मन्नत (भाकल) गर्न निषेध गर्नुभयो र भन्नुभयो: "मन्नतले कुनै फाइदा गर्दैन, यसले केवल कन्जुसबाट उसको धन निकाल्छ।"

इमाम कुर्तुबीले भन्छन्: यो निषेध त्यस अवस्थामा लागू हुन्छ, जब कसैले भन्छ: "यदि अल्लाहले मेरो बिरामीलाई निको पार्नुभयो भने, म यति-यति दान गर्नेछु।" यसमा निषेधको कारण के हो भने, जब कसैले कुनै सत्कर्मलाई आफ्नो चाहना पूरा भए मात्र गर्नेछ भन्ने सर्त राख्छ, तब उसको उद्देश्य विशुद्ध रूपमा अल्लाहको प्रसन्नता प्राप्त गर्नु हुँदैन; बरु उसले यसलाई एक प्रकारको लेनदेनजस्तै बनाउँछ। यसलाई अझ स्पष्ट पार्दा भन्न सकिन्छ कि यदि उसको बिरामी निको भएन भने, उसले दान पनि गर्नेछैन। यो कञ्जुसको जस्तो व्यवहार हो, किनकि कञ्जुसले बदलामा तत्काल केही पाउने अपेक्षामा मात्र आफ्नो सम्पत्ति खर्च गर्छ।