ពិតណាស់ណាពី ﷺ នៅពេលដែលលោកបញ្ជូនគាត់ទៅកាន់ប្រទេសយេមែន លោកបានប្រើគាត់ឲ្យដកហ្សាកាត់នៅរៀងរាល់គោសាមសិបក្បាល គឺត្រូវដកហ្សាកាត់គោឈ្មោលមួយក្បាល ឬគោញីមួយក្បាលដែលមានអាយុមួយឆ្នាំ និងរៀងរាល់សែសិបក្បាល គឺត្រូវដកហ្សាកាត់គោញីមួយក្បាលដែលមានអាយុពីរឆ្នាំ។

ពន្ធ(ជីហ្សយ៉ះ) គឺគេមិនយកពីអ្នកដែលមិនគ្រប់អាយុឡើយ ពីព្រោះលក្ខខណ្ឌអ្នកដែលគេមិនយកពន្ធ គឺអ្នកដែលច្បាប់មិនអនុញ្ញាតឲ្យសម្លាប់នៅពេលដែលចាប់ជាឈ្លើយសឹកបាន ដូចជាកុមារ និងស្ត្រីជាដើម។

បរិមាណនៃការយកពន្ធ គឺអាស្រ័យលើការយល់ឃើញរបស់ថ្នាក់ដឹកនាំ ព្រោះការយកពន្ធ គឺមានលក្ខណៈខុសគ្នាទៅតាមសម័យកាល និងទីកន្លែង អ្នកមាន និងអ្នកក្រ។ ភស្តុតាងដែលបញ្ជាក់ដូចនេះ គឺណាពី ﷺ លោកបានកំណត់វាចំពោះប្រជាជនយេមែន ដោយលោកបានមានប្រសាសន៍ទៅកាន់មូអាសថា៖ “ហើយចូរអ្នកយកពន្ធមួយទីណើរពីរាល់អ្នកដែលគ្រប់អាយុ” ខណៈដែលអ៊ូមើរ رضي الله عنه បានបន្ថែមបរិមាណពន្ធនេះនៅពេលដែលគាត់បានកំណត់ចំពោះប្រជាជនស្ហាម។

យកចិត្តទុកដាក់ចំពោះការប្រមូលហ្សាកាត់ ហើយត្រូវប្រគល់ភារកិច្ចឲ្យមានអ្នកប្រមូលហ្សកាត់ពីសំណាក់ថ្នាក់ដឹកនាំ។

“التبيع” គឺសំដៅលើសត្វគោដែលមានអាយុមួយឆ្នាំឈានចូលឆ្នាំទីពីរ។ គេឲ្យឈ្មោះវាថា “التبيع” ព្រោះវានៅតាមមេវានៅឡើយ។