിലുള്ള മറമാടപ്പെട്ട് കിടക്കുന്നവർ ഉപകാരമൊ - ഉപദ്രവമൊ, രക്ഷയൊ - ശിക്ഷയൊ ചെയ്യുമെന്നും, അവരോട് ആരാണോ ഇസ്തിഗാഥ (സംരക്ഷണ പ്രാർത്ഥന) നടത്തുന്നത് അവർക്ക് ആ ഖബറാളി സഹായം നൽകുമെന്നും, ഖബറിലുള്ളവരിലേക്ക് ഇസ്തിആന (അഭയം) തേടിയവർക്ക് ആവശ്യങ്ങൾ ആ ഖബറിലുള്ളവർ പൂർത്തീകരിച്ചുകൊടുക്കും എന്നും ചില പാമരജനങ്ങൾ (മുസ്'ലീകളിലെ വഴികേടിലായവർ) വിചാരിക്കുന്നു! അങ്ങിനെ അവിടങ്ങളിൽ നേർച്ചകളും, വഴിപാടുകളും അർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു! അതിനാൽ തന്നെ ഖബറുകൾ അല്ലാഹുവിനെ കൂടാതെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന വിഗ്രഹങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുയാണ്!! നബി(ﷺ) പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവേ! എന്റെ ഖബറിനെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ബിംബം (വിഗ്രഹം) ആക്കുവാൻ അനുവദിക്കരുതേ! മാലിക്, അഹ്മദ് നബിﷺയുടെ ഈ പ്രാർത്ഥന ഇല്ലായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ചില തിന്മകളെല്ലാം നബിﷺയുടെ ഖബറിനരികിലും നടമാടുമായിരുന്നു! ഇസ്'ലാമിക രാജ്യങ്ങളിൽ പല ഖബറുകളിലും ഇങ്ങനെയുള്ള അനാചാരങ്ങൾ നടമാടുന്നുണ്ട്! എന്നാൽ മദീനത്ത് നബിﷺയുടെ പള്ളിയിൽ ചില ജാഹിലീങ്ങളും (അജ്ഞരും), ഖുറാഫികളും (അന്ധവിശ്വാസികളും) ചില ഇസ്'ലാംമതവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും നബിﷺയുടെ പ്രാർത്ഥനയുടെ ഫലമായി അല്ലാഹു നബിﷺയുടെ ഖബറിനെ സംരക്ഷിക്കുക തന്നെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, അന്ധവിശ്വാസികൾക്കും, ജാഹിലീങ്ങൾക്കും നബിﷺയുടെ ഖബറിലേക്ക് എത്തുവാൻ സാധ്യമല്ല, കാരണം നബിﷺയുടെ ഖബർ പള്ളിയിലല്ല, മറിച്ച് നബിﷺയുടെ വീട്ടിലാണ്, ഖബറിന് ചുറ്റും മതിൽ കൊണ്ട് വലയം ചെയ്തിരിക്കുകയുമാണ്. ഇബ്നുൽഖയ്യിം (റഹിമ.) തന്റെ നൂനിയ്യഃയിൽ പറഞ്ഞത് പോലെ:

ആത്മാവുള്ളവയുടെ രൂപം (ഫോട്ടോകൾ) വരക്കുന്നതിനെതിരെ പ്രവാചകൻﷺ താക്കീത് നൽകിയിരിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് നേതാക്കൻമാരുടെയും, പണ്ഡിതൻമാരുടെയും, രാജാക്കൻമാരുടെയും, അല്ലാഹുവിനെ ശരിയായി ആരാധിച്ച് സ്വാലിഹീങ്ങളായി (സച്ചരിതരായി) ജീവിച്ചിക്കുന്നവരുടെയും, നായകൻമാരുടെയും ഫോട്ടോകൾ, (അവ വളരെ കണിശമായി നിഷിദ്ധമാകുന്നു. അത് ബോർഡുകൾ, പേജുകൾ, തുണികൾ, ചുമരുകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ കൈകൊണ്ട് വരക്കുന്നതാണെങ്കിലും, ആധുനിക ഉപകരണങ്ങൾ (ക്യാമറ, മൂവി, വീഡിയൊ) ഉപയോഗിച്ചോ, അല്ലെങ്കിൽ കൊത്തിയുണ്ടാക്കിയോ, അതുമല്ലെങ്കിൽ വിഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടോ ആയിരുന്നാലും ശരി, അത് നിഷിദ്ധം തന്നെയാകുന്നു. അതുപോലെ, ചുമരുകളിലോ, മറ്റുവല്ല വസ്തുവിലോ ഫോട്ടോ തൂക്കുന്നതും, പതിക്കുന്നതും, വിഗ്രഹങ്ങൾ (ബിംബങ്ങൾ, പ്രതിമകൾ) സ്ഥാപിക്കുന്നതും നബിﷺ വിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്മാരകപീഠങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതും ആ വിരോധത്തിൽ പെട്ടതാണ്. കാരണം അത് ശിർക്ക് (ബിംബ ആരാധന)യിലേക്കുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളാകുന്നു. ഭൂമിയിൽ ആദ്യമായി ശിർക്ക് ഉടലെടുക്കുവാൻ കാരണം: ഫോട്ടോയും, രൂപങ്ങളും ആയിരുന്നു! '(ഈ അഞ്ച്പേരും (ആ അഞ്ച് വ്യാജ ദൈവങ്ങൾ: വദ്ദ്, സുവാഅ്, യഗൂഥ്, യഊഖ്, നസ്റ്)) നൂഹ് നബി (عليه السلام)യുടെ സമുദായത്തിലെ സ്വാലിഹീങ്ങൾ (സച്ചരിതായ മുസ്'ലീങ്ങൾ) ആയിരുന്നു, അവർ മരണപ്പെട്ടപ്പോൾ അവരുടെ സ്ഥലങ്ങളിൽ അവരുടെ രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി സ്ഥാപിക്കുവാനും, അതിന് അവരുടെ പേരിടുവാനും പിശാച് കല്പിച്ചു! അങ്ങിനെ അവരതുചെയ്തു! ആ (ആദ്യ) തലമുറ അവയെ (അവരുടെ രൂപങ്ങൾ - ജാറങ്ങൾ - ബിംബങ്ങൾ) ആരാധിച്ചിരുന്നില്ല! അവരുടെ മരണശേഷം ആ കാര്യം (അതായത്, മുൻ തലമുറ ആ രൂപങ്ങൾ - ജാറങ്ങൾ - രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയത് ആരാധിക്കുവാനായിരുന്നില്ല എന്നതും, മറിച്ച്, അത് വെറുമൊരു ആദരവ് സൂചകമായ സ്മാരകം ആയിരുന്നു എന്നതും) ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ (അന്നത്തെ മുസ്'ലീങ്ങൾക്കിടയിൽ) പിന്നീട് അറിയപ്പെടാതെ പോവുകയും, അവയെ (ആ രൂപങ്ങൾ അതിനുശേഷം വന്ന തലമുറകൾ) ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തു!! ബുഖാരി ശേഷം, നൂഹ് നബി (عليه السلام)യെ അല്ലാഹു നിയോഗിക്കുകയും ആ സച്ചരിതരെ ഓർമ്മിക്കുവാൻ ഉണ്ടാക്കിയ രൂപങ്ങളിലൂടെ സംഭവിച്ച ബിംബാരാധനക്ക് (ശിർക്കിന്) എതിരെ അദ്ദേഹം പോരാടുകയും ചെയ്തു. നൂഹ് നബി (عليه السلام)യുടെ ആ പ്രബോധനം അവർ സ്വീകരിച്ചില്ല, അവർ അവരുടെ വിഗ്രഹാരാധന തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''അവർ പറഞ്ഞു: (ജനങ്ങളേ!) നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ദൈവങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്. വദ്ദ്, സുവാഅ്, യഗൂഥ്, യഊഖ്, നസ്റ് എന്നിവരെ (എന്നീ മുസ്'ലീം സച്ചരിതരുടെ രൂപങ്ങളെ) നിങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കരുത്.'' ഖുർആൻ 71: 23)

അഥവാ, സ്മരണക്ക് വേണ്ടി ഉണ്ടാക്കിയ ആ രുപങ്ങൾ ആയിരുന്നു ശിർക്ക് ചെയ്യുവാനും, ആ പ്രവാചകൻമാരെ ധിക്കരിക്കുവാനും ആ സമൂഹത്തിന്റെ മേൽ അല്ലാഹുവിന്റെ കോപം ഇറങ്ങുവാനും, ശേഷം വെള്ളപ്പൊക്കത്താൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടുവാനും കാരണമായത് എന്നും (ജാഗ്രതയോടെ) ഓർക്കുക!! ഇതെല്ലാം സംഭവിച്ചത് വെറും സ്മരണക്കായി രൂപങ്ങൾ (ചിത്രങ്ങൾ, ഫോട്ടോകൾ) ഉണ്ടാക്കുകയും, അവ വിഗ്രഹങ്ങളാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്തതിന്റെ അപകടത്താലായിരുന്നു!!. ഈ തിന്മകളെല്ലാം തന്നെ ഫോട്ടോയിലൂടെ ജനങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്ന അപകടങ്ങളാകുന്നു! ഭൂമിയിൽ ആദ്യമായി ശിർക്ക് (അല്ലാഹുവല്ലാത്തവർക്കുള്ള ആരാധന) കടന്നുവന്നത് ഫോട്ടോകൾ (സ്മാരക ശിൽപ്പങ്ങൾ, രൂപങ്ങൾ) ഉണ്ടാക്കുകയും പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതു കാരണത്താൽ ആയിരുന്നു. അത് സദസ്സുകളിലും, മൈതാനങ്ങളിലും, പൂന്തോട്ടങ്ങളിലും, പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലും… എവിടെ ആണെങ്കിലും ശരി സ്മാരക ശിൽപ്പങ്ങൾ (ഫോട്ടോകൾ, രൂപങ്ങൾ) ഉണ്ടാക്കി സ്ഥാപിക്കുന്നത് നിഷിദ്ധമാണ്. കാരണം അത് മുസ്'ലീംങ്ങളെ, ശിർക്കിലേക്കും, വിശ്വാസ വഴികേടിലേക്കും നയിക്കുന്ന മാർഗ്ഗമാകുന്നു. കാഫിറുകൾ (അവിശ്വാസികൾ) ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതായി നമുക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നതാണ്, കാരണം അവർക്ക് എപ്പോഴും കേടുവന്നുപോകുന്നത് സൂക്ഷിക്കേണ്ടിവരുന്ന ഒരു വിശ്വാസം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇത്തരം പ്രവർത്തികൾ അവർക്കൊരു പ്രശ്നമല്ല. എന്നാൽ മുസ്'ലീങ്ങൾ ഈ കാര്യം ചെയ്യുവാനോ, അങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നവരെ (കാഫിറുകളെ) പിൻപ്പറ്റുവാനോ പാടില്ല. തങ്ങളുടെ പരലോക മോക്ഷത്തിനും, വിശ്വാസ സംരക്ഷണത്തിനും വേണ്ടി ഈ കാര്യത്തിനെതിരിൽ വളരെയധികം ജാഗ്രത പുലർത്തേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാകുന്നു ജനങ്ങൾ തൗഹീദും, ശിർക്കും (വേർതിരിച്ച്) മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്, ഇനി അതിനെ സംബന്ധിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമില്ലാ എന്ന് പറയുവാൻ പാടില്ല. കാരണം ഭാവി തലമുറയിൽ എപ്പോഴാണോ ജഹ്ല് (അജ്ഞത) വ്യാപിക്കുന്നത് ആ സന്ദർഭത്തിൽ അവരെ പിഴപ്പിക്കുവാനായി പിശാച് കാത്തിരിക്കുകയാണ്!! അങ്ങിനെയാണ് നൂഹ് നബി (عليه السلام)യുടെ സമുദായത്തിലെ പണ്ഡിതൻമാർ മരിക്കുകയും, ജഹ്ല് (അജ്ഞത) വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ അവരെ പിശാച് വഴിപിഴപ്പിക്കുക ഉണ്ടായത്!! കൂടാതെ ഇതുകൊണ്ട് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരിൽ തന്നെ ഫിത്ന (ദുർമാർഗം) വരില്ലാ എന്നും ആ ർക്കാണ് ഉറപ്പ് നൽകുവാൻ സാധിക്കുക? ഇബ്റാഹിം(عليه السلام) (ഭയപ്പെട്ടതുപോലെ, അദ്ദേഹം) പ്രാർത്ഥിച്ചു (…എന്നെയും എന്റെ മക്കളേയും ഞങ്ങൾ വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് ആരാധന നടത്തുന്നതിൽനിന്ന് അകറ്റി നിർത്തുകയും ചെയ്യേണമേ…) ഈ സൂക്തത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്: ഇബ്റാഹിംനബി (عليه السلام) സ്വയം തന്നെ ശിർക്കിന്റെ ഫിത്ന (ദുർമാർഗം) ഭയപ്പെടുന്നതാണ്!! സലഫുകളിൽ പെട്ട ചിലർ പറയുന്നു: 'ഈ ശിർക്കിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇബ്റാഹീം (عليه السلام)ക്ക് ശേഷം ആർക്കാണ് നിർഭയത്വം ഉള്ളത്?!''

ആരെങ്കിലും അല്ലാഹുവിനെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ മറ്റാരെയെങ്കിലും ഇഷ്ടപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ അവൻ കാഫിർ (അവിശ്വാസി) ആകുന്നു, അല്ലാഹുവിന് വേണ്ടിയുള്ള ഇഷ്ടവും, അല്ലാഹുവിനോടൊപ്പമുള്ള ഇഷ്ടവും തമ്മിൽ തീർച്ചയായും വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഖബറുകളെ ആരാധിക്കുന്നവർ (ബിംബ - ജാറ ആരാധകർ) മറ്റുള്ള തൗഹീദിൽ അടിയുറച്ച് വിശ്വസിക്കുകയും, അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ പരിഹസിക്കുകയും, അല്ലാഹുവിനെ കൂടാതെ ശുപാർശക്കാരായി സ്വീകരിച്ചവരെ മഹത്വവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു! അതുപോലെ അത്തരക്കാർ അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിൽ യഥേഷ്ടം കള്ള സത്യം ചെയ്യുവാൻ യാതൊരു മടിയുമില്ലാത്തവരും, അവരുടെ (ശുപാർശക്കാരായ) ശൈഖിന്റെ (ജാറത്തിന്റെ) പേരിൽ സത്യം ചെയ്യുവാൻ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഭയവുമാണ് കാണിക്കുന്നത്!! മഹത്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട ശൈഖിന്റെ മുന്നിലോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഖബറിലോ, മറ്റുവല്ല ഖബറുകളിൽനിന്നൊ ഉള്ള സഹായതേട്ടം (ഇസ്തിഗാസ) രാത്രിയിലെ അന്ത്യയാമത്തിൽ അല്ലാഹുവിനോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയേക്കാൾ ഗുണമുള്ളതായി അവർ കരുതുന്നു!! അതുപോലെ തന്നെ യഥാർത്ഥ തൗഹീദിലേക്ക് വരുന്നവരെ കളിയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു! ആരാധനക്കുള്ള പള്ളികളെ ഇവരിലെ ഭൂരിപക്ഷം ആളുകളും അവഗണിക്കുകയും, വെടിയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ മഖ്ബറകളെയും, ജാറങ്ങളെയും ഭംഗികൂട്ടുകയും, അവയ്ക്ക് അമിതമായപ്രാധാന്യം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു! ഇതെല്ലാം തന്നെ അല്ലാഹുവിനെയും, അവന്റെ പ്രവാചകനെയും, അല്ലാഹുവിന്റെ ആയത്തുകളെ പരിഹസിക്കലും, ശിർക്കിനെ മഹത്വവൽക്കരിക്കലുമാണ്. ഇതാണ് ഇന്ന് ഖബർ ആരാധിക്കുന്നവരിൽ നമുക്ക് കാണാനാവുന്നത്

രണ്ട്: അവ്യക്തമായ പരിഹാസം: ഇത് കരകാണാകടലാകുന്നു!! ഉദാഹരണമായി: കണ്ണുകൊണ്ടുള്ള ആംഗ്യ പരിഹാസം (കണ്പുരികകൾ ഉയർത്തിയും താഴ്ത്തിയും കാണിച്ചുള്ള പരിഹാസം), നാവ് പുറത്തേക്കിട്ടു കാണിക്കുന്ന (പരിഹാസം), ചുണ്ടുകൾ ചലിപ്പിക്കുന്ന (പരിഹാസം), വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുമ്പോഴോ, സുന്നത്ത് പഠിക്കുമ്പോഴോ, നന്മകല്പിക്കുമ്പോഴോ തിന്മ വിരോധിക്കുമ്പോഴോ കൈകൊണ്ട് നുള്ളിനോവിക്കുന്ന (പരിഹാസം) തുടങ്ങിയവ ഇതിൽ പെട്ടതാണ്!! ഇതുപോലെ ചിലയാളുകൾ പറയാറുണ്ട്: ''ഇസ്'ലാം ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന് യോജിച്ചതല്ല, മറിച്ച് മധ്യനൂറ്റാണ്ടിന് യോജിച്ചതാണ്!'' ''ഇസ്'ലാം പിന്തിരിപ്പനും, പിന്നോട്ട് വലിക്കുന്നതുമാണ്!'' അതുപോലെ ''ശിക്ഷയുടെയും, വിധിനടപ്പാക്കുന്നതിന്റെയും കാര്യത്തിൽ ഇസ്'ലാം കാഠിന്യം നിറഞ്ഞതും - ഭീതിപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ്!'' 'സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങളെ നിഷേധിച്ച് അവളെ ദ്രോഹിച്ച മതമാണ്!'' 'വിവാഹ മോചനവും, ബഹുഭാര്യത്വവും അനുവദിച്ച മതമാണ് ഇസ്'ലാം എന്ന പരിഹാസം…'' തുടങ്ങിയ ഇത്തരം ആരോപണങ്ങൾ പലതും പറയുന്നവരുണ്ട്! മറ്റുചിലർ പറയുന്നത്; ''ആധുനിക നിയമങ്ങൾ കൊണ്ടുള്ള വിധിനടപ്പിലാക്കൽ ഇസ്'ലാമിലെ വിധിയേക്കാൾ ഉത്തമമാണ്!'' എന്നാണ്. അങ്ങിനെ ഒരുപാട് ആരോപണങ്ങൾ നമുക്ക് കാണാനാവും തൗഹീദിലേക്ക് (അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കലിലേക്ക്) ക്ഷണിക്കുകയും, ഖബറുകളെയും ജാറങ്ങളെയും ആരാധിക്കുന്നതിനെ എതിർക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ സംബന്ധിച്ച് പറയുന്നത്: ''അവർ 'തീവ്രവാദി'കളാണ്, മുസ്'ലീംങ്ങൾക്കിടയിൽ ഭിന്നിപ്പുണ്ടാക്കുന്നവരാണ്!'' അല്ലെങ്കിൽ: ''ഇവൻ 'വഹ്ഹാബി' ആണ്, അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചാം മദ്ഹബുകാരനാണ്…'' തുടങ്ങിയ ഒരുപാട് പരിഹാസങ്ങൾ പറയുന്നവരുണ്ട്. ഇതെല്ലാം തന്നെ ഇസ്'ലാമിനെയും, അതിന്റെ ആളുകളേയും പരിഹസിക്കലും, യഥാർത്ഥ വിശ്വാസത്തെ ചീത്ത പറയലുമാണ്. ولا حول ولا قوة إلا بالله (ശക്തിയും പ്രതാപവും അല്ലാഹുവിനല്ലാതെ ഇല്ല). അതുപോലെ തന്നെ പ്രവാചകൻﷺയുടെ സുന്നത്തുകൾ ജീവിതത്തിൽ പകർത്തുന്നവരെ പരിഹസിക്കുന്നവരുമുണ്ട്! താടിവളർത്തുന്നവരെ കുറിച്ച് പറയും: ''ഇസ്'ലാം രോമങ്ങളിലല്ല!'' (നബിചര്യപ്രകാരം ഞെരിയാണിയുടെ മുകളിൽ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നതിനെ: ''മിനി സ്കേർട്ട്'' എന്നു പറഞ്ഞും ചിലർ പരിഹസിക്കുന്നു!!) എന്നിങ്ങനെ ഒരുപാട് പരിഹാസങ്ങൾ… ഇങ്ങിനെ നീണ്ട് പോകുന്നു കാര്യങ്ങൾ… (ഓരോരുത്തരും തന്റെ വിശ്വാസത്തെ സ്വയം പരശോധിക്കട്ടെ!!).

അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും, അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാന നിബന്ധനയാണ് അല്ലാഹുവിന്റെ (ഇസ്'ലാമിക) നിയമങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് അതിന് കീഴൊതുങ്ങി സംതൃപ്തിപ്പെട്ട് ജീവിക്കൽ. അഥവാ, മതപരമായി എന്തെങ്കിലും ഭിന്നതകൾ ഇസ്'ലാമിക പ്രസ്താവനകളിലോ, (ഫത്വകളിലൊ), ഇസ്'ലാമിക അനുഷ്ഠാന കർമ്മങ്ങളിലോ, ഇസ്'ലാമിക വിശ്വാസങ്ങളിലോ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും; അതുപോലെ, (ഭൗതിക വിഷയങ്ങളിലെ) തർക്കങ്ങളായ രക്തം ചിന്തലിന്റെയൊ, സമ്പത്തിന്റെയൊ മറ്റൊ കാര്യങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും ആ പ്രശ്നങ്ങളിൽ മുഴുവനും തീർപ്പ് കൽപ്പിക്കുവാൻ വിശുദ്ധ ഖുർആനിലെയും, തിരുസുന്നത്തിലെ (ഹദീസിലെ)യും ന്യായവിധിയാണ് നാം പിൻപറ്റേണ്ടത്. കാരണം അല്ലാഹുവാണ് ആത്യന്തികമായ (തെറ്റുപറ്റാത്ത, അന്യൂനമായ) ന്യായവിധികർത്താവ്, അവന്റെത് തന്നെയാകുന്നു ആത്യന്തിക ന്യായവിധിയും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അല്ലാഹു ഇറക്കിയ നിയമങ്ങൾ (ഖുർആനും, ഹദീസും) കൊണ്ടാണ് വിധി നടപ്പിലാക്കേണ്ടത്. വിധിതേടുന്നവരും അല്ലാഹുവിന്റെ ഗ്രന്ഥംകൊണ്ടും, പ്രവാചകന്റെ തിരുസുന്നത്ത് കൊണ്ടും (ഖുർആനും, ഹദീസും കൊണ്ടും) വിധിനടപ്പിലാക്കുവാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. (ഇസ്'ലാമിക രാഷ്ട്രത്തിലെ വിധി നടപ്പിലാക്കുന്ന) ഭരണകർത്താക്കളുടെ ബാധ്യതകളെ കുറിച്ച് അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''വിശ്വസിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട 'അമാനത്ത്'കൾ (അല്ലാഹുവിനാൽ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങൾ) അവയുടെ അവകാശികൾക്ക് നിങ്ങൾ കൊടുത്തു വീട്ടണമെന്നും, ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ നിങ്ങൾ വിധികല്പിക്കുക ആണെങ്കിൽ നീതിയോടെ വിധികൽപ്പിക്കണമെന്നും അല്ലാഹു നിങ്ങളോട് കല്പിക്കുന്നു.'' ഖുർആൻ 4: 58

അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമങ്ങൾകൊണ്ട് വിധിക്കലും, ആ നിയമങ്ങൾകൊണ്ട് വിധി ആവശ്യപ്പെടലും അത്യാവശ്യമാണെന്ന് ഈ സൂക്തങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു. പണ്ഡിതൻമാർക്കിടയിലുള്ള ഇജ്തിഹാദീ (ഗവേഷണ) വിഷയങ്ങളിലും വിധിപറയേണ്ടത് പ്രവാചകന്റെ സുന്നത്ത് അനുസരിച്ചായിരിക്കണം, വിശുദ്ധ ഖുർആനും തിരുസുന്നത്തും സൂചിപ്പിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ മാത്രമേ പണ്ഡിതൻമാരിൽ നിന്ന് പോലും സ്വീകരിക്കുവാൻ പാടുള്ളൂ. അതിൽ മദ്ഹബീ പക്ഷപാതിത്വം പാടില്ല, പണ്ഡിതൻമാരോടുള്ള (അന്ധമായ) വിധേയത്വവും പാടില്ല. വ്യക്തിപരമായ പ്രശ്നങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, എല്ലാ (പ്രശ്നങ്ങളിലും), തർക്കങ്ങളിലും, മുഴുവൻ അവകാശങ്ങളിലും വിശുദ്ധ ഖുർആനും തിരുസുന്നത്തും സൂചിപ്പിക്കുന്ന നിയമമാണ് നാം തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുവാൻ സ്വീകരിക്കേണ്ടത്. എന്നാൽ, ചില ഇസ്'ലാമിക രാഷ്ട്രങ്ങൾ അവർക്ക് അനുകൂലമായ കാര്യങ്ങൾ മാത്രമാണ് അവർ ഇസ്'ലാമിൽനിന്ന് സ്വീകരിക്കാറുള്ളത്!! അവർക്ക് അനുകൂലമല്ലാത്തവ അവർ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു!. ഇസ്'ലാം എന്നാൽ എല്ലാനിയമങ്ങളും ഉൾക്കൊണ്ടതാണ്, അത് വീതം വെക്കുവാൻ പാടില്ല. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''സത്യവിശ്വാസികളേ, നിങ്ങൾ 'കാഫ്ഫ'യായി (ഖുർആനും, ഹദീസും അനുസരിച്ച് അഥവാ, ഇസ്'ലാംമതത്തിലെ എല്ലാ നിയമങ്ങളും ശാസനകളും അനുസരിച്ചു കൊണ്ട്) ഇസ്'ലാമിൽ പ്രവേശിക്കുക.'' ഖുർആൻ 2: 208

