নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক যেতিয়া য়ামানলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল তেতিয়া তেখেতে তেওঁক নিৰ্দেশ দিছিল যে, তেওঁ যেন প্ৰত্যেক ত্ৰিছটা গৰুৰ বিপৰীতে একোটাকৈ এবছৰীয়া গো-পোৱালী মাইকী হওক বা মতা (যাকাত হিচাপে) সংগ্ৰহ কৰে।

জিঝিয়া কৰ কেৱল প্ৰাপ্তবয়স্ক লোকৰ পৰাহে সংগ্ৰহ কৰা হয়। আনহাতে যিসকলৰ পৰা কৰ লোৱা নহয়, সিহঁতৰ বিষয়ে নীতি হৈছে এই যে, সিহঁত কেতিয়াবা বন্দী হ'লেও সিহঁতক হত্যা কৰা বৈধ নহয়। যেনে- শিশু, নাৰী আদি।

শাসকে নিজৰ ইজতিহাদ মুতাবিক জিঝিয়া কৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিব, কাৰণ এইটো সময় আৰু স্থান তথা মানুহৰ স্বাৱলম্বী আৰু অভাৱ অনাটনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। ইয়াৰ প্ৰমাণ হৈছে এই যে, নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম নিজেই য়ামানীসকলৰ বাবে কৰ নিৰ্ধাৰণ কৰি মুআজ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুক নিৰ্দেশ দিছিল যে, "তুমি প্ৰত্যেক প্ৰাপ্তবয়স্ক লোকৰ পৰা এক দীনাৰকৈ কৰ সংগ্ৰহ কৰিবা।" এইদৰে ওমৰ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুৱে যেতিয়া শ্বামৰ অধিবাসীসকলৰ পৰা কৰ নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল তেতিয়া ইয়াৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰি দিছিল।

যাকাত সংগ্ৰহ কৰা আৰু ইয়াৰ বাবে প্ৰতিনিধি নিযুক্ত কৰা আদি হৈছে শাসকৰ দায়িত্ব।

(التبيع) হৈছে, এবছৰ পাৰ কৰি দ্বিতীয় বছৰত ভৰি দিয়া গৰুৰ পোৱালী। ইয়াক তাবী এইকাৰণে কোৱা হয় যে, ই সেই সময়লৈকে সি মাকৰ লগতে থাকে।