أذكار الحاج والمعتمر

ენა:

ჰაჯობის და უმრას შემსრულებლის ვედრებები

მიიყათი:

განიზრახავს რიტუალში შესვლას, შემდეგ იტყვის:

უმრას მომლოცველი და ჰაჯობის მომლოცველი, რომელიც თამათთუ'ზეა: "ლაბბაიქა უმრათან, ლაბბაიქალლაჰუმმა ლაბბაიქ".

ყირანის მომლოცველი ამბობს: "ლაბბაიქა უმრათან ვა ჰაჯჯან, ლაბბაიქალლაჰუმმა ლაბბაიქ" („აი, აქ ვარ შენს წინაშე უმრასა და ჰაჯობისთვის, შენს წინ ვარ, ალლაჰო, შენს წინ ვარ!“).

იფრადის მომლოცველი (მხოლოდ ჰაჯობისთვის) ამბობს: "ლაბბაიქა ჰაჯჯან, ლაბბაიქალლაჰუმმა ლაბბაიქ".

შემდეგ მომლოცველი, რომელიც უმრას ასრულებს, და ჰაჯობის მომლოცველი, რომელიც თამათთუ'ზეა, აგრძელებენ თალბიას წარმოთქმას, სანამ არ დაინახავენ ქააბას, ხოლო ყარინი და მუფრადი წყვეტენ თალბიას თქმას ჯამრათ ალ-აყაბას (დიდი სვეტის) ქვების სროლისას.

ტავაფი:

მიუთითებს შავ ქვას და ყოველი წრის დაწყებისას ამბობს: "ალლაჰუ აქბარ", და მას შეუძლია დაამატოს "ბისმილლაჰ" დაწყებისას, და არა დანარჩენ წრეებზე.

იემენურ კუთხესა და შავ ქვას (ჰაჯარ ალ-ასვადს) შორის: ამბობს: "რაბბანაა აათინა ფი დუნია ჰასანათან ვა ფილ-აახირათი ჰასანათან ვა ყინაა 'აზააბა ან-ნარ". (ო, ჩვენო უფალო, მოგვმადლე ამქვეყნიურ ცხოვრებაში სიკეთე და საიქიო ცხოვრებაში სიკეთე და დაგვიფარე ჯოჯოხეთის სატანჯველისაგან).

ტავაფის შემდეგ მომლოცველი გაივლის მაყამი იბრაჰიმთან, თუ ეს შესაძლებელია, და წაიკითხავს: {და დაიდგინეთ იბრაჰიმის ადგილი სამლოცველოდ}

ტავაფის შემდეგ ორ რაქათში უნდა წაიკითხოს: პირველ რაქათში: "ყულ ია აიუჰაალ ქააფირუნ", და მეორე რაქათში: "ყულ ჰუვა ალლაჰუ აჰად".

სა'ი (საფასა და მარვას შორის მიმოსვლა):

- როდესაც მიუახლოვდება საფას ბორცვს, წაიკითხავს: "ჭეშმარიტად, საფა და მარვა ალლაჰის ნიშნებს ეკუთვნის", «ვიწყებ იმით, რითაც ალლაჰმა დაიწყო»

- როდესაც ავა საფას ბორცვზე, მიმართავს ქააბას მხარეს, და ამბობს: (ალლაჰუ აქბარ, ალჰამდუ ლილლაჰ - ალლაჰი უდიდესია, დიდება ალლაჰს), შემდეგ ამბობს ამ ზიქრს: «ლა ილააჰა ილლა ალლაჰ, ვაჰდაჰუ ლაა შარიიქა ლაჰ, ლაჰულ-მულქ ვა ლაჰულ-ჰამდ, ვა ჰუვა 'ალაა ქულლი შაი'ინ ყადიირ. ლაა ილააჰა ილლა ალლაჰ ვაჰდაჰუ, ანჯაზა ვა'დაჰუ, ვა ნასარა 'აბდაჰუ, ვა ჰაზამალ აჰზაბა ვაჰდაჰუ» (არ არსებობს ღმერთი გარდა ალლაჰისა, ის ერთადერთია, არ ჰყავს მას თანაზიარი, მას ეკუთვნის მეუფება და ქება, და ის ყოვლისშემძლეა. არ არსებობს ღმერთი, გარდა ალლაჰისა, ის ერთადერთია, მან აასრულა თავისი დაპირება, დაეხმარა თავის მსახურს და მარტომ დაამარცხა მტრის ჯარები), შემდეგ შეევედრება (დუას გააკეთებს), შემდეგ გაიმეორებს ამ ზიქრს, შემდეგ შეევედრება (დუას გააკეთებს), შემდეგ გაიმეორებს ამ ზიქრს, შემდეგ ჩავა მარვასკენ, და ამგვარადვე მოიქცევა ყოველ ჯერზე საფაზე და ყოველ ჯერზე მარვაზე.

