საფლავი იმქვეყნიური ცხოვრების პირველი სამყოფელია. თუ ადამიანი იქ გადარჩება, იმის შემდეგი ეტაპები უფრო იოლი ექნება. ხოლო თუ იქ ვერ გადაურჩა, მისთვის შემდგომი ეტაპები უფრო მძიმე იქნება»,

ჰაანი'ი უსმან იბნ აფფანის (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) გათავისუფლებული მონა გადმოსცემს: «უსმანი (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) როდესაც საფლავთან დგებოდა, ტიროდა იმდენად, რომ მისი წვერი ცრემლით იჟღინთებოდა. მას ჰკითხეს: სამოთხისა და და ჯოჯოხეთს ხსენებისას არ ტირი, მაგრამ საფლავზე ტირი? მაშინ მან უპასუხა: ალლაჰის შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა:

«საფლავი იმქვეყნიური ცხოვრების პირველი სამყოფელია. თუ ადამიანი იქ გადარჩება, იმის შემდეგი ეტაპები უფრო იოლი ექნება. ხოლო თუ იქ ვერ გადაურჩა, მისთვის შემდგომი ეტაპები უფრო მძიმე იქნება»,

«إِنَّ الْقَبْرَ أَوَّلُ مَنْزِلٍ مِنْ مَنَازِلِ الْآخِرَةِ، فَإِنْ نَجَا مِنْهُ فَمَا بَعْدَهُ أَيْسَرُ مِنْهُ، وَإِنْ لَمْ يَنْجُ مِنْهُ فَمَا بَعْدَهُ أَشَدُّ مِنْهُ».