النَّازعَات

සාහසික ලෙස (ප්‍රාණය) ගලවන්නන් මත දිවුරමින්.

මෘදු ලෙස ගලවන්නන් මත ද දිවුරමින්.

පාවෙමින් පිහිනා යන්නන් මත ද දිවුරමින්.

තරඟකාරී ලෙස තරඟ වදින්නන් මත ද (දිවුරමින්)

කටයුතු මෙහෙයවන්නන් මත ද (දිවුරමින්)

එදින කම්පනය වන දෑ කම්පනය වේ.

එයට පරව කම්පනය නැවත සිදු වනු ඇත.

එදින හදවත් (බියෙන්) තැති ගනියි.

ඔවුන්ගේ බැල්ම බියෙන් පවතී.

“නියත වශයෙන් ම අපි පෙර තත්ත්වයට ම නැවත හරවනු ලබන්නෙමු දැ” යි ඔවුහු පවසති.

“අප දිරා ගිය අස්ථි බවට පත්වූයේ පසුව ද?”

“එසේ නම් එය අලාභවන්ත හැරීමකි” යැයි ඔවුහු පවසති.

එහෙත් එය එක් භයානක හඬක් පමණි.

එවිට ඔවුහු (විනිශ්චය සඳහා) එළිමහන් තැනක සිටිති.

මූසාගේ තොරතුරු (නබිවරය!) නුඹට ලැබුණේ ද?

ඔහුගේ පරමාධිපති ඔහුව තුවා නම් පාරිශුද්ධ නිම්නයෙහි ඇමතූ විට,

ඔබ ෆිර්අවුන් වෙත යනු. නියත වශයෙන් ම ඔහු සීමාව ඉක්මවා ගොස් ඇත.

එවිට ඔබ පිවිතුරු වීමට ඔබට (කැමැත්තක්) ඇත්දැයි නුඹ විමසනු.

තවද මා ඔබට ඔබේ පරමාධිපති වෙත මඟ පෙන්වන්නෙමි. එවිට ඔබ බියබැතිමත් වනු ඇත.

එවිට ඔහු (මූසා) ඔහුට මහා සළකුණ පෙන්වී ය.

එහෙත් ඔහු (ෆිර්අවුන් එය) බොරු යැයි පවසා පිටුපෑවේ ය.

පසුව පසු බැස ගොස් (ඔහුට හානි කිරීමට) වෑයම් කළේ ය.

එවිට ඔහු (ඔහුගේ ජනයා) රැස් කොට ඇමතුවේ ය.

එවිට මම නුඹලාගේ උසස් පරමාධිපති වෙමි යැයි ඔහු පැවසුවේ ය.

එහෙයින් අල්ලාහ් මෙලොව හා පරලොව දඬුවමට ඔහුව හසු කර ගත්තේ ය.

නියත වශයෙන් ම (අල්ලාහ්ට) බියවන්නෙකුට එහි පාඩමක් ඇත.

මැවීමට දුෂ්කර වන්නේ නුඹලා ද නැතහොත් අහස ද? එය ඔහු(අල්ලාහ්) නිර්මාණය කළේ ය.

ඔහු එහි වියන ඔසවා පසුව එය නිවැරදිව සැකසුවේ ය.

තවද ඔහු එහි රාත්‍රිය (අඳුරෙන්) ආවරණය කර එහි දහවල හෙළි කළේ ය.

තවද මහපොළොව ඉන් පසුව ඔහු එය දිග හැරියේ ය.

ඔහු එයින් එහි ඇති ජලය ද එහි ඇති තණබිම් ද හටගැන්වී ය.

තවද කඳු එය ඔහු ස්ථාපිත කළේ ය.

(එය) නුඹලාට හා නුඹලාගේ ගොවිපළ සතුන්ට භුක්ති විඳීමක් වශයෙනි.

එහෙත් මහත් ව්‍යසනය පැමිණි විට,

එදින මිනිසා තමන් (මෙලොව) ප්‍රයත්න දැරූ දෑ සිහිපත් කරන්නේ ය.

තවද නරඹන්නන්හට නිරය ප්‍රත්‍යක්ෂ කරනු ලබයි.

"එහෙයින් සීමාව උල්ලංඝනය කර"

"මෙලොව ජීවිතය තෝරා ගත් අය වූ කලී"

සැබැවින් ම නිරය වන එය මය (ඔවුන්ගේ) නිවහන වන්නේ.

"තවද තම පරමාධිපතිගේ සන්නිධාන(යේ පෙනී සිටීම)ට බිය වී තම ආත්මය ආශාවන්ගෙන් වළක්වා ගත් අය වූ කලී"

සැබැවින් ම ස්වර්ගය වන එය මය (ඔවුන්ගේ) නිවහන වන්නේ.

එම හෝරාව එය කවදා සිදු වන්නේ දැ? යි ඔවුහු ඔබගෙන් විමසති.

ඒ පිළිබඳ පැවසීමට ඔබට කුම(න බලය)ක් තිබේ ද?

එහි අවසන් තීන්දුව නුඹගේ පරමාධිපති වෙත ය.

ඒ පිළිබඳ බිය වන්නන්ට සැබැවින් ම නුඹ අවවාද කරන්නෙක් පමණි.

සැබැවින් ම ඔවුන් එදින (එය දකින විට) සවස් කාලයක් හෝ දිවා කාලයක් හෝ මිස (ලොවෙහි) රැඳී නො සිටියාක් මෙන් සිතනු ඇත.