Encyclopedia of Prophetic Hadiths

گروهی از مردم عُکل یا عُرینه به مدینه آمدند و دچار بیماری شدند، پیامبر صلی الله علیه و سلم به آنها دستور داد که برای درمان به شتری بروند و ادرار و شیر آن را بنوشند، آنها رفتند و پس از بهبودی، گله‌ بان پیامبر را کشتند و شتران را ربودند، خبر در اول روز رسیده بود، به دنبال آنها چند تن را فرستاد و آنها را گرفتند، و هنگامی که روز به پایان رسید، دستور داد دست و پایشان را قطع کنند و چشمهایشان را درآورند، زیرا آنها این کار را با گله‌بان انجام دادند، و آنها را در حرة پرتاب نمودند، که هر قدر طلب آب کردند ولی آب برای شان داده نشد، ابوقِلاَبَه گفت: اینان دزدیدند و قتل کردند، و بعد از ایمان آوردن، کافر شدند و با الله و رسول او جنگیدند.

که علی رضی الله عنه گروهی را سوزانید. این خبر به ابن عباس رسید، پس گفت: اگر من بودم آنان را نمی‌سوزاندم؛ زیرا پیامبر صلى الله عليه وسلم فرمود: "به عذاب الله عذاب نکنید"، و من آنان را می‌کشتم همان‌گونه که پیامبر صلى الله عليه وسلم فرمود: "هر کس که دینش را تغییر دهد، او را بکشید".