((ل دویماهییا ئوممه‌تا من دێ هنده‌ك مرۆڤ په‌یدا بن كو دێ هنده‌ك ئاخڤتنێن وه‌سا بۆ هه‌وه بێژن نه هه‌وه و نه باب و باپیرێن هه‌وه چ جاران گوهـ لێ نه‌بووینه، ڤێجا هشیاری وان بن و خۆ ژ وان بپارێزن و وان ژ خۆ دویر بكه‌ن)).
ئه‌بو هوره‌یره (خودێ ژێ ڕازی بیت) دبێژیت: پێغه‌مبه‌رێ خودێ (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) گۆت:
((ل دویماهییا ئوممه‌تا من دێ هنده‌ك مرۆڤ په‌یدا بن كو دێ هنده‌ك ئاخڤتنێن وه‌سا بۆ هه‌وه بێژن نه هه‌وه و نه باب و باپیرێن هه‌وه چ جاران گوهـ لێ نه‌بووینه، ڤێجا هشیاری وان بن و خۆ ژ وان بپارێزن و وان ژ خۆ دویر بكه‌ن)).
«سَيَكُونُ فِي آخِرِ أُمَّتِي أُنَاسٌ يُحَدِّثُونَكُمْ مَا لَمْ تَسْمَعُوا أَنْتُمْ وَلَا آبَاؤُكُمْ، فَإِيَّاكُمْ وَإِيَّاهُمْ».
پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) به‌حسێ هندێ كر كو دێ هنده‌ك مرۆڤ ل دویماهیكا ئوممه‌تا وی په‌یدا بن دره‌وان دكه‌ن و تشتێن وه‌سا دبێژن كو كه‌سێ به‌ری وان نه‌گۆتینه و فه‌رمووده‌یێن دره‌و و چێكری به‌لاڤ دكه‌ن، ڤێجا پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) فه‌رمان ل مه كر ئه‌م خۆ ژ وان دویر بكه‌ین و د گه‌ل وان نه‌ڕوینینه خوار و گوهـێ خۆ نه‌ده‌ینه ئاخڤتنێن وان؛ دا كو ئه‌و دره‌وه جهێ خۆ د دل و ده‌روونێن مه‌دا نه‌كه‌ن و پاشی نه‌شێین خۆ ژێ ڕزگار بكه‌ین.
فإياكم إياهم: أمر بالابتعاد عنهم.
د ڤێ فه‌رمووده‌یێدا نیشانه‌ك ژ نیشانێن پێغه‌مبه‌رینییێ هه‌یه، چونكی پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) به‌حسێ تشته‌كی كر كو دێ ل پاشه‌ڕۆژێ د ناڤ ئوممەتا ویدا ڕویده‌ت و هه‌روه‌كی وی گۆتی ڕوی دا و هاته‌ڤه.
دویركه‌ڤتن ژ وان كه‌سێن دره‌وان ب زارده‌ڤێ پێغه‌مبه‌ری (صه‌لات و سه‌لامێن خودێ ل سه‌ر بن) و ب زارده‌ڤێ ئایینێ ئیسلامێ دكه‌ن، و گوهنه‌دان بۆ دره‌وێن وان.
هشیاربوون ژ قه‌بویلكرنا فه‌رمووده‌یان یان به‌لاڤكرنا وان هه‌تا مرۆڤ پشتڕاست نه‌بیت ژ دروستی و ڕاستییا وێ.
زێده‌تر (2)
صه‌حیحا موسلمی (1/ 12) (6).
قرة عين المحتاج في شرح مقدمة صحيح مسلم بن الحجاج (2/ 8).