Skip to content

((هه‌ر كه‌سێ سویند ب تشته‌كێ دی ژ بلی خودێ بخۆت، ئه‌ڤه‌ وی كوفر یان شرك كر))

ژ ئبن عومه‌ری (خودێ ژ هه‌ردووکان ڕازی بیت) كو وی گوھ ل زه‌لامه‌كی بوو دگۆت: نه‌خێر ئه‌ز ب كه‌عبێ سویند دخۆم، ئینا ئبن عومه‌ری گۆت: چێنابیت سویند ب تشه‌كێ دی ژ بلی خودێ بهێته‌ خوارن، چونكی من گوھ ل پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) بوو دگۆت:

((هه‌ر كه‌سێ سویند ب تشته‌كێ دی ژ بلی خودێ بخۆت، ئه‌ڤه‌ وی كوفر یان شرك كر)).

«مَنْ حَلَفَ بِغَيْرِ اللهِ فَقَدْ كَفَرَ أَوْ أَشْرَكَ».

ئه‌بو داوود و تیرمیزی و ئیمام ئه‌حمه‌د ڤێ فه‌رمووده‌یێ ڤه‌دگوهێزن
فه‌رمووده‌یه‌كا دروسته‌
شرۆڤه‌كرن

پێغه‌مبه‌ر (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) به‌حس ل وێ چه‌ندێ دكه‌ت كو هه‌ر كه‌سێ ژ بلی خودێ و باشناڤ و سالۆخه‌تێن وی، سویند ب تشته‌كێ دی بخۆت؛ ئه‌ڤه‌ مسوگه‌ر وی كوفر یان شرك كر، چونكی ب ڕاستی سویندخوارن دخوازیته‌ مه‌زنكرنا وی تشتێ سویند پێ هاتییه‌ خوارن و مه‌زناهی ب تنێ بۆ خودێیه‌، له‌وا چێنابیت ژ بلی خودێ و باشناڤ و سالۆخه‌تێن وی، سویند ب تشته‌كێ دی بهێته‌ خوارن. ئه‌ڤ سویندخوارنه‌ ژ جۆرێ شركا بچویكتره‌، به‌لێ ئه‌گه‌ر ئه‌و كه‌سێ سویند دخۆت ئه‌و تشتێ سویند پێ دخۆت وه‌كی خودێ مه‌زنكر یان هێتشا ژ خودێ ژی مه‌زنتر لێ كر؛ ل ڤی ده‌می ئه‌ڤ سویندخوارنه‌ دێ بیته‌ ژ جۆرێ شركا مه‌زنتر (و دێ مرۆڤ پێ ژ ئیسلامێ ده‌ركه‌ڤیت).

ڕامانا په‌یڤان

من حلف: الحلف: اليمين، وهي توكيد الحكم بذكر معظّم تطمئن له نفس المخاطب.

كفر أو أشرك: يحتمل أن يكون هذا شكًّا من الراوي، ويحتمل أن تكون "أو" بمعنى الواو فيكون كفر وأشرك.

ژ مفایێن فه‌رمووده‌یێ

مه‌زنكرن ب سویندخوارنێ ب تنێ مافێ خودێیه‌، له‌وا چێنابیت ژ بلی خودێ و باشناڤ و سالۆخه‌تێن وی، سویند ب تشته‌كێ دی بهێته‌ خوارن.

صه‌حابی گه‌له‌ك د ڕژدبوون ل سه‌ر فه‌رمانكرنا ب باشییێ و پاشڤه‌برنا ژ خرابییێ، نه‌خاسمه‌ ئه‌گه‌ر خرابی ژ وی جۆری با یێ گرێدایی ب شركێ یان كوفرێڤه‌.

ژێده‌ر

(9/ 275) (5375).

(10/ 249) (6072).

(1/ 343).

زێده‌تر (14)

سونه‌نا تیرمیزی (3/ 194) (1535).

سونه‌نا ئه‌بو داوودی (5/ 154- 155) (3251).

موسنه‌دا ئه‌حمه‌دی (9/ 249) (5346).

فتح المجيد شرح كتاب التوحيد.

لعبد الرحمن التميمي (ص413).

القول المفيد على كتاب التوحيد.

لابن عثيمين (2/ 214).

الملخص في شرح كتاب التوحيد.

لصالح الفوزان (ص326).

الجديد في شرح كتاب التوحيد.

لمحمد القرعاوي (ص365).

التمهيد لشرح كتاب التوحيد.

لصالح آل الشيخ (ص452).

فتاوى اللجنة الدائمة.