«لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ -أَوْ: عَلَى أُمَّتِي- لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ»: «اگر بر مؤمنان - یا بر امتم - سخت و دشوار نمی‌بود، قطعاً آنان را امر می‌کردم که برای هر نماز مسواک بزنند».
از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که پیامبر صلی‌‌الله‌علیه‌وسلم فرمودند:
«لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ -أَوْ: عَلَى أُمَّتِي- لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ»: «اگر بر مؤمنان - یا بر امتم - سخت و دشوار نمی‌بود، قطعاً آنان را امر می‌کردم که برای هر نماز مسواک بزنند».
«لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ -أَوْ: عَلَى أُمَّتِي- لَأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ عِنْدَ كُلِّ صَلَاةٍ».
پیامبر صلی‌‌الله‌علیه‌وسلم خبر می‌دهد که اگر بیم به مشقت افتادن مومنان امتش نبود، استفاده از مسواک را با هر نماز بر آنان واجب می‌کرد.
مهربانی و دلسوزی پیامبر صلی‌‌الله‌علیه‌وسلم در حق امتش و بیم آنکه دچار سختی و مشقت گردند.
دربارهٔ امر پیامبر صلی‌‌الله‌علیه‌وسلم، اصل بر این است که برای وجوب است، مگر آنکه دلیلی بر مستحب‌بودن آن اقامه شود.
مستحب بودن مسواک و فضیلت آن پیش از هر نماز.
ابن دقیق العید می‌گوید: «حکمت مستحب بودن مسواک هنگام برخاستن برای نماز آن است که هنگام نزدیکی و تقرب به خداوند است، بنابراین اقتضا و شایسته این است که در حالت کمال و پاکیزگی باشد تا شرف عبادت را نشان دهد.
عمومیت حدیث استفاده از مسواک برای روزه‌دار را نیز شامل می‌شود حتی اگر پس از زوال باشد، مانند نمازهای ظهر و عصر.
بیشتر (6)
صحیح مسلم (1/ 220) (252).
صحیح بخاری (2/ 4) (887).
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام.
لعبد الله البسام (ص46).
تنبيه الأفهام شرح عمدة الأحكام.
لابن عثيمين (1/ 50).