الدُّخان is chapter ٤٤ of the Quran and has ٥٩ verses. This page presents it in full in the Uthmani script, with a verse-by-verse translation of its meaning.
حمٓ
حم
وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ
په (دې) څرګند كتاب قسم.
إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةٖ مُّبَٰرَكَةٍۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ
چې بېشکه هغه مو په يوه بركتي شپه كې نازل كړى، په رېښتيا موږ وېرونكي يو.
فِيهَا يُفۡرَقُ كُلُّ أَمۡرٍ حَكِيمٍ
په هغه (شپه) كې د هر محكم كار پرېکړه كېداى شي.
أَمۡرٗا مِّنۡ عِندِنَآۚ إِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ
زموږ لخوا حكم شوى، بېشكه موږ د رسولانو لېږونكي يو.
رَحۡمَةٗ مِّن رَّبِّكَۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ
ستا د پالونکي له لوري د يو رحمت په توګه، په رېښتيا همغه ښه اورېدونكى ډېر پوه دى.
رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ
د آسمانونو، ځمكې او هغه څه پالونکی دی چې د هغو دواړو ترمنځ دي، كه تاسي باور كوونكي ياست.
لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ
له هغه پرته بل الله نشته، هغه ژوندي كوي او مړه كوي ستاسي رب دى او ستاسي د لومړنيو پلرونو رب دى.
بَلۡ هُمۡ فِي شَكّٖ يَلۡعَبُونَ
خو په اصل كې هغوى په شك كې (پراته) لوبې كوي.
فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٖ مُّبِينٖ
نو د هغې ورځې انتظار كوه چې آسمان يو څرګند لوګى راوړي.
يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٞ
چې پر خلكو به راخپور شي، دا يو دردوونکی عذاب دى.
رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ
(وايي به) زموږ ربه! دا عذاب رانه ايسته كړه په رېښتيا موږ ايمان راوړونكي يو.
أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولٞ مُّبِينٞ
(بيا به) د هغوى لپاره نصيحت له كومه شي؟ حال دا چې هغوى ته ښكاره بيانوونكى رسول هم راغلی.
ثُمَّ تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَقَالُواْ مُعَلَّمٞ مَّجۡنُونٌ
خو بيايې هم مخ ترې وګرځولو او ويې ويل: ښوونه ورته شوې (يا) لېونى دى.
إِنَّا كَاشِفُواْ ٱلۡعَذَابِ قَلِيلًاۚ إِنَّكُمۡ عَآئِدُونَ
موږ دا عذاب لږ (موده) ايسته كوو خو تاسي بېرته خپل حال ته ورګرځېدونكي ياست.
يَوۡمَ نَبۡطِشُ ٱلۡبَطۡشَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ
هغه ورځ چې موږ به سخت نيول وكړو بېشكه موږ غچ اخيستونكي يو.
۞ وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولٞ كَرِيمٌ
او له هغوى مخكې مو د فرعون قوم ازمويلى و او يو عزتمن رسول ورغلى و.
أَنۡ أَدُّوٓاْ إِلَيَّ عِبَادَ ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ
چې د الله بندګان (بني اسرائيل) راته وسپارئ، زه تاسىي لپاره يو امانتداره رسول يم.
وَأَن لَّا تَعۡلُواْ عَلَى ٱللَّهِۖ إِنِّيٓ ءَاتِيكُم بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ
او (بل) دا چې د الله پر وړاندې لويي مه كوئ، زه تاسي ته د ښكاره دليل راوړونكى يم.
وَإِنِّي عُذۡتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمۡ أَن تَرۡجُمُونِ
او زه خپل رب او ستاسي رب پورې پناه غواړم، له دې چې تاسي مې سنګسار كړئ.
وَإِن لَّمۡ تُؤۡمِنُواْ لِي فَٱعۡتَزِلُونِ
او كه پر ما ايمان نه راوړئ نو رانه ګوښه شئ.
فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمٞ مُّجۡرِمُونَ
نو خپل رب ته يې دعا وكړه چې دا په رېښتيا مجرمان خلك دي.
فَأَسۡرِ بِعِبَادِي لَيۡلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ
نو زما بندګان په شپه درسره بوزه، تاسي به هرومرو تر شا پلټل كېږئ.
وَٱتۡرُكِ ٱلۡبَحۡرَ رَهۡوًاۖ إِنَّهُمۡ جُندٞ مُّغۡرَقُونَ
او ته درياب همداسې ولاړ پرېږده، هغوی يو ډوبېدونكى لښكر دى.
كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ
څومره باغونه او چينې يې پرېښودې؟
وَزُرُوعٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ
او كروندې او ښكلي ځايونه (استوګنځي)؟
وَنَعۡمَةٖ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ
او (ډېر داسې) نعمتونه چې هغوى يې په مزو كې وو.
كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ
همداسې وشول او هغه (شيان) مو بل قوم ته په ميراث وركړل.
فَمَا بَكَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ
خو نه آسمان او ځمكې پرې وژړل او نه هغوى ته څه مهلت وركړى شو.
وَلَقَدۡ نَجَّيۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ
او بېشكه موږ بنى اسرائيل له سپكوونكي عذابه وژغورل.
مِن فِرۡعَوۡنَۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيٗا مِّنَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ
له فرعونه، يقيناً هغه سركښ او له زياتي كوونكو څخه و.
وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ
او هغوى (بنى اسرائيل) مو له پوهې سره پر نړيوالو غوره وګرځول.
وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٞاْ مُّبِينٌ
او هغوى ته مو داسې نښانې وركړې چې ښكاره ازمويښت پكې و.
إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ
دا خلك خو هرومرو دا وايي.
إِنۡ هِيَ إِلَّا مَوۡتَتُنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُنشَرِينَ
چې بل څه نشته همدا زموږ لومړی مرګ دى او موږ بيا راپورته كېدونكي نه يو.
فَأۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
نو كه تاسي رښتيني ياست زموږ پلرونه راولئ!
أَهُمۡ خَيۡرٌ أَمۡ قَوۡمُ تُبَّعٖ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ
آيا هغوى غوره دي كه د تبع قوم او هغه چې تر هغوى مخكې وو؟ هغوى (ټول) مو تباه كړل، هغوى بېشكه مجرمان وو.
وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ
او موږ آسمانونه، ځمكه او د هغو ترمنځه شيان څه د لوبو په ډول نه دي پيدا كړي.
مَا خَلَقۡنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
هغه مو له يو رښتيني مقصد پرته هسې نه دي پيدا كړي خو د هغوى زياتره نه پوهيږي.
إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ مِيقَٰتُهُمۡ أَجۡمَعِينَ
بېشكه د پرېكړې ورځ د هغوى ټولو (لپاره) ټاكلى وخت دى.
يَوۡمَ لَا يُغۡنِي مَوۡلًى عَن مَّوۡلٗى شَيۡـٔٗا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ
هغه ورځ چې هيڅ دوست به له (خپل) دوست نه څه نشي ايسارولاى او نه به مرسته ورسره كېداى شي.
إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
پرته له هغه چې الله رحم پرې كړى وي، په رېښتيا همغه برلاسى مهربان دى.
إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ
بېشكه د زقوم ونه.
طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ
د ګناهګار خوراک دى.
كَٱلۡمُهۡلِ يَغۡلِي فِي ٱلۡبُطُونِ
چې د ويلې شوې تانبې غوندې په ګېډو كې ايشيږي.
كَغَلۡيِ ٱلۡحَمِيمِ
د خوټېدلو اوبو په شان.
خُذُوهُ فَٱعۡتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ
راويې نيسئ بيا يې د جهنم منځ ته راكاږئ.
ثُمَّ صُبُّواْ فَوۡقَ رَأۡسِهِۦ مِنۡ عَذَابِ ٱلۡحَمِيمِ
بيا يې د سر له پاسه د خوټېدلو اوبو عذاب ورتويې كړئ.
ذُقۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡكَرِيمُ
وڅكه! ته خو ډېر عزتمن لوى مشر وې.
إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمۡتَرُونَ
بېشكه دا هغه څه دي چې تاسي پكې شک كولو.
إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٖ
په رېښتیا متقيان به په يو ډاډمن ځاى كې وي.
فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ
په باغونو او چينو كې.
يَلۡبَسُونَ مِن سُندُسٖ وَإِسۡتَبۡرَقٖ مُّتَقَٰبِلِينَ
له نريو او غټو ورېښمو څخه به اغوندي (او) مخامخ به سره ناست وي.
كَذَٰلِكَ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينٖ
همداسې (بالكل) او د غټو سترګو والا حورو سره به يې واده وكړو.
يَدۡعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ
په ډاډمنه توګه به هر ډول مېوې غواړي.
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰۖ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ
له همغه لومړي مرګ پرته به هلته بل مرګ نه څكي او د جهنم له عذابه به يې وژغوري.
فَضۡلٗا مِّن رَّبِّكَۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ
ستا د پالونکي له لوري يو فضل دى، دا لوى برى دى.
فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ
نو خبره دا ده چې هغه مو ستا په ژبه آسانه كړ د دې لپاره چې هغوى پند واخلي.
فَٱرۡتَقِبۡ إِنَّهُم مُّرۡتَقِبُونَ
نو ته انتظار كوه، هغوى هم انتظار كوونكي دي.