ഈ സൂക്തം ക്രൈസ്തവർക്ക് മാത്രം പ്രത്യേകമായിട്ടുള്ളതല്ല, മറിച്ച് ആരെല്ലാം അവരുടെ ആ പ്രവർത്തനം ചെയ്യുന്നുവോ അവരെല്ലാം ഈ സൂക്തത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ്! അല്ലാഹുവും അവന്റെ പ്രവാചകൻﷺയും കല്പിച്ചതിന് വിപരീതമായി മതകാര്യങ്ങളിൽ ആരാണോ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ മറ്റുവല്ലവരുടെയും നിയമങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് വിധിനടപ്പിലാക്കുന്നത്, അതുപോലെ മതകാര്യങ്ങളിൽ തന്റെ ഇഷ്ടം നടപ്പിലാക്കുവാനും, തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം പൂർത്തീകരിക്കുവാനുമായി അങ്ങിനെയുള്ള വിധികൾ നടപ്പിലാക്കുവാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്, അവനിൽ നിന്ന് ഇസ്'ലാമിന്റെയും തൗഹീദിലെ വിശ്വാസത്തിന്റെയും ബന്ധം അഴിഞ്ഞ് പോയിരിക്കുന്നു! അവൻ മുഅ്മിൻ (ശരിയായ മുസ്'ലിം വിശ്വാസി) ആണെന്ന് സ്വയം വാദിച്ചാലും ശരി! ആ വാദം അല്ലാഹു തന്നെ നിഷേധിക്കുന്നത് കാണുക: ''നിനക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും നിനക്ക് മുമ്പ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും തങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് വാദിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടരെ (കപടവിശ്വാസികളെ - മുനാഫിഖുകളെ) നീ കണ്ടില്ലേ? താഗൂത്തുകളുടെ അടുത്തേക്ക് വിധിതേടിപ്പോകുവാനാണ് അവർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. വാസ്തവത്തിൽ താഗുത്തുകളിൽ അവിശ്വസിക്കുവാനാണ് അവർ കല്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. പിശാച് അവരെ ബഹുദൂരം വഴിതെറ്റിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു.'' ഈ സൂക്തത്തിൽيزعمون- അവർ വാദിക്കുന്നു (അവർ ഖുർആനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്ന് വാദിക്കുന്നു) എന്ന പദം കുറിക്കുന്നത് അവർക്ക് (ഖുർആനിൽ) വിശ്വാസമില്ല എന്നാണ്. ഈ പദം സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഇല്ലാത്തകാര്യം ഉണ്ടെന്ന് കളവ് പറഞ്ഞ് വാദിക്കുന്നതിനെ കുറിക്കുവാനാണ്. അതിനെ ഒന്നുകൂടി സ്ഥാപിക്കുകയാണ് അതേ ആയത്തിലെ താഴെ വരുന്ന വചനം: ''താഗൂത്തുകളുടെ അടുത്തേക്ക് (അവരുടെ തർക്കപ്രശ്നങ്ങളുടെ) വിധിതേടിപ്പോകുവാനാണ് അവർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. വാസ്തവത്തിൽ താഗൂത്തുകളിൽ അവിശ്വസിക്കുവാനാണ് അവർ കല്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.'' ഈ ഖുർആൻ സൂക്തത്തിൽ ഊന്നി പറയുന്നത് താഗൂത്തിൽ അവിശ്വസിക്കേണ്ടത് തൗഹീദിലെ വിശ്വാസത്തിന്റെ മുഖ്യമായ ഭാഗമാണെന്നാകുന്നു. അതുതന്നെയാണ് സൂറത്ത് അൽബഖറയിലെ താഴെവരുന്ന സൂക്തത്തിലും കുറിക്കുന്നത്. ഈ യാഥാർത്ഥ്യം ആര് അംഗീകരിക്കുന്നില്ലയോ അവൻ ഒരു മുവഹ്ഹിദ് ആയി തീരുകയില്ല!! എല്ലാ സൽക്കർമ്മങ്ങളും അല്ലാഹുവിങ്കൽ സ്വീകാര്യമാകുന്നതിനുള്ള അടിസ്ഥാന നിബന്ധനയാണ് തൗഹീദിൽ വിശ്വസിക്കൽ, ഇതിന്റെ അഭാവത്താൽ സൽക്കർമ്മങ്ങൾ മുഴുവനും പാഴായിപോകുന്നതാണ്!! അതാണ് അല്ലാഹു താഴെ വരുന്ന സൂക്തത്തിൽ വിശദമാക്കുന്നത്: ''ആകയാൽ ഏതൊരാൾ താഗൂത്തുകളെ (വ്യാജ ദൈവങ്ങളെ, ബിംബങ്ങളെ, ഔലിയാക്കളെ, നബിമാരെ… ആരാധിക്കുന്നതിൽ) അവിശ്വസിക്കുകയും അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും (മുസ്'ലിമായി അല്ലാഹുവെ മാത്രം ആരാധിക്കുകയും) ചെയ്യുന്നുവോ അവൻ പിടിച്ചിട്ടുള്ളത് ബലമുള്ള ഒരു കയറിലാകുന്നു. അത് പൊട്ടിപോകുകയേ ഇല്ല.'' കാരണം, താഗൂത്തിനെ ആശ്രയിക്കുന്നത് അവനിലുള്ള വിശ്വാസമാണ്

മതകാര്യങ്ങളിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമമല്ലാത്തത് കൊണ്ട് വിധിക്കുന്ന ഒരുവന് വിശ്വാസം (ഈമാൻ) ഇല്ലാ എന്നാകുന്നു, അതുപോലെ അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമം കൊണ്ട് വിധിനടപ്പിലാക്കൽ വിശ്വാസം (ഈമാൻ) ആകുന്നു എന്നതുമാണ്. ഓരോ മുസ്'ലിമും അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമങ്ങൾ കൊണ്ട് വിധിക്കൽ (ആരാധനയുടെ ഇനങ്ങളിൽപ്പെട്ടതാണ്), അതിലൂടെ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കലും നിർബ്ബന്ധമാണ്. ജനങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും യോജിച്ചതും, നിർഭയത്വത്തിന് അനിവാര്യവുമാണെന്ന കാരണം ഒന്നുകൊണ്ട് മാത്രം അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമംകൊണ്ട് വിധിക്കാൻ പാടില്ല, പലയാളുകളും ഈ ഒരു വശം മാത്രമാണ് നോക്കുന്നത്. എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമംകൊണ്ട് വിധിക്കുന്നതിന്റെ ഒന്നാമത്തെ ഗുണം ഇത് ആരാധനയുടെ ഒരു ഇനം ആണെന്നത് പലയാളുകളും മറക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്!! അതുകൊണ്ട് തന്നെ തന്റെ നന്മക്ക് വേണ്ടി (മാത്രം) അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമങ്ങൾ കൊണ്ട് വിധി നടപ്പിലാക്കുകയും, അതിലൂടെ അല്ലാഹുവിനെ ചെയ്യുന്നതിനെ അല്ലാഹു ആക്ഷേപിക്കുന്നത് നോക്കുക: ''അവർക്കിടയിൽ വിധികൽപ്പിക്കുന്നതിനായി അല്ലാഹുവിലേക്കും അവന്റെ റസൂലിലേക്കും (ഖുർആനിലേക്കും, ഹദീസിലേക്കും) അവർ വിളിക്കപ്പെട്ടാൽ അപ്പോഴതാ അവരിൽ ഒരു വിഭാഗം തിരിഞ്ഞുകളയുന്നു. ന്യായം അവർക്ക് അനുകൂലമാണെങ്കിലോ അവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ (റസൂൽﷺയുടെ) അടുത്തേക്ക് വിധേയത്വത്തോടുകൂടി വരികയും ചെയ്യും.'' ഖുർആൻ 24: 48-49

ഈ സൂക്തത്തിൽ പറയുന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമമല്ലാത്ത മറ്റു നിയമംകൊണ്ട് ആരാണോ വിധി നടപ്പിലാക്കുന്നത് അവർ കാഫിറുകൾ (അവിശ്വാസികൾ) ആകുന്നു എന്നാണ്. വിധിക്കുന്ന രൂപത്തിനനുസരിച്ച് ചിലപ്പോൾ ഇസ്'ലാമിൽ നിന്ന് തന്നെ പുറത്തുപോകുന്ന വലിയ കുഫ്റ് ആയി ഇത് തീരുന്നതാണ്, മറ്റുചിലപ്പോൾ ഇസ്'ലാമിന്റെ പരിധിയിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോകാത്ത ചെറിയ കുഫ്റായും ഇത് തീരുന്നതാണ്. അതായത്: ഒരാൾ, അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമമനുസരിച്ചുള്ള വിധി നടപ്പിലാക്കൽ തനിക്ക് നിർബ്ബന്ധം ഇല്ല, എന്നാൽ മറ്റ് ആവശ്യമുള്ളവർ അത് നടപ്പിലാക്കട്ടെ! എന്ന് വിശ്വസിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമത്തെ പരിഹസിക്കുകയോ, ഭൗതിക നിയമങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമത്തിന് തുല്യമോ, അല്ലെങ്കിൽ അതിനേക്കാൾ ഉത്തമമായതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയോ, അതല്ലെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിന്റെ വിധി ഈ കാലത്ത് യോജിച്ചതല്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുകയോ; അല്ലെങ്കിൽ കപടവിശ്വാസികളെയും, അവിശ്വാസികളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുവാനായി മറ്റുനിയമങ്ങൾ കൊണ്ട് വിധി നടപ്പിലാക്കുകയോ ചെയ്താൽ അവൻ ഒരു കാഫിർ (അവിശ്വാസി) ആയിത്തീരുന്നു എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമങ്ങൾ കൊണ്ട് വിധിനടപ്പിലാക്കേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണെന്ന് ഒരാൾ മനസ്സിലാക്കി, എന്നിട്ട് താൻ ചെയ്ത തെറ്റിനുള്ള ശിക്ഷ സ്വീകരിക്കാതെ അല്ലാഹുവിന്റെ (ഇസ്'ലാമിക) നിയമത്തിൽനിന്ന് അയാൾ രക്ഷപ്പെട്ടെങ്കിലും, താൻ ശിക്ഷക്ക് അർഹനാണെന്ന് അയാൾ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് ചെറിയ കുഫ്റ് (അവിശ്വാസം) ആകുന്നു അതുപോലെ, ഒരാൾ (ഒരു ഖ്'വാളി, ജഡ്ജി, പണ്ഡിതൻ) അല്ലാഹുവിന്റെ (ഇസ്'ലാമിക) നിയമം എന്താണെന്ന് പരിശോധിച്ചു, പക്ഷേ, അതിനെ സംബന്ധിച്ച് അറിവില്ലാതാവുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ ആ വിധിയെ മനസ്സിലാക്കാൻ അയാൾക്ക് കഴിയാതിരിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ ഇജ്തിഹാദിൽ (മതഗവേഷണത്തിൽ) തെറ്റ് പറ്റുകയോ ചെയ്താൽ അവൻ തെറ്റ് പറ്റിയവൻ മാത്രമാണ് (അത് കുഫ്റ് - അവിശ്വാസം അല്ല), ഇജ്തിഹാദ് (മതഗവേഷണം) നടത്തിയതിന് അവന് പ്രതിഫലമുണ്ട്, അവന് തെറ്റ് പറ്റിയത് പൊറുക്കപ്പെടുന്നതുമാണ് ഇത് വിരളമായിട്ട് മാത്രമെ സംഭവിക്കുകയുള്ളൂ.

ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം ഇബ്നുതീമിയ്യഃ (റഹിമ.) തുടരുന്നു: ''മതപരമായ കാര്യങ്ങളിൽ അല്ലാഹു അവതരിപ്പിച്ച നിയമങ്ങൾ (ഖുർആൻ, ഹദീസ്) കൊണ്ട് വിധി നടപ്പിലാക്കേണ്ടതില്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവൻ ഒരു കാഫിർ ആകുന്നു എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമില്ല. അല്ലാഹു ഇറക്കിയ നിയമങ്ങളെ പിൻപറ്റാതെ, ന്യായാധിപൻ (ഖ്'വാളി, ജഡ്ജി) ഉദ്ദേശിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾ കൊണ്ട് ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ വിധി നടപ്പിലാക്കൽ അനുവദനീയമാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയോ, അഭിപ്രായപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നവനും ഒരു കാഫിർ (അവിശ്വാസി) ആകുന്നു. നീതിയിൽ അധിഷ്ടിതമായ വിധി നടപ്പിലാക്കുവാൻ അല്ലാഹുവിനാൽ കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത ഒരു സമുദായവും ഇല്ല, എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ ചില സമുദായങ്ങളിൽ അവരുടെ നേതാക്കൻമാരുടെ അഭിപ്രായമായിരിക്കും നീതിയായിട്ട് ഗണിക്കപ്പെടുക! ഇസ്'ലാമാണെന്ന് വാദിക്കുന്ന ഭൂരിപക്ഷം ആളുകളും (അറിവില്ലായ്മ മൂലം) ഇങ്ങനെയാണ് ചെയ്ത് വരുന്നത്!! അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമമല്ലാത്ത നാട്ടാചാരങ്ങൾക്ക് അനുസരിച്ചാണ് മതകാര്യങ്ങളിൽ അവർ വിധി നടത്തുന്നത്: അഥവാ, അവരുടെ മുന്തലമുറകൾ അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന നാട്ടാചാരവിധികൾ തുടർന്ന് പോരുകയാണ് അവർ ചെയ്യുന്നത്!. എന്നാൽ വിശുദ്ധ ഖുർആനും സുന്നത്തും കൊണ്ടല്ല വിധിക്കേണ്ടത്, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ കൊണ്ടും, നിയമങ്ങൾ കൊണ്ടും, പൂർവ്വികൻമാരിൽ നിന്ന് സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളവ (അഥവാ, നാട്ടാചാരങ്ങൾ) കൊണ്ടുമാണ് വിധി നടപ്പിലാക്കേണ്ടത് എന്നാണ് അനുസരിക്കപ്പെടുന്ന നേതാക്കൻമാർ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നതെങ്കിൽ അതും കുഫ്റ് ആകുന്നു. മുസ്'ലീങ്ങളായ ഭൂരിപക്ഷവും (മത)വിധി നടപ്പിലാക്കുന്നത് അവരാൽ അനുസരിക്കപ്പെടുന്ന നേതാക്കൻമാർ കല്പിക്കുന്നതും, നൂറ്റാണ്ടുകളായി തുടർന്ന് പോരുന്നതുമായ നാട്ടാചാരങ്ങൾകൊണ്ടും ആകുന്നു! അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമങ്ങൾ കൊണ്ടല്ലാതെ വിധി നടപ്പിലാക്കാൻ പാടില്ലായെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കിയാലും അവരത് ജീവിതത്തിൽ പകർത്തുവാൻ പരിശ്രമിക്കുന്നില്ല! എന്നുമാത്രമല്ല, അല്ലാഹു അവതരിപ്പിക്കാത്ത നിയമങ്ങൾ കൊണ്ട് മതവിധി നടപ്പിലാക്കുന്നത് അനുവദനീയമാണെന്നും അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ളവരുടെയും വിധി മുകളിൽ പറഞ്ഞത് (കുഫ്റ്) തന്നെ ആകുന്നു.'' ഇബ്നുൽഖയ്യിമിന്റെ വാചകം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു

അഥവാ, അല്ലാഹുവിന്റെ മതനിയമം (ശരീഅത്ത്) അല്ലാത്ത വല്ല ശരീഅത്തും ആരെങ്കിലും സ്വീകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവൻ അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിൽ പങ്ക് - ശിർക്ക് ചേർത്തിരിക്കുന്നു, അഥവാ, അല്ലാഹുവും അവന്റെ റസൂൽﷺയും നിയമമാക്കാത്ത വല്ല ആരാധനകളും ആരെങ്കിലും അനുഷ്ഠിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അത് ബിദ്അത്ത് (പുതുതായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ദുർമാർഗം) ആണ്, എല്ലാ ബിദ്അത്തും വഴികേടുമാകുന്നു. പ്രവാചകൻﷺ പറയുന്നു: ''നമ്മുടെ ഇക്കാര്യത്തിൽ (ഇസ്'ലാം ദീനിൽ) അതിലില്ലാത്ത വല്ലതും ആരെങ്കിലും പുതുതായി നിർമ്മിച്ചുവിട്ടാൽ അത് തള്ളപ്പെടേണ്ടതാണ്'' ബുഖാരി: 2697, മുസ്'ലിം: 1718 മറ്റൊരു റിപ്പോർട്ടിൽ ഉള്ളത് ഇപ്രകാരമാണ്: ''നമ്മുടെ (നബിﷺയുടെ) കല്പന ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്ത വല്ല സൽകർമ്മവും ആരെങ്കിലും അനുഷ്ഠിച്ചാൽ (തീർച്ചയായും) അത് തള്ളപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു.'' മുസ്'ലിം: 82 അതുപോലെതന്നെ, രാഷ്ട്രത്തിന്റെ നടപടിക്രമങ്ങളിലും, തർക്കപരിഹാരത്തിലും ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ വിധിനടപ്പാക്കുന്നതിനും അല്ലാഹുവും അവന്റെ റസൂൽﷺയും നിയമമാക്കാത്ത കാര്യങ്ങളെല്ലാം താഗൂത്തിന്റെ ജാഹിലിയ്യത്തായ വിധിയാകുന്നു: ''ജാഹിലിയ്യത്തിന്റെ (അനിസ്'ലാമിക മാർഗ്ഗത്തിന്റെ) വിധിയാണോ അവർ തേടുന്നത്? ദൃഢവിശ്വാസികളായ ജനങ്ങൾക്ക് അല്ലാഹുവെക്കാൾ നല്ല വിധികർത്താവ് ആരാണുള്ളത്?'' ഖുർആൻ 5: 50

ഈ സൂക്തത്തിൽ പറയുന്നത്: അല്ലാഹു ഹറാം (നിഷിദ്ധം) ആക്കിയ കാര്യങ്ങൾ ഹലാൽ (അനുവദനീയം) ആക്കുവാൻ പിശാചിനെയും, അവന്റെ മനുഷ്യകൂട്ടാളികളേയും അനുസരിക്കുന്നവർ അല്ലാഹുവിൽ പങ്ക് - ശിർക്ക് ചേർക്കുന്ന വിശ്വാസമാണ് സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്നാകുന്നു! അതുപോലെത്തന്നെ ആണ്: മതപണ്ഡിതൻമാർ അവരുടെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് അല്ലാഹു ഹലാൽ (അനുവദനീയം) ആക്കിയ കാര്യങ്ങൾ അവർ ഹറാം (നിഷിദ്ധം) ആക്കുമ്പോഴും; അങ്ങിനെ അല്ലാഹുവിനെ കൂടാതെ അങ്ങിനെയുള്ള പണ്ഡിതൻമാരെ പങ്ക് - ശിർക്ക് ചേർക്കുന്ന വിശ്വാസമാകുന്നു അവർ സ്വീകരിക്കുന്നത്, അതാകുന്നു താഴെവരുന്ന സൂക്തത്തിൽ അല്ലാഹു പറയുന്നത് ''അവരുടെ പണ്ഡിതൻമാരെയും പുരോഹിതൻമാരെയും മർയമിന്റെ മകനായ മസീഹിനെ (ഈസാ നബിعليه السلامയെ)യും അല്ലാഹുവിന് പുറമെ അവർ റബ്ബുകൾ ആയി സ്വീകരിച്ചു. എന്നാൽ ഏകദൈവത്തെ (അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം) ആരാധിക്കാൻ മാത്രമായിരുന്നു അവർ കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ആരാധനക്ക് അർഹനായി അവനല്ലാതെ യാതൊരു ദൈവവുമില്ല - (യാതൊന്നുമില്ല) . അവർ ആരാധനയിൽ ശിർക്ക് - പങ്കു ചേർക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് അവൻ (അല്ലാഹു) എത്രയോ പരിശുദ്ധൻ. ഖുർആൻ 9: 31

ഈ സൂക്തത്തിലും, ഹദീസിലും പറയുന്നത്: പണ്ഡിതൻമാർ സ്വന്തം ഇച്ഛപ്രകാരം ഹലാൽ ആക്കുമ്പോഴും - ഹറാം ആക്കുമ്പോഴും ആ പണ്ഡിതൻമാരെയും, പുരോഹിതൻമാരെയും അനുസരിക്കുക (അത് സ്വീകരിക്കുക) എന്നത് അല്ലാഹുവിനെ കൂടാതെ ആ പണ്ഡിതൻമാർക്കും പുരോഹിതൻമാർക്കും ഉള്ള ഒരു ആരാധനയാകുന്നു എന്നാണ്, അഥവാ അതൊരു ശിർക്ക് ആകുന്നു! ഇത്: لا إله إلا الله ((യഥാർത്ഥത്തിൽ) അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റാരും ആരാധനക്കർഹൻ ഇല്ല) എന്ന സത്യസാക്ഷ്യ വചനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്തംഭമായ തൗഹീദിലെ വിശ്വാസത്തെ നിഷ്ഫലമാക്കി കളയുന്ന ഒരു വലിയ ശിർക്ക് ആകുന്നു!. ഈ സത്യസാക്ഷ്യ വചനത്തിന്റെ നിബന്ധനയിൽ പെട്ടതാണ്: മതത്തിൽ ഹലാൽ ആക്കുന്നതും - ഹറാം ആക്കുന്നതും അല്ലാഹുവിന്റെ അവകാശത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടതാകുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കൽ. അതുപോലെ, അല്ലാഹുവിന്റെ ശരീഅത്തിന് (നിയമത്തിന്) വിപരീതമായി ഹലാൽ ആക്കുന്നതിലും, ഹറാം ആക്കുന്നതിലും മത പണ്ഡിതൻമാരെയും, പുരോഹിതൻമാരെയും അനുസരിക്കൽ തെറ്റാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് ആരെങ്കിലും അതിൽ അവരെ അനുസരിക്കുകയാണെങ്കിലും, ഒരുപക്ഷേ അത് അവർ ചെയ്ത ഇജ്തിഹാദിൽ (ഗവേഷണത്തിൽ) സംഭവിച്ച തെറ്റായിരിക്കും - അവർക്ക് സത്യം ഏതാണെന്ന് കണ്ടെത്താൻ സാധിച്ചിട്ടില്ലായിരിക്കാം എന്നും - അവർക്കതിന് പ്രതിഫലം ലഭിക്കുമെന്നും വിചാരിച്ച് അവരെ പിൻപറ്റുകയാണെങ്കിലും അത് സത്യസാക്ഷ്യ വചനം (لا إله إلا الله) ത്തിന്റെ നിബന്ധനക്ക് എതിരായിത്തീരുന്നതാണ്! പിന്നെ എങ്ങിനെയാണ് അവിശ്വാസി (കാഫിർ)കളും, നിരീശ്വരവാദികളും ഉണ്ടാക്കിയ ഭൗതിക നിയമങ്ങളെ അനുസരിക്കുകയും, അവ ഇസ്'ലാമിക രാഷ്ട്രങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരികയും, അവർക്കിടയിൽ അവകൊണ്ട് വിധിനടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്യുക لا حول ولا قوة إلا بالله (കഴിവും, ശക്തിയും അല്ലാഹുവിനെക്കൊണ്ടല്ലാതെയില്ല).

