การร่วมดื่มน้ำนมจากแม่นมคนเดียว (เป็นพี่น้องทางแม่นมเดียวกัน) ย่อมเป็นเหตุต้องห้ามมิให้แต่งงานกัน เช่นเดียวกับข้อห้ามอันเกิดจากการให้กำเนิด (พี่น้องทางสายเลือด)

หะดีษนี้เป็นกฎเกณฑ์ในการให้นมบุตร

อิบนุ หะญัร กล่าวว่า: คำกล่าวของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ที่ว่า: "การร่วมดื่มน้ำนมจากแม่นมคนเดียวกันนั้นย่อมเป็นเหตุต้องห้ามมิให้แต่งงานด้วย เช่นเดียวกับข้อห้ามอันเกิดจากการให้กำเนิด (การสืบสายโลหิต)" คือ : กฎหมายอนุญาตให้ทำสิ่งที่อนุญาตให้ทำได้ และกฎหมายนี้ได้รับความเห็นชอบเป็นเอกฉันท์เกี่ยวกับการห้ามแต่งงานและผลที่ตามมา การแผ่ขยายความเป็นมะห์รอมระหว่างทารกที่ให้นมและลูกๆ ของแม่ผู้ให้นม และสถานะของญาติพี่น้องในแง่ของการอนุญาตให้มองหน้ากัน อยู่กันตามลำพัง และเดินทางร่วมกัน แต่จะยกเว้นในบทบัญญัติที่เหลือของความเป็นแม่ เช่น การรับมรดก ภาระในการเลี้ยงดู การปลดปล่อยผ่านความเป็นเจ้าของ การเป็นพยานหลักฐาน และการสละสิทธิ์ในการลงโทษประหารชีวิต

การยืนยันบทบัญญัติแห่งการห้ามอันเนื่องจากการให้นมแม่ (คนเดียวกัน) เป็นการห้ามถาวรตลอดไป

หะดีษอื่นๆ ได้ชี้ให้เห็นว่า การห้ามอันเนื่องจากการให้นมแม่จะมีผลบังคับใช้เมื่อมีการดูดนมครบห้าครั้งที่ทราบแน่ชัด และต้องเกิดขึ้นภายในสองปีแรก

สตรีที่ห้ามแต่งงานเนื่องจากสายเลือดมีดังนี้: 1.มารดา: รวมถึงยายทั้งฝ่ายแม่และฝ่ายพ่อ ไม่ว่าจะอยู่ในชั้นใดก็ตาม (ยิ่งขึ้นไปเท่าใดก็ยังรวมอยู่) 2.บุตรสาว: รวมถึงหลานสาวทั้งฝ่ายลูกสาวและลูกชาย ไม่ว่าจะอยู่ในชั้นใดก็ตาม (ยิ่งลงมาเท่าใดก็ยังรวมอยู่) 3.พี่น้องสาว: ไม่ว่าจะเป็นพี่น้องร่วมพ่อและแม่ หรือร่วมเพียงฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง 4.ป้า (พี่สาวหรือน้องสาวของพ่อ): รวมถึงพี่น้องสาวแท้และไม่แท้ของพ่อทุกคน รวมทั้งพี่น้องสาวของปู่ทุกชั้น ไม่ว่าจะอยู่ในชั้นใดก็ตาม 5.น้า (พี่สาวหรือน้องสาวของแม่): รวมถึงพี่น้องสาวแท้และไม่แท้ของแม่ทุกคน รวมทั้งพี่น้องสาวของยายทุกชั้น ไม่ว่าจะอยู่ในชั้นใดก็ตาม ไม่ว่ายายเหล่านั้นจะเป็นญาติทางฝ่ายพ่อหรือฝ่ายแม่ 6.ลูกสาวของพี่หรือน้องชาย และลูกสาวของพี่หรือน้องสาว: รวมถึงลูกหลานของพวกเธอทุกชั้น ไม่ว่าจะอยู่ในชั้นใดก็ตาม