ผู้หญิงที่มีเลือดนิฟาสจะต้องไม่ละหมาดและไม่ถือศีลอดเป็นเวลาสี่สิบวัน หรืออยู่ที่การหยุดของเลือดเป็นเกณฑ์ ดังนั้นเมื่อเลือดหยุดก็อาบน้ำชำระล้างร่างกายและทำการละหมาดใช่หรือไม่? แล้วเวลาขั้นต่ำที่สุดที่เลือดจะหยุดคือเมื่อไร?
السؤال
คำถามที่1:
ผู้หญิงที่มีเลือดนิฟาสจะต้องไม่ละหมาดและไม่ถือศีลอดเป็นเวลาสี่สิบวัน หรืออยู่ที่การหยุดของเลือดเป็นเกณฑ์ ดังนั้นเมื่อเลือดหยุดก็อาบน้ำชำระล้างร่างกายและทำการละหมาดใช่หรือไม่? แล้วเวลาขั้นต่ำที่สุดที่เลือดจะหยุดคือเมื่อไร?
س5: المرأة النّفساء هل تجلس أربعين يومًا لا تصلّي ولا تصوم، أو العبرة بانقطاع الدم عنها، فمتى انقطع تطهرت وصلت؟ وما أقلّ مدةٍ للطّهر؟
الجواب
คำตอบที่ 1:
ผู้หญิงที่มีเลือดนิฟาสไม่มีระยะเวลาที่กำหนด ตราบใดที่ยังมีเลือดออกอยู่ เธอก็ไม่ต้องทำอะไร ไม่ต้องละหมาด ไม่ต้องถือศีลอด และไม่อนุญาตสำหรับสามีที่จะมีเพศสัมพันธ์กับเธอ
และเมื่อเธอเห็นว่าสะอาดแล้ว - แม้จะไม่ถึงสี่สิบวัน และแม้ว่าเธอจะนั่งเพียงแค่สิบหรือห้าวันก็ตาม - เธอต้องทำการละหมาด ถือศีลอด และสามีของเธอก็สามารถมีเพศสัมพันธ์กับเธอได้ และก็ไม่มีอะไรเป็นเรื่องเสียหายในเรื่องนี้
สิ่งสำคัญคือ เลือดนิฟาสเป็นสิ่งที่รับรู้ได้ และฮุกุมของมันขึ้นกับการมีหรือไม่มีของเลือด เมื่อใดก็ตามที่มีเลือดออก ฮุกุมของมันก็จะมีและเมื่อใดก็ตามที่เธอสะอาดจากมันแล้ว ฮุกุมของมันจะถูกลบออกไป
แต่ถ้าเกินหกสิบวัน ถือว่าเป็นเลือดอิสติฮาเฎาะฮ์ เธอควรหยุดเท่าที่กับจำนวนของประจำเดือนปกติของเธอเท่านั้น จากนั้นจึงทำการชำระร่างกาย และทำการละหมาด
ﺟ5: النّفساء ليس لها وقتٌ محدودٌ، بل متى كان الدم موجودًا جلست، ولم تصلّ، ولم تصم، ولم يجامعها زوجها.
وإذا رأت الطّهر -ولو قبل الأربعين، ولو لم تجلس إلا عشرة أيامٍ أو خمسة أيامٍ- فإنها تصلّي، وتصوم، ويجامعها زوجها، ولا حرج في ذلك.
والمهمّ أن النّفاس أمرٌ محسوسٌ، تتعلق الأحكام بوجوده أو عدمه، فمتى كان موجودًا ثبتت أحكامه، ومتى تطهرت منه تخلت من أحكامه.
لكن لو زاد على السّتّين يومًا فإنها تكون مستحاضةً، تجلس ما وافق عادة حيضها فقط، ثم تغتسل، وتصلّي.