എന്നാൽ, (ഈ സൂക്തത്തിൽ പറഞ്ഞ വിശ്വാസികളുടെ മാർഗ്ഗമല്ലാത്ത എല്ലാ) നിരീശ്വരവാദ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ മാർഗ്ഗവും അപകടകരമായ മാർഗ്ഗമാണ്, കാരണം അടിസ്ഥാനരഹിതമായ അടിത്തറയിലാണ് അവയെല്ലാം സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നത്. കമ്മ്യുണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ സ്രഷ്ടാവിനെ (അല്ലാഹുവിനെ) നിഷേധിക്കുകയും, ദൈവിക മതങ്ങളെ നിരാകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു! ഒരു വിശ്വാസവും കൂടാതെ ജീവിക്കുവാനും, ശുദ്ധപ്രകൃതിയുടെ അനിവാര്യ നിബന്ധനയായ പ്രായോഗിക ചിന്തയെ (സ്രഷ്ടാവിൽ വിശ്വസിക്കൽ) നിഷേധിക്കുവാനും, അങ്ങനെ തന്റെ ബുദ്ധിയെ മരവിപ്പിക്കുന്നതും ആരാണ് തൃപ്തിപ്പെടുക? മതേതര പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ (ഭൗതികവാദ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ) മതത്തെ നിഷേധിക്കുകയും, ഒരു നേർമാർഗ്ഗവുമില്ലാത്ത ഭൗതികജീവിതം മാത്രം ലക്ഷ്യംവെക്കുകയും, മൃഗതുല്യമായി (നിഷിദ്ധവും - അനുവദനീയവും നോക്കാതെ: ഭക്ഷിച്ചും, രതിച്ചും, സുഖിച്ചും) ഇവിടെ ജീവിച്ച് ജീവിതത്തിന് ഇതെല്ലാതെ ഒരു ലക്ഷ്യവുമില്ലെന്ന് അവർ വാദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു!. മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്: ഹറാമും (നിഷിദ്ധവും) ഹലാലും (അനുവദനീവും) പരിഗണിക്കാതെ, യാതൊരു മതനിയമവും പരിഗണിക്കാതെ സമ്പത്ത് ശേഖരിക്കുക എന്നതാണ്! ദരിദ്രരോടും, അഗതികളോടും യാതൊരുവിധ അനുകമ്പയും അവർ കാണിക്കുന്നില്ല. ദൈവത്തോടും പ്രവാചകനോടുംﷺ യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്രയും ഗൗരവമുള്ള (നരകശിക്ഷ ലഭിക്കുന്ന) പാപമായ - രാജ്യങ്ങളെയും, സാധാരണ ജനങ്ങളെയും നാശത്തിലെത്തിക്കുന്ന - ദരിദ്ര സമൂഹത്തിന്റെ രക്തം ഊറ്റിക്കുടിക്കുന്ന: 'പലിശ'യിലാണ് മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥയുടെ സമ്പത്തിന്റെ അസ്ഥിവാരം പടുത്തുയർത്തിയിരിക്കുന്നത്! ഈമാനിന്റെ ഒരു ചെറിയ കണികയെങ്കിലും അവശേഷിക്കുന്ന ബുദ്ധിയുള്ള ആരാണ് ഈ (മുതലാളിത്ത) മാർഗ്ഗമനുസരിച്ച് ജീവിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുക?! മതവും, ബുദ്ധിയുമില്ലാതെ ജീവിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ ജീവിതത്തിന് ശരിയായ ഒരു ലക്ഷ്യവുമില്ല (ഭക്ഷിച്ചും, രതിച്ചും സുഖിച്ചും ഉള്ളതല്ലാതെ) എന്ന് വാദിക്കുന്നതോടൊപ്പം അവർ ജീവിതത്തിന് വേണ്ടി കിടമൽസരം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. യഥാർത്ഥ മതത്തിൽ നിന്ന് അകലുകയും, വഴികേടിലാകുകയും, ഒഴുക്കിനനുസരിച്ച് ജീവിക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽതന്നെ അധിക ഇസ്'ലാമിക രാജ്യങ്ങളിലും ഈ പിഴച്ച മുതലാളിത്ത വ്യവസ്ഥ ഉടലെടുക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു!

പുരാതന ജാഹിലിയ്യത്ത് (അനിസ്'ലാമിക ദുർമാർഗം - അജ്ഞത) ആകട്ടെ, ആധുക കാലത്തെ ജാഹിലിയ്യത്ത് ആകട്ടെ അതിനെ സംബന്ധിച്ച് വെറുപ്പോടും, കോപത്തോടും, പരിഭ്രമത്തോടും കൂടിയല്ലാതെ ഒരു ഇസ്'ലാമിക വിശ്വാസി ഓർക്കുകയില്ല എന്നത് അവന്റെ (ശുദ്ധ)പ്രകൃതിയിൽ പെട്ടതാണ്. ജയിൽ മോചിതനായ ഒരു വ്യക്തി തന്റെ ശിക്ഷയുടെയും, നിന്ദ്യതയുടെയും, തടവറയുടെയും ദിനങ്ങളെ വേദനയോടെയും, പരിഭ്രമത്തോടെയുമല്ലാതെ ഓർക്കാറുണ്ടോ?! മരണത്തിന്റെ പടിവാതിലിൽ എത്തിക്കുന്ന രോഗം സുഖപ്പെട്ടതിന് ശേഷം താൻ രോഗിയായ ദിനങ്ങളെ പരിഭ്രമത്തോടെയും, മുഖം വിവർണമായിട്ടുമല്ലാതെ ഓർക്കാറുണ്ടോ? അല്ലാഹുവിന്റെ ശരീഅത്തിനെ അവഗണിക്കുകയും, മതത്തെ നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്തവർക്കുള്ള ശിക്ഷയാണ് ഈ കക്ഷിത്വവും, പക്ഷപാതിത്വവും എന്ന് മനസ്സിലാക്കൽ അത്യാവശ്യം ആകുന്നു. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''പറയുക: നിങ്ങളുടെ മുകൾ ഭാഗത്ത് നിന്നോ, നിങ്ങളുടെ കാലുകളുടെ ചുവട്ടിൽ നിന്നോ നിങ്ങളുടെ മേൽ ശിക്ഷ അയക്കുവാൻ, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളെ ഭിന്നകക്ഷികളാക്കി ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുകയും, നിങ്ങളിൽ ചിലർക്ക് മറ്റു ചിലരുടെ പീഢനം അനുഭവിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവനത്രെ അവൻ.'' ഖുർആൻ 6: 65

പെട്ടെന്നുള്ള (ക്ഷണികമായ) ഭൗതിക ആസ്വാദനങ്ങൾ (സുഖഭോഗങ്ങൾ) കരസ്ഥമാക്കുവാൻ മാത്രം മനുഷ്യൻ ചിന്തിക്കുകയും, അതിന് വേണ്ടി മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക. അഥവാ, പരമാവധി ഈ ജീവിതത്തിൽ ആസ്വദിക്കുക, അതിന് വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുക എന്നതിനപ്പുറം യാതൊരു ലക്ഷ്യവും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അതിലൂടെ (പരലോകത്ത്) തനിക്ക് വരാനിരിക്കുന്ന ആപത്തുകൾ അവൻ പരിഗണിക്കുന്നില്ല! 'പരലോക മോക്ഷത്തിനുള്ള കൃഷിയിടം' ആയിട്ടാണ് അല്ലാഹു ഭൗതികജീവിതം നമുക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ളത് എന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല! അല്ലാഹു ഈ ലോകത്തെ, കർമ്മങ്ങൾക്കുള്ള അവസരമുള്ളതും, പരലോകത്തെ പ്രതിഫലത്തിനുള്ള (രക്ഷാ-ശിക്ഷക്കുള്ള) അവസരമുള്ളതും ആയി നിശ്ചയിച്ചു. ആരാണോ (തിന്മ വെടിഞ്ഞ്) സൽകർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ട് ഐഹിക ജീവിതത്തെ ധന്യമാക്കുന്നത് അവന് രണ്ടുലോകത്തും ലാഭം ലഭ്യമാകുന്നു. ആരാണോ ഐഹിക ലോകത്തെ സൽകർമ്മങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി (തിന്മ ചെയ്ത്) പാഴാക്കുന്നത് അവൻ പരലോകത്തെയും പാഴാക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''ഇഹലോകവും പരലോകവും അവന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടു. അതു തന്നെയാണ് വ്യക്തമായ നഷ്ടം.'' ഖുർആൻ 22: 11

ഈ സൂക്തത്തിൽ വ്യക്തമായ താക്കീതുള്ളത്: ഭൗതിക ജീവിതത്തെ വെറും സുഖിക്കുവാനും രമിക്കുവാനുമുള്ള അവസരമായി കാണുന്ന(മുസ്'ലീകളിലുള്ള)വർക്ക് ആകുന്നു! പ്രത്യേകിച്ച് സൽക്കർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രശസ്തിയും, ലോകമാന്യവും (അഥവാ ചെറിയ ശിർക്ക്) ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്കും അതുപോലെ പാരത്രിക ജീവിതത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള (പ്രതിഫലം സമ്പാദിക്കേണ്ടുന്ന) സൽക്കർമ്മങ്ങൾ ഐഹിക ജീവിതം മാത്രം ലക്ഷ്യംവെച്ച് അതിന്റെ സുഖത്തിനായി മാത്രം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നവർക്കും, അതുപോലെ, ഭൗതികനിരീശ്വര പ്രസ്ഥാനക്കാർക്കും, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർക്കും, മുതലാളിത്ത സിദ്ധാന്തകർക്കും, നാശകരമായ (പക്ഷപാതത്താൽ ഹദീസിനെ തട്ടിക്കളയുന്ന) മദ്ഹബുകാർക്കും… തുടങ്ങി ജാഹിലിയ്യാഃ കാലഘട്ടത്തിലേതുപോലെ പാരത്രികജീവിതത്തിലും, പരലോക പ്രതിഫലത്തിലും വിശ്വസിക്കാത്ത അവിശ്വാസികൾക്കും, (ഇസ്'ലാം ദുർബലപ്പെട്ടവർക്കും) ആകുന്നു! ഇവർ ജീവിതത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കിയില്ല, ഐഹിക ജീവിതത്തെ മൃഗങ്ങളെപോലെ, അല്ല, അതിനേക്കാൾ മോശമായ രൂപത്തിൽ നോക്കി കാണുന്നു. അവരുടെ ബുദ്ധിയെ അവഗണിക്കുകയും, ശക്തിയെ ദുർവിനിയോഗപ്പെടുത്തുകയും, സമയത്തേയും ആയുസ്സിനെയും പാരത്രികജീവിതത്തിൽ ഉപകാരപ്പെടാത്ത രൂപത്തിൽ ദുർവിനിയോഗപ്പെടുത്തുകയും, അവർക്ക് തീർച്ചയായും ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു പാരത്രിക ജീവിതത്തിന് വേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു! (മൃഗങ്ങളെപോലെ ജീവിക്കുന്നു!).

ഖാറൂനിനെ പോലെ ആകുവാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഢംബരത്തിൽ ആശിച്ചു, ഭൗതികമായ സുഖഭോഗത്തിൽ ഖാറൂൻ സൗഭാഗ്യവാൻ എന്ന് അദ്ദേഹത്തെ അവർ വിശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു! ഇതുതന്നെയാണ് ഇന്ന് അവിശ്വാസികളുടെ നാട്ടിൽ നമുക്ക് കാണുവാൻ കഴിയുന്നത്. അവർക്ക് സാങ്കേതിക വിദ്യയും, വ്യവസായങ്ങളും സാമ്പത്തിക പുരോഗതിയും ഉണ്ട്, ഇവരെ നോക്കി മുസ്'ലീകളിലെ ചില ദുർബ്ബലവിശ്വാസികൾ നെടുവീർപ്പിടുകയും, അൽഭുതപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു! എന്നാൽ അവർക്കുണ്ടാകുന്ന നിന്ദ്യമായ പര്യവസാനത്തെ സംബന്ധിച്ച് അവർ ചിന്തിക്കുന്നില്ല! ഈ തെറ്റായ ഭൗതികവീക്ഷണം കൊണ്ടാണ് അവർ (ആ ദുർബ്ബലവിശ്വാസികൾ) അവിശ്വാസികളെ (അവരുടെ ഭൗതിക ജ്ഞാനം വിലയിരുത്തി) മഹാൻമാർ ആക്കുന്നതും, അവരെ ആദരിക്കുന്നതും, അവരുടെ സ്വഭാവങ്ങളും - നീച ചര്യകളും ജീവിതത്തിൽ പകർത്തുന്നതും! എന്നാൽ അവരുടെ സാങ്കേതിക വിദ്യയിലും, ശക്തിയിലും, പുതിയ കണ്ടുപിടുത്തത്തിലും, വ്യവസായങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുവാനുള്ള കഴിവുകളിലും, നമുക്ക് ഭൗതികമായി ഉപകാരമുള്ള മറ്റുകാര്യങ്ങളിലും അവർ ചെയ്യുന്നത് നാം ചെയ്യുന്നുമില്ല! എന്നാൽ, കഴിവുകളും ശക്തിയും നേടുവാനാണ് അല്ലാഹു പറയുന്നത്: ''നിങ്ങളുടെ കഴിവില്പെട്ട എല്ലാ ശക്തിയും (അല്ലാഹുവിന്റെ ശത്രുവിനും നിങ്ങളുടെ ശത്രുവിനും എതിരെ) ഒരുക്കുക.'' ഖുർആൻ 8: 60

രണ്ടാമത്തെ അഭിപ്രായം: വിശുദ്ധ ഖുർആൻ കൊണ്ട് ഉറുക്ക് ഉണ്ടാക്കികെട്ടി തൂക്കലും (മറ്റെല്ലാ ഉറുക്കുകളും) നിഷിദ്ധമാണ്. ഇബ്നു മസ്ഊദ്ﷺ, ഇബ്നു അബ്ബാസ്ﷺ, ഹുദൈഫﷺ, ഉഖ്ബതുബ്നു ആമിർﷺ, ഇബ്നു ഹഖ്വീംﷺ എന്നിവരുടെ അഭിപ്രായമാണ് 'നിഷിദ്ധം' എന്നത്. അതുപോലെ താബിഉകളിൽ പെട്ട ഒരുവിഭാഗവും ഇത് തന്നെയാണ് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്, അവരിൽ പെട്ടവരാണ് ഇബ്നു മസ്ഊദിﷺന്റെ ആളുകൾ (ഇതാണ് കൂടുതൽ പ്രമാണ ബന്ധമായിട്ടുള്ളത്), ഇമാം അഹ്മദിന്റെ ആളുകളിൽ അധികപേരും ഒരു ഉറുക്കും പാടില്ലായെന്ന ഈ അഭിപ്രായമാണ് തെരഞ്ഞെടുത്തതും. അതുപോലെ പിൻകാലക്കാരായ (സലഫി) പണ്ഡിതൻമാർ ഉറപ്പിച്ച് പറഞ്ഞതും ഈ അഭിപ്രായം തന്നെയാണ്. ഇവർ (വിശുദ്ധ ഖുർആൻ കൊണ്ടും, മറ്റു) എല്ലാ ഉറുക്കുകളും നിഷിദ്ധമാണെന്നതിന് തെളിവ് പിടിക്കുന്നത് ഇബ്നുമസ്ഊദ്ﷺ ഉദ്ധരിക്കുന്ന താഴെ വരുന്ന ഹദീസാകുന്നു. നബിﷺ പറഞ്ഞു: തീർച്ചയായും (ശിർക്കൻ) മന്ത്രങ്ങളും ഉറുക്കുകളും 'തിവല'ത്തും ശിർക്ക് ആകുന്നു. ''തീർച്ചയായും 'അൽ-റുഖാ' (റുഖ്യാഃ, ശിർക്കുള്ള-നിഷിദ്ധമായ മന്ത്രങ്ങളും), 'അൽ-തമായിമ' (തമീമ, ഏലസുകളും, ഉറുക്കുകളും), 'അൽ-തിവലഃ' (അഥവാ സിഹ്ർ-മാരണവും) ശിർക്ക് ആകുന്നു.

വിശുദ്ധ ഖുർആൻ അല്ലാത്തവ മനുഷ്യരിലും മറ്റും കെട്ടിതൂക്കുന്നതാണ് ഇത്. രുദ്രാക്ഷം, എല്ലുകൾ, ഉറുക്കിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന ചിപ്പി, നൂൽ, ചെരുപ്പ്, ആണികൾ, പിശാചുക്കളുടെയും ജിന്നുകളുടെയും പേരുകൾ, ഉറുക്കിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന വരകൾ കള്ളികൾ കുറികൾ തുടങ്ങിയവയെല്ലാം നിരുപാധികം നിഷിദ്ധവും ശിർക്കിൽ പെട്ടതുമാകുന്നു. കാരണമത് അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരിൽ ഭരമേൽപ്പിക്കലാകുന്നു. ഒരു ഹദീസിൽ നമുക്ക് കാണാം: 'ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും (ഉറുക്ക്) ബന്ധിപ്പിച്ചാൽ അവൻ അതിൽ (ആ ഉറുക്കിൽ) ഭരമേല്പിക്കപ്പെട്ടവനായിരിക്കുന്നു. അഹ്മദ്, തിർമിതി ഈ ഹദീസിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്: അവൻ എന്താണോ ബന്ധിപ്പിച്ചത് അതിലേക്കവനെ അല്ലാഹു ഏല്പിച്ച് കൊടുത്തിരിക്കുന്നു എന്നാകുന്നു, എന്നാൽ ആരാണോ അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിച്ച് അല്ലാഹുവിൽ ഭരമേല്പിക്കുന്നത് (തവക്കുൽ ചെയ്യുന്നത്), അല്ലാഹുവിനോട് അഭയംതേടുന്നത്, തന്റെ കാര്യങ്ങൾ അല്ലാഹുവിൽ സമർപ്പിക്കുന്നത് - എങ്കിൽ അവന് അല്ലാഹു തന്നെ മതി പ്രശ്ന പരിഹാരത്തിന്, അതിലൂടെ വിദൂരമുള്ള (അനുഗ്രഹങ്ങൾ) മുഴുവനും അവനിലേക്ക് അടുക്കുന്നതും, പ്രയാസം നിറഞ്ഞ മുഴുവൻ കാര്യങ്ങളും അല്ലാഹു എളുപ്പമുള്ളതാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. നേരെമറിച്ച് ആരെങ്കിലും അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരിലോ, ഉറുക്കുകളിലോ, ഖബറാളികളിലോ, (ഔലിയയിലൊ, നബിയിലൊ) ഭരമേല്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവനെ അല്ലാഹു അതിൽ ഏല്പിച്ച് കൊടുക്കുന്നതാണ്! അവയൊന്നും തന്നെ യാതൊരു ഗുണവും ചെയ്യില്ല, അവ ഉപകാരമോ, ഉപദ്രവമോ അധീനപ്പെടുത്തുന്നുമില്ല. എന്നാൽ അതിലൂടെ അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസം അവന് നഷ്ടപ്പെടുകയും, തന്റെ റബ്ബുമായുള്ള ബന്ധം വിഛേദിക്കപ്പെടുകയും, അങ്ങനെ അവൻ നിന്ദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു!

الحلف (ഹൽഫ്) എന്ന് പറഞ്ഞാൽ സത്യം ചെയ്യലാകുന്നു. മഹത്തരമായ ഒരു കാര്യംകൊണ്ട് ഒരു വിധിയെ പ്രത്യേകമായി ഉറപ്പിച്ച് പറയുന്നതാണ് 'സത്യം ചെയ്യുക' എന്നത് കൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. 'മഹത്വം' (അള്മത്ത്) അല്ലാഹുവിന്റെ അവകാശമാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരിൽ സത്യം ചെയ്യുവാൻ പാടില്ല. സത്യം ചെയ്യേണ്ടത് അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിലും, അവന്റെ നാമവിശേഷണങ്ങൾ കൊണ്ടും മാത്രമെ പാടുള്ളൂവെന്നതിലും, അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരുടെ പേരിൽ സത്യം ചെയ്യൽ വിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിലും മുഴുവൻ പണ്ഡിതൻമാരും യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരെക്കൊണ്ട് സത്യം ചെയ്യൽ ഒരു ശിർക്കാകുന്നു. ഇബ്നു ഉമർ (റ)വിൽ നിന്ന് ഉദ്ധരിക്കുന്ന താഴെവരുന്ന ഒരു ഹദീസിൽ അത് കാണാവുന്നതാണ്, നബിﷺ പറഞ്ഞു: ആരെങ്കിലും അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ളവരെ കൊണ്ട് സത്യം ചെയ്താൽ അവൻ കുഫ്ർ പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ ശിർക് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അഹ്മദ് വെറും ഒരു സത്യം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ അത് ചെറിയ ശിർക്കാണ്, എന്നാൽ സത്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നതിലൂടെ അത് ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന രൂപത്തിലായി, എങ്കിൽ അത് വലിയ ശിർക്ക് ആയി മാറുന്നതാണ്! ഇതാണ് ഇന്ന് ഖബറുകളെ ആരാധിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നവരിൽ നമുക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നത്. അവർ അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടുകയും, മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നതിനേക്കാൾ ഖബറാളികളെ (ഔലിയാക്കളെ, നബിമാരെ) ആണ് ഭയപ്പെടുകയും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നത്! അങ്ങനെ, ഒരാൾ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്ന വലിയ്യിന്റെ സത്യമായ കാര്യമല്ലാതെ അവൻ സത്യപ്പെടുത്തുകയില്ല! എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിൽ സത്യം ചെയ്യണമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ യഥേഷ്ടം കള്ള സത്യം അവർ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു!!

അതുപോലെ മരിച്ചവരോട് ശുപാർശ (ശഫാഅത്ത്) തേടുവാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നതും അനുവദനീയമല്ല. കാരണം മരിച്ചവർക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ സാധിക്കുകയില്ല, ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ അവർക്കതിന് സാധിച്ചിരുന്നു, പ്രവാചകൻﷺയുടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പിതൃവ്യൻ അബ്ബാസ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ നോടും, അതുപോലെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന യസീദ്ബ്നുൽ അസ്വദ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ നോടും ആയിരുന്നു ഉമറുബ്നുൽ ഖത്വാബ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വും, മുആവിയ്യ ബ്നു അബൂസുഫ്യാന്رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വും അവരോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന സ്വഹാബികളും, താബിഉകളുമെല്ലാം തന്നെ വരൾച്ചയുണ്ടായ സന്ദർഭങ്ങളിൽ തവസ്സുൽ നടത്തി മഴക്കുവേണ്ടി അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നത്. അന്ന്, മരിച്ച നബിﷺയെ കൊണ്ടോ, നബിﷺയുടെയോ - മറ്റുള്ളവരുടെയോ ഖബറിനടുത്ത് വന്നുകൊണ്ടോ തവസ്സുൽ നടത്തുകയോ, ശുപാർശ (ശഫാഅത്ത്) ചോദിക്കുകയോ, മഴക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുകയോ അവർ ഒരിക്കലും ചെയ്തില്ല! മറിച്ച് അബ്ബാസ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ, അതുപോലെ യസീദ്ബ്നുൽ അസ്വദ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُവിനെ പോലെ അന്ന് ജീവിച്ചിരുന്നവരോടു മാത്രം ആയിരുന്നു സഹാബികളും, താബിഉകളുമെല്ലാം തവസ്സുൽ ആക്കി അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ വേണ്ടി ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഉമര്رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ പറയുന്നു: ''അല്ലാഹുവെ, ഞങ്ങളുടെ (നബിﷺ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നപ്പോൾ) നബിയെക്കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നടത്താറുണ്ടായിരുന്നു, അങ്ങിനെ ഞങ്ങൾക്ക് മഴ വർഷിക്കാറുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ (പ്രവാചകﷺയുടെ കാലശേഷം) ഞങ്ങളുടെ നബിﷺയുടെ എളാപ്പയെക്കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ തവസ്സുൽ നടത്തുന്നു, ഞങ്ങൾക്ക് നീ മഴ വർഷിപ്പിച്ച് തരേണമേ'' പ്രവാചകൻﷺന്റെ ജീവിതകാലത്ത് ഇസ്'ലാം അനുവദിച്ച രൂപത്തിൽ പ്രവാചകൻﷺനെ കൊണ്ട് സ്വഹാബികൾﷺ തവസ്സുൽ നടത്തിയിരുന്നു, എന്നാൽ പ്രവാചകൻﷺ മരിച്ചപ്പോൾ പ്രവാചകൻﷺയുടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന എളാപ്പയായ അബ്ബാസ് رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ വിനെ കൊണ്ടായിരുന്നു അവർ തവസ്സുൽ നടത്തിയിരുന്നത്,

അല്ലാഹുവിന് മാത്രം കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് സൃഷ്ടികളോട് ഇസ്തിഗാഥ (സംരക്ഷണ അഭ്യർത്ഥന)യും, ഇസ്തിആന (സഹായ അഭ്യർത്ഥന)യും നടത്തുന്നത് നിഷിദ്ധമാണ്. ഇതിൽപ്പെട്ടതാണ്: മരിച്ച് ഖബറിൽ കിടക്കുന്നവരോട് നടത്തുന്ന ഇസ്തിഗാഥ, ഇസ്തിആന, രോഗം സുഖപ്പെടുത്തുവാനുള്ള തേട്ടം, പ്രയാസങ്ങൾ ദൂരീകരിക്കുവാനുള്ള തേട്ടം, ഉപദ്രവം നീക്കുവാനുള്ള തേട്ടം… തുടങ്ങിയവ. അല്ലാഹുവിന് മാത്രം കഴിയുന്ന ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ മരിച്ച് പോയവരിൽ നിന്ന് ആവശ്യപ്പെടൽ അനുവദനീയമല്ല, മാത്രവുമല്ല, അത് വലിയ ശിർക്കും ആകുന്നു. നബിﷺയുടെ കാലത്ത് വിശ്വാസികളെ ഉപദ്രവിച്ച ഒരു കപടവിശ്വാസിയുടെ കാര്യത്തിൽ ചിലയാളുകൾ പറയുകയുണ്ടായി: 'ഈ കപടവിശ്വാസിയുടെ എതിരിൽ നമുക്ക് നബിﷺയോട് ഇസ്തിഗാഥ (സഹായാഭ്യാർത്ഥന) നടത്താം, അതിന് വേണ്ടി തയ്യാറാകുക'' എന്ന് അപ്പോൾ പ്രവാചകൻﷺ പറയുകയുണ്ടായി: 'എന്നോട് ഇസ്തിഗാഥ നടത്തുവാൻ പാടില്ല, ഇസ്തിഗാഥ അല്ലാഹുവിനോട് മാത്രമെ പാടുള്ളൂ'' ത്വബ്റാനി തന്റെ ജീവിത കാലത്ത് കഴിയുന്ന കാര്യത്തിന് വരെ ('എന്നോട് ഇസ്തിഗാഥ - സഹായാഭ്യർത്ഥന നടത്തുവാൻ പാടില്ല, ഇസ്തിഗാഥ അല്ലാഹുവിനോട് മാത്രമെ പാടുള്ളൂ'') എന്ന് പ്രവാചകൻﷺ പഠിപ്പിച്ചത് വാക്കുകളിലൂടെ ശിർക്കിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന മാർഗങ്ങളെ വരെ തടയുക എന്ന ലക്ഷ്യത്താലും, തന്റെ റബ്ബിനോടുള്ള തന്റെ വിനയവും, മര്യാദയും പ്രകടിപ്പിക്കുക എന്നതിനാലും, തന്റെ സമൂഹത്തിനെ അവരുടെ വാക്കുകളിലും പ്രവർത്തികളിലും (പ്രതീക്ഷയിലും) സംഭവിക്കുന്ന ശിർക്കിന്റെ (ബിംബ - ജാറ ആരാധനയുടെ) മാർഗ്ഗങ്ങൾക്കെതിരെ ബോധവാൻമാരാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്താലും, പ്രവാചകൻﷺയിലേക്ക് ഈ പദം (ഇസ്തിഗാഥ) ചേർത്തി പറയുന്നത് പോലും പ്രവാചകൻﷺ വെറുക്കുകയുണ്ടായി! ഈ രൂപത്തിലാണ് പ്രവാചകൻﷺ തന്റെ ജീവിത കാലത്ത് തനിക്ക് സാധിച്ചിരുന്ന എല്ലാ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെയും ശിർക്ക് (ബിംബ-ജാറ ആരാധന) തടയുവാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തത് എങ്കിൽ പിന്നെ എങ്ങിനെയാണ് പ്രവാചകൻﷺ മരിച്ച് പോയതിന് ശേഷം പ്രവാചകൻﷺയോട് ഇസ്തിഗാഥ നടത്തുക?! അല്ലാഹുവിന് മാത്രം കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ പ്രവാചകൻﷺയോട് ഇസ്തിഗാഥ (സഹായം, രക്ഷ) എങ്ങിനെ ചോദിക്കും? പ്രവാചകൻﷺ (ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്തുവരെ) പ്രവാചകൻﷺയോട് പോലും ഇങ്ങനെ ഇസ്തിഗാഥ (സഹായം, രക്ഷ) (അല്ലാഹുവിന് മാത്രം കഴിയുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് - അല്ലാഹുവിന് മാത്രം കഴിയുന്ന അഭൗതിക മാർഗ്ഗത്തിൽ) ചോദിക്കുവാൻ പാടില്ലാ എങ്കിൽ, മറ്റുള്ളവർ (ഔലിയാക്കൾ, തങ്ങൻമാർ, ശൈഖുമാർ… മരിച്ചതിന് ശേഷം) എങ്ങിനെയാണ് ഈ ഇസ്തിഗാഥ ചോദിക്കപ്പെടാൻ അർഹരായിത്തീരുക?!!

