Encyclopedia of Prophetic Hadiths

«مَنْ أَصَابَ حَدًّا فَعُجِّلَ عُقُوبَتَهُ فِي الدُّنْيَا فَاللَّهُ أَعْدَلُ مِنْ أَنْ يُثَنِّيَ عَلَى عَبْدِهِ العُقُوبَةَ فِي الآخِرَةِ، وَمَنْ أَصَابَ حَدًّا فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَفَا عَنْهُ فَاللَّهُ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ يَعُودَ فِي شَيْءٍ قَدْ عَفَا عَنْهُ». هر که معصیتی را مرتکب شود که مستلزم حد شرعی باشد، و در دنیا مجازات و حد بالایش تطبیق شود، پس الله متعال عادلتر از آن است که بار دوم بندۀ خود را در آخرت مجازات کند؛ و هر که معصیتی را مرتکب شود که مستلزم حد شرعی باشد، و الله متعال در دنیا آن را ستر نموده و او را عفو نموده باشد، پس الله متعال سخاوتمندتر و مهربانتر از آن است که به مجازات آنچه را که عفو و بخشش نموده باشد برگردد.

همانا الله متعال واجباتی را مقرّر داشته، پس آنها را ضایع مسازید؛ و حدودی را تعیین کرده است، پس از آنها تجاوز نکنید؛ و چیزهایی را حرام کرده است، پس به آنها تعدّی نورزید؛ و از برخی امور به سبب مهربانی بر شما - نه از روی فراموشی - چشم پوشیده است، پس در جستجوی آنها برنیایید».

گروهی از مردم عُکل یا عُرینه به مدینه آمدند و دچار بیماری شدند، پیامبر صلی الله علیه و سلم به آنها دستور داد که برای درمان به شتری بروند و ادرار و شیر آن را بنوشند، آنها رفتند و پس از بهبودی، گله‌ بان پیامبر را کشتند و شتران را ربودند، خبر در اول روز رسیده بود، به دنبال آنها چند تن را فرستاد و آنها را گرفتند، و هنگامی که روز به پایان رسید، دستور داد دست و پایشان را قطع کنند و چشمهایشان را درآورند، زیرا آنها این کار را با گله‌بان انجام دادند، و آنها را در حرة پرتاب نمودند، که هر قدر طلب آب کردند ولی آب برای شان داده نشد، ابوقِلاَبَه گفت: اینان دزدیدند و قتل کردند، و بعد از ایمان آوردن، کافر شدند و با الله و رسول او جنگیدند.

که علی رضی الله عنه گروهی را سوزانید. این خبر به ابن عباس رسید، پس گفت: اگر من بودم آنان را نمی‌سوزاندم؛ زیرا پیامبر صلى الله عليه وسلم فرمود: "به عذاب الله عذاب نکنید"، و من آنان را می‌کشتم همان‌گونه که پیامبر صلى الله عليه وسلم فرمود: "هر کس که دینش را تغییر دهد، او را بکشید".

«خون هیچ مسلمانی حلال نمی‌گردد مگر به یکی از این سه علت: زنای مرد یا زن متاهل، کشتن عمدی نفس، و ترک‌کننده دین (مرتد) که از جماعت مسلمانان جدا می‌شود».

«دست دزد به خاطر يک چهارم دينار و بيشتر از آن بريده می شود».