اگر سگ در ظرف یکی از شما نوشید، پس باید هفت بار آن را بشوید
از ابوهریره ـ رضی الله عنه ـ روایت است که پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمودند:
«إِذَا شَرِبَ الْكَلْبُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَلْيَغْسِلْهُ سَبْعًا»: «اگر سگ در ظرف یکی از شما نوشید، پس باید هفت بار آن را بشوید». و نزد مسلم [این اضافه] آمده است که: «أولاهُنَّ بالتُراب»: «نخستین بار آن با خاک باشد».
«إِذَا شَرِبَ الْكَلْبُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ فَلْيَغْسِلْهُ سَبْعًا». ولمسلم: « أولاهُنَّ بالتُراب».
پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ امر نمودند که چون سگ زبانش را در ظرف نمود، هفت بار شسته شود و اولین بار همراه با خاک باشد تا پس از آن با آب شسته شود؛ و به این ترتیب پاکی کامل از نجاست و آلودگی دهان سگ برطرف شود.
آب دهان سگ نجس بوده و نجاست آن مغلظه است.
زبان زدن سگ در ظرف آن را نجس می‌کند و آب داخل آن ظرف نیز نجس می‌شود.
پاک کردن با خاک و هفت بار شستن مخصوص زبان زدن سگ است نه ادرار و مدفوع و دیگر ناپاکی‌های سگ.
روش شستن ظرف با خاک: در ظرف آب می‌ریزد و به آن خاک می‌افزاید، سپس ظرف را با این مخلوط آب و خاک می‌شوید.
ظاهر حدیث بیانگر این است که حكم مذکور دربارهٔ همهٔ سگ‌ها صادق است، حتی سگ‌هایی که شارع اجازهٔ استفاده از آنها را داده است مانند سگ شکار و نگهبانی و سگ گله.
صابون و شوينده‌های مشابه جای خاک را نمی‌گیرند؛ زیرا پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به خاک تصريح كرده است.
بیشتر (6)
صحیح بخاری (1/ 45) (172).
صحیح مسلم (1/ 234) (279).
الإلمام بشرح عمدة الأحكام.
لإسماعيل الأنصاري (1/ 14).
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام.
للبسام (ص24).