എല്ലാ സൃഷ്ടികൾക്കും ആന്തരികവും, ബാഹ്യവുമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ സംവിധാനിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നത് റബ്ബ് ആയ 'അല്ലാഹു മാത്രം' ആകുന്നു, അത് കൊണ്ട് ഏറ്റവും കൂടുതൽ അല്ലാഹുവിനെ സ്നേഹിക്കലും, നബിﷺയെ സ്നേഹിക്കലും നിർബ്ബന്ധമാകുന്നു. കാരണം നബിﷺയാണ് അല്ലാഹുവിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചതും, അല്ലാഹുവെ പരിചയപ്പെടുത്തിയതും, അല്ലാഹുവിന്റെ ശരീഅത്ത് (നിയമം) നമുക്ക് എത്തിച്ച് തന്നതും, അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമങ്ങളെ വ്യക്തമാക്കി തന്നതും, വിശ്വാസികൾക്ക് ഐഹികവും പാരത്രികവുമായ ഐശ്വര്യങ്ങളിലേക്ക് വഴികാണിച്ചതും ഈ നബിﷺ തന്നെയാകുന്നു. നബിﷺയെ സ്നേഹിക്കുകയും, പിൻപറ്റുകയും ചെയ്യാതെ ഒരാളും സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതല്ല. ഒരു ഹദീസ് ശ്രദ്ധിക്കുക: 'ഒരാളിൽ മൂന്ന് ഗുണവിശേഷണങ്ങൾ ഉണ്ടായാൽ അവൻ സത്യവിശ്വാസത്തിന്റെ (ഈമാനിന്റെ) മാധുര്യം ആസ്വദിച്ചിരിക്കുന്നു: (1). അല്ലാഹുവിനെയും, (അല്ലാഹുവിനുവേണ്ടി) അവന്റെ ദൂതനെയും മറ്റെന്തിനേക്കാളും (അഥവാ, തന്റെ സ്വന്തം ശരീരത്തെക്കാളും, മാതാപിതാക്കളെക്കാളും, സന്താനങ്ങളെക്കാളും, ഇണകളെക്കാളും, സമ്പത്തിനെക്കാളും, പേരും പെരുമയെക്കാളും) സ്നേഹിക്കുക, (2). മനുഷ്യർ ആരെയും അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി ഉദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ടല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കുക, (3). അല്ലാഹു നമ്മെ അവിശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തിയതിനുശേഷം വീണ്ടും അവിശ്വാസത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നത് തീയ്യിൽ (നരകത്തിൽ) എറിയപ്പെടുന്നത് വെറുക്കുന്നതുപോലെ വെറുക്കുക.'' ബുഖാരി: 6410, മുസ്'ലിം: 2677

നബിﷺയുടെ കാര്യത്തിൽ (താഴെ വരുന്ന ഹദീസിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അറബി പദം): والإطراءُ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ: പ്രവാചകൻﷺയെ പുകഴ്ത്തുന്നതിൽ അതിര് ലംഘിക്കുക എന്നതാണ്. അത് പ്രവാചകൻﷺ വിരോധിച്ചതാണ്. പ്രവാചകൻﷺ പറഞ്ഞു: 'ക്രിസ്ത്യാനികൾ മറിയമിന്റെ മകനെ പുകഴ്ത്തുന്നതിൽ അതിര് ലംഘിച്ചതുപോലെ നിങ്ങൾ എന്നെ (നബിﷺയെ) അതിര് ലംഘിച്ച് (അമിതമായി) പുകഴ്ത്തരുത്, തീർച്ചയായും ഞാൻ (നബിﷺ) (അല്ലാഹുവിന്റെ) ഒരു അടിമയാണ്, നിങ്ങൾ പറയുക: 'അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമയും, അവന്റെ ദൂതനും (ആയ നബിﷺ)' എന്ന്.'' ബുഖാരി:, മുസ്'ലിം അതായത് നിങ്ങൾ യാഥാർത്ഥ്യമല്ലാത്ത രൂപത്തിൽ, (അമിതം) ആയികൊണ്ട് എന്നെ പുകഴ്ത്തരുത്, എന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നതിന്റെ പരിധി നിങ്ങൾ ലംഘിക്കരുത്, ഈസാനബി (عليه السلام)യെ പുകഴ്ത്തുന്നതിൽ ക്രൈസ്തവർ പരിധി ലംഘിച്ചത് (അതിര് കവിഞ്ഞത്) പോലെ നിങ്ങൾ ആകരുത്, ക്രൈസ്തവർ ഈസാനബി (عليه السلام)ക്ക് ആരാധനയുടെ ഇനങ്ങൾ അർപ്പിക്കുകയും ആണ് ചെയ്തത്, എന്റെ റബ്ബ് എന്നെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് പോലെ (അല്ലാഹുവിന്റെ ഒരു അടിമയും, ദൂതനും ആയ നബിﷺ എന്ന്) മാത്രമെ നിങ്ങൾ എന്നെ വിശേഷിപ്പിക്കുവാൻ പാടുള്ളൂ അതുപോലെ ഒരിക്കൽ സ്വഹാബികളിൽ ചിലർ നബിﷺയെ: 'സയ്യിദുനാ'' - سيّدُنا (ഞങ്ങളുടെ യജമാനൻ) എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ നബിﷺ പറയുകയുണ്ടായി: 'സയ്യിദ് ഉന്നതനായ അല്ലാഹുവാകുന്നു'. അതുപോലെ, ഞങ്ങൾ (സ്വഹാബികളിൽ ചിലർ) പറഞ്ഞു: 'ഞങ്ങളിൽ ഉത്തമൻ, ഞങ്ങളിൽ സ്ഥാനംകൊണ്ട് ഉന്നതൻ (നിങ്ങളാണ്)' എന്ന്, അപ്പോൾ നബിﷺ പറയുകയുണ്ടായി: 'നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് പറയുക, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളിൽ ചിലർ പറഞ്ഞത് പറയുക! എന്നാൽ പിശാച് നിങ്ങളെ (നബിﷺയെ അതിരുകവിഞ്ഞ് ആദരിപ്പിച്ച്) അവന്റെ സഹായികളും, കൂട്ടുകാരുമായി സ്വീകരിക്കാതിരിക്കട്ടെ!'' അബൂ ദാവൂദ്

അതുപോലെ, 'നബിയേ(ﷺ) أنت سيدنا (താങ്കൾ ഞങ്ങളുടെ യജമാനനാണ് - നേതാവാണ്), أنت خيرُنا (താങ്കൾ ഞങ്ങളിൽ ഉത്തമനാണ്), أنت أفضلُنا (താങ്കൾ ഞങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്) എന്നീ പദങ്ങൾ കൊണ്ട് അഭിസംബോധന ചെയ്തുകൊണ്ട് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് നബിﷺ വെറുത്തിരുന്നു. നിരുപാധികം നബിﷺ സൃഷ്ടികളിൽ ഉത്തമനും, ശ്രേഷ്ഠനുമാണ്, എന്നിട്ടുകൂടി നബിﷺ ആ വിശേഷണം ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് അഭിസംബോധന ചെയ്യപ്പെടുന്നത് വെറുത്തിരുന്നു എന്ന് മാത്രമല്ല, അതിനെ തടയുകയും ചെയ്തു! തനിക്ക് അല്ലാഹു നൽകിയ സ്ഥാനത്തേക്കാൾ ഉയർത്താതിരിക്കുവാനും, തൗഹീദിലുള്ള വിശ്വാസ സംരക്ഷണത്തിനും വേണ്ടി ആയിരുന്നു അങ്ങിനെ വിളിക്കുന്നത് നബിﷺ തടഞ്ഞിരുന്നത്. സത്യവിശ്വാസത്തിന് യാതൊരു കോട്ടവും വരാത്തതും, അതിര് കവിയലും - പരിധി ലംഘിക്കലും ഇല്ലാത്ത, എന്നാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമകളിൽ ഉത്തമമായ രണ്ട് വിശേഷണങ്ങൾ കൊണ്ട് നിങ്ങൾ എന്നെ വിശേഷിപ്പിക്കുകയെന്ന് നബിﷺ ഉണർത്തുകയും ചെയ്തു. ആ രണ്ട് വിശേഷണങ്ങൾ: عبد الله ورسوله (അബ്ദു ല്ലാഹി വ-റസൂലിഹി - അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമയും, ദൂതനും) എന്നതാണ്. അല്ലാഹു തൃപ്തിപ്പെട്ട് നൽകിയ പദവിയേക്കാൾ നബിﷺയെ പുകഴ്ത്തുന്നത് പ്രവാചകൻﷺക്ക് ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ ഈ യാഥാർത്ഥ്യം പലരും മറക്കുകയും, നബിﷺയോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും, ഇസ്തിഗാഥ നടത്തുകയും, നബിﷺയെ കൊണ്ട് സത്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുകയാണ്!! അല്ലാഹുവിനോടല്ലാതെ മറ്റാരോടും ചോദിക്കുവാൻ പാടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ നബിﷺയോട് അവർ ആവശ്യപ്പെട്ടു (ശിർക്ക് ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു!), അതാണ് മൗലൂദുകളിലും, ചില പദ്യങ്ങളിലും, (മാല)പാട്ടുകളിലും ഉള്ളത്!. അല്ലാഹുവിന്റെയും, പ്രവാചകൻﷺയുടെയും അവകാശങ്ങൾ എന്തെല്ലാമാണെന്ന് വ്യക്തമായി വേർതിരിച്ച് മനസ്സിലാക്കുവാൻ അവർക്ക് (ആ വഴികേടിലായ മുസ്'ലീങ്ങൾക്ക്) സാധിച്ചിട്ടില്ല!!

സൃഷ്ടികളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടുന്നതും, തഖ്'വ ചെയ്തതും മുഹമ്മദ് നബിﷺ ആയിരുന്നു. നബിﷺയുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ശബ്ദം ഉയർത്തി സംസാരിക്കുന്നത് പോലും അല്ലാഹു വിലക്കിയിരിക്കുന്നു, പ്രവാചക സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ശബ്ദം താഴ്ത്തി സംസാരിക്കുന്നവരെ അല്ലാഹു പ്രശംസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''സത്യവിശ്വാസികളേ, നിങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ പ്രവാചകന്റെ ശബ്ദത്തിന് മീതെ ഉയർത്തരുത്. അദ്ദേഹത്തോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ അന്യോന്യം ഒച്ചയിടുന്നത് പോലെ ഒച്ചയിടുകയും ചെയ്യരുത്. നിങ്ങളറിയാതെ തന്നെ നിങ്ങളുടെ (സൽ)കർമ്മങ്ങൾ നിഷ്ഫലമായി പോകാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി. തീർച്ചയായും തങ്ങളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിന്റെ അടുത്ത് താഴ്ത്തുന്നവരാരോ അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളാകുന്നു അല്ലാഹു ധർമ്മനിഷ്ഠയ്ക്കായി പരീക്ഷിച്ചെടുത്തിട്ടുള്ളത്. അവർക്കാകുന്നു പാപമോചനവും മഹത്തായ പ്രതിഫലവുമുള്ളത്. (നീ - പ്രവാചകൻﷺ താമസിക്കുന്ന) അറകൾക്ക് (കുടിലുകൾക്ക്) പുറത്തു നിന്ന് നിന്നെ വിളിക്കുന്നവരാരോ അവരിൽ അധികപേരും ചിന്തിച്ചു മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. നീ അവരുടെ അടുത്തേക്കു പുറപ്പെട്ട് ചെല്ലുന്നത് വരെ അവർ ക്ഷമിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അതായിരുന്നു അവർക്ക് കൂടുതൽ നല്ലത്. അല്ലാഹു ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.'' ഖുർആൻ 49: 2-5

പ്രവാചകൻﷺയെ അനുസരിക്കുകയും, പിൻപറ്റുകയും ചെയ്യണമെന്ന് വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ ഏകദേശം നാല്പതോളം സ്ഥലങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്! മനുഷ്യന് ഭക്ഷണപാനീയത്തേക്കാൾ ആവശ്യം: പ്രവാചകൻﷺ എന്താണ് കൊണ്ടുവന്നതെന്നും, അവ എങ്ങിനെയാണ് പിന്തുടരേണ്ടത് എന്നും, (അവ എങ്ങിനെയാണ് സഹാബികളും, സലഫുകളും - പൂർവ്വകാല സച്ചരിതരും പിന്തുടർന്നത് എന്നും) മനസ്സിലാക്കലാകുന്നു. ഭക്ഷണ പാനീയം നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ഒരുപക്ഷേ, അത് കരസ്ഥമാക്കുവാൻ സാധിച്ചേക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ഐഹിക ലോകത്ത് മരിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ പ്രവാചകൻﷺയെ അനുസരിക്കുന്നതും - പിൻപറ്റുന്നതും നഷ്ടപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ പരലോകത്ത് നിന്ദ്യമായ ശിക്ഷയും, ദൗർഭാഗ്യവും ആയിരിക്കും ലഭിക്കുക! ആരാധനകൾ നിർവ്വഹിക്കുന്നതിലും പ്രവാചകൻﷺയെ കണിശമായി പിൻപറ്റണം. പ്രവാചകൻﷺ ഏത് രൂപത്തിലാണോ ആരാധനകൾ നിർവ്വഹിച്ചിരുന്നത് അതേരൂപത്തിൽ തന്നെ അത് നിർവ്വഹിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''തീർച്ചയായും നിങ്ങൾക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതൻﷺയിൽ ഉത്തമമായ മാതൃകയുണ്ട്.'' ഖുർആൻ 33: 21 നബി (ﷺ) പറഞ്ഞു 'ഞാൻ എങ്ങിനെയാണോ നമസ്കരിക്കുന്നതായി നിങ്ങൾ കണ്ടത്, അതുപോലെ നിങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുക'' (ബുഖാരി) വീണ്ടും, നബിﷺ പറഞ്ഞു 'നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഹജ്ജിന്റെ കർമ്മങ്ങൾ എന്നിൽ നിന്ന്, (നബിﷺയിൽ നിന്ന്) സ്വീകരിക്കുക.'' മുസ്'ലിം: 1297 വീണ്ടും, നബിﷺ പറഞ്ഞു നമ്മുടെ കല്പനയില്ലാത്ത വല്ല കർമ്മങ്ങളും ആരെങ്കിലും ചെയ്താൽ അത് തള്ളപ്പെടേണ്ടതാണ് (ബുഖാരിയും മുസ്'ലിമും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത ഹദീസ്) വീണ്ടും, നബിﷺ പറഞ്ഞു 'ആരെങ്കിലും എന്റെ (നബിﷺയുടെ) സുന്നത്തിൽ (നബി ചര്യയിൽ) അതിരുകവിഞ്ഞാൽ അവൻ എന്നിൽ പെട്ടവൻ (ശരിയായ മുസ്'ലിം) അല്ല.'' ബുഖാരി, മുസ്'ലിം പ്രവാചകൻﷺയെ പിന്തുടരൽ നിർബ്ബന്ധമാണെന്ന കല്പനയും, പ്രവാചകൻﷺയെ ധിക്കരിക്കൽ നിഷിദ്ധമാണെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഇതുപോലെയുള്ള വേറെയും തെളിവുകൾ (ധാരാളം) നമുക്ക് കാണാവുന്നതാണ്.

അല്ലാഹുവിന്റെ സ്വലാത്ത് എന്നത് കൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നത് മലക്കുകളുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ അല്ലാഹു പ്രവാചകനെ പ്രശംസിക്കുന്നു എന്നാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്നും, മലക്കുകളുടെ സ്വലാത്ത് കൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നത് അവർ നബിﷺക്ക് വേണ്ടി അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയാണ് എന്നും നിവേദനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ, മനുഷ്യരുടെ സ്വലാത്ത് നബിﷺക്ക് വേണ്ടി അല്ലാഹുവിനോടുള്ള ഇസ്തിഗ്ഫാർ (രക്ഷക്കും അനുഗ്രഹത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള പ്രാർത്ഥനയും) ആകുന്നു. അല്ലാഹു ഈ (ഖുർആൻ 33: 56) സൂക്തത്തിൽ തന്റെ നബിയുടെയും, സച്ചരിതരായ അടിമകളുടെയും സ്ഥാനം 'മലഉൽ അഅ്ല'യിൽ (മലക്കുകളുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ) പ്രശംസിക്കുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ സമീപസ്ഥരായ മലക്കുകളുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ അവൻ (അല്ലാഹു) പ്രവാചകൻﷺയെ പ്രശംസിക്കുകയും, മലക്കുകൾ പ്രവാചകൻﷺക്ക് വേണ്ടി (അല്ലാഹുവിനോട്) പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, തുടർന്ന് താഴെ ലോകത്തുള്ളവരോട് പ്രവാചകന് സ്വലാത്തും സലാമും ചൊല്ലുവാൻ (അനുഗ്രഹത്തിനും, രക്ഷക്കും വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുവാൻ) കൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങിനെ താഴെയും മുകളിലുമുള്ള ലോകത്തിലെ എല്ലാവരുടെയും പ്രാർത്ഥന പ്രവാചകൻﷺക്ക് കിട്ടുന്നു.

നബിﷺയുടെ പേരിൽ സ്വലാത്ത് ചൊല്ലൽ വ്യത്യസ്ത സന്ദർഭങ്ങളിൽ നിയമമാക്കിയിരിക്കുന്നു, ചിലപ്പോൾ അത് നിർബ്ബന്ധവും, ചിലപ്പോൾ സുന്നത്തും ആയിരിക്കും. ഇബ്നുൽ ഖയ്യിം(റഹിമ.) തന്റെ جلاء الأفهام എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ അതിനെ സംബന്ധിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്: 'നാല്പത്തിയൊന്ന് കാര്യങ്ങളിൽ സ്വലാത്ത് ചൊല്ലേണ്ടതുണ്ട്. അതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതും ശ്രേഷ്ഠതയുമുള്ള ഒന്നാമത്തെ കാര്യമായി അദ്ദേഹം പറയുന്നത്: നമസ്കാരങ്ങളിലെ അവസാന തശഹ്ഹുദ് (അത്തഹിയ്യാത്ത്)ൽ ആകുന്നു. (അനുഷ്ഠാനകർമ്മങ്ങളിൽ അല്ലാതെയും) സ്വലാത്ത് ചൊല്ലുവാൻ അല്ലാഹുവിന്റെ കല്പനയുണ്ടെന്നതിൽ പണ്ഡിതൻമാർ യോജിക്കുന്നു, എന്നാൽ അത് നിർബന്ധമാണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ പണ്ഡിതൻമാർക്കിടയിൽ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസമുണ്ട്.'' (സ്വലാത്ത് ചൊല്ലേണ്ട) ഒരുപാട് മറ്റുസന്ദർഭങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് അദ്ദേഹം പിന്നീട് പറയുന്നുണ്ട്: ഖുനൂത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, ജുമുഅഃ ഖുതുബ പോലെയുള്ള (വിവാഹ ഖുതുബ, മതപ്രസംഗം) തുടങ്ങിയവയിൽ, രണ്ട് പെരുന്നാൾ നമസ്കാര ഖുതുബകളിൽ, മഴക്ക് വേണ്ടിയുള്ള നമസ്കാര ഖുതുബയിൽ, (ഗ്രഹണ നമസ്കാര ഖുതുബയിൽ), ബാങ്ക് കൊടുക്കുന്നവന് ഉത്തരം നൽകിയതിന് ശേഷം, പ്രാർത്ഥനയുടെ വേളയിൽ, പള്ളിയിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോഴും - പുറത്ത് പോകുമ്പോഴും, പ്രവാചകൻﷺയുടെ പേര് കേൾക്കുമ്പോൾ... തുടർന്ന് നബിﷺയുടെ പേരിൽ സ്വലാത്ത് ചൊല്ലുന്നവന് ലഭിക്കുന്ന പ്രതിഫലത്തെ സംബന്ധിച്ച് പറയുന്നു, അതിൽ നാല്പത് നന്മകളും ഉണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം (ഇബ്നുൽ ഖയ്യിം) ഉണർത്തുന്നു.

ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ അവർക്ക് മാത്രമുള്ള ഈ പ്രത്യേകത നിങ്ങൾ ഓർക്കുക, അവരുടെ വീടുകളിൽവെച്ച് അല്ലാഹുവിന്റെ വഹ്’യ് ഇറങ്ങുന്നു, മറ്റു ജനങ്ങൾക്ക് ആ അനുഗ്രഹമില്ല, ഇതിൽ ഏറ്റവും അനുഗ്രഹീത ആയത് അബൂബക്കർ സിദ്ദീഖിന്റെ പുത്രിയായ മഹതി ആയിശാﷺയാകുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ ഈ മഹത്തായ വഹ്’യ് ഇറങ്ങുന്ന അനുഗ്രഹം ആയിശാﷺയുടെ വീട്ടിലുള്ള പ്രത്യേകതയാണ്. മറ്റൊരു ഭാര്യയുടെ വീട്ടിലും പ്രവാചകന് വഹ്’യ് (ഖുർആൻ) ഇറങ്ങിയിട്ടില്ല, ഇത് പ്രവാചകൻﷺ വ്യക്തമാക്കിയതാണ്. ചില പണ്ഡിതൻമാർ പറയുന്നു: ഇതിന് കാരണം പ്രവാചകൻﷺ അവരെ (ആയിശാﷺയെ) അല്ലാതെ മറ്റാരേയും കന്യകയായിട്ട് വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടില്ല, നബിﷺയെ അല്ലാതെ മറ്റാരും അവരെ (ആയിശാﷺയെ) വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടുമില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ (വഹ്’യ് - ദൈവിക ബോധനം ഇറങ്ങുന്ന) പ്രത്യേകതക്ക് ഏറ്റവും യോജിച്ചത് ആയിശാﷺയുടെ വീട് തന്നെയാകുന്നു. നബിﷺയുടെ പത്നിമാരിൽ വെച്ച് ഈ ഉയർന്ന പദവിയിൽ ആയിശാﷺയാണുള്ളത്. എന്നാൽ പ്രവാചകൻﷺയുടെ പത്നിമാർ അഹ്ലുബൈത്തിൽ പെട്ടവരാണെങ്കിൽ, പ്രവാചകൻﷺടെ രക്തബന്ധമുള്ള കുടുംബക്കാർ ഈ (അഹ്ലുബൈത്ത് എന്ന) നാമകരണത്തിന് ഒന്നു കൂടി അർഹരാകുന്നു...'' ഇബ്നുകഥീറിന്റെ ഈ വാചകം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു.

