„Присуствував на Бајрам со Омер бин ел-Хатаб, Аллах нека е задоволен со него, и тој рече: ,Ова се двата дена на кои Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, го забранил постењето: рамазанскиот Бајрам, кога го завршува постот, и другиот ден – кога јадете од вашите курбани.‘“
Од Ебу Убејд, ослободениот роб на Ибн Езхер, се пренесува дека рекол:
„Присуствував на Бајрам со Омер бин ел-Хатаб, Аллах нека е задоволен со него, и тој рече: ,Ова се двата дена на кои Божјиот пратеник, салаллаху алејхи ве селем, го забранил постењето: рамазанскиот Бајрам, кога го завршува постот, и другиот ден – кога јадете од вашите курбани.‘“
شَهِدْتُ العِيدَ مَعَ عُمَرَ بْنِ الخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، فَقَالَ: هَذَانِ يَوْمَانِ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صِيَامِهِمَا: يَوْمُ فِطْرِكُمْ مِنْ صِيَامِكُمْ، وَاليَوْمُ الآخَرُ تَأْكُلُونَ فِيهِ مِنْ نُسُكِكُمْ.
Пратеникот, салаллаху алејхи ве селем, забранил постење на рамазанскиот и курбанскиот Бајрам – бидејќи рамазанскиот Бајрам е ден за прекин/завршување на постот по рамазан, а курбанскиот Бајрам е ден кога се јаде од принесените жртви.
Забрането е постењето на двата бајрамски дена – рамазанскиот и курбанскиот – како и на деновите на тешрик, бидејќи тие се поврзани со курбанскиот бајрам. Исклучок е само оној што не може да принесе курбан во аџилак – нему му е дозволено да пости во тие денови.
Ибн Хаџер рекол: „Некои велат дека спомнувањето на овие два дена како забранети за постење има за цел да се укаже на причината за нивното издвојување: првиот ден – како завршеток на постот, а вториот – поради принесувањето на курбанот, од кој треба да се јаде.“
Препорачливо е хатибот во хутбата да говори за прописите што се поврзани со времето во кое живее, избирајќи теми што одговараат на пригодата.
Пропишано е да се јаде од принесениот курбан.
Сахих Ел-Бухари (3/ 42) (1990).
Сахих Муслим (2/ 799) (1137).
Повеќе... (8)
تيسير العلام.
لعبد الله البسام (ص344).
تنبيه الأفهام شرح عمدة الإحكام.
لابن عثيمين (3/ 461).
الإفهام في شرح عمدة الأحكام.
لابن باز (ص426).
خلاصة الكلام شرح عمدة الأحكام.
لفيصل آل مبارك (ص161).