«مَنِ اقْتَنَى كَلْبًا إِلَّا كَلْبَ ضَارٍ أَوْ مَاشِيَةٍ نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ»، یعنی: «هر کس سگی را نگه دارد، مگر سگ شکاری یا [سگ گلهٔ] دام، هر روز دو قیراط از عملش کاسته می‌شود»
از ابن عمر رضی الله عنهما از رسول الله صلی الله علیه و سلم روایت است که فرمودند:
«مَنِ اقْتَنَى كَلْبًا إِلَّا كَلْبَ ضَارٍ أَوْ مَاشِيَةٍ نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ»، یعنی: «هر کس سگی را نگه دارد، مگر سگ شکاری یا [سگ گلهٔ] دام، هر روز دو قیراط از عملش کاسته می‌شود». سالم گفت: و ابوهریره می‌گفت: «یا سگِ کشاورزی»، و او خود صاحب زمین کشاورزی بود.
«مَنِ اقْتَنَى كَلْبًا إِلَّا كَلْبَ ضَارٍ أَوْ مَاشِيَةٍ نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ»، قَالَ سَالِمٌ: وَكَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يَقُولُ: «أَوْ كَلْبَ حَرْثٍ»، وَكَانَ صَاحِبَ حَرْثٍ.
پیامبر صلی الله علیه و سلم از نگهداری سگ برحذر داشته‌اند، مگر برای نیاز شکار، یا نگهبانی از دام و زراعت. و هر کس آن را برای غیر از این موارد نگه دارد، هر روز دو قیراط از ثواب عملش کاسته می‌شود؛ و آن مقداری است که نزد خداوند متعال معلوم است.
برای مسلمان جایز نیست که سگ نگه دارد، مگر در موارد استثنا شده.
نگهداری سگ منع شده است؛ به دلیل مفاسد و ضررهای فراوانی که در آن است. از پیامبر صلی الله علیه و سلم ثابت شده است که فرشتگان وارد خانه‌ای که در آن سگ باشد، نمی‌شوند؛ و به دلیل نجاست غلیظی که در آن است و جز با شستشوی مکرر با آب و خاک از بین نمی‌رود.
بیشتر (4)
صحیح بخاری (7/ 87) (5480).
صحیح مسلم (3/ 1202) (1574).
تيسير العلام شرح عمدة الأحكام.
لعبد الله البسام (ص720).