അഹ്ലുസുന്നത്തി വൽജമാഅഃ ഈ കാര്യത്തിലും, മറ്റു കാര്യങ്ങളിലും മധ്യമ നിലപാടാണ് സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്, അവരെ ആദരിക്കുന്നതിൽ പരിധിലംഘിക്കലും, അവഗണനയുമില്ലാതെ ചൊവ്വായ (വളവില്ലാത്ത) മാർഗത്തിലാകുന്നു അവർ നിലകൊള്ളുന്നത്. അഹ്ലുബൈത്തുകാരുടെയോ, മറ്റുള്ളവരുടെയോ കാര്യത്തിൽ അഹ്ലുസുന്നത്തി വൽജമാഅഃ അതിര് കവിയലോ, അവരെ പാടേ അവഗണിക്കലോ ചെയ്യുന്നില്ല. ശരീഅത്ത് അനുസരിച്ച് ജീവിക്കുന്ന അഹ്ലുബൈത്തിൽ പെട്ടവർ തന്നെ അവരിൽ അതിര് കവിയുന്നതിനെ ശക്തമായി എതിർത്തിട്ടുണ്ട്. (അഹ്ലുബൈത്തുകാരുടെ മുൻ നിരയിലായിരുന്ന) അലിയ്യുബ്നു അബൂ ത്വാലിബ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)അദ്ദേഹത്തെ അതിര് കവിഞ്ഞ് ആദരിച്ചവരെ (ദിവ്യത്വം കൽപ്പിച്ചവരെ) ചുട്ടെരിക്കുകയുണ്ടായി! അവരെ വധിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ഇബ്നു അബ്ബാസ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു! എന്നാൽ ചുട്ടെരിക്കുന്നതിന് പകരമായി അവരെ വാള് കൊണ്ട് വധിക്കുവാനാണ് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്. അതുപോലെ, അതിര് കവിയുന്ന വിഭാഗത്തിന്റെ നേതാവായിരുന്ന അബ്ദുല്ലാഇബ്നു സബഅ്നെ വധിക്കുവാൻ അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും ആയാൾ ഓടി രക്ഷപ്പെടുകയാണ് ചെയ്തത്

'സ്വഹാബത്ത്' എന്നത് 'സ്വഹാബി' എന്ന പദത്തിന്റെ ബഹുവചനമാണ്. മുഅ്മിനായി (സത്യവിശ്വാസിയായി) ആരാണോ പ്രവാചകൻﷺയെ കണ്ടുമുട്ടുകയും - ശേഷം മുഅ്മിനായിതന്നെ മരിക്കുകയും ചെയ്തത്, അവർക്ക് പറയുന്ന പേരാണ് സ്വഹാബി എന്നത്. ഇസ്'ലാമിക അനുഷ്ഠാനങ്ങളിൽ മത്സരിക്കുകയും - മുൻകടക്കുകയും, നബിﷺയുടെ നേരിട്ടുള്ള സഹവാസത്തിന് പ്രത്യേകം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരും, പ്രവാചകനോടൊപ്പം ജിഹാദ് (യുദ്ധം, ധർമ്മസമരം) ചെയ്യുവാൻ അവസരം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ തന്നെ അവരാണ് മുസ്'ലീകളിൽവെച്ച് കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠമായ സമൂഹം എന്നും, ഏറ്റവും ഉത്തമ നൂറ്റാണ്ടുകാർ എന്നും, പ്രവാചകൻﷺയിൽ നിന്ന് ശരീഅത്ത് (മതവിധി) നേരിട്ട് സ്വീകരിക്കുകയും, അവർക്ക് ശേഷം വന്നവർക്ക് അത് വ്യക്തമായി എത്തിച്ച് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തവർ അവരാണെന്നും നാം വിശ്വസിക്കൽ നിർബ്ബന്ധമാകുന്നു. വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ അവരെ പ്രശംസിച്ചുക്കൊണ്ട് അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''മുഹാജിറുകളിൽ (മക്കത്തുനിന്ന് മദീനയിൽ ഹിജ്റ വന്ന സ്വഹാബികളിൽ) നിന്നും, അൻസാറുകളിൽ (മദീനക്കാരായ സ്വഹാബികളിൽ) നിന്നും ആദ്യമായി (ഇസ്'ലാമിക വിശ്വാസത്തിനും അനുഷ്ഠാനത്തിനും) മുന്നോട്ട് വന്നവരും - മത്സരിച്ചവരും, (കൂടാതെ) സുകൃതം ചെയ്തുകൊണ്ട് അവരെ പിന്തുടർന്നവരും ആരോ അവരെപ്പറ്റി അല്ലാഹു സംതൃപ്തനായിരിക്കുന്നു, അവനെ (അല്ലാഹുവെ) പറ്റി അവരും സംതൃപ്തരായിരിക്കുന്നു. താഴ്ഭാഗത്ത് അരുവികൾ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്വർഗ്ഗത്തോപ്പുകൾ അവർക്ക് അവൻ (അല്ലാഹു) ഒരുക്കിവെക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. എന്നെന്നും അവരതിൽ നിത്യവാസികളായിരിക്കും. അതത്രെ മഹത്തായ ഭാഗ്യം.'' ഖുർആൻ 9: 100

അല്ലാഹു പറയുന്നു: ''അതായത് സ്വന്തം വീടുകളിൽ നിന്നും സ്വത്തുക്കളിൽ നിന്നും കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെട്ട മുഹാജിറുകളായ ദരിദ്രൻമാർക്ക് (അവകാശപ്പെട്ടതാകുന്നു ആ ധനം). അവർ അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നുള്ള അനുഗ്രഹവും പ്രീതിയും തേടുകയും അല്ലാഹുവെ (അഥവാ, ഇസ്'ലാമിക ഏകെദൈവാരാധനയുടെ മതത്തെ സഹായിക്കുക)യും അവന്റെ റസൂലിനെയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ തന്നെയാകുന്നു സത്യവാൻമാർ. അവരുടെ (മുഹാജിറുകളുടെ) വരവിനു മുമ്പായി വിശ്വാസം സ്വീകരിച്ച (മദീനയിൽ) വാസസ്ഥലമുള്ളവർക്കും (അൻസാറുകൾക്കും) (അവകാശപ്പെട്ടതാകുന്നു ആ ധനം), തങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് സ്വദേശം വെടിഞ്ഞു വന്നവരെ അവർ സ്നേഹിക്കുന്നു. അവർക്ക് (മുഹാജിറുകൾക്ക്) നൽകപ്പെട്ട ധനം (അഥവാ: ബനൂനളീറിൽ നിന്നുള്ള യുദ്ധമുതൽ) സംബന്ധിച്ചു തങ്ങളുടെ മനസ്സുകളിൽ ഒരു ആവശ്യവും അവർ (അൻസാറുകൾ) കണ്ടെത്തുന്നുമില്ല. തങ്ങൾക്ക് ദാരിദ്ര്യമുണ്ടായാൽ പോലും സ്വദേഹങ്ങളെക്കാൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് (അല്ലാഹുവിന് വേണ്ടി) അവർ പ്രാധാന്യം നൽകുകയും ചെയ്യും. ഏതൊരാൾ തന്റെ മനസ്സിന്റെ പിശുക്കിൽ നിന്ന് കാത്തുരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നുവോ അത്തരക്കാർ തന്നെയാകുന്നു വിജയം പ്രാപിച്ചവർ'' ഖുർആൻ 59: 8,9

മുകളിൽ നാം ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുള്ള സൂക്തങ്ങളിൽ അല്ലാഹു മുഹാജിർ (മദീനത്ത് ഹിജ്റ വന്ന സഹാബികൾ)കളെയും, അൻസാർ (മദീനവാസി സഹാബികൾ)കളെയും പ്രശംസിച്ചിരിക്കുന്നു, നന്മയിലേക്ക് മത്സരിച്ചവർ എന്നും, അതുകൊണ്ട് അല്ലാഹു അവരെ തൃപ്തിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നും, എന്നും അവരെ സംബന്ധിച്ച് വിശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അവർക്ക് സ്വർഗ്ഗം ഒരുക്കി വെക്കുകയും, അവർ പരസ്പരം കാരുണ്യം കാണിക്കുന്നവരാണെന്നും, അവിശ്വാസികളോട് കാഠിന്യം കാണിക്കുന്നവരാണെന്നും അവരെ സംബന്ധിച്ച് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർ ധാരാളം സുജൂദും, റുകൂഉം (നമസ്കാരങ്ങൾ) ചെയ്യുന്നവരാണെന്നും, ഹൃദയം (സ്വഭാവം) നന്നായവരാണെന്നും അവരെപ്പറ്റി വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലും - അനുസരണത്തിലും അവർ പ്രസിദ്ധമായവരാണ്, അല്ലാഹു അവരെ അവന്റെ പ്രവാചകനോടൊപ്പം സഹവസിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു, അതുപോലെ മുഹാജിറുകളെ സംബന്ധിച്ച് അവർ തങ്ങളുടെ നാടും, സമ്പത്തും, (കുടുംബ പേരും പെരുമയും) അല്ലാഹുവിന് വേണ്ടി ഇസ്'ലാമിനെ സഹായിക്കുവാനായി അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യവും, അനുഗ്രഹവും ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് ചിലവഴിച്ചവരാണെന്ന്, അവരെ സംബന്ധിച്ച് അല്ലാഹു പ്രശംസിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതിൽ അവർ വളരെയധികം സത്യസന്ധരുമായിരുന്നു. അൻസാറുകളെ സംബന്ധിച്ച്, അവർ ഹിജ്റ വന്നവർക്ക് വീടും, സഹായവും നൽകുകയും, സത്യസന്ധമായ വിശ്വാസികൾ ആണെന്നും അവരെ പ്രശംസിച്ചിരിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങളായ മുഹാജിറുകളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരും - സ്വന്തം ദേഹങ്ങളെക്കാൾ അവർക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകിയവരാണെന്നും, അവർക്കിടയിൽ ഐക്യം സ്ഥാപിക്കുകയും, അവർ പിശുക്കിൽ നിന്ന് സുരക്ഷിതരാണെന്നും പറയുകയും, അങ്ങിനെയാണ് അവർ വിജയം കരസ്ഥമാക്കിയതെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇതാണ് അവരുടെ പൊതുവായ ചില ശ്രേഷ്ഠതകൾ, എന്നാൽ അവരിൽ ചിലയാളുകൾക്ക് മറ്റു ചിലരേക്കാൾ പ്രത്യേകതയും, ശ്രേഷ്ഠതകളും (ആത്മാർത്ഥതയോടെ അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലും - അനുസരണത്തിലും മത്സരിച്ചതുകൊണ്ട്) ഉണ്ട്. അവരെ സംബന്ധിച്ച് അല്ലാഹു തൃപ്തിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അത് അവർ ഇസ്'ലാമിലേക്ക് മത്സരിച്ച് വന്നതിന്റെയും, (നാടും, വീടും, കുടുംബ മഹിമയും അല്ലാഹുവിന്റെ തൃപ്തിക്കുവേണ്ടി വിട്ട്) ഹിജ്റ പോയതിന്റെയും, ജിഹാദ് (ധർമ്മസമരം) ചെയ്തതിന്റെയും (ആത്മാർത്ഥതയുടെ) പദവി അനുസരിച്ചുള്ള അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്.

ഇസ്'ലാമിനും, മുസ്'ലികൾക്കും എതിരായുണ്ടായ ജൂതൻമാരുടെ കുതന്ത്രങ്ങളാണ് ഫിത്നക്ക് പ്രധാന കാരണമായത്. ഇസ്'ലാം പ്രത്യക്ഷത്തിൽ പ്രകടമാക്കി കപടവേഷം കെട്ടിക്കൊണ്ട് രംഗത്തുവന്ന കള്ളനായ യമനിലെ ഒരു ജൂതൻ അബ്ദുല്ലാ ഇബ്നു സബഅ്നെയായിരുന്നു കുതന്ത്രമുപയോഗിച്ച് മുസ്'ലികൾക്കിടയിൽ (ചതിയുടെ) വിഷം ചീറ്റുവാൻ ജൂതൻമാർ നിയോഗിച്ചത്! ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പക സത്യത്തിന്റെ വഴികാട്ടിയ മൂന്നാം ഖലീഫ ഉഥ്മാനുബ്നു അഫ്ഫാൻ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിനെതിരെ തിരിയുകയുണ്ടായി, അദ്ദേഹത്തിനെതിരിൽ വ്യാജ ആക്ഷേപങ്ങളും, കളവും പടച്ചുവിടുകയും ചെയ്തു! (മുസ്'ലീകളിലെ) ദുർബ്ബല വിശ്വാസികളും, കാഠിന്യവീക്ഷണം (തീവ്രവാദം) പുലർത്തുന്നവരും, ഫിത്നയെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരും ഉഥ്മാൻ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിനെ ചതിയിലകപ്പെടുത്തുവാനായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ (അഥവാ, ആ മുസ്'ലീമായി കപടവേഷം കെട്ടിയ ജൂതനായ അബ്ദുല്ലാഇബ്നു സബഅ്ന്റെ) ഭാഗത്ത് കൂടി! അങ്ങിനെ ഖലീഫയായ ഉഥ്മാൻ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിനെ അക്രമിച്ചു കൊലചെയ്താണ് കാര്യം അവസാനിച്ചത്! അദ്ദേഹത്തിന്റെ (അഥവാ, ആ ഖലീഫയായ നേതാവിന്റെ) വധത്തോടെ മുസ്'ലീങ്ങൾക്കിടയിൽ ഭിന്നിപ്പ് സംഭവിച്ചു. ഈ ജൂതനിൽ നിന്നും അനുയായികളിൽ നിന്നും പടർന്ന ഫിത്നഃ (വിപത്ത്) കാരണം സ്വഹാബികൾക്കിടയിൽ ഇജ്തിഹാദിൽ (മത ഗവേഷണത്തിൽ) ഭിന്നത ഉണ്ടായി, അതിന്റെ ഫലമായി കലഹങ്ങളുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു

അഖീദതുത്ത്വഹാവിയഃയുടെ വിശദീകരണ ഗ്രന്ഥത്തിൽ നമുക്ക് കാണാം: 'ഇസ്'ലാംമതത്തെ തകർക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ടും, നബിﷺയെ ആക്ഷേപിക്കുവാനുമായി തുനിഞ്ഞ: ഒരു മുനാഫിഖ് (കപടഭക്തൻ) ആണ് 'ശിയാഅ്-റാഫിളി'' വിഭാഗത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമുണ്ടാക്കിയത്. (അന്ന്) ജൂതനായ (ചതിയനായ) അബ്ദുല്ലാ ഇബ്നു സബഅ് ഇസ്'ലാം കപടമായി പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നടത്തിയ തന്റെ കുതന്ത്രവും വഞ്ചനയും കൊണ്ട് ഇസ്'ലാമിൽ ഫിത്ന (ഉപദ്രവം) ഉണ്ടാക്കൽ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു - (മുമ്പ് ജൂതനും ചതിയനുമായ) പൗലോസ് (പുണ്യവാളനും, ഈസാ നബി (عليه السلام)യുടെ അനുയായിയുമായി വ്യാജവേഷം ചമഞ്ഞ്) കുതന്ത്രം പ്രയോഗിച്ച് ക്രിസ്തുമതത്തെ കേടുവരുത്തിയതു പോലെ! അങ്ങിനെ അബ്ദുല്ലാ ഇബ്നു സബഅ് ഭക്തിനടിക്കുകയും, നന്മകല്പിക്കുകയും, തിന്മ വിരോധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനായി ചമഞ്ഞ് രംഗത്തുവന്നു, ആ ഉപദ്രവം ഉഥ്മാൻ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിനെ വധിക്കുന്നതിൽ എത്തുകയും ചെയ്തു!. അങ്ങിനെ അബ്ദുല്ലാഇബ്നു സബഅ് കൂഫയിലേക്ക് പോവുകയും, അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിന് ദിവ്യത്വം കൽപ്പിച്ച് അതിര് കവിഞ്ഞ മുസ്'ലിംകളിലെ വഴികേടിലായവരെ (ഇസ്'ലാമിന്റെ ശരിയായ വിശ്വാസത്തെ വികൃതമാക്കുവാനുള്ള ഉദ്ദേശ്യത്താൽ) സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു! അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) അയാളുടെ (അബ്ദുല്ലാഇബ്നു സബഅ്ന്റെ) ലക്ഷ്യം മനസ്സിലാക്കി, അയാളെ കൊലച്ചെയ്യുവാൻ പുറപ്പെട്ടു, പക്ഷേ, അവൻ അവിടെ നിന്നും ഖ്വര്ഖീസിലേക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. ഈ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൂടെ അറിയപ്പെട്ടതാണ്.''

ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം ഇബ്നു തീമിയ്യഃ(റഹിമ.) പറയുന്നു 'ഉഥ്മാൻ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ മുസ്'ലീങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഭിന്നിക്കുകയും, പ്രയാസങ്ങൾ ശക്തിയാകുകയും, തിന്മകൾ പ്രകടമാവുകയും, ഉത്തമരായ ആളുകൾ നിന്ദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഫിത്ന (വിപത്ത്) ഉണ്ടാക്കുവാൻ കഴിയാതിരുന്നവർ ഫിത്നക്ക് വേണ്ടി പരിശ്രമിക്കുകയും, നന്മയും - സല്പ്രവർത്തനവും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നവർ അത് നടപ്പിലാക്കുന്നതിൽ അശക്തരാവുകയും ചെയ്തു. അലിയ്യുബ്നു അബൂത്വാലിബ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിനെ അമീറുൽ മുഅ്മിനായി ബൈഅത്ത് (സമ്മതിദാനം) ചെയ്തു, ആ സന്ദർഭത്തിൽ ഖിലാഫത്തിന് (ഭരണകർത്താ വാകുവാൻ - ഖലീഫയാകുവാൻ) അദ്ദേഹം തന്നെയായിരുന്നു ഏറ്റവും യോജിച്ചിരുന്നതും, അവശേഷിക്കുന്ന സഹാബികളിൽ കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠനും. പക്ഷേ, അപ്പോഴെക്കും ജനങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഭിന്നതയും, ഫിത്നയുടെ (പ്രശ്നങ്ങളുടെ) അഗ്നിയും പടരുകയും ചെയ്തിരുന്നു. എല്ലാവർക്കും ഒരു കാര്യത്തിൽ യോജിക്കുവാനും, ഐക്യം ക്രമീകരിക്കുവാനും സാധിച്ചില്ല, ആ സമുദായത്തിലെ നന്മ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്ന ഉന്നതർക്കും, ഖലീഫക്കും അത് നടപ്പിലാക്കാൻ സാധിച്ചതുമില്ല, അങ്ങിനെ ഭിന്നതയിലും ഫിത്നയിലും ഒരുപാട് സമൂഹങ്ങൾ പ്രവേശിക്കുകയും, അവർ ഏതൊരു കാര്യത്തിലായിരുന്നുവോ, ആ കാര്യത്തിൽതന്നെ നിലയുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു''.

ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം ഇബ്നു തീമിയ്യഃ(റഹിമ.)യുടെ ഉദ്ധരണിയിൽ അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വും, മുആവിയ്യഃ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)യും തമ്മിൽ നടന്ന യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്ത സ്വഹാബാക്കൾ കുറ്റത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാണെന്ന് വളരെ വ്യക്തമായ രൂപത്തിൽ വിശദമാക്കുന്നത് നോക്കുക: 'മുആവിയ്യഃ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) ഖിലാഫത്ത് (ഭരണം) വേണമെന്ന് വാദിച്ചില്ല, അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിനോട് യുദ്ധം ചെയ്ത ആ സന്ദർഭത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് (അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിന്, മുആവിയ്യഃ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)) ബൈഅത്ത് ചെയ്തിട്ടുമില്ലായിരുന്നു, അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരു ഖലീഫയോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന നിലക്ക് അല്ല അദ്ദേഹം അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിനോട് യുദ്ധം ചെയ്തത്, അതുപോലെ ഖിലാഫത്തിന് (മുസ്'ലിം ഭരണാധികാരത്തിന്) വേണ്ടിയുമായിരുന്നില്ല ആ യുദ്ധം, അതിനെ സംബന്ധിച്ച് മുആവിയ്യ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)-വിനോട് ചോദിച്ചവരോട് ഈ കാര്യം അദ്ദേഹം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മുആവിയ്യ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വും, അനുയായികളും അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിനോടും, അനുയായികളോടും യുദ്ധം ചെയ്യുവാൻ അഭിപ്രായമുള്ളവരുമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ, അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വും അനുയായികളും മനസ്സിലാക്കിയത്: മുആവിയ്യ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)യും അനുയായികളും (എല്ലാ പൗരൻമാരെയും പോലെ) ഖലീഫയെ (മുസ്'ലിം ഭരണാധികാരിയെ) അനുസരിക്കൽ നിർബ്ബന്ധമാണ്, കാരണം മുസ്'ലീങ്ങൾക്ക് ഒരു ഖലീഫ (ഭരണാധകാരി)യെ പാടുള്ളു, മുആവിയ്യ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വും, അനുയായികളും (ബൈഅത്ത് - സമ്മതിദാനം നൽകാത്തതിനാൽ) ഖലീഫയായ അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)യെ അനുസരിക്കുന്നതിൽ നിന്നും പുറത്ത് പോയിരിക്കുന്നു, ഇത് തടയൽ അവരുടെ ബാധ്യതയായി അവർ മനസ്സിലാക്കുകയുണ്ടായി. ഈ നിർബ്ബന്ധബാധ്യത മുആവിയ്യ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)യെ കൊണ്ടും, അനുയായികളെ കൊണ്ടും നിർവ്വഹിപ്പിക്കുവാനായി യുദ്ധം ചെയ്യൽ അനിവാര്യമായി അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വും കൂട്ടുകാരും കാണുകയും, അതിലൂടെ അനുസരണവും, ജമാഅത്തും (മുസലീങ്ങൾക്ക് സംഘടിതമായ ഒരുമയും) കരസ്ഥമാക്കാം എന്നും അവർ മനസ്സിലാക്കി. എന്നാൽ മുആവിയ്യ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)യും അനുയായികളും പറഞ്ഞത്: (മുആവിയ്യ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വും, അനുയായികളും അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)ക്ക് ബൈഅത്ത് - സമ്മതിദാനം നൽകാത്തതിനാൽ) ആ ഖലീഫയെ (ഭരണകർത്താ വായ അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)യെ) അനുസരിക്കൽ അവരുടെ നിർബ്ബന്ധ ബാധ്യതയല്ല, (അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) അവരോട്) യുദ്ധം ചെയ്താൽ അവർ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട-വരാകും (അഥവാ, അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)യെ അവർ എതിർക്കില്ല). അവർ പറഞ്ഞു: ഉഥ്മാൻ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) കൊല്ലപ്പെട്ടത് അക്രമിക്കപ്പെട്ടിട്ടാണ് എന്നുള്ളതിൽ എല്ലാ മുസ്'ലീങ്ങളും യോജിച്ചിരിക്കുന്നു, അദ്ദേഹത്തെ വധിച്ചവർ അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിന്റെ സൈന്യത്തിലാണ് ഉള്ളത്, അവരാണ് ഏറ്റവും വലിയ കുഴപ്പക്കാർ, അതുകൊണ്ട് അങ്ങിനെയുള്ളവർക്ക് ബൈഅത്ത് (സമ്മതിദാനം) നൽകുകയാണെങ്കിൽ അവർ ഞങ്ങളെ അക്രമിക്കുകയും, ഞങ്ങൾക്കെതിരിൽ അനീതി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യും, അവരെ തടയുവാൻ അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിന് കഴിയില്ല, ഉഥ്മാൻ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിന്റെ ശത്രുവിനെ (അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിന്) തടയുവാൻ സാധിക്കാത്തതുപോലെതന്നെ. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് നീതി നൽകുവാനും, നീതിയോടെ വിധിനടപ്പിലാക്കുവാനും കഴിയുന്ന (അലി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) അല്ലാത്ത) ഒരു ഖലീഫക്ക് ബൈഅത്ത് ചെയ്യൽ ഞങ്ങളുടെ ബാധ്യതയാണ്. (അങ്ങിനെ ഭിന്നിപ്പും പ്രശ്നങ്ങളും ഉടലെടുത്തുതുടങ്ങി!).

