जसले शिकार वा पशुधनको रक्षा गर्ने बाहेक अन्य प्रयोजनका लागि कुकुर पाल्छ, उसको सत्कर्मको पुण्यबाट हरेक दिन दुई 'किरात' (पुण्यको एक ठूलो मात्रा) घट्दै जान्छ।
अब्दुल्लाह बिन उमर (रजियल्लाहु अन्हुमा) ले वर्णन गरेका छन्, रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले भन्नुभएको छ:
"जसले शिकार वा पशुचौपाया रक्षा गर्न बाहेक अन्य प्रयोजनका लागि कुकुर पाल्छ, उसको पुण्य कर्मबाट दैनिक दुई 'किरात' पुण्य घट्दै जान्छ।" सालिमले भन्नुहुन्छ: र अबु हुरैरा (रदियल्लाहु अन्हु) ले "वा खेतीपातीको रक्षा गर्ने कुकुर" पनि थप्नुहुन्थ्यो, र उहाँसँग पनि खेतीपाती थियो।"
«مَنِ اقْتَنَى كَلْبًا إِلَّا كَلْبَ ضَارٍ أَوْ مَاشِيَةٍ نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ»، قَالَ سَالِمٌ: وَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يَقُولُ: «أَوْ كَلْبَ حَرْثٍ»، وَكَانَ صَاحِبَ حَرْثٍ.
नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले सिकार गर्न, वा चौपाया-पशुधन र खेतीपातीको हेरचाह गर्नबाहेक अन्य प्रयोजनका लागि कुकुर पाल्नबाट चेतावनी दिनुभएको छ। जसले यीबाहेक अन्य कारणले कुकुर पाल्छ, उसको पुण्यबाट हरेक दिन दुई 'किरात' घट्नेछ र किरातको परिमाण अल्लाहलाई मात्र थाहा छ।
अनुमति प्राप्त अवस्थाहरूबाहेक मुसलमानका लागि कुकुर पाल्नु वैध छैन।
कुकुर पाल्न निषेध गरिएको छ; किनभने यसमा अनेकौँ खराबी र हानिहरू रहेका छन्। नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) बाट यो प्रमाणित छ कि जुन घरमा कुकुर हुन्छ, त्यहाँ फरिश्ताहरू प्रवेश गर्दैनन्। साथै, यसमा अत्यधिक अशुद्धता (नजासत) हुन्छ, जसलाई पानी र माटोले पटक-पटक नधोएसम्म शुद्ध गर्न सकिँदैन।
सही बुखारी (7/ 87) (5480).
सही मुस्लिम (3/ 1202) (1574).
थप (2)
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام.
لعبد الله البسام (ص720).