7 : 172
وَإِذۡ أَخَذَ رَبُّكَ مِنۢ بَنِيٓ ءَادَمَ مِن ظُهُورِهِمۡ ذُرِّيَّتَهُمۡ وَأَشۡهَدَهُمۡ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ أَلَسۡتُ بِرَبِّكُمۡۖ قَالُواْ بَلَىٰ شَهِدۡنَآۚ أَن تَقُولُواْ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّا كُنَّا عَنۡ هَٰذَا غَٰفِلِينَ
നിന്റെ രക്ഷിതാവ് ആദം സന്തതികളില് നിന്ന്, അവരുടെ മുതുകുകളില് നിന്ന് അവരുടെ സന്താനങ്ങളെ പുറത്ത് കൊണ്ട് വരികയും, അവരുടെ കാര്യത്തില് അവരെ തന്നെ അവന് സാക്ഷി നിര്ത്തുകയും ചെയ്ത സന്ദര്ഭം (ഓര്ക്കുക.) (അവന് ചോദിച്ചു:) ഞാന് നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവല്ലയോ? അവര് പറഞ്ഞു: അതെ, ഞങ്ങള് സാക്ഷ്യം വാഹിച്ചിരിക്കുന്നു. 'തീര്ച്ചയായും ഞങ്ങള് ഇതിനെപ്പറ്റി ശ്രദ്ധയില്ലാത്തവരായിരുന്നു' എന്ന് ഉയിര്ത്തെഴുന്നേല്പിന്റെ നാളില് നിങ്ങള് പറഞ്ഞേക്കും എന്നതിനാലാണ് (അങ്ങനെ ചെയ്തത്.)
Explanation & meanings · 1
- മനുഷ്യൻ്റെ പ്രകൃതിയില് തന്നെ അടങ്ങിയിട്ടുളള സത്യസാക്ഷ്യത്തെ പറ്റിയാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത്. മനസ്സ് വികലമായിട്ടില്ലാത്ത ഏതൊരു മനുഷ്യനും തുറന്നു സമ്മതിക്കും, താന് എങ്ങനെയോ അങ്ങ് ഉണ്ടായതല്ല; പ്രത്യുത സര്വ്വജ്ഞനും സര്വ്വശക്തനുമായ സൃഷ്ടികര്ത്താവ് തന്നെ വിസ്മയകരമാം വിധം സൃഷ്ടിച്ചു സംവിധാനിച്ചിരിക്കുകയാണെന്ന്. പിതാവിൻ്റെ മുതുകിൻ്റെ ഭാഗത്ത് രൂപം കൊള്ളുന്ന ബീജത്തിലൂടെ, പ്രത്യുല്പാദന കോശത്തിലൂടെ വളര്ന്ന് തലമുറ തലമുറയായി ഭുമിയില് നായകത്വം വഹിച്ചുവരുന്ന മനുഷ്യന് തൻ്റെ അസ്തിത്വത്തെപ്പറ്റി നടത്തുന്ന സത്യസന്ധമായ ഏത് അന്വേഷണവും അല്ലാഹുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലേക്ക് നയിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.