സ്വഹാബികൾക്കിടയിൽ സംഭവിച്ച ഭിന്നിപ്പുകളും, പരസ്പരമുള്ള യുദ്ധവുമാണ് അവരെ ചീത്തപറയുവാനും, ആക്ഷേപിക്കുവാനും കാരണമായി അല്ലാഹുവിന്റെ ശത്രുക്കൾ കാണുന്നത്! ആധുനികരായ ചില എഴുത്തുകാരിലും ഈ മ്ളേഛകരമായ സ്വഭാവം നമുക്ക് കാണാനാവും, അറിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ എഴുതുവാൻ ധൃതിപ്പെടുകയാണ് അവർ ചെയ്തത്! നബിﷺയുടെ സ്വഹാബികൾക്കിടയിൽ സ്വയം വിധി കർത്താ ക്കളാകുകയും, സ്വഹാബികളിൽ ചിലർ സത്യത്തിലാണെന്നും, മറ്റുള്ളവർ അസത്യത്തിലാണെന്നും അവർ യാതൊരു തെളിവുമില്ലാതെ വിധി പ്രസ്താവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ അജ്ഞതയാലും, ദേഹേച്ഛകളെ പിൻപറ്റുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ടാണ് അങ്ങിനെ ചെയ്യുന്നത്. സ്വാർത്ഥതാല്പര്യക്കാരും, അസൂയാലുക്കളും, പാശ്ചാത്യരും അവരെ പിൻപ്പറ്റുന്നവരും പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ (തിന്മ) അവർ ആവർത്തിച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, വളർന്ന് വരുന്ന മുസ്'ലിം സമുദായത്തിൽ അന്നത്തെ ഉത്തമനൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ച സലഫുസ്വാലിഹീങ്ങൾ (പൂർവ്വകാല സച്ചരിതർ) ആയ ആ ഉന്നത പൗരാണികരിൽ വിശ്വാസമില്ലായ്മയും, മതിപ്പില്ലായ്മയും ഉണ്ടാക്കുവാൻ അവർ പരിശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു! അതിന് ശേഷം ഇസ്'ലാമിനെ തന്നെ ആക്ഷേപിക്കുവാനും, മുസ്'ലീങ്ങളുടെ ഐക്യം തകർക്കുവാനും, ഈ സമുദായത്തിലെ പിൻഗാമികൾക്ക് മുൻഗാമികളിൽ വിദ്വേഷവും, വെറുപ്പുമുണ്ടാക്കുവാനുള്ള തന്ത്രവുമാണവർ പയറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. സലഫുസ്വാലിഹീങ്ങളെ (പൂർവ്വകാല സച്ചരിതരെ) പിന്തുടരുകയും, ഖുർആനിൽ പറഞ്ഞത് പ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന് പകരം മുകളിൽ വിശദീകരിച്ച തിന്മയാണ് അവർ (ശിയാക്കൾ അടങ്ങുന്ന വഴികേടിലായ മുസ്'ലീം വിഭാഗങ്ങളും, അമുസ്'ലീങ്ങളും) ചെയ്യുന്നത്. എന്നാൽ അല്ലാഹു നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു: ''അവരുടെ ശേഷം വന്നവർ (വിശ്വാസികൾ) പറയും: 'ഞങ്ങളുടെ റബ്ബേ! ഞങ്ങൾക്കും വിശ്വാസത്തോടെ ഞങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് കഴിഞ്ഞു പോയിട്ടുള്ള ഞങ്ങളുടെ സഹോദരങ്ങൾ (സഹാബികൾ, താബിഈങ്ങൾ, മറ്റു സലഫുസ്വാലിഹ് - പൂർവ്വകാല സച്ചരിതർ)ക്കും നീ പൊറുത്തുതരേണമേ, സത്യവിശ്വാസം സ്വീകരിച്ചവരോട് ഞങ്ങളുടെ മനസ്സുകളിൽ നീ ഒരു വിദ്വേഷവും ഉണ്ടാക്കരുതേ. ഞങ്ങളുടെ റബ്ബേ! തീർച്ചയായും നീ ഏറെ ദയയുള്ളവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.'' ഖുർആൻ 59: 10

ആ (നാല് മദ്ഹബിന്റെ) ഇമാമുകളിൽ - പണ്ഡിതൻമാരിൽ ചിലർക്ക് ഇജ്തിഹാദ് (മത ഗവേഷണം) ചെയ്തതിൽ സംഭവിച്ചുപോയ തെറ്റുകളാൽ അവരെ നിന്ദിക്കുകയും, അവരുടെ പദവികൾ ഇടിച്ച് താഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുകയെന്നത് ഇന്ന് സമൂഹത്തിൽ കണ്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ബിദ്അത്തി (പുത്തൻ ദുർമാർഗം)ന്റെ ആളുകളുടെ സ്വഭാവമായിട്ടാകുന്നു. അത് പണ്ഡിതൻമാർക്കും വിദ്യാത്ഥികൾക്കും ഇടയിൽ ഭിന്നതയുയുണ്ടാക്കുവാനും, പിൻഗാമികളെ തങ്ങളുടെ മുൻഗാമികളിൽ (സലഫുസ്സ്വാലിഹ്കളിൽ) നിന്ന് വേർപ്പെടുത്തുവാനും, മുസ്'ലീങ്ങൾക്കിടയിൽ പരസ്പരം ശത്രുതയുണ്ടാക്കുവാനും, ഇസ്'ലാം മതത്തിൽ സംശയമുണ്ടാക്കുവാനും വേണ്ടി മുസ്'ലിം സമുദായത്തിന്റെ ശത്രുക്കൾ രൂപപ്പെടുത്തിയ പരിപാടികളാകുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ (നാല് മദ്ഹബിന്റെ ഇമാമുകളായ) ആ കർമ്മശാസ്ത്ര പണ്ഡിതൻമാരുടെ സ്ഥാനങ്ങളെ താഴ്ത്തി കാണിക്കുകയും, ഇസ്'ലാമിക കർമ്മശാസ്ത്രത്തെ അവഗണിക്കുകയും, അതിനെ പഠിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ സൂക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അതിലുള്ള സത്യവും യാഥാർത്ഥ്യവും (ഹദീസുകൊണ്ട്) തരംതിരിച്ച് മനസ്സിലാക്കി ഉപകാരമുള്ളതാക്കുകയും, അവരുടെ അഗാധപാണ്ഡിത്യത്തിൽ അഭിമാനം കൊള്ളുകയും, ആ പണ്ഡിതൻമാരെ ആദരിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും, (അവരുടെ ഇജ്തിഹാദ് - മത ഗവേഷണത്തിലെ ചില തെറ്റുകൾ പൊറുക്കപ്പെടുന്നവയും - പണ്ഡിതൻമാർക്ക് ഇജ്തിഹാദിൽ ശരിയായാൽ രണ്ട് കൂലിയും, തെറ്റിയാൽ ഒരു കൂലിയും ആണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുകയും) ചെയ്യുക. വഴിപിഴച്ച നാശകരമായ ഊഹാപോഹങ്ങളിൽ കുടുങ്ങാതിരിക്കുക. അല്ലാഹുവാണ് തൗഫീഖ് (കഴിവും ശക്തിയും) നൽകുന്നവൻ

മതത്തിൽ എല്ലാ ബിദ്അത്തുകളും നിഷിദ്ധവും, ദുർമാർഗവും ആകുന്നു, കാരണം നബിﷺ പറഞ്ഞു: ''നിങ്ങൾ പുതുതായി നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന മതാനുഷ്ഠാനങ്ങളെല്ലാം സൂക്ഷിക്കണം! എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ (മതത്തിൽ) പുതുതായി നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നവ എല്ലാം ബിദ്അത്തുകൾ (പുത്തൻ മതാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ) ആയിരിക്കും, എല്ലാ ബിദ്അത്തുകളും ദുർമാർഗ്ഗവും ആകുന്നു. തിർമിദി നബിﷺ പറഞ്ഞു: ''നമ്മുടെ ഇക്കാര്യത്തിൽ (ഇസ്'ലാം മതത്തിൽ) അതിലില്ലാത്ത വല്ലതും ആരെങ്കിലും പുതുതായി നിർമ്മിച്ചുവിട്ടാൽ അത് തള്ളപ്പെടേണ്ടതാണ് ബുഖാരി:, മുസ്'ലിം മറ്റൊരു റിപ്പോർട്ടിൽ ഉള്ളത് ഇപ്രകാരമാണ്: നമ്മുടെ കല്പനയില്ലാത്ത വല്ല കർമ്മങ്ങളും ആരെങ്കിലും ചെയ്താൽ അത് തള്ളപ്പെടേണ്ടതാണ് (മുസ്'ലിം: 934 ഈ എല്ലാ ഹദീസുകളും വ്യക്തമാക്കുന്നത് മതത്തിൽ പുതുതായി ഉണ്ടാക്കുന്ന മുഴുവൻ അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ബിദ്അത്തുകളാണ് എന്നതാണ്, എല്ലാ ബിദ്അത്തുകളും ദുർമാർഗങ്ങൾ ആകുന്നു. ഇതിന്റെ അർത്ഥം ആരാധനകളിലും ഇസ്'ലാമികവിശ്വാസങ്ങളിലും ഉള്ള മുഴുവൻ ബിദ്അത്തുകളും നിഷിദ്ധവും (അത് നരകത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന ഒരു വഴിയും) ആകുന്നു എന്നും ആണ്. ബിദ്അത്തിന്റെ ഇനങ്ങൾക്കനുസരിച്ചാകുന്നു നിഷിദ്ധത്തിലുള്ള കാഠിന്യത്തിന് വ്യത്യാസം വരുന്നത്. ചില ബിദ്അത്തുകൾ വ്യക്തമായ കുഫ്റ് ആകുന്നു, ഉദാഹരണം: ഖബറാളികൾക്ക് തവസ്സുൽ ചെയ്യുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയും മറ്റും ആരാധനയുടെ ഇനങ്ങൾ അവർക്ക് അർപ്പിക്കൽ, ഖബറുകൾ ത്വവാഫ് ചെയ്യുന്നതും, ഖബറാളികൾക്ക് വേണ്ടി ബലിയും നേർച്ചയും അർപ്പിക്കുന്നതും, ഖബറാളികളോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതും, അവരോട് ഇസ്തിഗാഥ (സംരക്ഷണത്തേട്ടം) നടത്തുന്നതും, (ഇസ്തിആന - സഹായത്തേട്ടം നടത്തുന്നതും) തുടങ്ങിയ ബിദ്അത്തുകൾ. അതു പോലെ മുഅ്തസിലുകളിലും, ജഹ്'മിയാക്കളിലും ഉൾപ്പെടുന്നവരുടെ അതിരുകവിഞ്ഞ വിശ്വാസവും, വാദങ്ങളും കുഫ്റ് തന്നെ ആകുന്നു. ചില ബിദ്അത്തുകൾ വ്യക്തമായ ശിർക്കിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു! ഉദാഹരണം: ഖബറുകൾക്ക് മീതെ കെട്ടിടം പണിയുക, അവിടെ നമസ്കരിക്കുക, അവിടെ വെച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കുക തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ശിർക്കിലേക്ക് കൊണ്ടെത്തിക്കുന്നു. മറ്റുചില ബിദ്അത്തുകൾ വിശ്വാസപരമായ ഫിസ്ഖ് (അല്ലാഹുവെ ധിക്കരിക്കൽ) ആകുന്നു, അവ: മതനിയമങ്ങൾക്ക് വിപരീതമായുള്ള ഖവാരിജുകളുടെയും, ഖദ്'രിയാക്കളുടെയും, മുർജിയാക്കളുടെയും വാദങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും ആകുന്നു. മറ്റുചില ബിദ്അത്തുകൾ: സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ശരീരത്തെ ക്ഷീണിപ്പിച്ച് നോമ്പ് അനുഷ്ഠിക്കുക, ലൈംഗിക ശക്തിയെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുവാനായി ശണ്ഠീകരിക്കുക, തുടങ്ങിയവ (പുതുതായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ദുർമാർഗവും) പാപവും ആകുന്നു

ആരെങ്കിലും മതാനുഷ്ഠാനത്തിലെ ബിദ്അത്തിനെ നല്ല ബിദ്അത്ത് എന്നും ചീത്ത ബിദ്അത്ത് എന്നും വിഭജിച്ചാൽ അവൻ തെറ്റിൽ വീഴും. അതിനുപുറമെ പ്രവാചകൻﷺയുടെ ഉപദേശത്തെ ധിക്കരിക്കലും ആകുന്നു അവൻ അതിലൂടെ ചെയ്യുന്നത്! കാരണം പ്രവാചകൻﷺ എല്ലാ ബിദ്അത്തുകളെയും വഴികേടായിട്ടാണ് വിധിച്ചിട്ടുള്ളത് ''എല്ലാ ബിദ്അത്തുകളും വഴികേടാകുന്നു'' ഇങ്ങനെ ഈ ഹദിസിലെ ഉപദേശത്തെ ധിക്കരിക്കുന്നവർ പറയുന്നത് എല്ലാ ബിദ്അത്തുകളും വഴികേടല്ല, മറിച്ച് ചില ബിദ്അത്തുകൾ നല്ലതാകുന്നു, (അവ ചെയ്യുന്നതിൽ തെറ്റില്ല) എന്നാണ്!! എന്നാൽ, ഹാഫിള് ബ്നു റജബ് شرح الأربعين എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത്: ഇങ്ങനെ ഈ ഹദിസിലെ ഉപദേശത്തെ ധിക്കരിക്കുന്നവർ പറയുന്നത് എല്ലാ ബിദ്അത്തുകളും വഴികേടല്ല, മറിച്ച് ചില ബിദ്അത്തുകൾ നല്ലതാകുന്നു, (അവ ചെയ്യുന്നതിൽ തെറ്റില്ല) എന്നാണ്!! എന്നാൽ, ഹാഫിള് ബ്നു റജബ് شرح الأربعين എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത്: 'നബിﷺയുടെ 'എല്ലാ ബിദ്അത്തുകളും വഴികേടാണ്'' എന്ന ഹദീസ് പ്രവാചകൻﷺയുടെ جوامع الكلم (കുറഞ്ഞ പദങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ആശയം ഉൾകൊള്ളിക്കുന്ന വചനങ്ങളിൽ) ഉൾപെട്ടതാകുന്നു. ആ വിരോധത്തിൽനിന്ന് ഒരു ബിദ്അത്തുംതന്നെ പുറത്തുപോകില്ല. ഇത് മതത്തിന്റെ അടിത്തറയില്പെടുന്ന വളരെ വലിയ പ്രാധാന്യമുള്ള അടിത്തറയാകുന്നു. നബിﷺയുടെ മറ്റൊരു വചനമായ: 'നമ്മുടെ ഈ മതകാര്യത്തിൽ ആരെങ്കിലും പുതുതായി വല്ലതും ഉണ്ടാക്കിയാൽ അത് തള്ളപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു.'' എന്ന ഹദീസും ഇതിനെ എതിർക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും വല്ലതും മതത്തിൽ പുതുതായി ഉണ്ടാക്കുകയും, അത് മതത്തിലേക്ക് കൂട്ടുകയും ചെയ്തിട്ട്, മതത്തിൽ അവലംബിക്കാൻ പറ്റിയ യാതൊരു തെളിവും (ഖുർആനിൽ നിന്നും, ഹദീസിൽ നിന്നും) അതിനില്ലെങ്കിൽ അത് ബിദ്അത്തും ദുർമാർഗവും തന്നെയാകുന്നു. ഇസ്'ലാമതം ആ ദുർമാർഗത്തിൽ നിന്ന് മുക്തവുമാണ്, അത് വിശ്വാസപരമോ ഗോപ്യമായ കർമ്മമാണെങ്കിലും ബാഹ്യമായ കർമ്മമാണെങ്കിലും ശരി'' ഇബ്നുൽഖയ്യിമിന്റെ വാചകം ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു

അതുപോലെ ഹദീസുകൾ എഴുതുന്നതിനും ഇസ്'ലാമിൽ തെളിവും, അടിസ്ഥാനവും ഉണ്ട്. കാരണം ചില ഹദീസുകൾ എഴുതിവെക്കുവാനായി നബിﷺയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ അതിന് ചില സ്വഹാബികളോട് നബിﷺ കല്പിച്ചിരുന്നു. നബിﷺയുടെ കാലത്ത് തന്നെ അബൂഹുറയ്റ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) ഹദീസുകൾ എഴുതിവെച്ചിരുന്നു. വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽ ഇല്ലാത്തത് ഖുർആനിൽ കൂടിക്കലരുമോ എന്ന ഭയത്താലായിരുന്നു ഹദീസുകൾ എഴുതിവെക്കുവാൻ പാടില്ല എന്ന പൊതുവായ താക്കീത് ഉണ്ടായിരുന്നത്. നബിﷺ മരണപ്പെട്ടപ്പോൾ ആ കാരണം നീങ്ങുകയും, വിശുദ്ധ ഖുർആന്റെ അവതരണം പൂർത്തിയാവുകയും, നബിﷺയുടെ മരണത്തിന് മുമ്പ് തന്നെ അത് ക്രമീകരിക്കുകയും ചെയ്തു, അങ്ങിനെ അതിന് ശേഷം മുസ്'ലീങ്ങൾ ഹദീസുകൾ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയത്താൽ അവ (ഹദീസുകൾ) രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. (അതുകൊണ്ട് അതും ഒരു മതപരമായ അർത്ഥത്തിലുള്ള നിഷിദ്ധമായ ബിദ്അത്ത് അല്ല). ഇസ്'ലാമിനും മുസ്'ലീങ്ങൾക്കും നന്മ ചെയ്തവർക്ക് അല്ലാഹു പ്രതിഫലം നൽകുമാറാവട്ടെ. അവർ അല്ലാഹുവിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തെയും, നബിﷺയുടെ സുന്നത്തിനെയും അവ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിൽ നിന്നും, അതിനെ വികൃതമാക്കുന്നവരിൽ നിന്നും (അല്ലാഹുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ) രക്ഷിക്കുകയുണ്ടായി.

ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം ഇബ്നു തീമിയ്യഃ(റഹിമ.) പറയുന്നു: 'മുസ്'ലിം സമുദായത്തിൽ ഇസ്'ലാമിക വിജ്ഞാനത്തിലും, ആരാധനയിലുമുള്ള ബിദ്അത്തുകൾക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചത് ഖുലഫാഉ ർറാശിദുകളുടെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിലായിരുന്നു. അത് നബിﷺ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയതും ആകുന്നു നിങ്ങളിൽ നിന്ന് ആരെങ്കിലും (എന്റെ കാലശേഷം) ജീവിക്കുകയാണെങ്കിൽ അവർക്ക് ഒരു പാട് ഭിന്നിപ്പുകൾ കാണേണ്ടിവരും, ആ സന്ദർഭങ്ങളിൽ നിങ്ങൾക്ക് (ഭിന്നതയില്ലാത്ത നേർമാർഗത്തിന്) എന്റെ സുന്നത്ത് (ചര്യ)യെയും, ഖുലഫാഉ ർറാശിദുകളുടെ സുന്നത്തും (ചര്യയും) ഉണ്ടായിരിക്കും, അബൂദാവൂദ്: ഒന്നാമതായി (അന്നത്തെ വഴികേടിലായ) മുസ്'ലീകളിൽ കാണപ്പെട്ട ബിദ്അത്ത് ഖദ്'രിയാക്കളുടെ ബിദ്അത്താകുന്നു, അതിനെ തുടർന്നു വന്നത് മുർജിയാക്കൾ, തശയ്യുഅ്, ഖവാരിജുകൾ തുടങ്ങിയവരുടെ ബിദ്അത്തുകളാകുന്നു. ഉഥ്മാൻ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിന്റെ വധത്തിന് ശേഷം ഉണ്ടായ ഭിന്നതയിൽ ഹറൂറിയാക്കളും ഉണ്ടായി. പിന്നീട് സ്വഹാബാക്കളുടെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഇബ്നു അംറുബ്നു അബ്ബാസിന്റെയും, ജാബിറിന്റെയും പോലെയുള്ള സ്വഹാബാക്കളുടെﷺ അവസാനത്തിൽ ഖദ്'രിയാക്കൾ വളർന്നുവന്നു, അതിന് ശേഷം അടുത്ത് തന്നെ മുർജിയാക്കളും വളർന്നുവന്നു. ഉമറുബ്നുൽ അബ്ദുൽ അസീസിന്റെ മരണത്തിന് ശേഷം താബിഉകളുടെ അവസാന കാലഘട്ടത്തിലാണ് ജഹ്'മിയാക്കൾ ഉടലെടുത്തത്, ഹിഷാമ്ബ്നു അബ്ദുൽ മലികിന്റെ ഭരണകാലഘട്ടത്തിൽ ഖുറാസാനിലാണ് ജഹ്'മിയാക്കൾ ഉടലെടുത്തത്.

വ്യത്യസ്ത ഇസ്'ലാമിക രാജ്യങ്ങളിൽ ബിദ്അത്തുകൾ ഉടലെടുത്തു. ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം ഇബ്നുതീമിയ്യഃ(റഹിമ.) പറയുന്നു: 'നബിﷺയുടെ സ്വഹാബാക്കൾ താമസിക്കുകയും, ഇസ്'ലാമിക വിജ്ഞാനവും, മത പണ്ഡിതൻമാരും പുറത്ത് വരുകയും ചെയ്ത വലിയ അഞ്ച് പട്ടണങ്ങളുണ്ട് (ചരിത്രത്തിൽ) അവ: രണ്ടു ഹറമുകൾ (സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന 1. മക്ക, 2. മദീന പട്ടണങ്ങൾ), ഇറാഖിലെ രണ്ടു പട്ടണങ്ങൾ (3. കൂഫ, 4. ബസ്വറ), 5. സിറിയ പട്ടണം എന്നിവയാണത്, ഇവയിൽ നിന്നാണ് വിശുദ്ധ ഖുർആനും ഹദീസും, ഫിഖ്ഹും (മതകർമ്മ ശാസ്ത്രവും), ആരാധനകളും, ഇസ്'ലാമിന്റെ മറ്റു കാര്യങ്ങളും അടങ്ങുന്ന വിജ്ഞാനങ്ങൾ പുറത്തുവന്നത്. മദീനാ പട്ടണത്തിൽനിന്ന് ഒഴിച്ച് മറ്റു പട്ടണങ്ങളിൽ നിന്ന് അടിസ്ഥാനപരമായ ബിദ്അത്തുകളും ഇതിന്റെ കൂടെ ഉടലെടുത്തു. ഇറാഖിലെ കൂഫയിൽ നിന്ന് തശയ്യുഉം, മുർജിയാക്കളും ഉടലെടുത്തു, അവിടെ നിന്നാണ് പിന്നീട് ഇത് മറ്റു നാടുകളിലേക്ക് വ്യാപിച്ചതും. ഇറാഖിലെ ബസ്വറയിൽ നിന്നാണ് ഖദ്'രിയാക്കളും, മുഅ്തസിലിയാക്കളും, നസകുൽ ഫാസിദും ഉടലെടുത്തത്, അത് പിന്നീട് ഇവിടെ നിന്നാണ് പലഭാഗങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചതും. ശാമിൽ നിന്ന് ഖദ്'രിയാക്കളും, നസ്വബിയാക്കളും ഉടലെടുത്തു. എന്നാൽ ജഹ്'മിയാക്കൾ ഉടലെടുത്തത് ഖുറാസാനിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നാണ്. ഇതാണ് ബിദ്അത്തിന്റെ തുടക്കങ്ങൾ.

എന്നാൽ നബിﷺയുടെ നാട്ടിൽ (മദീനാ പട്ടണത്തിൽ) നിന്ന് ഈ ബിദ്അത്തുകൾ (പുതുതായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ദുർമാർഗങ്ങൾ) അകന്ന് നിന്നു, ഉഥ്മാൻ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിന്റെ വധത്തിന് ശേഷം ഹറൂറിയാക്കളുടെ ബിദ്അത്ത് ഉടലെടുത്തിരുന്നു, എന്നാൽ മദീന ഈ ബിദ്അത്തുകളിൽ നിന്ന് സുരക്ഷിതമായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും ചിലയാളുകൾ ഈ ബിദ്അത്തുകളെ ഗോപ്യമാക്കി മദീനയിൽ ജീവിച്ചിരുന്നു, അവർ വളരെ നിന്ദ്യരും, ആക്ഷേപാർഹരും ആയിരുന്നു. ചില ഖദ്'രിയാക്കളും, മറ്റും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവരും കീഴ്പ്പെടുത്തപ്പെട്ടവരും, നിന്ദ്യരും ആയിരുന്നു. കൂഫയിലെ തശയ്യുഇന്റെയും, മുർജിയാക്കളുടെയും, ബസ്വറയിലെ മുഅ്തസിലിയാക്കളുടെയും, നുസ്സാഖികളുടെയും ആളുകൾ ഇതിന് വിപരീതമായിരുന്നു. അതുപോലെ ശാമിലെ നസ്വബിയാക്കളും, അവരെല്ലാം തന്നെ വളരെ പ്രകടമായി തന്നെയായിരുന്നു (ബിദ്അത്തുകൾ) പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. നബിﷺയിൽ നിന്ന് സ്വഹീഹായി തന്നെ സ്ഥിരപ്പെട്ടതാണ് മദീനയിലേക്ക് ദജ്ജാൽ പ്രവേശിക്കുകയില്ല, അവിടെ ഇല്മും, ഈമാനും പ്രകടമായിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും എന്നത്. ഇമാം മാലികിന്റെ കാലംവരേക്കും അത് തുടർന്ൻപോന്നു, അവർ (നബിﷺക്ക് ശേഷം) നാലാം തലമുറക്കാരായിരുന്നു.'' ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം ഇബ്നു തീമിയ്യഃ(റഹിമ.)യുടെ ഈ ഉദ്ധരണികൾ ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു

ബിദ്അത്തുകൾ സംഭവിക്കുന്നതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും അപകടകരമായത് അതാണ്. ഒരു ഹദീസിൽ നമുക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നത്: അബൂ വാഖിദ് അല്ലൈസീ (റ) യുടെ ഹദീസ്,അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ നബി(സ) യോടൊപ്പം ഹുനൈനിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു, ഞങ്ങൾ പുതുതായി ഇസ്'ലാം സ്വീകരിച്ചവരായിരുന്നു, ബഹുദൈവ വിശ്വാസികൾക്ക് ആ കാലത്ത് ഒരു മരമുണ്ടായിരുന്നു, അവർ അതിന്റെ അടുക്കൽ ധ്യാനമിരിക്കുകയും അവരുടെ വാളുകൾ അതിൽ തൂക്കിയിടുകയും ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു, അതിനെ 'ദാത്തു അൻവാത്ത്' എന്നായിരുന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്, അങ്ങനെ ആ മരത്തിനടുത്ത് കൂടി കടന്നു പോയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതരേ അവർക്ക് ഒരു 'ദാത്തു അൻവാത്ത്' ഉള്ളത് പോലെ ഞങ്ങൾക്കും ഒരു 'ദാത്തു അൻവാത്ത്' ഉണ്ടാക്കി തരണം. അപ്പോൾ നബി (ﷺ) പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹു അക്ബർ! അത് പൂര്വ്വികരുടെ ചര്യ ആകുന്നു. എന്റെ ആത്മാവ് ആരുടെ കയ്യിലാണൊ അവനാണെ (അല്ലാഹുവാണെ!) സത്യം, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് ഇസ്രാഈൽ സന്തതികൾ (ജൂതർ) മൂസ(عليه السلام)യോട് പറഞ്ഞ അതേ വാക്കുകളാണ്!' അവർ പറഞ്ഞു: 'ഹേ; മൂസാ, ഇവർക്കുള്ള (വ്യാജ)ദൈവങ്ങളെ പോലെ ഞങ്ങൾക്കും ഒരു ദൈവത്തെ (ബിംബം, അനുഗ്രഹം തേടാനുള്ള ആശ്രയം) നീ ഏർപ്പെടുത്തിത്തരണം. അദ്ദേഹം (മൂസാ(عليه السلام)) പറഞ്ഞു: തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ വിവരമില്ലാത്ത ഒരു ജനവിഭാഗമാകുന്നു.') ഖുർആൻ 7: 138 (ശേഷം നബിﷺ പറഞ്ഞു): ചര്യകൾ നിങ്ങൾ (വഴികേടിലായ മുസ്'ലീങ്ങൾ) കൊണ്ടുനടക്കുക തന്നെ ചെയ്യും!'.'' തിർമിദി

