सुनको बदलामा सुन, चाँदीको बदलामा चाँदी, गहुँको बदलामा गहुँ, जौको बदलामा जौ, खजुरको बदलामा खजुर र नुनको बदलामा नुन — समान परिमाणमा, बराबर र हातहातै लेनदेन हुनुपर्छ। तर जब यी वस्तुहरूका प्रकारहरू फरक हुन्छन्, तब तिमीहरूले आफ्नो इच्छाअनुसार बेच्न सक्छौ, तर शर्त यो छ कि लेनदेन हातहातै (तुरुन्तै) हुनुपर्छ।

रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले छ वटा रिबा (ब्याज) जन्य वस्तुहरू: सुन, चाँदी, गहुँ, जौ, खजुर र नुनमा सही तरिकाले खरिद-बिक्री गर्ने पद्धतिको स्पष्ट व्याख्या गर्नुभएको छ। तसर्थ, यदि खरिद-बिक्री एउटै प्रकारका वस्तुहरूबीच भइरहेको छ (जस्तै: सुनको बदलामा सुन, वा चाँदीको बदलामा चाँदी...) भने त्यहाँ दुईवटा सर्तहरू पूरा हुन अनिवार्य छ: पहिलो सर्त: जोखेर बेचिने सामान हो भने—जस्तै सुन र चाँदी—दुवैको तौल बराबर हुनुपर्छ, र गहुँ, जौ, खजूर वा नुन जस्ता परिमाण (पाथी/मानो) मा नापेर बेचिने सामान हो भने मात्रा बराबर हुनुपर्छ। दोस्रो सर्त: खरिद-बिक्रीको सम्झौता भइरहेकै बैठक (मजलिस अल-अक्द) मा बिक्रेताले मूल्य र किन्ने व्यक्तिले वस्तु प्राप्त गरिसक्नुपर्छ। तर, यदि यी वस्तुहरू फरक-फरक प्रकारका छन् भने (जस्तै: सुनको बदलामा चाँदी, वा खजुरको बदलामा गहुँको खरिद-बिक्री), त्यस्तो अवस्थामा एउटा मात्र सर्त लागु हुन्छ; र त्यो सर्त हो: खरिद-बिक्रीको सम्झौता भइरहेकै स्थानमा बिक्रेताले मूल्य र खरिदारले वस्तु प्राप्त गरिसक्नुपर्छ। अन्यथा, उक्त खरिद-बिक्री बदर (बातिल) ठहरिनेछ र उनीहरू निषेधित 'रिबा' (ब्याज/सुद) को गम्भीर अपराधमा संलग्न भएको मानिनेछ; जसमा खरिदार र बिक्रेता दुवैको पाप बराबर हुन्छ।