النَّبَإ

За што тие едни со други се прашуваат?

За Веста голема,

за којашто тие различни мислења имаат.

Не треба така, тие ќе дознаат сигурно!

И уште еднаш, не треба така, тие ќе дознаат сигурно!

Зарем Земјата не ја направивме постела,

и планините столбови,

и вас како парови ве создадовме,

и сонот ваш за починка го направивме,

и ноќта како покривка ја дадовме,

и денот за заработување го одредивме,

и над вас седум силни256 соѕидавме,

и светилка257 што пламти поставивме?

Ние од облаците обилна вода спуштаме

и со нејзина помош правиме да растат житото и растенијата,

и градините густи.

Денот суден е навистина веќе одреден,

Денот кога во рогот ќе се дувне, па вие, сè група по група ќе доаѓате,

и небото ќе се отвори и многу порти ќе има,

и планините ќе се здробат и привидение ќе биде.

Џехенемот заседа ќе стане,

за насилниците место на враќање

каде што вечно ќе останат:

во него свежина нема да осетат, ниту пијалак ќе вкусат,

освен жешка вода и течности,

казна прикладна.

Тие не очекуваа дека ќе полагаат сметка

и доказите Наши претерано ги негираа,

а Ние сè избројавме и запишавме –

па трпете, мачењето сè полошо ќе ви го направиме!

А на богобојазливите местото на спасот им припаѓа:

градини и лозја,

и девици млади, со години исти,

и пехари полни.

Таму празни приказни и невистини нема да слушаат,

тоа им е награда од Господарот твој, дар доволен.

Господарот на небесата и на Земјата и на тоа што е меѓу нив, Милостивиот, Кому од страв нема да може да Му се прозбори

на Денот кога Џибрил и мелеците ќе бидат во редови наредени, кога само оној на кого Милостивиот ќе му дозволи ќе зборува, а вистината ќе ја каже.

Тоа е Вистинитиот ден, па кој сака, враќањето кон Господарот свој ќе го прифати.

Ние на блиска казна ве предупредуваме, на Денот во кој човек делата на рацете свои ќе ги види, а неверникот ќе извика: „Камо среќа прашина да останев!“