දරු ප්රසූතියෙන් පසු කාන්තාවක් දින හතළිහක් සලාත් ඉටු නොකර, උපවාසයේ නිරත නොවී සිටිය හැකි ද? එසේ නැතහොත් රුධිර වහනය ඇයගෙන් නතර වීමෙන් ද? රුධිර වහනය නතර වී, පිරිසිදු වී සලාතය ඉටු කළ යුත්තේ කවදා ද? පිරිසිදු වීමේ අවම කාල පරිච්ඡේදය කුමක් ද?
السؤال
ප්රශ්ණය 1.
දරු ප්රසූතියෙන් පසු කාන්තාවක් දින හතළිහක් සලාත් ඉටු නොකර, උපවාසයේ නිරත නොවී සිටිය හැකි ද? එසේ නැතහොත් රුධිර වහනය ඇයගෙන් නතර වීමෙන් ද? රුධිර වහනය නතර වී, පිරිසිදු වී සලාතය ඉටු කළ යුත්තේ කවදා ද? පිරිසිදු වීමේ අවම කාල පරිච්ඡේදය කුමක් ද?
س5: المرأة النّفساء هل تجلس أربعين يومًا لا تصلّي ولا تصوم، أو العبرة بانقطاع الدم عنها، فمتى انقطع تطهرت وصلت؟ وما أقلّ مدةٍ للطّهر؟
الجواب
පිළිතුර 1:
දරු ප්රසූතියෙන් පසු ඇති වන රුධිර වහනය සඳහා නිශ්චිත කාලයක් නොමැත. එම රුධිර වහනය වන අවස්ථාවේ සලාත් ඉටු නොකළ යුතුය. උපවාසයේ නිරත නොවිය යුතුය එමෙන්ම තම සැමියා සමග ලිංගික ඇසුරෙන් වැළකී සිටිය යුතුය.
දින හතළිහකට පෙර වුව ද ඇය පිරිසිදුකම දුටුවේ නම්, ඇය දින දහයක් හෝ දින පහක් හෝ පමණක් පසු වුව ද, ඇය සලාතය ඉටු කරයි; උපවාසයේ නිරත වෙයි; ඇයගේ සැමියා සමග ලිංගික ඇසුර පවත් වයි. එහි වරදක් නැත.
වැදගත්ම දෙය වන්නේ, දරු ප්රසූතියෙන් පසු රුධිර වහනය වීම යනු දැනෙන කරුණකි. එය දැකීම හෝ නොතිබීම යන කාරණාව මත අදාළ නීති බැඳේ. ඒ අනුව එය දකින්නට තිබේ නම් අදාළ නීතිය ක්රියාත්මක වන අතර ඇය එයින් පිරිසිදු වී නම් අදාළ නීතියෙන් ඇය මිදෙනු ඇත.
ඒහෙත්, දින හැටකට වඩා අධික වී නම්, ඇය මුස්තහාලා හෙවත් නාරීවේද රෝගී තත්ත්වයට පත් වන්නීය. එවිට ඇය සුපුරුදු ඔසප් කාලයට අනුගත වී රැඳී සිට, පසුව ස්නානය කර සලාත් ඉටු කරයි.
ﺟ5: النّفساء ليس لها وقتٌ محدودٌ، بل متى كان الدم موجودًا جلست، ولم تصلّ، ولم تصم، ولم يجامعها زوجها.
وإذا رأت الطّهر -ولو قبل الأربعين، ولو لم تجلس إلا عشرة أيامٍ أو خمسة أيامٍ- فإنها تصلّي، وتصوم، ويجامعها زوجها، ولا حرج في ذلك.
والمهمّ أن النّفاس أمرٌ محسوسٌ، تتعلق الأحكام بوجوده أو عدمه، فمتى كان موجودًا ثبتت أحكامه، ومتى تطهرت منه تخلت من أحكامه.
لكن لو زاد على السّتّين يومًا فإنها تكون مستحاضةً، تجلس ما وافق عادة حيضها فقط، ثم تغتسل، وتصلّي.