ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ نینه گونه‌هه‌كا مه‌زن و گونه‌هه‌كا بچویك هه‌بیت، من هه‌می یێن كرین و ئه‌نجامداین، گۆت: ((ئه‌رێ ما تو شاهده ناده‌ی كو ژ ئه‌لڵاهی پێڤه‌تر چ خودایێن ژ هه‌ژی په‌رستنێ نینن و كو موحه‌ممه‌د عه‌بدێ خودێ و پێغه‌مبه‌رێ وییه (أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ)؟
ژ ئه‌نه‌سی (خودێ ژێ ڕازی بیت) گۆت:
زه‌لامه‌ك هاته ده‌ڤ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) و گۆت: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ نینه گونه‌هه‌كا مه‌زن و گونه‌هه‌كا بچویك هه‌بیت، من هه‌می یێن كرین و ئه‌نجامداین، گۆت: ((ئه‌رێ ما تو شاهده ناده‌ی كو ژ ئه‌لڵاهی پێڤه‌تر چ خودایێن ژ هه‌ژی په‌رستنێ نینن و كو موحه‌ممه‌د عه‌بدێ خودێ و پێغه‌مبه‌رێ وییه (أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ)؟))، سێ جاران ئه‌ڤه گۆت. وی زه‌لامی گۆت: به‌لێ، گۆت: ((ئه‌ڤ (شاهده‌دانه) دهێته سه‌ر ڤان (گونه‌هان و ژێدبه‌ن و ناهێلن)).
جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، مَا تَرَكْتُ حَاجَّةً وَلَا دَاجَّةً إِلَّا قَدْ أَتَيْتُ، قَالَ: «أَلَيْسَ تَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللهِ؟» ثَلَاثَ مَرَّاتٍ. قَالَ: نَعَمْ، قَالَ: «فَإِنَّ ذَلِكَ يَأْتِي عَلَى ذَلِكَ».
زه‌لامه‌ك هاته ده‌ڤ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) و گۆت: ئه‌ی پێغه‌مبه‌رێ خودێ؛ من هه‌ر گونه‌هه‌كا هه‌بیت یا كری، خۆ گونه‌هه‌كا بچویك و مه‌زن من نه‌هێلاینه و من هه‌می یێن ئه‌نجامداین، ئه‌رێ گونه‌هێن من دێ هێنه ژێبرن و خودێ دێ ل من بووریت؟ ئینا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت: ئه‌رێ ما تو شاهده ناده‌ی كو ژ ئه‌لڵاهی پێڤه‌تر چ خودایێن ژ هه‌ژی په‌رستنێ نینن و كو موحه‌ممه‌د عه‌بدێ خودێ و پێغه‌مبه‌رێ وییه؟ سێ جاران ئه‌ڤ گۆتنه دووباره كر، وی زه‌لامی به‌رسڤ دا و گۆت: به‌لێ ئه‌ز شاهده دده‌م، ئینا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بۆ وی به‌حسێ قه‌در و بهایێ ڤان هه‌ردوو شاهده‌دانان كر و كو ئه‌و گونه‌هان ژێدبه‌ن و كو ته‌وبه گونه‌هێن به‌ری خۆ ژێدبه‌ت.
...:
مه‌زناهییا هه‌ردوو شاهده‌دانان و بلندبوون و ب سه‌ركه‌ڤتنا وان ل سه‌ر گونه‌هان بۆ وی كه‌سێ ب دله‌كێ ساف و دلسۆزانه بێژیت.
ئیسلام گونه‌هێن به‌ری خۆ ژێدبه‌ت.
ته‌وبه‌یا ڕاست و دروست گونه‌هێن به‌ری خۆ ژێدبه‌ت.
دووباره‌كرن د فێركرنێدا ژ ڕێبازا پێغه‌مبه‌رییه (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن).
قه‌در و بهایێ هه‌ردوو شاهده‌دانان و كو ئه‌و ئه‌گه‌رن بۆ ڕزگاربوونا ژ هه‌روهه‌رمانا د ناڤ ئاگرێ جه‌هنه‌مێدا.
زێده‌تر (9)
مسند أبي يعلى الموصلي (6/ 155) (3433).
المعجم الصغير للطبراني (2/ 201) (1025).
شعب الإيمان (5/404) (7086).
په‌ڕتووكا (الأحاديث المختارة للضياء المقدسي) (5/ 151) (1773).
غريب الحديث للخطابي (1/255).
الترغيب والترهيب (4/55).
النهاية في غريب الحديث والأثر (1/341).
الزواجر لابن حجر الهيتمي (2/961).
جامع العلوم والحكم (1/305).