النَّازعَات

Савганд ба фариштагоне, ки ҷон [-и кофирон]-ро ба шиддат берун мекашанд

Ва савганд ба фариштагоне, ки ҷон [-и муъминон]-ро ба нармӣ ва осонӣ мегиранд

Ва савганд ба фариштагоне, ки [ба амри Аллоҳ таоло аз осмон ба сӯйи замин] шиноваранд

Ва савганд ба фариштагоне, ки [дар иҷрои авомири илоҳӣ] бар якдигар сабқат мегиранд

Ва савганд ба фариштагоне [ки ба амри илоҳӣ] корҳоро тадбир мекунанд

Рӯзе, ки [пас аз аввалин дамидан дар сур] замин [ва кӯҳҳо ва ҳама чиз] ба ларза дарояд

[Ва] Дар пайи он [дамидани дувуми ҳашр] биёяд

Дар он рӯз дилҳое сахт музтариб [ва тарсон] аст

Ва чашмҳои онон [аз тарсу шармсорӣ] фуру афтодааст

[Кофирон дар дунё] Мегӯянд: «Оё мо [пас аз марг дубора] ба ҳоли аввали худ бозгардонда мешавем?

Оё ҳангоме ки устухонҳои пӯсида шудем [ва ба хок табдил гаштем, боз ҳам зинда мешавем]?»

Гӯянд: «[Агар чунин ваъдае дуруст бошад] он гоҳ он бозгаште зиёнбор аст»

Пас он [бозгашт] танҳо бо як бонги боҳайбат аст

Ва ногаҳон ҳамагӣ бар арсаи замин [-и маҳшар] зоҳир] мешаванд

[Эй Паёмбар] Оё достони Мӯсо ба ту расидааст?

Он гоҳ ки Парвардигораш ӯро дар сарзамини муқаддаси «Туво» нидо дод [ва фармуд]

«Ба сӯи Фиръавн бирав, ки ӯ туғён кардааст

Ва ба ӯ бигӯ: «Оё мехоҳӣ [аз куфру гуноҳ] пок шавӣ?

Ва ман туро ба сӯйи Парвардигорат ҳидоят кунам, то [аз Ӯ] битарсӣ [ва фармонбардор шавӣ]?

Пас, [Мусо] муъҷизаи бузургро ба ӯ нишон дод

Аммо ӯ такзибу саркашӣ кард

Сипас пушт кард ва ба кӯшишу талош [алайҳи ӯ] пардохт

Пас, [қавмашро] ҷамъ карду нидо дод

Ва гуфт: «Ман Парвардигори бартари шумо ҳастам»

Пас, Аллоҳ таоло ӯро ба азоби охират ва дунё гирифтор кард

Бе гумон, дар ин [воқеа] барои ҳар кас, ки [аз Аллоҳ таоло] метарсад, ибрате ҳаст

Оё офариниши шумо [баъд аз марг] сахттар аст ё осмоне, ки [Аллоҳ таоло] онро бино кард?

Сақфи онро барафрошту ба он шаклу назм дод

Ва шабашро торик ва рӯзашро равшан гардонид

Ва заминро баъд аз он густаронид

Ва аз он об [чашмаҳо ва чоҳҳо ва] чарогоҳашро берун овард

Ва кӯҳҳоро муҳкам ва устувор [бар рӯйи замин] қарор дод

[Ҳамаи инҳо] барои баҳрагирии шумо ва чаҳорпоёнатон аст

Пас, ҳангоме ки [он] ҳодисаи бузург [-и қиёмат] фаро расад

Дар он рӯз инсон [тамоми аъмолу] талошҳои худро ба ёд меоварад

Ва ҷаҳаннам барои ҳар бинандае ошкор мешавад

Пас, он кас, ки туғён [ва саркашӣ] карда бошад

Ва зиндагии дунёро [бар охират] тарҷеҳ дода бошад

Бе тардид, ҷаҳаннам ҷойгоҳи ӯст

Ва аммо касе, ки аз истодан дар ҳузури Парвардигораш бимнок буда ва нафсро аз ҳаво [ва ҳавас] боздошта бошад

Ҳатман, биҳишт ҷойгоҳи ӯст

[Эй Паёмбар] Дар бораи қиёмат аз ту мепурсанд, ки дар чи замоне воқеъ мешавад?

Туро бо ёдоварии ин сухан чи кор аст?

[Саранҷом ва] Мунтаҳои [илми] он назди Парвардигори туст

Ту, ҳатман, бимдиҳандаи касоне ҳастӣ, ки аз он метарсанд

Рӯзе, ки [кофирон қиёматро] бубинанд, [чунин эҳсос мекунанд, ки] гӯӣ [дар дунё] ҷуз як шомгоҳ ё бомдод ба сар набурдаанд