ഈ ഹദീസിൽ നമുക്ക് വ്യക്തമാകുന്നത് ഇസ്റാഈൽ സന്തതികൾ കാഫിറുകളെ പിൻപറ്റുവാൻ തുനിഞ്ഞതാണ്! അങ്ങിനെ അത് ഇസ്രാഈൽ സന്തതികൾക്ക് (അല്ലാഹുവിനു പുറമെ) ആരാധിക്കുവാനായി ദൈവങ്ങളെ നിശ്ചയിച്ചുതരണം എന്ന മ്ളേഛതക്കുള്ള (ശിർക്ക് ചെയ്യുവാനുള്ള) അനുവാദം ചോദിച്ചത് പിൻപ്പറ്റിയതുപോലെയായി! അതുപോലെ, കാഫിറുകളെ പിൻപറ്റുവാൻ തുനിഞ്ഞ കാരണം തന്നെയാണ് മുഹമ്മദ് നബിﷺയുടെ മുസ്'ലിം സമൂഹത്തിൽ ചിലയാളുകൾ അനുഗ്രഹം തേടുവാനായി അല്ലാഹുവിനു പുറമെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു വൃക്ഷം (അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ജാറം) നിശ്ചയിച്ച് തരണമെന്ന് ചോദിക്കുവാനും പ്രേരകമായത്. ഇത് തന്നെയാണ് ഇന്ന് സംഭവിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും. (വഴികേടിലായ) മുസ്'ലീകളിലെ ഭൂരിപക്ഷം ബിദ്അത്തുകളിലും, ശിർക്കുകളിലും കാഫിറുകളെയാണ് തഖ്ലീദ് (അന്ധമായ അനുകരണം) ചെയ്തിട്ടുള്ളത്! ഉദാഹരണം: മൗലൂദ്, ചില പ്രത്യേകമായ അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ ചെയ്യുവാനായി പ്രത്യേക ആഴ്ചകളും - ദിവസങ്ങളും നിശ്ചയിക്കുക, സ്മരണ നിലനിർത്തുവാൻ മതപരമായ അനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെ കൂടെ ഉൽസവങ്ങൾ (ഉറൂസ്, നേർച്ച ആഘോഷങ്ങൾ) സംഘടിപ്പിക്കുക, ജീവികളുടെ രൂപങ്ങൾ (പ്രതിമ, ബിംബം) ഉണ്ടാക്കുക, മരിച്ചവരുടെ പേരിൽ (ജാറം, ഖുബ്ബ) സ്മാരകങ്ങൾ പണിയുക, മരിച്ചവരുടെ ദുഃഖാചരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ബിദ്അത്ത് ചെയ്യുക, ഖബറിടങ്ങളിൽ എടുപ്പുകൾ ഉണ്ടാക്കുക പോലെയുള്ള കാര്യങ്ങളെല്ലാം ബിദ്അത്തുകളിൽ പെട്ടതാണ്

രണ്ട്: ഉമറുബ്നു യഹ്'യാ പറയുന്നു: 'എന്റെ പിതാവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവിൽ നിന്നും ഉദ്ധരിക്കുന്നതായി ഞാൻ കേട്ടു: 'അബ്ദു ല്ലാഹ് ഇബ്നുമസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) (ഒരിക്കൽ വീട്ടിൽ നിന്ന്) പുറത്ത് വന്ന് പള്ളിയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ കൂടെ പോകുവാനായി ഞങ്ങൾ ളുഹ്'റ് നമസ്കാരത്തിന് മുമ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാതിലിനടുത്ത് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ അബൂമൂസാ അൽ അശ്അരി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, എന്നിട്ട് ചോദിച്ചു: അബൂ അബ്ദു റഹ്മാൻ (അബ്ദു അല്ലാഹ് ഇബ്നുമസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)) പുറത്ത് വന്നോ? ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞു: ഇല്ല, അദ്ദേഹം പുറത്ത് വരുന്നതുവരെ അബൂമൂസാ അൽ അശ്അരി(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)യും ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഇരുന്നു, അദ്ദേഹം പുറത്ത് വന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് എഴുന്നേറ്റു, അപ്പോൾ അബൂമൂസാ പറഞ്ഞു: ഓ അബൂഅബ്ദു റഹ്മാൻ (ഓ അബ്ദു ല്ലാഹ് ഇബ്നുമസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)!), ഞാൻ വെറുക്കുന്ന ഒരു കാര്യം കുറച്ച് മുമ്പ് എനിക്ക് പള്ളിയിൽ കാണുവാൻ സാധിച്ചു. (ഇബ്നുമസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) പറഞ്ഞു:) അല്ലാഹുവിന് സ്തുതി, എനിക്ക് നന്മയല്ലാതെ (അതിൽ) കാണാൻ സാധിച്ചിട്ടില്ല. (ശേഷം അബ്ദു അല്ലാഹ് ഇബ്നുമസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)) ചോദിച്ചു: എന്തായിരുന്നു അത്? അദ്ദേഹം (അബൂമൂസാ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)) പറഞ്ഞു: താങ്കൾ ജീവിക്കുകയാണെങ്കിൽ താങ്കൾക്കുമത് കാണാൻ സാധിക്കും. അദ്ദേഹം (അബൂമൂസാ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)) പറഞ്ഞു: പള്ളിയിൽ ഒരു വിഭാഗം വട്ടംകൂടി ഇരുന്ന് നമസ്കാരത്തെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു, ഒരോ വട്ടത്തിലും (ഓരോ) നേതാവുമുണ്ട്, അവരുടെ കൈകളിൽ കല്ലുകളുണ്ട്, എന്നിട്ടവർ പറയുന്നു: നിങ്ങൾ നൂറ് പ്രാവശ്യം 'അല്ലാഹു അക്ബർ' എന്ന് പറയുക, അങ്ങിനെ അവർ നൂറ് പ്രാവശ്യം തക്ബീർ ചൊല്ലുന്നു, പിന്നെ നിങ്ങൾ 'ലാ ഇലാഹ ഇല്ല ല്ലാഹ്' എന്ന് നൂറ് പ്രാവശ്യം പറയൂ, അവർ നൂറ് പ്രാവശ്യം 'ലാഇലാഹ ഇല്ല ല്ലാഹ്' പറയുന്നു, വീണ്ടും നിങ്ങൾ നൂറ് പ്രാവശ്യം 'സുബ്ഹാനല്ലാഹ്' എന്ന് പറയൂ അങ്ങിനെ നൂറ് പ്രാവശ്യം 'സുബ്ഹാനല്ലാഹ്' എന്ന് പറയുന്നു, ഇബ്നു മസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) അദ്ദേഹത്തോട് (അബൂമൂസാ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)യോട്) ചോദിച്ചു: എന്നിട്ട് നീ അവരോട് എന്താണ് പറഞ്ഞത്? അപ്പോൾ അദ്ദേഹം (അബൂമൂസാ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)) പറയുകയുണ്ടായി: അങ്ങയുടെ അഭിപ്രായം അറിയുവാൻ വേണ്ടി ഞാൻ അവരോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. (ഇബ്നു മസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)) പറഞ്ഞു: അവരുടെ പാപങ്ങൾ എണ്ണികണക്കാക്കുവാൻ അവരോട് കല്പിക്കാമായിരുന്നില്ലേ? അതിലൂടെ (പാപങ്ങൾ എണ്ണുന്നതിലൂടെ) അവരുടെ ഒരു നന്മയും അവർക്ക് പാഴാകുകയില്ലാ എന്ന് അവർക്ക് ഉറപ്പ് നൽകുകയും ചെയ്യാമായിരുന്നില്ലേ?

അങ്ങിനെ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം (അബ്ദു ല്ലാഹ് ഇബ്നുമസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)വിനോടൊപ്പം) ഞങ്ങൾ (പള്ളിയിലേക്ക്) പോയി, പള്ളിയിലുണ്ടായിരുന്ന വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ആൾകൂട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നുചെന്നു, അവരുടെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് (ഇബ്നുമസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)) അവരോട് ചോദിച്ചു: ഞാൻ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ നിങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? അവർ പറഞ്ഞു: ഓ, അബൂ അബ്ദു റഹ്മാൻ (ഇബ്നുമസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ))! തക്ബീറുകളും, തഹ്ലീലുകളും, തസ്ബീഹുകളും (അല്ലാഹു അക്ബർ, ലാ ഇലാഹ ഇല്ല ല്ലാഹ്, സുബ്ഹാന ല്ലാഹ്) എണ്ണികണക്കാക്കുവാനായുള്ള കല്ലുകളാണ് ഞങ്ങളുടെ കൈവശമുള്ളത്. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം (ഇബ്നുമസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)) അവരോട് പറയുകയുണ്ടായി: നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ (പാപങ്ങൾ) എണ്ണുവിൻ, (ഈ രൂപത്തിൽ - ബിദ്അത്തായി ദിക്ര് ചൊല്ലുന്ന ആ സമയം നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ എണ്ണുവാൻ ഉപയോഗിക്കുക ആണെങ്കിൽ) നിങ്ങളുടെ നന്മകളിൽനിന്ന് ഒന്നും തന്നെ പാഴായി പോവുകയില്ലായെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പ് നൽകാം, മുഹമ്മദ്ﷺയുടെ സമൂഹമേ! നിങ്ങൾക്ക് (ഈ ബിദ്അത്തുകൾ ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട്) നാശം! നിങ്ങൾ (ഈ ബിദ്അത്തുചെയ്യുന്ന വിഭാഗം) എത്ര പെട്ടെന്നാണ് നശിച്ച് പോയത്!! ഇതാ അദ്ദേഹത്തിന്റെ (മുഹമ്മദ്ﷺയുടെ) സ്വഹാബികൾ നിങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ഇതാ മുഹമ്മദ്ﷺ ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രം നുരുമ്പിപോകാതെ അവശേഷിക്കുന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാത്രങ്ങൾ ഉടഞ്ഞ്പോയിട്ടുമില്ല, എന്റെ ആത്മാവ് ആരുടെ കയ്യിലാണോ അവൻ തന്നെയാണെ (അല്ലാഹുവാണെ) സത്യം! മുഹമ്മദിന്റെ മില്ലത്ത് (ഇസ്'ലാം)നേക്കാൾ ഉത്തമമായ മില്ലത്തിലാണോ നിങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്നത്?! അതല്ല ദുർമാർഗ്ഗത്തിന്റെ (ബിദ്അത്തുകളുടെ) വാതിൽ നിങ്ങൾ തുറക്കുകയാണോ? അവർ പ്രതിവചിച്ചു: അല്ലാഹു തന്നെയാണ സത്യം! ഓ, അബൂഅബ്ദു റഹ്മാൻ (ഓ, ഇബ്നുമസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ))! ഞങ്ങൾ (ഇതിൽനിന്ന്) നന്മയല്ലാതെ ഒന്നും ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല. അദ്ദേഹം (ഇബ്നുമസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)) പറഞ്ഞു: എത്രയാളുകൾ നന്മ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു, പക്ഷേ, (അവരുടെ കർമ്മം നബിചര്യക്ക് എതിരാകുന്നതുകൊണ്ട്) അത് നന്മയാകുന്നില്ല! തീർച്ചയായും നബിﷺ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: 'ഒരു സമൂഹം വിശുദ്ധ ഖുർആൻ പാരായണം ചെയ്യുന്നു, പക്ഷേ, അതിലുള്ള ആശയം അവരുടെ തൊണ്ടക്കുഴിയിൽ നിന്നും (പ്രവർത്തനങ്ങളിലേക്ക്) ഇറങ്ങുന്നില്ല,' അല്ലാഹുവിൽ ഞാൻ സത്യം ചെയ്യുന്നു! നിങ്ങളിൽ അധികവും അതില്പെട്ടവരാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പിന്നെ അവരിൽ നിന്നും അദ്ദേഹം (ഇബ്നുമസ്ഊദ്(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ)) തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. അങ്ങിനെ അംറുബ്നു സലമ പറഞ്ഞു: ഈ (ഇങ്ങിനെ ഈ ബിദ്അത്ത് ചെയ്ത) ആളുകളിലെ നേതാക്കൻമാരെ നഹ്റുവാൻ എന്നുപറയുന്ന യുദ്ധത്തിൽ ഖവാരിജുകളോടൊപ്പം മുസ്'ലീങ്ങൾക്കെതിരിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതായി ഞങ്ങൾക്ക് കാണുവാൻ സാധിക്കുകയുണ്ടായി'.'' ദാരിമി: 1/68-69

മൂന്ന്. 'ഒരാൾ വന്നുകൊണ്ട് ഇമാം മാലിക്ബ്നു അനസ്(റഹിമ.) യോട് ചോദിച്ചു: 'ഞാൻ എവിടെ നിന്നാണ് (ഹജ്ജിന്) ഇഹ്റാം ചെയ്യുക? മാലിക് പറഞ്ഞു: നബിﷺ ഇഹ്റാം ചെയ്യുവാനായി നിശ്ചയിച്ച് തന്നിട്ടുള്ള മീഖാത്ത് (സ്ഥലം) ഉണ്ട്, അവിടെനിന്ന് നീ ഇഹ്റാം ചെയ്യുക'. ആ മനുഷ്യൻ പറഞ്ഞു: 'മീഖാത്തിൽ നിന്നും (കൂടുതൽ) ദൂരത്ത് പോയി ഇഹ്റാം ചെയ്താലോ (ആ ബുദ്ധിമുട്ടിലൂടെ പ്രതിഫലം വർദ്ധിപ്പിക്കുവാൻ)?' അപ്പോൾ മാലിക് പറയുകയുണ്ടായി: അങ്ങിനെ ചെയ്യാൻ പാടുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് അഭിപ്രായമില്ല, അയാൾ ചോദിച്ചു: എന്ത്കൊണ്ടാണ് താങ്കൾ അത് വെറുക്കുന്നത്? മാലിക് പ്രതിവചിച്ചു: നിന്നിൽ ഫിത്ന (ദുർമാർഗം) ഞാൻ വെറുക്കുന്നു. വീണ്ടും അയാൾ ചോദിച്ചു: (കൂടുതൽ ദൂരത്ത് പോയി ഇഹ്റാം ചെയ്തു, ആ ബുദ്ധിമുട്ടിലൂടെ) നന്മ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിൽ എന്ത് ഫിത്ന (ദുർമാർഗം) ആണ് ഉള്ളത്? അപ്പോൾ ഇമാം മാലിക് ഉത്തരം പറയുകയുണ്ടായി: അല്ലാഹു പറയുന്നു: 'ആകയാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ (നബിﷺയുടെ) കല്പനക്ക് എതിർ പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ തങ്ങൾക്ക് വല്ല ആപത്തും (വഴികേടും) വന്നുഭവിക്കുകയോ, വേദനയേറിയ ശിക്ഷ ബാധിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് സൂക്ഷിച്ചു കൊള്ളട്ടെ' ഖുർആൻ 24: 63

ഈ വിഷയത്തിൽ അഹ്ലുസ്സുന്നത്തി വൽജമാഅഃയുടെ മൻഹജ് (മാർഗരേഖ) വിശുദ്ധ ഖുർആനിന്റെയും തിരുസുന്നത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ളതാണ്, ഈ മാർഗരേഖ വേണ്ടുവോളം തെളിവ് നിരത്തിക്കൊണ്ട് കാര്യം വ്യക്തമാക്കി (ബിദ്അത്തിനെ) ഖണ്ഡിക്കൽ ആകുന്നു. ബിദ്അത്ത് (പുതുതായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ദുർമാർഗങ്ങൾ) ചെയ്യുന്നവരുടെ സംശയങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകുകയും, അതിനെ ഖണ്ഢിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, പ്രവാചകചര്യ പിൻപറ്റി, ബിദ്അത്തുകളും, പുത്തനാചാരങ്ങളും വെടിയൽ അത്യാവശ്യമാണെന്ന് വിശുദ്ധ ഖുർആനിൽനിന്നും, തിരുസുന്നത്തിൽനിന്നും തെളിവുകൾ നിരത്തി സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിൽ ഒരുപാട് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വിരചിതമായിട്ടുണ്ട്. (അഹ്ലുസ്സുന്നത്തി വൽജമാഅഃ - സലഫികൾ രചിക്കുന്ന) അഖീദ - ഇസ്'ലാമിക വിശ്വാസഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ (ഒന്നാമതായുണ്ടായ ബിദ്അത്തുകാരായ) ശിയാക്കൾക്കും, ഖവാരിജുകൾക്കും, ജഹ്'മിയാക്കൾക്കും, മുഅ്തസിലിയാക്കൾക്കും, അശ്അരിയാക്കൾക്കും മറുപടി നൽകുകയും, അവർ ഈമാനിലും (വിശ്വസിച്ച കാര്യങ്ങളിലും), അഖീദയിലും (വിശ്വസിക്കേണ്ടുന്ന കാര്യങ്ങളിലും) ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ള ബിദ്അത്തുകൾക്കും, പുത്തനാശയങ്ങൾക്കും ഖണ്ഡിക്കുന്ന മറുപടി വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതിന് മാത്രമായി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇമാം അഹ്മദ് (ഒന്നാമതായുണ്ടായ ബിദ്അത്തുകാരിൽ ഉൾപ്പെട്ട) ജഹ്'മിയാക്കൾക്ക് മറുപടിയായി ഒരു ഗ്രന്ഥം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഉഥ്മാനുബ്നു സഈദുദ്ദാരിമിയെ പോലുള്ള മറ്റുള്ളവരും ഈ വിഷയത്തിൽ പല ഗ്രന്ഥങ്ങൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം ഇബ്നു തീമിയ്യഃയുടെയും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യൻ ഇബ്നുൽ ഖയ്യിമിന്റെയും, അതുപോലെ, ശൈഖ് മുഹമ്മദ്ബ്നു അബ്ദു അൽ വഹ്ഹാബ് തുടങ്ങിയവരുടേയും ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഈ വിഭാഗങ്ങൾക്കും, അതുപോലെ (അഹ്ലുസ്സുന്നത്തി വൽജമാഅഃയിൽനിന്ന് പുറത്തുപോയ) ഖബറാരാധകർക്കും, സൂഫിയാക്കൾക്കും (അവരുടെ ബിദ്അത്തിനെ) ഖണ്ഡിക്കുന്ന മറുപടി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ബിദ്അത്തുകൾ (പുതുതായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട വഴികേടുകൾ) ചെയ്യുന്നവർക്ക് മറുപടി കൊടുക്കുവാൻ വിരചിതമായ പല ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഉണ്ട്, അതിൽ പൗരാണിക കാലത്ത് വിരചിതമായ ചില ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഉദാഹരണത്തിനായി കൊടുക്കട്ടെ:

ക്രൈസ്തവർ ഈസാനബി (عليه السلام)യുടെ ജന്മദിനമാണെന്ന് പറഞ്ഞ് കൊണ്ടാടുന്ന 'ക്രിസ്തുമസിനെ'' പിൻപ്പറ്റിയാണ് പ്രവാചക ജന്മദിനം കൊണ്ടാടുന്നത്. മുസ്'ലീകളിലെ അറിവില്ലാത്തവരും, വഴിപിഴപ്പിക്കുന്ന പണ്ഡിതൻമാരും എല്ലാ വർഷവും റബീഉൽ അവ്വലിലും മറ്റും മുഹമ്മദ്ﷺയുടെ ജന്മദിനം കൊണ്ടാടുന്നു!! ചിലർ ആ മൗലീദ് പള്ളികളിൽ സംഘടിപ്പിക്കുമ്പോൾ മറ്റുചിലർ വീടുകളിലും, അതിന് വേണ്ടി പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കപ്പെട്ട മണ്ഡപങ്ങളിലും (ക്ളബ്ബുകളിലും) അത് സംഘടിപ്പിക്കുന്നു. അതിനായി ധാരാളം പൊതുജനങ്ങളും, അവർക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്നവരുമായ ജനങ്ങളും ഒരുമിച്ച് കൂടുന്നു. ഈസാനബി (عليه السلامയുടെ ജന്മദിനത്തിന് ക്രൈസ്തവർ ചെയ്യുന്ന കർമ്മങ്ങളെല്ലാം ഇവരും ചെയ്യുന്നു! ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഈ ജന്മദിനം ബിദ്അത്തിന്റെ പരിധികവിഞ്ഞ് ക്രൈസ്തവർ (ഈസാനബി (عليه السلامയെ അഥവാ യേശുവിനെ വിളിച്ചുപ്രാർത്ഥന, ബലിയറുക്കൽ, നേർച്ച… തുടങ്ങിയ ആരാധനയുടെ ഇനങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്, അതിരുകവിഞ്ഞ് ആദരിക്കൽ) ചെയ്യുന്നത് പിൻപ്പറ്റി ശിർക്കും, മറ്റു തിന്മകളും കൂട്ടിക്കലർത്തുന്ന അവസ്ഥയിൽവരെ എത്തിച്ചേരുന്നു!! നബിﷺക്ക് അല്ലാഹു നൽകിയിരിക്കുന്ന സ്ഥാനത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ നബിﷺയെ അവർ പുകഴ്ത്തുകയും, മുഹമ്മദ്ﷺയോട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയും, ഇസ്തിഗാഥ (സംരക്ഷണത്തേട്ടം) നടത്തുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് മുഹമ്മദ്ﷺയെ അല്ലാഹുവല്ലാതെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് ഉയർത്തി മൗലൂദ് പാട്ടും-ബൈത്തും, ഗദ്യങ്ങളും ചൊല്ലുന്നു!! തന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നതിൽ അതിര് കവിയുന്നത് മുഹമ്മദ്ﷺ വിലക്കിയിരിക്കുന്നു, പ്രവാചകൻﷺ പറഞ്ഞു: നസ്വാറാക്കൾ മർയമിൻ്റെ മകനെ അമിതമായി പുകഴ്ത്തിയതു പോലെ നിങ്ങൾ എന്നെ അമിതമായി പുകഴ്ത്തരുത്. ഞാൻ അല്ലാഹുവിൻ്റെ അടിമ മാത്രമാണ്. അതിനാൽ അല്ലാഹുവിൻ്റെ അടിമയും അവൻ്റെ ദൂതനുമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു കൊള്ളുക. ബുഖാരി അതുപോലെ ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ ഈ മൗലിദാഘോഷം സ്ത്രീ-പുരുഷ കൂടിക്കലരലായും കാണാം! അതുപോലെ, സ്വഭാവദൂഷ്യമുണ്ടാക്കുന്ന ലഹരിവസ്തുക്കളും മറ്റും ഉപയോഗിക്കുവാനുള്ള അവസരമുണ്ടാക്കുന്നതിനും ഈ ആഘോഷം ഒരു അരങ്ങാകുന്നു!

ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ അതിര് കവിഞ്ഞ കഴിവുകൾ നബിﷺക്ക് നൽകുന്നു! അങ്ങിനെ ആ ആഘോഷങ്ങളിൽ പ്രവാചകൻﷺ ഹാജറാകുമെന്നുപോലും ചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നു! ഇങ്ങനെയുള്ള ഉൽസവങ്ങളിൽ നടമാടുന്ന തിന്മകൾ ധാരാളമുണ്ട്, അതിൽ പെട്ട ചിലത് താഴെ കൊടുക്കട്ടെ. സംഗീതോപകരണങ്ങളും, തബലകളും ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് സംഘം ചേർന്നുള്ള സംഗീതങ്ങൾ ആലപിക്കുകപോലെയുള്ള സൂഫിയാക്കളുടെ ബിദ്അത്തുകളും, ദിക്റുകളും നടക്കുന്നു, അതുപോലെ അന്യസ്ത്രീ-പുരുഷൻമാർ കൂടിക്കലരുകയും, അങ്ങിനെയത് ഫിത്നക്ക് കാരണമാവുകയും, ചീത്തപ്രവർത്തനങ്ങൾ സംഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു! ഇനി അവർ വാദിക്കുന്നത് പോലെ, ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളും, ഫിത്നകളും എല്ലാം തന്നെ ഒഴിവായി ജനങ്ങൾ സമ്മേളിക്കുകയും, ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും, സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ പോലും അത് പുത്തനാചാരവും, ബിദ്അത്തും തന്നെയാണ് 'എല്ലാ പുത്തനാചാരങ്ങളും ബിദ്അത്തുകളാണ്, എല്ലാ ബിദ്അത്തുകളും വഴികേടും, എല്ലാ വഴികേടും നരകത്തിലുമാണ്'' കൂടാതെ, അതിൽ ഒരുപാട് ഇസ്'ലാമിക നിയമങ്ങൾക്ക് പുറത്തുള്ള തിന്മകളും, വെറുക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളും ഉൾകൊള്ളുന്നുണ്ട്.

ശൈഖുൽ ഇസ്'ലാം ഇബ്നു തീമിയ്യഃ(റഹിമ.) പറയുന്നു ഇതുപോലെ ചിലയാളുകൾ ക്രൈസ്തവരെ പിൻപറ്റിക്കൊണ്ടൊ, അവരോട് സാദൃശ്യം പുലർത്തിക്കൊണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ നബിﷺയോടുള്ള (അതിര് കവിഞ്ഞ) സ്നേഹം കൊണ്ടൊ - പുകഴ്ത്തിക്കൊണ്ടൊ പുതുതായി ഉണ്ടാക്കിയതാണിത്. ഇങ്ങിനെ നബിﷺയുടെ ജനനം ഒരു ഉൽസവമാക്കി. എന്നാൽ പ്രവാചകൻﷺ ജനിച്ച തീയ്യതി എത്ര എന്നതിൽ ഒരുപാട് അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്, അതുപോലെ ഈ മൗലീദ് സലഫുകൾ ആരും തന്നെ ചെയ്തിട്ടില്ല. ഇത് ഒരു പുണ്യകർമ്മം ആയിരുന്നെങ്കിലും അനുഷ്ഠിക്കുവാൻ പറ്റുന്നത് ആയിരുന്നെങ്കിലും നമ്മേക്കാൾ മുമ്പ് സലഫുകൾ (പൂർവ്വകാല സച്ചരിതർ) ആ നന്മ അനുഷ്ഠിക്കുമായിരുന്നു! നമ്മേക്കാൾ കൂടുതൽ അത് അനുഷ്ഠിക്കാൻ അർഹരും അവരാകുമായിരുന്നു. നമ്മേക്കാൾ കൂടുതൽ നബിﷺയോട് സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നതും, നമ്മേക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രവാചകൻﷺയെ പ്രശംസിച്ചിരുന്നതും, നന്മ ചെയ്യുവാൻ നമ്മേക്കാൾ കൂടുതൽ ധൃതിക്കാട്ടിയിരുന്നതും അവർ ആയിരുന്നു!! അവരുടെ പ്രവാചകസ്നേഹവും, പ്രവാചകപ്രശംസയും എല്ലാംതന്നെ നബിﷺയെ പിൻപറ്റിക്കൊണ്ടും, നബിﷺയെ അനുസരിച്ചുകൊണ്ടും ആയിരുന്നു (മൗലീദിലൂടെ അല്ലായിരുന്നു)! പ്രവാചക കല്പന അവർ ശിരസാവഹിച്ച് പ്രവാചക സുന്നത്തിനെ ആന്തരികമായും, ബാഹ്യമായും ജീവിതത്തിൽ പകർത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു അവർ. ഏതൊരു ദൗത്യം കൊണ്ടാണോ പ്രവാചകൻﷺ നിയോഗിതനായത് ആ ദൗത്യം അവർ പ്രചരിപ്പിക്കുകയും, അതിനുവേണ്ടി അവർ തങ്ങളുടെ ഹൃദയംകൊണ്ടും, കൈകൊണ്ടും, നാവുകൊണ്ടും, (സമ്പത്ത് കൊണ്ടും) ജിഹാദ് (പോരാടി അദ്ധ്വാനിക്കുകയും) ചെയ്തു. ഈ മാർഗമായിരുന്നു മുഹാജിറുകളിലും അൻസാറുകളിലും ഉൾപ്പെട്ട ഇസ്'ലാമിലേക്ക് മുൻകടന്നുവന്നവരുടെയും, അവരെ നന്മയിൽ പിന്തുടർന്നവരുടെയും മാർഗം.'' ഇബ്നു തിമിയ്യഃ(റഹിമ.)യുടെ ഈ ഉദ്ധരണി അല്പം ചുരുക്കി ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു.

സൃഷ്ടികളിൽനിന്ന് ബർക്കത്തെടുക്കുക എന്നത് പുത്തനാചാരവും, ബിദ്അത്തും ആകുന്നു. ഇത് ശിർക്കിന്റെ (ബിംബാരാധനയുടെ) ഒരു രൂപവും, ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് വഞ്ചനയിലൂടെ പണം കൈക്കലാക്കുവാനും, ഉപജീവനം കണ്ടെത്തുവാനുമുള്ള വേട്ടവലയുമാകുന്നു. التبرك (തബർറുക്ക്) എന്ന് പറഞ്ഞാൽ: അനുഗ്രഹം തേടലാകുന്നു, അഥവാ, ഒരു വസ്തുവിൽ നിന്ന് നന്മയുടെ വലിയൊരളവ് തേടുക എന്നതും, അതിന്റെ വർദ്ധനവ് ആവശ്യപ്പെടുക എന്നതും ആകുന്നു. നന്മ (അനുഗ്രഹം, ബർക്കത്ത്) ആവശ്യപ്പെടേണ്ടത് അത് ഉടമപ്പെടുത്തുകയും, അത് നൽകുവാൻ കഴിയുകയും ചെയ്യുന്നവൻ ആരാണൊ അവനിൽ നിന്നു മാത്രം ആകുന്നു, അങ്ങിനെയുള്ളവൻ പരിശുദ്ധനായ അല്ലാഹു മാത്രമാകുന്നു. അല്ലാഹുവാണ് അനുഗ്രഹം (ബർക്കത്ത്) ഇറക്കുന്നവനും, അത് നില നിർത്തുന്നവനും. എന്നാൽ സൃഷ്ടികൾക്ക് ഒന്നും അനുഗ്രഹം നൽകുവാനോ, അനുഗ്രഹം ഉണ്ടാക്കുവാനോ സാധ്യവുമല്ല! ഏതെങ്കിലും സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നും, അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്നും, ജീവിക്കുന്നവരിൽ നിന്നും, മരിച്ചവരിൽ നിന്നും തുടങ്ങി ഏത് സൃഷ്ടികളിൽ നിന്നും അനുഗ്രഹം തേടൽ (പ്രതീക്ഷിക്കൽ, 'എടുക്കൽ') ഇസ്'ലാമിൽ അനുവദനീയമല്ല, താൻ അനുഗ്രഹം ആവശ്യപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയോ, വസ്തുവോ മറ്റൊ അനുഗ്രഹം നൽകുമെന്ന് വിശ്വസിച്ച് അത് അവയിൽനിന്ന് ആവശ്യപ്പെടൽ (തേടൽ, ചോദിക്കൽ) ഒരു ശിർക്ക് (ബിംബാരാധന) ആകുന്നു. എന്നാൽ, ഏതെങ്കിലും വ്യക്തികളെയോ, ഏതെങ്കിലും സ്ഥലങ്ങളെയോ, ഏതെങ്കിലും അവശിഷ്ടങ്ങളെയോ തടവുകയോ, തൊടുകയോ, (ചുംബിക്കുകയൊ) അല്ലെങ്കിൽ സന്ദർശിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് അല്ലാഹുവിൽനിന്ന് ബർക്കത്ത് (അനുഗ്രഹം) ലഭിക്കുവാനുള്ള കാരണം ആകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് ശിർക്കിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന ഒരു മാർഗവും (ബിദ്അത്തും, നിഷിദ്ധവും) ആകുന്നു.

നബിﷺയുടെ മുടി, ഉമിനീർ തുടങ്ങിയവയെ സ്വഹാബികൾ ആദരിച്ചിരുന്നു, ഇത് പ്രവാചകൻﷺ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പാൾ (ചിലസമയങ്ങളിൽ) മാത്രമുള്ള പ്രത്യേകതയാകുന്നു, അതുപോലെ, നബിﷺ മരിച്ചതിനു ശേഷം സ്വഹാബികൾ ആരും ഇങ്ങിനെ ചെയ്തിട്ടുമുണ്ടായിരുന്നില്ല! അതുപോലെ, നബിﷺയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നോ, മരിച്ചതിന് ശേഷം നബിﷺയുടെ ഖബറിൽ നിന്നോ സ്വഹാബികൾ ആരും ബർക്കത്ത് തേടിയിരുന്നില്ല! അതുപോലെ പ്രവാചകൻﷺ നമസ്കരിച്ച സ്ഥലത്തും, ഇരുന്ന സ്ഥലത്തും മറ്റും പോയി ഒരു സ്വഹാബിയും ബർക്കത്ത് തേടിയിരുന്നില്ല! അതുപോലെ അബൂബക്കർ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ), ഉമർ(رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ) തുടങ്ങിയ ഉത്തമരും ശ്രേഷ്ഠരുമായ സ്വഹാബാക്കളായ സ്വാലിഹീങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒരു സഹാബിയും അവർ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോഴോ, മരിച്ചതിന് ശേഷമോ ബർക്കത്ത് തേടിയിരുന്നില്ല. അതുപോലെ സഹാബികൾ ഹിറാ ഗുഹയിലേക്ക് അവിടെ നമസ്കരിക്കുവാനോ, പ്രാർത്ഥിക്കുവാനോ, (ബർക്കത്ത് ലഭിക്കുവാനോ) വേണ്ടി പോയിരുന്നില്ല! അപ്രകാരം തന്നെ അല്ലാഹു മൂസാ നബി (عليه السلام)യോട് സംസാരിച്ച 'ത്വൂർ' എന്ന പർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി അവിടെ നമസ്കരിക്കുകയൊ, പ്രാർത്ഥിക്കുകയൊ, ചെയ്തിരുന്നില്ല. പ്രവാചകൻമാരുമായോ, മറ്റുമഹാൻമാരുമായോ ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു പർവ്വതങ്ങളിലേക്കോ, സ്ഥലങ്ങളിലേക്കോ, അതുപോലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രവാചകന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന സ്ഥലങ്ങളിലേക്കോ സഹാബികൾ പോയില്ല, (അവിടെനിന്ന് ബർക്കത്ത് തേടിയതുമില്ല!!)

അവസാനം നാം പറയുന്നു: തീർച്ചയായും ബിദ്അത്തുകൾ കുഫ്റിന്റെ - ഇസ്'ലാം ദുർബലപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ പോസ്റ്റോഫീസ് (അഥവാ, ലോകത്തിന്റെ മുക്കുമൂലകളിലേക്ക് കുഫ്റിന്റെ 'എഴുത്തുകുത്തുകൾ' എത്തിക്കുന്ന കാര്യാലയം) ആകുന്നു, ബിദ്അത്തുകൾ അല്ലാഹുവോ, അവന്റെ നബിﷺയൊ നിയമമാക്കാത്തവ ആയതുകൊണ്ട് ദീനിൽ വർദ്ധനവുണ്ടാക്കലാകുന്നു. അത് വലിയ പാപങ്ങളേക്കാൾ മോശമായ തിന്മയുമാണ്. വൻപാപങ്ങൾ ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നതിനേക്കാൾ പിശാചിന് ഇഷ്ടം ബിദ്അത്തുകൾ ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നതാകുന്നു. കാരണം തെറ്റ് (വൻപാപങ്ങൾ) ചെയ്യുന്നവർക്ക് അറിയാം അത് തെറ്റാണെന്ന്, അങ്ങിനെ അതിൽ നിന്ന് അവർ പശ്ചാതപിക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം, എന്നാൽ ബിദ്അത്തുകൾ ചെയ്യുന്നവർ വിശ്വസിക്കുന്നത് (തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നത്) താൻ ചെയ്യുന്ന കാര്യം മതത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടതും, അല്ലാഹുവിലേക്ക് അടുപ്പ - ബന്ധം ഉണ്ടാക്കുന്ന നന്മയുമാണെന്നാണ്, അതുകൊണ്ട് ആ ബിദ്അത്തിൽ നിന്ന് അവൻ പശ്ചാതപിക്കുന്നില്ല!! അതുപോലെ ബിദ്അത്തുകൾ ഒരുപാട് സുന്നത്തുകളെ ജനങ്ങളിൽ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുകയും, സുന്നത്തുകൾ ചെയ്യുന്നവരെയും, അഹ്ലുസുന്നത്തി വൽജമാഅഃയുടെ വക്താക്കളെയും ബിദ്അത്തുകൾ ചെയ്യുന്നവർ (മുബ്തദിഉകൾ) വെറുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു!

ബിദ്അത്ത് ചെയ്യുന്നവരെ ഗുണദോഷിക്കുവാനോ, അവരെ അതിൽ നിന്ന് പിന്തിരിപ്പിക്കുവാനോ വേണ്ടി (മാത്രം) അവരുമായി ഇടപഴകുന്നത് അനുവദനീയമാണ്. കാരണം അവരുമായുള്ള ഇടപഴകൽ അവരുടെ ബിദ്അത്തുകളും, ഫിത്നകളും (തിന്മകളും) നമ്മിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തുവാനും, അങ്ങിനെ മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് നമ്മിലൂടെ ആ തിന്മ വ്യാപിക്കുവാനും കാരണമായേക്കാം! അതുകൊണ്ട് തന്നെ ആ ബിദ്അത്തുകൾ കൈകൊണ്ട് തടുക്കുവാനുള്ള സാഹചര്യമില്ലായെങ്കിൽ അവരെതൊട്ടും, അവരുടെ തിന്മയെതൊട്ടും ജനങ്ങളെ താക്കീത് ചെയ്യലും ബോധവൽക്കരിക്കലും അത്യാവശ്യമാകുന്നു. എന്നാൽ കൈകൊണ്ട് തടുക്കുവാൻ ഭരണകർത്താക്കൾക്കും, (ഭരണകർത്താക്കളുടെ സഹായത്തോടെ) പണ്ഡിതൻമാർക്കും (മറ്റും) സാധിക്കുമെങ്കിൽ ആ ബിദ്അത്ത് (ദുർമാർഗം) ചെയ്യുന്നവരുടെ കൈക്ക് പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവരെ തടയുകയും, അവരുടെ ഉപദ്രവങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്യുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. കാരണം ഇസ്'ലാമിനെതിരിൽ അവരുടെ ഉപദ്രവം വളരെ അപകടം നിറഞ്ഞതാണ്! അതുപോലെ അനിസ്'ലാമിക രാജ്യങ്ങളിൽ ബിദ്അത്തുകൾ ചെയ്യുന്നവർക്ക് പ്രോൽസാഹനം നൽകുകയും, അവർക്കുവേണ്ടി വ്യത്യസ്ത സഹായങ്ങൾ നൽകുകയും, ബിദ്അത്തുകൾ വ്യാപിപ്പിക്കുവാനായി ആവശ്യമുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ (നേതാക്കളും, മാധ്യമങ്ങളും മറ്റും) ഒരുക്കി കൊടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു!! അവർ അതിലൂടെ ഇസ്'ലാമിനെ താഴ്ത്തുവാനും, ഇസ്'ലാമിന്റെ മഹത്തായ ചിത്രത്തെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്തുവാനും ആണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്!!!

عقيدة التوحيد

പരമകാരുണികനും കരുണ ചൊരിയുന്നവനുമായ അല്ലാഹുവിൻറെ നാമത്തിൽ

ആമുഖം

വിശ്വാസ പഠനത്തിന്റെ ആമുഖം

ഭാഗം 1: ഇസ്'ലാമിക വിശ്വാസവും, അതിന്റെ അത്യാവശ്യവും

അഖീദഃ (വിശ്വാസം) എന്നതിന്റെ ഭാഷാപരമായ അർത്ഥം:

അഖീദഃ (വിശ്വാസം) എന്നതിന്റെ മതപരമായ അർത്ഥം:

2. ഇസ്'ലാമിക വിശ്വാസത്തിന്റെ ഉറവിടവും, സലഫുകളുടെ (പൂർവ്വകാല സച്ചരിതരുടെ) മാർഗവും.

3. ശരിയായ ഇസ്'ലാമിക വിശ്വാസത്തിൽനിന്നുള്ള വ്യതിയാനവും, ആ വഴികേടുകളിൽ (നരകപാതകളിൽ) നിന്നുള്ള രക്ഷയും

അധ്യായം 2. തൗഹീദിന്റെ ആശയവും, ഇനങ്ങളും

ഒന്ന്: തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃ

1. തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃയുടെ വിശദീകരണവും, ഇതിൽ മുശ്രിക്കുകളുടെ അംഗീകാരവും:

2. വിശുദ്ധ ഖുർആനിലും, ഹദീസിലും റബ്ബ് എന്നതിന്റെ അർത്ഥവും, വഴിപിഴച്ച സമൂഹങ്ങളുടെ സങ്കല്പങ്ങളും

അധ്യായം 4 സ്രഷ്ടാവിനെ (അല്ലാഹുവിനെ)യും അവന്റെ ഏകത്വത്തെയും പഠിപ്പിക്കുവാൻ വിശുദ്ധ ഖുർആൻ കാണിച്ചുതന്ന മാർഗരേഖ

അധ്യായം 5. തൗഹീദ് അൽ-റുബൂബിയ്യഃയും, തൗഹീദ് അൽ- ഉലൂഹിയ്യഃയും പരസ്പരം ചേർന്നിരിക്കുന്നു

രണ്ട്: തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃ

ഭാഗം 1 തൗഹീദ് അൽ-ഉലൂഹിയ്യഃയുടെ അർത്ഥവും, പ്രവാചകൻമാരുടെ പ്രബോധനവും

സത്യസാക്ഷ്യ വചനങ്ങളുടെ (ശഹാദത്ത് കലിമയുടെ) അർത്ഥവും, അതിന്റെ നിബന്ധനകളും,

3- മത നിയമം:

4. ഇബാദത്തിന്റെ (ആരാധനയുടെ) അർത്ഥവും, ഇനങ്ങളും

5. അല്ലാഹുവിനുള്ള ആരാധനയെ നിർണ്ണയിക്കുന്നതിലുള്ള തെറ്റായ ധാരണകൾ

6. ആരാധനയുടെ അടിസ്ഥാന സ്തംഭങ്ങൾ

മൂന്ന്: തൗഹീദ് അൽ-അസ്മാഇ വ-അൽ-സ്സിഫാത്ത്

രണ്ട്: അല്ലാഹുവിന്റെ നാമഗുണവിശേഷണങ്ങളിൽ അഹ്ലുസ്സുന്നത്തി വൽ-ജമാഅഃയുടെ മൻഹജ് (വിശ്വാസ രീതിശാസ്ത്രം):

മൂന്ന്: അല്ലാഹുവിന്റെ നാമ-ഗുണവിശേഷണങ്ങളെ നിഷേധിക്കുന്നവർക്കുള്ള മറുപടി:

അദ്ധ്യായം: 3 ബിംബ-ജാറാരാധന (ശിർക്ക്)ന്റെ വിവരണവും

1. ഇസ്'ലാമിക ഏകദൈവാരാധനാ (തൗഹീദ്-ലെ) വിശ്വാസത്തിൽ സംഭവിച്ച വ്യതിയാനത്തിന്റെ ആരംഭം

ശിർക്ക് (ബിംബാരാധന, ജാറാരാധന)

ശിർക്ക് നിർവ്വചനം:

ശിർക്കിന്റെ (ബിംബാരാധന - ജാറാരാധനയുടെ) ഇനങ്ങൾ:

3. കുഫ്റ്

ശിർക്ക് നിർവ്വചനം:

കുഫ്റിന്റെ ഇനങ്ങൾ

4. നിഫാഖ്:

ശിർക്ക് നിർവ്വചനം:

നിഫാഖിന്റെ ഇനങ്ങൾ

വലിയ നിഫാഖും, ചെറിയ നിഫാഖും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ

5. (ജാഹിലിയ്യഃ, ഫിസ്ഖ്, ളലാൽ, റിദ്ദഃ)

1/ ജാഹിലിയ്യഃ-

2. ഫിസ്ഖ്

3. ളലാൽ الضَّلاَلُ

4. റിദ്ദഃ - الرِّدَّة (മതപരിത്യാഗം, ഇസ്'ലാം ദുർബ്ബലപ്പെടൽ).

ഗൈബ് - الغيب എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

2. സിഹ്ർ (മാരണം), കഹാനഃ (ജ്യോതിഷം), ഇറാഫഃ (ഭാവി പ്രവചനം), (ജാതകഫലം)…

ഗോപ്യമായതും, അതിന്റെ കാരണം നിഗൂഢവുമായ ഒരു കാര്യത്തിനാണ് സിഹ്ർ എന്ന് പറയുന്നത്.

2- കഹാനഃ (ജ്യോതിഷം), ഇറാഫഃ (ഭാവി പ്രവചനം), (ജാതകഫലം)…

4. പ്രതിമകൾ, സ്മാരകപീഠങ്ങൾ, (ജീവികളുടെ ചിത്രങ്ങൾ)… തുടങ്ങിയവ

5. ഇസ്'ലാംമതത്തെ പരിഹസിക്കലും, അതിന്റെ മഹത്വത്തെ അനാദരിക്കലും.

6. അല്ലാഹുവിന്റെ നിയമംകൊണ്ടല്ലാതെ വിധി നടപ്പിലാക്കൽ.

''അല്ലാഹു അവതരിപ്പിച്ചുതന്നതല്ലാത്തത് അനുസരിച്ച് വിധിക്കുന്നു

7. നിയമനിർമാണാധികാരവും, ഹലാൽ (അനുവദനീയം), ഹറാം (നിഷിദ്ധം) ഉണ്ടാക്കുവാനുള്ള അധികാരവും അവകാശപ്പെടൽ

8. നിരീശ്വരവാദ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ, ജാഹിലിയ്യാഃ സംഘടനകൾ തുടങ്ങിയവയിൽ പങ്കുചേരുന്നതിന്റെ വിധി.

9. ഭൗതിക സുഖഭോഗം മാത്രം ലക്ഷ്യംവെച്ചുള്ള ജീവിതസിദ്ധാന്തം.

ഒന്ന്: ഭൗതിക സുഖഭോഗം മാത്രം ലക്ഷ്യം വെച്ചുള്ള ജീവിതസിദ്ധാന്തം:

രണ്ട്: ശരിയായ ജീവിതസിദ്ധാന്തം.

ഉറുക്ക്, ഐക്കല്ല്, ഏലസ്, (ശിർക്കുള്ള) മന്ത്രം…

A. മന്ത്രം (لرقى):

B. ഉറുക്ക്, ഐക്കല്ല്, ഏലസ്:

A. അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരെക്കൊണ്ട് സത്യം ചെയ്യൽ:

B. തവസ്സുൽ, അഥവാ അല്ലാഹുവിലേക്ക് അടുപ്പബന്ധം ഉണ്ടാക്കൽ.

6. സൃഷ്ടികളോട് ഇസ്തിഗാഥ (സംരക്ഷണ അഭ്യർത്ഥന)യും, ഇസ്തിആന (സഹായ അഭ്യർത്ഥന)യും നടത്തുന്നതിന്റെ വിധി:

അദ്ധ്യായം: 5. നബിﷺയോടും, അവരുടെ കുടുംബത്തിനോടും, സ്വഹാബത്തിനോടുമുള്ള ബാധ്യതകൾ

അല്ലാഹുവെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കലും, അല്ലാഹുവിനുവേണ്ടി നബിﷺയെ ആദരിക്കലും സ്നേഹിക്കലും നിർബ്ബന്ധം

2- പ്രവാചകൻﷺയെ പുകഴ്ത്തുന്നതിൽ പരിധിലംഘിക്കുകയോ, അതിര് കടക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത് (അല്ലാഹു) വിലക്കിയിരിക്കുന്നു:

3- പ്രവാചകൻﷺയുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ:

2. പ്രവാചകൻﷺയെ അനുസരിക്കേണ്ടതും, പിൻപറ്റേണ്ടതും ഒഴിച്ചുകൂടാൻപറ്റാത്ത ബാധ്യത

5. സ്വഹാബാക്കളുടെ ഇടയിലുണ്ടായ യുദ്ധത്തിലും,

1. ആരാണ് സ്വഹാബാക്കൾ? അവരോടുള്ള നമ്മുടെ ബാധ്യതകൾ എന്താണ്?

2. സ്വഹാബാക്കളുടെ ഇടയിൽ സംഭവിച്ച യുദ്ധത്തിലും, ഫിത്നയിലും അഹ്ലുസ്സുന്നത്തി വൽജമാഅഃയുടെ നിലപാട് എന്ത്?

6. സ്വഹാബികളെയും, സൻമാർഗ്ഗികളായ (മദ്ഹബീ) ഇമാമുകളെയും ആക്ഷേപിക്കലും, നിന്ദിക്കലും നിഷിദ്ധം

1- സ്വഹാബാക്കളെ ചീത്തപറയൽ നിഷിദ്ധം

2- സമുദായത്തിലെ സൻമാർഗികളായ പണ്ഡിതൻമാരെ ചീത്ത പറയലും വിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു

അദ്ധ്യായം: 6. ബിദ്അത്ത് (പുതുതായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ദുർമാർഗം):

1. ബിദ്അത്ത് നിർവ്വചനവും, ഇനങ്ങളും, വിധിയും.

1- ബിദ്അത്തിന്റെ നിർവ്വചനം: ബിദ്അത്തിന്റെ ഭാഷാപരമായ അർത്ഥം

2- മത ബിദ്അത്തിന്റെ ഇനങ്ങൾ

3- മതത്തിൽ മുഴുവൻ ബിദ്അത്തുകളുടെയും വിധി:

2. ബിദ്അത്തുകൾ വ്യാപകമാകുവാനുള്ള കാരണങ്ങൾ

1- (വഴികേടിലായ) മുസ്'ലീങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ബിദ്അത്തിന്റെ തുടക്കം: ഇതിൽ രണ്ട് ചർച്ചാവിഷയങ്ങൾ ഉണ്ട്

2- ബിദ്അത്തുകൾ ഉടലെടുക്കുവാനുള്ള കാരണങ്ങൾ