- ტავაფისა და სა'ის წრეებზე არ არსებობს კონკრეტული ვედრებები, არამედ მუსლიმი უნდა დაკავდეს იმ სასარგებლო ზიქრითა და ვედრებით, რაც მას სურს.

დღე 8:

თამათთუ'ის მომლოცველი შედის იჰრამში ჰაჯობისთვის და ამბობს: "ლაბბაიქა ჰაჯჯან, ლაბბაიქალლაჰუმმა ლაბბაიქ", ხოლო რაც შეეხება ყირანისა და იფრადის მომლოცველებს, მათ უკვე დაიწყეს იჰრამი ჰაჯობისთვის მიყათიდან.

მინადან არაფატისკენ გადაადგილებისას: მომლოცველი დაკავებული უნდა იყოს თალბიას ან თაქბირის წარმოთქმით, და ორივე მათგანი გადმოცემულია მოციქულისგან (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) და მისი საჰაბებისგან.

დღე 9:

არაფა დღეს ხშირად უნდა წარმოთქვას: "არ არსებობს ღმერთი გარდა ალლაჰისა, ერთადერთისა, რომელსაც არ ჰყავს თანაზიარი, მას ეკუთვნის მეუფება და დიდება, და ის ყოვლისშემძლეა", /ლაა ილააჰა ილლა ალლაჰ, ვაჰდაჰუ ლაა შარიიქა ლაჰ, ლაჰულ მულქუ ვა ლაჰულ ჰამდუ, ვა ჰუვა 'ალაა ქულლი შაიინ ყადიირ/ და შუადღის შემდეგ მზის ჩასვლამდე ვედრებით დაკავდეს.

დღე 10:

დილის ლოცვის შემდეგ მიდის მაშაარ ალ-ჰარამში მუზდალიფაში, თუ მოახერხებს, ხოლო თუ ვერ მოახერხებს, მაშინ თავის ადგილას: აკეთებს დუას უზენაესი ალლაჰის მიმართ, განადიდებს მას თაქბირებით და აქებს მას.

როდესაც ჯამრათ ალ-აყაბას ესვრის: ჰაჯობის შემსრულებელი წყვეტს თალბიას თქმას და ყოველი კენჭის სროლისას ამბობს: "ალლაჰუ აქბარ".

ტავაფ ალ-იფადაში და მის შემდეგ ორ მუხლ ლოცვაში, შემდეგ კი ჰაჯობის სა'იში წარმოთქვამს იმავე ვედრებებსა და ზიქრებს, როგორც ეს უმრის დროს იყო აღწერილი.

თაშრიყის დღეები:

ესვრის მცირე ჯამრას და ყოველი კენჭის სროლისას ამბობს: (ალლაჰუ აქბარ), შემდეგ წინ მიიწევს, დგება ყიბლას მიმართულებით, ევედრება და დიდხანს აგრძელებს ვედრებას. შემდეგ ესვრის შუა ჯამრას და ყოველი კენჭის სროლისას ამბობს: (ალლაჰუ აქბარ), შემდეგ წინ მიიწევს მარცხენა მხარეს, დგება ყიბლას მიმართულებით, ევედრება და დიდხანს აგრძელებს ვედრებას. შემდეგ ესვრის დიდ ჯამრას და მის შემდეგ აღარ ევედრება.

გამოსამშვიდობებელი ტავაფი:

მასში წინა ზიქრებიდან იმას გააკეთებს, რაც უმრას ტავაფის დროს გააკეთა.

სახელითა ალლაჰისა მოწყალისა, შემწყალებლისა

დ. აბდულლაჰ იბნ ჰუმუდ ალ-ფურეიჰ

თარგმნილია რამდენიმე ენაზე

დააჭირეთ თითოეულ თემას მის შესაბამის ზიქრებსა და ვედრებებზე გადასასვლელად.

პირველ გვერდზე დაბრუნება

მომდევნო

წინა

სამეცნიერო საქველმოქმედო ფონდი იყთიდა

ჩვენ ვზრუნავთ მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სუნნისა და მისი ყოველდღიური ზიქრების გავრცელებაზე.

ჩვენ მოხარული ვიქნებით თქვენთან დაკავშირებით: